ما چیز زيادى هم نمى‌خواستيم. تنها یک سرزمين مى‌خواستيم كه اندوهش، زيبايى‌اش را نكُشد.

من فقط میخوام روزهایی که میاد
مثل روزهای قبل،دردناک نباشه همین :)

آدم خوب خورد به پستتون نگهش دارید،
اگه رفیقه رفاقت کنید، اگه شریکه شراکت کنید،
اگه ازش خوشتون میاد برید تو رابطه،
اگه دوسش دارید ازدواج کنید،
خلاصه یه کاری بکنید.
آدم خوب خیلی کم پیدا میشه...

پروکسی | پروکسی |
پروکسی | پروکسی |
پروکسی |

اتصال پرسرعت

مدیرعامل آروان کلاد:

از نظر فنی همینطوری که میشه توی یه لحظه اینترنت رو قطع کرد؛ همینطوری میشه تو یه لحظه هم وصلش کرد. زمانبر بودن بهبود وضعیت اینترنت از نظر فنی فقط بهانه ست. وضعیت اینترنت در حال حاضر بسیار ناپایدار و ضعیفه و اصلا به شرایط قبل از جنگ برنگشته

پروکسی | پروکسی |
پروکسی | پروکسی |
پروکسی |

اینترنت صرفا برای توقف روزشمارِ نت‌بلاکس وصل شده یا هدفتون برقراری ارتباط بوده؟ چون با هرکی صحبت می‌ کنم تقریبا ارتباط پایدار نداره...


.

برای آدم‌ها مرز بذار
مرز صمیمیت
مرز گفتار
مرز رفتار
مرز تماس فیزیکی
مرزِ...
خودت این مرزها رو تعیین کن
و همیشه یک قدم عقب‌تر بایست!

پروکسی | پروکسی |
پروکسی | پروکسی |
پروکسی | پروکسی |

مولانا
خدا رو
قشنگ
تعریف
میکنه:
گر
هزاران
دام باشد
در قدم
چون تو
بامایی
نباشد
هیچ غم..

Moms:

زندگی
چیزی
میان
یک
خداحافظیِ
دیرهنگام
و سلامی
زودگذر
است.
ما وسط
این
دو کلمه
پیر
می‌شویم.
جمال
ثریا

‏اولش از عطر و ادکلنات کم میکنی
و زیادم درد نداره چون هنوز سرپایی، بعدش دیرتر میری آرایشگاه یا کارواش یا کافه و..
دستمال کاغذی کمتر مصرف میکنی، اول لباس زیر و بعدش لباس رو دیرتر و کمتر میخری..باشگاه نمیری، خوراکی کمتر میگیری، کفش واست گرونه، و دیگه حرفی واسه گفتن نمیمونه..!!

غریبه‌ترین کلمات برای مردم اهل خاورمیانه،
«زندگی عادی» و «جوانی» است.

➰Text
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎

➰Text
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎

➰Text
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎

تاریخ
با
جوهر
سیاست
نوشته
شد،
اما
بهایش را
جوانانی
پرداختند
که نامشان
در هیچ
توافقی
نیامد

➰Text
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎

➰Text
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎

پند
امروز:
هرچه
اطرافیان
شما
ارزان‌تر
باشند
شما
هزینه
گران‌تری
میپردازید.

.

محرم تمام شد، به خانه‌هایتان بروید...
مهیا شوید برای همه انچه که بوده‌اید، حسین(ع) را هم درون پستوهایتان پنهان کنید تا سال دیگر. چون علم و کُتل و نخل و زنجیرهایتان، اکبر و اصغر و قاسم و عباس را هم...! عباس را نه! به کارتان می‌آید.
برای قسم خوردنتان هنگام دروغ، برای گاه خطرهایتان، زمانی که می‌خواهید سر دیگری کلاه بگذارید و شاهدی می‌خواهید. فردا صبح هم کرکره مغازه‌هایتان را بالا بدهید، درِ بنگاهایتان را باز کنید و یک‌ لایتان را چهار لا حساب کنید.کلاه‌هایتان را آماده کنید، برای اینکه دوباره تا خرخره سر مردم بگذارید.آنچه را این روزها خرج نذریهایتان کردید، خرج شربت، چای، مرغ و برنجتان به یک‌باره جبران کنید.بروید و حسین(ع) و دردهایش را به حال خود بگذارید...

متاسفانه این حقیقت جامعه‌ی ما است

امید نخی‌است نازک اما محکم، که ما را از دلِ تاریکی به صبح می‌کشاند. وقتی همه‌چیز خاموش است، او آرام می‌گوید: ادامه بده، نور نزدیک است.

.