خب، برایان، همان‌طور که گفتید، زهران ممدانی یک شهردار است و آخرین باری که به شهر نیویورک سفر کردم، به نظرم رسید که او باید به‌جای تلاش برای داشتن سیاست خارجی مخصوص به خودش، بیشتر روی جمع‌آوری زباله‌ها، تعمیر چاله‌های خیابان‌ها و برخورد با جرم و جنایت تمرکز کند.

اما برایان، این موضوع واقعاً خنده‌دار نیست. نخست اینکه هر سال در ماه سپتامبر، هم‌زمان با مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مجموعه‌ای کامل از چهره‌های بدنام به شهر نیویورک می‌آیند.

آیا زهران ممدانی تهدید کرده است قصابانی را از ایران که ده‌ها هزار نفر از مردم خودشان را کشته‌اند یا جنایتکاران جنگی واقعی از کشورهای دیگر بازداشت کند؟ خیر. تنها فردی که از او نام می‌برد، رهبر کشور یهودی اسرائیل است.

دوم اینکه او درباره دیوان کیفری بین‌المللی صحبت می‌کند. خب، آن یک دادگاه نمایشی و فرمایشی است. اما در نهایت، موضوع بر سر نخست‌وزیر نتانیاهو و اسرائیل نیست؛ موضوع این است که در آینده، اگر دونالد ترامپ، پیت هگست و مارکو روبیو به خارج از کشور سفر کنند، بازداشت شوند.

سومین موضوع که برای همه آمریکایی‌ها از همه نگران‌کننده‌تر است، این است که مسئله فقط به شهردار نیویورک محدود نمی‌شود. این ائتلاف میان مارکسیست‌ها و اسلام‌گرایان در حال گسترش است و به واشینگتن دی‌سی می‌آید.

دموکرات‌ها مردان و زنانی را نامزد کرده‌اند که قرار است در حوزه‌های کاملاً دموکرات‌نشین شهر نیویورک به مجلس نمایندگان راه پیدا کنند و گفته‌اند که می‌خواهند تمدن غرب را نابود کنند.

در نیوجرسی، فردی افراطی نامزد شده که در دفاع از شیخ نابینا، طراح اصلی نخستین بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی، شهادت داده است.

در دنور، زنی حضور دارد که گفته بود حملات ۱۱ سپتامبر به‌دلیل اقدامات ایالات متحده اجتناب‌ناپذیر بود.
بنابراین، این مسئله به شهر نیویورک محدود نیست. این جریان به واشینگتن دی‌سی می‌آید، زیرا این چپ‌گرایان افراطی در همه‌جا در حال تصرف حزب دموکرات هستند.

آن‌ها حتی در ایالت‌هایی مانند مین، افرادی را برای رقابت‌های انتخاباتی سراسری ایالتی نامزد می‌کنند و گمان می‌کنم به‌زودی همین اتفاق در میشیگان، ویسکانسین و مینه‌سوتا نیز رخ دهد.
این روند بسیار نگران‌کننده است. ما باید در انتخابات نوامبر جلوی آن را بگیریم.