الآن تو اون پارت زندگیمم که نه به کسی کار دارم، نه حوصلهی کسی رو دارم و نه کسی واسم مهمه.
من انقد از تلفنی صحبت کردن متنفرم که حتی وقتی خودم هم مجبورم به کسی زنگ بزنم، دعا دعا میکنم که جواب نده.
همیشه سکوت نشانهی تایید حرف طرف مقابل نیست.
گاهی نشانهی قطع امید از شعور اوست.
گاهی نشانهی قطع امید از شعور اوست.
من رو با فاصله گرفتن تست نکنین.
آدم جالبی نیستم، زود عادت میکنم به نبودنتون.
آدم جالبی نیستم، زود عادت میکنم به نبودنتون.
در حال حاضر تنها چیزی که بین همهی ما مشترکه اینه که حوصلهی آدم جدید نداریم.
من اگه زمان برگرده عقب هم نمیدونم باید چه گوهی بخورم که زندگیم اینجوری نشه.
خیلی دارم آدمِ "فیلم ببینم و آهنگ گوش بدم ولی با آدما وقت نگذرونم"ای میشم.
لیست آدمهایی که اگه رو به مرگ باشن هم آب دستشون نمیدم هر روز داره بیشتر میشه.
من ۸۰٪ عمرم رو تنها توی اتاقم گذروندم پس فک نکنین نمیتونم بدون شما زندگی کنم.