تو حق این رو داری هر چی از دهنت در میاد بگی ولی گوه میخوری اگه بعدش کسی جوابت رو داد ناراحت شی.
هرجا میرسم خوابم میاد، فقط خوابم میاد، میخوام روی زمین دانشگاه، پیادهرو، سوپری، وسط رانندگی، توی اسنپ، هرجا که بشه بخوابم و دراز بکشم.
بعضیوقتها یه مشکلی تو زندگیم انقدر تکرار میشه که از یه جایی به بعد روم نمیشه به کسی بگم دوباره به خاطر این موضوع ناراحتم.
شاید باورتون نشه ولی چند تا از عزیزترین آدمهای زندگیم بعد از گفتن یه جمله، تاکید میکنم فقط یه جمله، دیگه عزیزترین آدم زندگیم نبودن.
معلومه که وقتی به نصیحت نیاز دارم با خودم صحبت میکنم. منظورت چیه که تو این کار رو نمیکنی؟
در خانوادههای ایرانی حفظ آبرو همیشه مهمتر از حفظ سلامت روان بوده. در واقع ما برای برنده شدن در برابر مردم به خودمون میبازیم و در نهایت میشیم یه تعداد روانی آبرومند.
بعضیوقتها باید چیزی که فکر میکردیم میخوایم رو از دست بدیم تا چیزهایی که لیاقتشون رو داریم بهدست بیاریم.
از اون حالتهام که هیچ کار خاصی ندارم ولی یه فشار استرس زیادی رومه و همیشه فکر میکنم یه کاری نیمه تموم مونده.
ببینید دوستان وقتی کسی میگه غمگینم، لزوماً موضوع مسائل عاشقانه نیست. یکم بزرگتر فکر کنید. باور کنید زندگی پر از مسائل پیچیدهی دیگه هم هست.
بیشتر به این علاقه دارم که زندگیام برای خودم چه حسی دارد تا اینکه برای دیگران چگونه به نظر میرسد.
آدمها کتاب نیستن که واسشون نشونه بذاری، بعد بری و وقتی برگشتی هنوز سر همون صفحه باشن. آدمها میرن و هیچ تعهدی در قبال بلاتکلیفی شما ندارن.
و سرانجام هیچچیز آزاردهندهتر از این نیست که خودت را دوباره در همان نقطهای پیدا کنی که با تمام وجود تلاش کرده بودی از آن بیایی بیرون.
خلق یک انسان جدید وقتی میدانی قرار است حتی شده یک روز بدبخت باشد، جنایت است.