گنجینه‌ای ناشناخته از باواریا: کشف بی‌ام‌و 735i E23 تورینگ کریفورد، خودرویی فراتر از تصور
مونیخ، آلمان – در میان انبوه خودروهای لوکس و خاص، گاهی اوقات نمونه‌هایی چنان نادر و منحصربه‌فرد سر بر می‌آورند که تاریخ خودروسازی را به چالش می‌کشند. یکی از این گنجینه‌های پنهان، بی‌ام‌و 735i E23 تورینگ است؛ خودرویی که نه تنها از خط تولید رسمی بی‌ام‌و خارج نشده، بلکه حاصل نبوغ و جسارت یک شرکت تیونینگ آلمانی به نام کریفورد بوده است.
این استیشن واگن استثنایی که بر پایه سدان محبوب بی‌ام‌و 735i E23 با پیشرانه قدرتمند 6 سیلندر خطی 3.4 لیتری M30B34 به قدرت 218 اسب بخار بنا شده، به سفارش نمایندگی بی‌ام‌و اویلر خلق شده است. کریفورد با اعمال تغییرات اساسی در ساختار بدنه، از جمله افزایش ارتفاع سقف، طراحی درِ عقب هاچ‌بک و حذف صندوق عقب سنتی، این سدان لوکس را به یک خودروی خانوادگی جادار و در عین حال اسپرت تبدیل کرده است؛ تصمیمی که بی‌ام‌و هرگز به صورت رسمی آن را عملی نکرد.
با این حال، این خلاقیت با چالش‌هایی نیز روبرو بوده است. گفته می‌شود که حذف برخی ساختارهای نگهدارنده در فرآیند تبدیل، منجر به عدم موفقیت این خودرو در تست‌های ایمنی TÜV آلمان شده است؛ موضوعی که بر خاص بودن و احتمالاً سرنوشت محدود آن افزوده است.
از تنها سه نمونه‌ای که از این بی‌ام‌و 735i E23 تورینگ کریفورد ساخته شده، سرنوشت هر کدام به داستانی مجزا بدل گشته است:
* یک نمونه خوش‌شانس همچنان در آلمان و در گنجینه یک کلکسیونر علاقه‌مند نگهداری می‌شود.
* نمونه‌ای دیگر در گذر زمان گم شده و اثری از آن در دست نیست.
* و آخرین بازمانده نیز در دهه 1990 میلادی راهی ایالات متحده آمریکا شده است.
بی‌ام‌و 735i E23 تورینگ کریفورد، با ماهیت سفارشی و تعداد تولید انگشت‌شمار خود، نه تنها یک خودروی کلاسیک منحصربه‌فرد محسوب می‌شود، بلکه قطعه‌ای جذاب از تاریخ بی‌ام‌و است که به دلیل خاص بودنش و روایات پیرامون آن، همواره مورد توجه کلکسیونرها و علاقه‌مندان به دنیای خودروهای خاص قرار داشته است. این استیشن واگن نادر، گواهی بر این مدعاست که گاهی اوقات، خلاقیت‌های غیررسمی می‌توانند به ماندگارترین افسانه‌های دنیای خودرو تبدیل شوند.
@automobile_world

مرسدس بنز 280SE 4.5 واگن غیرمعمول!
مدل W108 هیچگاه به صورت فابریک استیشن واگن تولید نشد اما این خودروی سبز رنگ، حاصل تغییر کاربری پس از فروش در دهه 1970 میلادی است. در آن دوران، تبدیل خودروهای لوکس به مدل‌های واگن به دلیل کاربرد بیشتر، رایج بود و تعدادی از شرکت‌های مستقل در این زمینه فعالیت داشتند.
اطلاعات دقیقی درباره زمان و مکان دقیق تبدیل این مرسدس خاص در دسترس نیست. با این حال، با توجه به مشخصات آمریکایی خودرو، احتمال داده می‌شود که این تغییر توسط یک شرکت کوچک‌تر و کمتر شناخته شده در ایالات متحده انجام شده باشد. در آن دوره، شرکت‌های اصلی فعال در این زمینه Binz و Crayford بودند، اما طراحی صندوق عقب در مدل‌های آن‌ها تفاوت‌هایی با این خودرو دارد.
در ادامه، جذابیت این خودرو به عنوان یک استیشن واگن S-Class با موتور V8 مورد توجه قرار گرفته و فضای بار زیاد آن برجسته شده است. همچنین، حفظ ستون C اصلی و افزایش طول خودرو از آن قسمت به بعد، از نکات جالب طراحی این خودرو عنوان شده است.

@automobile_world

رنو لاگونا بی‌توربو افسانه‌ای هارتگه: یک رقیب غیرمنتظره برای بی‌ام‌و M3 E36

تصاویر رنو لاگونا بی‌توربو را به نمایش می‌گذارد که در سال 1995 توسط تیونر مشهور آلمانی، هارتگه، به طرز چشمگیری ارتقا یافته است.
گفته می‌شود که تنها تعداد انگشت‌شماری (بین 3 تا 6 دستگاه) از این خودرو توسط هارتگه شده‌اند. این تیونر با حذف موتور 2.0 لیتری چهار سیلندر استاندارد رنو، یک پیشرانه 3.0 لیتری V6 PRV (پژو-رنو-ولوو) را جایگزین آن کرده و با نصب دو توربوشارژر، قدرت آن را به 280 اسب بخار رسانده است. این ارتقا، لاگونا بی‌توربو را به یک رقیب مستقیم و قدرتمند برای بی‌ام‌و M3 E36 در آن دوران تبدیل کرده بود.
یکی از نکات برجسته این خودرو که در تصاویر نمایان است، رینگ‌های "رویال" آن است. این رینگ‌های خاص، پیش از این بر روی مدل افسانه‌ای بوگاتی EB110 GT نیز استفاده شده و طراحی آن‌ها از رینگ‌های به کار رفته در مدل‌های کلاسیک و نفیس این خودروساز فرانسوی الهام گرفته است.
این رنو لاگونا بی‌توربو هارتگه، با ترکیب قدرت و انحصار، نه تنها یک خودروی خاص برای علاقه‌مندان به رنو محسوب می‌شود، بلکه به عنوان یک قطعه‌ی مهم از تاریخچه خودروهای اسپرت نیز جایگاه ویژه‌ای دارد.

@automobile_world

پورشه B32: ون فولکس‌واگن با قلب تپنده پورشه، افسانه‌ای در جاده‌ها
اشتوتگارت - پورشه B32، خودرویی که در نگاه اول یک فولکس‌واگن T3 معمولی به نظر می‌رسد، اما در زیر پوست خود یک شگفتی مهندسی و قطعه‌ای منحصربه‌فرد از تاریخ خودروسازی است. این ون که در دهه 1980 میلادی متولد شد، در ابتدا برای استفاده داخلی پورشه و به‌ویژه پشتیبانی از تیم این شرکت در رالی پاریس-داکار توسعه یافت.
مهندسان پورشه برای همگام شدن با خودروهای پرسرعت رالی و حمل تجهیزات و پرسنل، دست به اقدامی جسورانه زدند: نصب موتور 3.2 لیتری شش سیلندر تخت (باکسر) پورشه 911 کاررا (سری G) در دل این ون. این موتور قدرتمند حدود 231 اسب بخار نیرو تولید می‌کرد و حجم آن 3164 سی‌سی بود.
B32 با حفظ سیستم انتقال قدرت دیفرانسیل عقب، به ترمزها، سیستم تعلیق و سایر اجزای ارتقا یافته پورشه مجهز شد تا بتواند قدرت اضافی را مهار کند. نتیجه؟ یک ون خانوادگی که می‌توانست به سرعت بالای 185 کیلومتر در ساعت دست یابد، رقمی چشمگیر برای خودرویی با این ابعاد و شکل در دهه 80.
تعداد تولید پورشه B32 تنها حدود 18 دستگاه بود که آن را به یک خودروی فوق‌العاده کمیاب و بسیار ارزشمند برای کلکسیونرها تبدیل کرده است. بیشتر این ون‌ها برای استفاده داخلی پورشه ساخته شدند، اما گفته می‌شود تعدادی انگشت‌شمار نیز به مشتریان خاص فروخته شده است.
پورشه B32 همچنان به عنوان ترکیبی جذاب از کارایی و عملکرد بالا شناخته می‌شود - یک تک‌شاخ واقعی در میان ون‌ها و پورشه‌ها. این خودرو گواهی بر آن است که وقتی به مهندسان آزادی عمل، یک موتور بزرگ و یک بدنه کاربردی داده شود، چه اتفاقات شگفت‌انگیزی می‌تواند رخ دهد.

@automobile_world

🏛️ رولز-رویس سیلور اسپور؛ از تشییع تا پیست مسابقه!
شرکت خدمات تشییع «آ. دبلیو. لیمن» انگلستان (تأسیس ۱۹۰۷)، در اقدامی عجیب تعداد محدودی استیشن واگن سفارشی بر پایه رولز-رویس سیلور اسپور سفارش داده بود. این خودروها در ابتدا برای حمل تابوت‌های کوچک یا حیوانات خانگی طراحی شده بودند و ۳ صندلی سرنشین داشتند.
اما سرنوشت این رولز-رویس‌ها پس از بازنشستگی بسیار جالب‌تر شد:
🔹 یکی از آن‌ها در خیابان‌های آمستردام دیده شد که مالک جدیدش از آن به عنوان یک استیشن واگن معمولی و روزمره استفاده می‌کرد!
🔹 دیگری سال ۲۰۱۶ در آلمان به فروش رسید و به خودروی پشتیبانی تیم مسابقه تبدیل شد. این نمونه به باربند مجهز شده و پیشرانه آن را برای کار با بنزین و گاز (دوگانه‌سوز) تغییر داده بودند!
شاید طراحان رولز-رویس هرگز فکر نمی‌کردند خودروی لوکسشان روزی دوگانه‌سوز شود و سر از پیست‌های مسابقه درآورد.
@automobile_world