Forwarded from Deleted Account
@Archivebooks نجواهای نجیبانه 4.pdf
10.1 MB
Forwarded from Deleted Account
@Archivebooks نجوهای نجیبانه 5.pdf
9.8 MB
Forwarded from Deleted Account
@Archivebooks نجواهای نجیبانه 6.pdf
10 MB
Forwarded from Deleted Account
@Archivebooks نجواهای نجیبانه 7.pdf
2.6 MB
Forwarded from باشگاه ادبیات
نجواهای نجیبانه
نقد نظام جمهوری اسلامی و رهبران آن
ویرایش و تدوین عباس خسروی فارسانی
نقد نظام جمهوری اسلامی و رهبران آن
ویرایش و تدوین عباس خسروی فارسانی
Forwarded from باشگاه ادبیات
نجواهای نجیبانه
نقد نظام جمهوری اسلامی و رهبران آن
ویرایش و تدوین عباس خسروی فارسانی
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-1.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-2.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-3.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-4.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-5.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-6.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-7.pdf
نقد نظام جمهوری اسلامی و رهبران آن
ویرایش و تدوین عباس خسروی فارسانی
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-1.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-2.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-3.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-4.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-5.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-6.pdf
http://ketabkhanehjadid.files.wordpress.com/2013/05/najvahayenajibane-7.pdf
بترس از مردم نترس! نامه سرگشاده عباس خسروی فارسانی به خامنهای (+لینکهای دانلود ویرایش جدید کتاب «نجواهای نجیبانه»)
بخشهای برگزیده نامه:
شما «نجواهای نجیبانه» را نشنیدید و اینک، فریادهای خشمگینانه را میشنوید و باید منتظر بدفرجامی نیز باشید
راه رهایی ایران و ایرانیان، سرنگونی «جمهوری اسلامی» و تشکیل حکومتی مدافع آگاهی، آزادی، دموکراسی و حقوق بشر است
هر تلاشی در راستای اصلاح این نظام بینظام و گندیده و تزئین و مشاطهگری نقش ایوان این خانه از پایبست ویرانگشته، «آزموده را آزمودن» و خطایی محکوم به هزیمتی محتوم و «آب در هاون و مشت بر سندان کوفتن و باد درو کردن» است
بترسید از روزی که مردم از شما نترسند و من آثار آشکار این ناترسی و انهدام هیمنه و هول و هراس را میبینم
سرنگونی سروقت سرِ نگونسار و پرنخوت و تبختر شما و حکومت جور و جهل و جعل و جنایت و خیانت شما نیز خواهد آمد
آقای خامنهای! همه جنایتها و خیانتهای جمهوری اسلامی و رهبران آن به کنار، تنها چهار کلمه، سرنگونی رژیم شما را از نظر اخلاقی، اجتماعی و سیاسی ضروری میسازد: «کشتار شصت و هفت!»
تاریخ نشان داده است که سرانجام دیکتاتورها همواره موشفرجامی بوده است!
حکومت شما سرنگون شده است و فقط جنازه گندیده آن بر روی زمین و در انتظار دفن در قبرستان تاریخ مانده است
پیشنهاد میکنم حداقل نیمنگاهی به فهرست مطالب کتاب «نجواهای نجیبانه» بیندازید، که فهرست فشردهای است از کارنامه جمهوری اسلامی و رهبران و مسؤولان آن، بهویژه شخص شما، در زمینههای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، مذهبی و...؛ شاید... شاید در خفا و خلوت، شرم و آزرمی آزارتان داد!
پیشاپیش شکست تمامیت حاکمیت شما را در نمایش ناشایست به اصطلاح انتخابات پیش رو به مردم ایران شادباش میگویم. آری، ایران و ایرانیان سیاهترین شرایط را از سر میگذارنند، اما همواره «پایان شب سیه سپید است»
امیدوارم که انتخابات نود و دو، نه به تو و رژیم تو باشد؛ نهای نهایی و تنهایی نهایی تو و یاران پیدا و پنهان تو
بخشهای برگزیده نامه:
شما «نجواهای نجیبانه» را نشنیدید و اینک، فریادهای خشمگینانه را میشنوید و باید منتظر بدفرجامی نیز باشید
راه رهایی ایران و ایرانیان، سرنگونی «جمهوری اسلامی» و تشکیل حکومتی مدافع آگاهی، آزادی، دموکراسی و حقوق بشر است
هر تلاشی در راستای اصلاح این نظام بینظام و گندیده و تزئین و مشاطهگری نقش ایوان این خانه از پایبست ویرانگشته، «آزموده را آزمودن» و خطایی محکوم به هزیمتی محتوم و «آب در هاون و مشت بر سندان کوفتن و باد درو کردن» است
بترسید از روزی که مردم از شما نترسند و من آثار آشکار این ناترسی و انهدام هیمنه و هول و هراس را میبینم
سرنگونی سروقت سرِ نگونسار و پرنخوت و تبختر شما و حکومت جور و جهل و جعل و جنایت و خیانت شما نیز خواهد آمد
آقای خامنهای! همه جنایتها و خیانتهای جمهوری اسلامی و رهبران آن به کنار، تنها چهار کلمه، سرنگونی رژیم شما را از نظر اخلاقی، اجتماعی و سیاسی ضروری میسازد: «کشتار شصت و هفت!»
تاریخ نشان داده است که سرانجام دیکتاتورها همواره موشفرجامی بوده است!
حکومت شما سرنگون شده است و فقط جنازه گندیده آن بر روی زمین و در انتظار دفن در قبرستان تاریخ مانده است
پیشنهاد میکنم حداقل نیمنگاهی به فهرست مطالب کتاب «نجواهای نجیبانه» بیندازید، که فهرست فشردهای است از کارنامه جمهوری اسلامی و رهبران و مسؤولان آن، بهویژه شخص شما، در زمینههای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، مذهبی و...؛ شاید... شاید در خفا و خلوت، شرم و آزرمی آزارتان داد!
پیشاپیش شکست تمامیت حاکمیت شما را در نمایش ناشایست به اصطلاح انتخابات پیش رو به مردم ایران شادباش میگویم. آری، ایران و ایرانیان سیاهترین شرایط را از سر میگذارنند، اما همواره «پایان شب سیه سپید است»
امیدوارم که انتخابات نود و دو، نه به تو و رژیم تو باشد؛ نهای نهایی و تنهایی نهایی تو و یاران پیدا و پنهان تو
متن کامل نامه:
بترس از مردم نترس!
نامه سرگشاده عباس خسروی فارسانی به خامنهای
(همراه با انتشار ویرایش جدید کتاب «نجواهای نجیبانه»
در هفت جلد و شش هزار صفحه)
«دلم میسوزد از باغی که میسوزد!...»
آقای خامنهای!
من فردا، سهشنبه هفتم خرداد ماه، به شکایت وزارت اطلاعات شما، که در واقع مدعیالخصوص شماست، به شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان احضار شدهام؛ از آنجا که متأسفانه امکان حضور در بیدادگاه شما را ندارم، این نامه را به عنوان دفاعیه نگاشتهام؛ علاوه بر این، چون ویرایش جدید کتاب «نجواهای نجیبانه» نیز در هفت جلد و بیش از شش هزار صفحه آماده انتشار بود، آن را نیز به عنوان دفاعیه خود و آزادیخواهان ایران، که نوشتارهایشان در این کتاب منتشر شده است، تقدیم دادگاه دوران و مردم ایران میکنم:
آقای خامنهای!
در اردیبهشتماه سال ۱۳۹۰، در فرجام نخستین ویرایش کتاب «نجواهای نجیبانه: نقد نظام جمهوری اسلامی ایران و رهبران آن» و نیز در وبلاگی با همین عنوان، نامهای با عنوان «شرط بلاغ»، با نام مستعار، خطاب به شما نوشتم و در آن به شما هشدار دادم که «پیش از تبدیل این نجواهای نجیبانه به فریادهای خشمگیانه به آنها توجه کنید»؛ و در پایان، گفتم که «امیدوارم فرجام این کتاب، آغاز نیکفرجامی شما باشد»؛ اما شما «نجواهای نجیبانه» را نشنیدید و اینک، فریادهای خشمگینانه را میشنوید و باید منتظر بدفرجامی نیز باشید. شما به جای اینکه به نجواهای نجیبانه گوش فرا دهید، گویندگان آنها را به بند میکشید، همانگونه که نوکران و ریزهخواران ثروت و قدرت شما، در اول تیرماه ۱۳۹۱، از طریق پلیس «فتا» (فضای تولید و تبادل اطلاعات) استان اصفهان، هویت واقعی مرا شناسایی کردند و من را بازداشت و تحویل اداره اطلاعات اصفهان نمودند و این اتهامهای واهی را متوجه من ساختند:
«۱- انتشار محتوای مجرمانه [اسناد زمینخواری برادران لاریجانی و...]؛
۲- تحریک علیه نظام و رهبران آن؛
۳- توهین نسبت به مسؤولین نظام و رهبران آن؛
۴- عضویت در دستهجات معاند نظام، وابسته به صهیونیستها [صرفاً به دلیل داشتن حساب کاربری در وبسایت اشتراک لینک «بالاترین»!]»؛
که همه اتهامها در تمامی مراحل، توسط من رد گردیدند؛ البته اتهام پوچ چهارم را به دستور اداره اطلاعات و در اولین جلسه دادگاه پس از آزادی من به قید وثیقه و برای متوقف ساختن تلاشها برای حل قانونی و حقوقی مشکلات پیشآمده به اتهامهای پیشین اضافه کردند؛ به دنبال آن، من پس از پیگیریهای لازم و ناامیدی بیش از پیش از دادگری تمامیت دستگاه شما برای این که بار دیگر در دام دیوصفتان شما گرفتار نگردم و به سرنوشت عزیزانی چون امیدرضا میرصیافی، هدی صابر، ستار بهشتی و...، که به دست مأموران نامعذور شما کشته شدند، دچار نشوم، یا با توجه به اتهامهای واهی انتسابی و تفسیر آنها به جاسوسی، در دام محاربه و دار اعدام گرفتار نگردم، ناچار گشتم در فرصت آزادی با تودیع وثیقه سنگین - که سند منزل مسکونی پدرم است، که یک کارمند بازنشسته در شهر فارسان میباشد و اخطار ضبط آن را نیز به تازگی صادر کردهاید - با دشواری فراوان، از راه کوه و دره از کشور خارج شوم تا باز هم بتوانم در آوارگی غربت، در یافتن «راهی به رهایی از راه آگاهی، بدون دادن هزینههای گزاف و بیحاصل از جان و جیبِ مُلک و مردم ایرانزمین» تلاش کنم. البته شما پیش از صدور هرگونه حکمی، در حالی که قصد داشتم در شهریورماه ۱۳۹۱، از پایاننامه دکتریام دفاع کنم و با رد پیشنهادهای بازجویان شما، از جمله نگارش دوباره تز دکترا با موضوع ولایت فقیه! مرا بلافاصله و در حالی که در بازداشتگاه وزارت اطلاعات بودم، از دانشگاه اخراج کردید و ضمن لغو بورسیه تحصیلی من در وزارت علوم، مرا از تدریس در دانشگاههای سراسر کشور نیز منع و محروم کردید و خانوادهام را در تنگنا درانداختید و تلاش کردید با تهدید، تحدید، تحبیب، تطمیع و إرعاب، مرا مطیع خواستههای خود سازید؛ هرچند من راه فلسفه را، که راه آگاهی و رهایی است، انتخاب کردهام و اینک نیز در همان راه تلاش خواهم کرد و تا نگارش پایاننامه جور و جنایت و خیانت شما از پای نخواهم نشست.
آقای خامنهای!
رئیس بازداشتگاه اطلاعات شما در اصفهان (بازداشتگاه «الف. طا» در زندان مرکزی اصفهان) به من گفت ما با بررسی کتاب و وبلاگ «نجواهای نجیبانه» به این نتیجه رسیدهایم که اگر آمریکا و اسرائیل، میلیاردها دلار خرج میکردند، نمیتوانستد همان کاری را انجام دهند که تو به صورت رایگان کردهای! فارغ از اغراق مهمل او و اینکه شاید به معنای دقیق میلیاردها دلار توجه نداشت، باید بگویم که نیاز به میلیاردها دلار نیست، آگاهی، سرانجام رهاییبخش خواهد بود و جرم من فقط «آگاهیبخشی» بوده است. آری، شما از «آگاهی» و «بیداری» مردم میترسید و من هدف خود را «یافتن راهی به رهایی از راه آگاهی» میدانم و میدانم که «رهایی، رایگا
بترس از مردم نترس!
نامه سرگشاده عباس خسروی فارسانی به خامنهای
(همراه با انتشار ویرایش جدید کتاب «نجواهای نجیبانه»
در هفت جلد و شش هزار صفحه)
«دلم میسوزد از باغی که میسوزد!...»
آقای خامنهای!
من فردا، سهشنبه هفتم خرداد ماه، به شکایت وزارت اطلاعات شما، که در واقع مدعیالخصوص شماست، به شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان احضار شدهام؛ از آنجا که متأسفانه امکان حضور در بیدادگاه شما را ندارم، این نامه را به عنوان دفاعیه نگاشتهام؛ علاوه بر این، چون ویرایش جدید کتاب «نجواهای نجیبانه» نیز در هفت جلد و بیش از شش هزار صفحه آماده انتشار بود، آن را نیز به عنوان دفاعیه خود و آزادیخواهان ایران، که نوشتارهایشان در این کتاب منتشر شده است، تقدیم دادگاه دوران و مردم ایران میکنم:
آقای خامنهای!
در اردیبهشتماه سال ۱۳۹۰، در فرجام نخستین ویرایش کتاب «نجواهای نجیبانه: نقد نظام جمهوری اسلامی ایران و رهبران آن» و نیز در وبلاگی با همین عنوان، نامهای با عنوان «شرط بلاغ»، با نام مستعار، خطاب به شما نوشتم و در آن به شما هشدار دادم که «پیش از تبدیل این نجواهای نجیبانه به فریادهای خشمگیانه به آنها توجه کنید»؛ و در پایان، گفتم که «امیدوارم فرجام این کتاب، آغاز نیکفرجامی شما باشد»؛ اما شما «نجواهای نجیبانه» را نشنیدید و اینک، فریادهای خشمگینانه را میشنوید و باید منتظر بدفرجامی نیز باشید. شما به جای اینکه به نجواهای نجیبانه گوش فرا دهید، گویندگان آنها را به بند میکشید، همانگونه که نوکران و ریزهخواران ثروت و قدرت شما، در اول تیرماه ۱۳۹۱، از طریق پلیس «فتا» (فضای تولید و تبادل اطلاعات) استان اصفهان، هویت واقعی مرا شناسایی کردند و من را بازداشت و تحویل اداره اطلاعات اصفهان نمودند و این اتهامهای واهی را متوجه من ساختند:
«۱- انتشار محتوای مجرمانه [اسناد زمینخواری برادران لاریجانی و...]؛
۲- تحریک علیه نظام و رهبران آن؛
۳- توهین نسبت به مسؤولین نظام و رهبران آن؛
۴- عضویت در دستهجات معاند نظام، وابسته به صهیونیستها [صرفاً به دلیل داشتن حساب کاربری در وبسایت اشتراک لینک «بالاترین»!]»؛
که همه اتهامها در تمامی مراحل، توسط من رد گردیدند؛ البته اتهام پوچ چهارم را به دستور اداره اطلاعات و در اولین جلسه دادگاه پس از آزادی من به قید وثیقه و برای متوقف ساختن تلاشها برای حل قانونی و حقوقی مشکلات پیشآمده به اتهامهای پیشین اضافه کردند؛ به دنبال آن، من پس از پیگیریهای لازم و ناامیدی بیش از پیش از دادگری تمامیت دستگاه شما برای این که بار دیگر در دام دیوصفتان شما گرفتار نگردم و به سرنوشت عزیزانی چون امیدرضا میرصیافی، هدی صابر، ستار بهشتی و...، که به دست مأموران نامعذور شما کشته شدند، دچار نشوم، یا با توجه به اتهامهای واهی انتسابی و تفسیر آنها به جاسوسی، در دام محاربه و دار اعدام گرفتار نگردم، ناچار گشتم در فرصت آزادی با تودیع وثیقه سنگین - که سند منزل مسکونی پدرم است، که یک کارمند بازنشسته در شهر فارسان میباشد و اخطار ضبط آن را نیز به تازگی صادر کردهاید - با دشواری فراوان، از راه کوه و دره از کشور خارج شوم تا باز هم بتوانم در آوارگی غربت، در یافتن «راهی به رهایی از راه آگاهی، بدون دادن هزینههای گزاف و بیحاصل از جان و جیبِ مُلک و مردم ایرانزمین» تلاش کنم. البته شما پیش از صدور هرگونه حکمی، در حالی که قصد داشتم در شهریورماه ۱۳۹۱، از پایاننامه دکتریام دفاع کنم و با رد پیشنهادهای بازجویان شما، از جمله نگارش دوباره تز دکترا با موضوع ولایت فقیه! مرا بلافاصله و در حالی که در بازداشتگاه وزارت اطلاعات بودم، از دانشگاه اخراج کردید و ضمن لغو بورسیه تحصیلی من در وزارت علوم، مرا از تدریس در دانشگاههای سراسر کشور نیز منع و محروم کردید و خانوادهام را در تنگنا درانداختید و تلاش کردید با تهدید، تحدید، تحبیب، تطمیع و إرعاب، مرا مطیع خواستههای خود سازید؛ هرچند من راه فلسفه را، که راه آگاهی و رهایی است، انتخاب کردهام و اینک نیز در همان راه تلاش خواهم کرد و تا نگارش پایاننامه جور و جنایت و خیانت شما از پای نخواهم نشست.
آقای خامنهای!
رئیس بازداشتگاه اطلاعات شما در اصفهان (بازداشتگاه «الف. طا» در زندان مرکزی اصفهان) به من گفت ما با بررسی کتاب و وبلاگ «نجواهای نجیبانه» به این نتیجه رسیدهایم که اگر آمریکا و اسرائیل، میلیاردها دلار خرج میکردند، نمیتوانستد همان کاری را انجام دهند که تو به صورت رایگان کردهای! فارغ از اغراق مهمل او و اینکه شاید به معنای دقیق میلیاردها دلار توجه نداشت، باید بگویم که نیاز به میلیاردها دلار نیست، آگاهی، سرانجام رهاییبخش خواهد بود و جرم من فقط «آگاهیبخشی» بوده است. آری، شما از «آگاهی» و «بیداری» مردم میترسید و من هدف خود را «یافتن راهی به رهایی از راه آگاهی» میدانم و میدانم که «رهایی، رایگا
👍2
ن نیست».
راه رهایی ایران و ایرانیان، سرنگونی «جمهوری اسلامی» و تشکیل حکومتی مدافع آگاهی، آزادی، دموکراسی و حقوق بشر است. تا کنون تمام راهها و تلاشها برای اصلاح این رژیم، به شکست انجامیده است و از این پس نیز هر تلاشی در راستای اصلاح این نظام بینظام و گندیده و تزئین و مشاطهگری نقش ایوان این خانه از پایبست ویرانگشته، «آزموده را آزمودن» و خطایی محکوم به هزیمتی محتوم و «آب در هاون و مشت بر سندان کوفتن و باد درو کردن» است؛ چرا که این رژیم، از لحاظ بنیانهای نظری، کارنامه و ظرفیت عملی و نیز ساختار قانونی، اصلاحپذیر نیست؛ از این رو، به صراحت میگویم که من، سرنگونیطلبِ جمهوریخواه هستم و سرنگونی «جمهوری اسلامیِ» دشمن جمهور مردم را میخواهم؛ آری، من برانداز نرم از طریق آگاهیبخشی هستم، چرا که اطمینان دارم آگاهی مردم، سرانجام به آستانهای خواهد رسید که به سرنگونی جمهوری جهلپرور اسلامی منتهی خواهد شد؛ البته این، خواسته شخصی من نیست؛ بلکه با شناختی که از جامعه ایران دارم، این را برآیند خواسته گستره گسترده و اکثریت مردم ایران میدانم. من در دانشگاه امام صادق تهران در رشته الاهیات، گرایش فلسفه و کلام اسلامی درس خواندهام - دانشگاهی که آقای منتظری، شما و جمعی دیگر، آن را برای تربیت کادرهای جمهوری اسلامی تأسیس کردید و اکنون آقای مهدوی کنی ریاست آن را بر عهده دارد - و به دانشگاههای دیگر، از جمله دانشگاه تهران، شهید بهشتی، تربیت مدرس و... هم به صورت مرتب رفت و آمد داشتهام؛ همچنین دوره دکتریام را در رشته فلسفه غرب در دانشگاه اصفهان سپری کردم؛ و زادگاه من شهر فارسان در استان محروم چهارمحال و بختیاری است و از سایر شهرها و دیدگاههای مردم کشور نیز بیاطلاع نیستم؛ از این رو، بر اساس علم و آگاهی میگویم که اکثریت بسیار بالایی از مردم، از تمامی اقشار و گروهها، از شما و مدیریت خارج از مدار و بدون مدارا و مروت شما خستهاند و سرنگونی حکومتتان را در دل آرزو میکنند و در خلوت و جلوت به زبان میآورند، اما افسوس که بسیاری از اقدام عملی هراسناکاند. آری، شما حکومت خود را بر مبنای ترس و وحشت پی افکندهاید و استراتژی حکومتی خود را «پیروزی با وحشت» (النصر بالرعب) میدانید، اما باز هم بر همان نهج نجواگون به شما میگویم که بترسید از روزی که مردم از شما نترسند! چرا که حکومت و حاکمیت قسر و قهر و اجبار و وحشت، دائمی و اکثری نخواهد بود و من آثار آشکار این ناترسی و انهدام هیمنه و هول و هراس را میبینم. آری، سرنگونی سروقت سرِ نگونسار و پرنخوت و تبختر شما و حکومت جور و جهل و جعل و جنایت و خیانت شما نیز خواهد آمد؛ آری، بترس از مردم نترس!

آقای خامنهای!
همه جنایتها و خیانتهای جمهوری اسلامی و رهبران آن به کنار، تنها چهار کلمه، سرنگونی رژیم شما را از نظر اخلاقی، اجتماعی و سیاسی ضروری میسازد: «کشتار شصت و هفت!»؛ البته این سند محکم محکومیت شما در گذشته به جای خود، در زمان اکنون نیز گسترانیدن غم و افسردگی و فرسودگی و بیماری و گرسنگی و سیاهی بر سراسر ایران و در دل تمام ایرانیان، سرنگونی سراسر حکومت سیاه شما را ثابت میکند؛ شما که تورم دستهای خسته و پینهبسته را نمیبینید؛ شما که تورم دلهای گرسنه و غمباد گرفته را نمیبینید؛ شما که پاهای برهنه را نمیبینید و مسأله شما سرهای برهنه شده است، نه هزاران برهنگی و بحران هویدا و نهان فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی.
آقای خامنهای!
همینجا بد نیست به خاطرهای اشاره کنم تا عمق غرور، نخوت و تبختر شما را نشان دهم؛ البته تبختر شخص شما بر مردم هویدا و بدیهی است؛ در اینجا میخواهم یادی کنم از برادر بزرگتر شما آقای محمد خامنهای، که به تازگی نیز با تمام توش و توان به دفاع از شما برخاسته است؛ آقا محمد شبیهترین فرد به شما در روش و منش و غرور و قدرتطلبی است و پس از سالها عزلت و سایهنشینی سیاسی به دنبال عتاب شدید و بایکوت او توسط آقای خمینی در جریان رسوایی مکفارلین و ماجرای موسوم به «گروه ۹۹ مجلس» در سال ۱۳۶۴، بار دیگر به میدان آشکار جنگ قدرت و ثروت آمده است. برادر بزرگتر شما در ظاهر، از طرف شما به ریاست «بنیاد حکمت اسلامی صدرا» منصوب شده است و در واقع، در حال تجارت و سوداگری است و این بنیاد را پوشش سوداهای پرسود خود قرار داده است و به کار خرید و فروش املاک، صادرات و واردات کالا، انبارداری و... مشغول است. من به اشتباه، و با این گمان که در این بنیاد، کار پژوهشی و فلسفی میشود، در سال ۱۳۸۴ چند ماهی را در بخش دبیرخانه «مرکز تدوین تاریخ جامع حکمت و فلسفه» مشغول به کار بودم و به طور مرتب و پیوسته و از نزدیک، با برادر شما در ارتباط بودم. او یک بار از من خواست نامهای خطاب به افراد، نهادها و دانشکدههای فلسفی ایران و جهان و نیز رایزنهای فرهنگی ایران در سراسر جهان تنظیم کنم و در آن، از آنان جهت تدوین کتابی در ح
راه رهایی ایران و ایرانیان، سرنگونی «جمهوری اسلامی» و تشکیل حکومتی مدافع آگاهی، آزادی، دموکراسی و حقوق بشر است. تا کنون تمام راهها و تلاشها برای اصلاح این رژیم، به شکست انجامیده است و از این پس نیز هر تلاشی در راستای اصلاح این نظام بینظام و گندیده و تزئین و مشاطهگری نقش ایوان این خانه از پایبست ویرانگشته، «آزموده را آزمودن» و خطایی محکوم به هزیمتی محتوم و «آب در هاون و مشت بر سندان کوفتن و باد درو کردن» است؛ چرا که این رژیم، از لحاظ بنیانهای نظری، کارنامه و ظرفیت عملی و نیز ساختار قانونی، اصلاحپذیر نیست؛ از این رو، به صراحت میگویم که من، سرنگونیطلبِ جمهوریخواه هستم و سرنگونی «جمهوری اسلامیِ» دشمن جمهور مردم را میخواهم؛ آری، من برانداز نرم از طریق آگاهیبخشی هستم، چرا که اطمینان دارم آگاهی مردم، سرانجام به آستانهای خواهد رسید که به سرنگونی جمهوری جهلپرور اسلامی منتهی خواهد شد؛ البته این، خواسته شخصی من نیست؛ بلکه با شناختی که از جامعه ایران دارم، این را برآیند خواسته گستره گسترده و اکثریت مردم ایران میدانم. من در دانشگاه امام صادق تهران در رشته الاهیات، گرایش فلسفه و کلام اسلامی درس خواندهام - دانشگاهی که آقای منتظری، شما و جمعی دیگر، آن را برای تربیت کادرهای جمهوری اسلامی تأسیس کردید و اکنون آقای مهدوی کنی ریاست آن را بر عهده دارد - و به دانشگاههای دیگر، از جمله دانشگاه تهران، شهید بهشتی، تربیت مدرس و... هم به صورت مرتب رفت و آمد داشتهام؛ همچنین دوره دکتریام را در رشته فلسفه غرب در دانشگاه اصفهان سپری کردم؛ و زادگاه من شهر فارسان در استان محروم چهارمحال و بختیاری است و از سایر شهرها و دیدگاههای مردم کشور نیز بیاطلاع نیستم؛ از این رو، بر اساس علم و آگاهی میگویم که اکثریت بسیار بالایی از مردم، از تمامی اقشار و گروهها، از شما و مدیریت خارج از مدار و بدون مدارا و مروت شما خستهاند و سرنگونی حکومتتان را در دل آرزو میکنند و در خلوت و جلوت به زبان میآورند، اما افسوس که بسیاری از اقدام عملی هراسناکاند. آری، شما حکومت خود را بر مبنای ترس و وحشت پی افکندهاید و استراتژی حکومتی خود را «پیروزی با وحشت» (النصر بالرعب) میدانید، اما باز هم بر همان نهج نجواگون به شما میگویم که بترسید از روزی که مردم از شما نترسند! چرا که حکومت و حاکمیت قسر و قهر و اجبار و وحشت، دائمی و اکثری نخواهد بود و من آثار آشکار این ناترسی و انهدام هیمنه و هول و هراس را میبینم. آری، سرنگونی سروقت سرِ نگونسار و پرنخوت و تبختر شما و حکومت جور و جهل و جعل و جنایت و خیانت شما نیز خواهد آمد؛ آری، بترس از مردم نترس!

آقای خامنهای!
همه جنایتها و خیانتهای جمهوری اسلامی و رهبران آن به کنار، تنها چهار کلمه، سرنگونی رژیم شما را از نظر اخلاقی، اجتماعی و سیاسی ضروری میسازد: «کشتار شصت و هفت!»؛ البته این سند محکم محکومیت شما در گذشته به جای خود، در زمان اکنون نیز گسترانیدن غم و افسردگی و فرسودگی و بیماری و گرسنگی و سیاهی بر سراسر ایران و در دل تمام ایرانیان، سرنگونی سراسر حکومت سیاه شما را ثابت میکند؛ شما که تورم دستهای خسته و پینهبسته را نمیبینید؛ شما که تورم دلهای گرسنه و غمباد گرفته را نمیبینید؛ شما که پاهای برهنه را نمیبینید و مسأله شما سرهای برهنه شده است، نه هزاران برهنگی و بحران هویدا و نهان فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی.
آقای خامنهای!
همینجا بد نیست به خاطرهای اشاره کنم تا عمق غرور، نخوت و تبختر شما را نشان دهم؛ البته تبختر شخص شما بر مردم هویدا و بدیهی است؛ در اینجا میخواهم یادی کنم از برادر بزرگتر شما آقای محمد خامنهای، که به تازگی نیز با تمام توش و توان به دفاع از شما برخاسته است؛ آقا محمد شبیهترین فرد به شما در روش و منش و غرور و قدرتطلبی است و پس از سالها عزلت و سایهنشینی سیاسی به دنبال عتاب شدید و بایکوت او توسط آقای خمینی در جریان رسوایی مکفارلین و ماجرای موسوم به «گروه ۹۹ مجلس» در سال ۱۳۶۴، بار دیگر به میدان آشکار جنگ قدرت و ثروت آمده است. برادر بزرگتر شما در ظاهر، از طرف شما به ریاست «بنیاد حکمت اسلامی صدرا» منصوب شده است و در واقع، در حال تجارت و سوداگری است و این بنیاد را پوشش سوداهای پرسود خود قرار داده است و به کار خرید و فروش املاک، صادرات و واردات کالا، انبارداری و... مشغول است. من به اشتباه، و با این گمان که در این بنیاد، کار پژوهشی و فلسفی میشود، در سال ۱۳۸۴ چند ماهی را در بخش دبیرخانه «مرکز تدوین تاریخ جامع حکمت و فلسفه» مشغول به کار بودم و به طور مرتب و پیوسته و از نزدیک، با برادر شما در ارتباط بودم. او یک بار از من خواست نامهای خطاب به افراد، نهادها و دانشکدههای فلسفی ایران و جهان و نیز رایزنهای فرهنگی ایران در سراسر جهان تنظیم کنم و در آن، از آنان جهت تدوین کتابی در ح