🤖 رقص ربات اپتیموس نسل سوم در جلسه سهام‌داران تسلا

نسل سوم ربات انسان‌نمای Optimus با حرکات روان، سریع و هماهنگ طی جلسه سهامداران تسلا در بعدازظهر پنجشنبه، ۱۵ آبان ۱۴۰۴، به نمایش گذاشته شد. این حرکات دقیق، نشان‌دهنده پیشرفت چشمگیر در کنترل حرکتی، تعادل و هوش مصنوعی حرکتی این ربات است.

ایلان ماسک پیش‌تر گفته بود که اپتیموس می‌تواند بازاری بزرگ‌تر از تلفن‌های هوشمند ایجاد کند و به بخشی از زندگی روزمره انسان‌ها تبدیل شود.

در آینده، بازو و دستان این ربات ممکن است با استفاده از ایمپلنت‌های نورالینک (Neuralink) به بدن افراد دارای ناتوانی حرکتی متصل شود و به آنها در انجام کارهای روزمره کمک کند — گامی بزرگ در مسیر ادغام رباتیک و زیست‌فناوری.

ویدیو: Jeff Lutz

@AstroTech

تفاوت هسته (Core) و ترید (Thread)

- هسته: واحد فیزیکی سخت‌افزاری در پردازنده یا CPU است. مثل یک موتور مستقل که دستورات را اجرا می‌کنه. مثلاً پردازنده ۴ هسته‌ای، ۴ واحد پردازشی واقعی داره و پردازش موازی واقعی انجام می‌ده.

- ترید: واحد نرم‌افزاریه که سیستم عامل مدیریتش می‌کنه. یک جریان اجرای کد که میتونه بخشی از یک برنامه باشه. تریدها می‌تونن روی هسته‌ها توزیع بشن و با فناوری‌هایی مثل Hyper-Threading، یک هسته چند ترید رو "همزمان" مدیریت کنه (هرچند نه کاملاً موازی). مثلاً مرورگر وب مثل «کروم» تب‌های مختلف رو با تریدهای جداگانه اجرا می‌کنه تا هر تب مستقل کار کنه.

تفاوت کلیدی: هسته سخت‌افزاری و محدود به طراحی CPU است، اما ترید نرم‌افزاریه و تعدادش می‌تونه بیشتر باشه. این کمک می‌کنه CPUها کارآمدتر کار کنن، مثل گیمینگ یا ویرایش ویدیو.

اگر CPU شما چند هسته و چند ترید داره، عملکرد بهتری در اجرای همزمان چند برنامه یا multi-tasking نشون می‌ده! برای چک کردن تعداد هسته و ترید در سیستم خود: در ویندوز از Task Manager (Performance tab)، در لینوکس از دستور lscpu، یا در macOS از Activity Monitor استفاده کنید. 😎

@AstroTech

عمیق‌ترین نقطه زمین کجاست؟

در دل اقیانوس آرام، جایی هست که اگر موبایلت بیفته اون‌جا، باید باهاش خداحافظی کنی! درازگودال ماریانا با عمق ۱۱٬۰۳۴ متر، رکورددار ژرف‌ترین نقطه روی کره زمینه. یعنی اگه کوه اورست رو بندازی اون تو، هنوز نوکش به سطح آب نمی‌رسه—و تازه باید یه قایق نجات هم براش بفرستی!

جالب‌تر اینکه اسم «اقیانوس آرام» رو ماژلان گذاشت، چون وقتی از اون رد شد، دریا آروم بود. البته نگفت که چند دقیقه بعد طوفان اومد یا نه!

📍حالا سؤال اینه: تو اون تاریکی مطلق، چه موجوداتی زندگی می‌کنن؟

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

📅 ۱۱ نوامبر؛ روز جهانی علم برای صلح و توسعه

در میان همه چهره‌های بزرگ علم، شاید کارل سیگن بیش از هرکس دیگری توانست علم را از آزمایشگاه‌ها به دل مردم بیاورد.

او با نگاهی شاعرانه و انسانی به کیهان، نشان داد که علم فقط مجموعه‌ای از فرمول‌ها نیست — بلکه راهی است برای درک جایگاه ما در جهان.

مجموعه‌ی تلویزیونی «کیهان» (Cosmos) که در دهه‌ی ۱۹۸۰ ساخته شد، میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان شیفته‌ی علم کرد و همچنان الهام‌بخش نسل‌های جدید است.

در کنار او، چهره‌هایی چون ریچارد فاینمن، نیل دگراس تایسون، برایان کاکس و بیل نای نیز این مسیر را ادامه داده‌اند، اما تأثیر فرهنگی و فلسفی سیگن همچنان بی‌نظیر است.

🌌 کارل سیگن نماد مروّج علم در قرن بیستم است — صدایی که هنوز هم در گوش زمان می‌پیچد:

“Somewhere, something incredible is waiting to be known.”

ویدیو نقطه آبی | جمله معروف

@AstroTech

ماده غذایی تولید شده با استفاده از ادرار در ایستگاه فضایی آزمایش می‌شود

ماده‌ غذایی سولین که شرکت فنلاندی آن را تولید کرده، نوعی پودر پروتئینی چندمنظوره است که از ترکیب میکروب‌ها، هوا و برق از طریق فرایند تخمیر گازی به‌ دست می‌آید. در این فرایند، اوره (ترکیب آلی موجود در ادرار) منبع اصلی نیتروژن برای ساخت پروتئین است

بنا بر اعلام آژانس فضایی اروپا (ESA)، فضانوردان در ماموریت‌های آینده به ماه و مریخ ممکن است با نوعی غذا تغذیه شوند که با استفاده از ادرار و هوای رقیق شده تولید می‌شود.

به گزارش نیویورک‌پست، این پروژه که با هدف افزایش خودکفایی و پایداری فضانوردان طراحی شده و برای آینده‌ اکتشافات فضایی گامی کلیدی محسوب می‌شود، به‌زودی در ایستگاه فضایی بین‌المللی آزمایش می‌شود.

این ماده‌ غذایی که سولین (Solein) نام دارد و شرکت فنلاندی سولار فودز (Solar Foods) آن را تولید کرده، نوعی پودر پروتئینی چندمنظوره است که از ترکیب میکروب‌ها، هوا و برق از طریق فرایند تخمیر گازی به‌ دست می‌آید. در این فرایند، اوره (ترکیب آلی موجود در ادرار) منبع اصلی نیتروژن برای ساخت پروتئین است.

آزمایش این فناوری در قالب پروژه‌ای با نام هوبی‌ــ‌وان (HOBI-WAN) در ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام خواهد شد تا مشخص شود آیا می‌توان سولین را در شرایط بی‌وزنی نیز همانند زمین، تولید کرد یا نه.

آرتو لوکانن، معاون ارشد رئیس بخش فضا و دفاع شرکت سولار فودز، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «هدف این پروژه تایید رشد میکروارگانیسم‌ها در محیط فضایی و توسعه‌ فناوری تخمیر گازی برای استفاده در فضا است؛ کاری که تاکنون در تاریخ بشر انجام نشده است. رفتار گازها و مایعات در شرایط ریزگرانش بسیار متفاوت است و می‌تواند انتقال مواد مغذی به میکروب‌ها را به‌شدت تحت‌تاثیر قرار دهد.» ایندیپندنت پارسی | #اختر‌زیست

@AstroTech

مرگ انفجاری یک ستاره (ابرنواختر) از خشن‌ترین رویدادهای کیهانی است، اما این‌که دقیقاً این اتفاق هنگام رخ‌دادن چه شکلی است، همچنان معما بود. دانشمندان اکنون برای نخستین بار مراحل بسیار آغازین یک ابرنواختر را مشاهده کرده‌اند که در جریان آن یک ستارهٔ پرجرم به شکلی متفاوت و شبیه زیتون منفجر می‌شود.

به گزارش خبرگزاری رویترز، پژوهشگران برای رصد این ابرنواختر از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی استفاده کردند. این رویداد مربوط به ستاره‌ای بود با جرمی حدود ۱۵ برابر خورشید که در کهکشانی به نام NGC 3621، در حدود ۲۲ میلیون سال نوری از زمین و در سمت صورت فلکی هیدرا، قرار دارد.

سال نوری فاصله‌ای است که نور در یک سال می‌پیماید: ۵.۹ تریلیون مایل (۹.۵ تریلیون کیلومتر).

مشاهدهٔ چنین انفجارهایی تا امروز امری دشوار بود چون با سرعت زیاد رخ می‌دهند، لذا در مورد این ابرنواختر باید سریع عمل می‌شد. انفجار در ۱۰ آوریل ۲۰۲۴ شناسایی شد، تقریباً هم‌زمان با رسیدن یی یانگ، اخترفیزیکدان دانشگاه تسینگ‌هوا در چین، پس از پروازی طولانی به سان‌فرانسیسکو. درخواست رسمی یانگ تنها چند ساعت بعد، برای نشانه‌روی رصدخانه جنوبی اروپا به سوی ابرنواختر پذیرفته شد.

بدین‌ترتیب، پژوهشگران توانستند تنها ۲۶ ساعت پس از کشف اولیه و ۲۹ ساعت پس از آن‌که مواد درون ستاره برای نخستین بار پوستهٔ ستاره را شکافتند، این انفجار را رصد کنند.

آنچه دیدند این بود که ستارهٔ رو به مرگ در خط استوای خود با قرصی از گاز و غبارِ از پیش موجود احاطه شده است، و انفجار با راندن مواد از هستهٔ ستاره به بیرون، شکل آن را چنان دگرگون کرد که به زیتونی ایستاده به‌صورت عمودی می‌مانست.

نکته جالب این بود که انفجار، ستاره را به‌شکل کروی متلاشی نکرد بلکه به‌جای آن، مواد را با شدت از دو سوی ستاره به بیرون راند. رادیوفردا

@AstroTech

نوسان فشار خون به اندازه فشار خون بالا برای مغز خطرناک است

محققان دریافتند سالمندانی که فشار خونشان بین ضربان‌‌ها بیشتر نوسان دارد، حتی اگر فشار خونشان به طور کلی با دارو به‌خوبی کنترل شده باشد، حجم مغزشان در نواحی مرتبط با حافظه کوچک‌تر می‌شود

خونشان بین ضربان‌‌ها بیشتر نوسان دارد، حتی اگر فشار خونشان به طور کلی با دارو به‌خوبی کنترل شده باشد، حجم مغزشان در نواحی مرتبط با حافظه کوچک‌تر می‌شود و نشانه‌هایی از آسیب به سلول‌های عصبی آنان مشاهده می‌شود.

فشار خون در هر ضربان قلب، کمی بالا یا پایین می‌رود، یعنی برخلاف تصور عمومی، عددی همیشه ثابت نیست و بدن دائما آن را تنظیم می‌کند. در حالت طبیعی، این تغییرات کوچک‌اند و نشان می‌دهند سیستم تنظیم فشار خون بدن (از طریق اعصاب و رگ‌ها) به‌خوبی کار می‌کند، اما وقتی این نوسان‌ها خیلی زیاد یا نامنظم شوند، مثلا فشار خون بین دو ضربان متوالی به شکل قابل‌توجهی بالا و پایین برود، نشانگر اختلال در تنظیم خودکار جریان خون است و این رفتار ناپایدار بین هر ضربان قلب می‌تواند برای مغز خطرناک باشد.

به گفته‌ پژوهشگران، سالمندانی که تغییرات ضربان‌به‌ضربان بیشتری در فشار خون داشتند، دچار کاهش حجم مغز در نواحی مرتبط با حافظه شدند و سطح پروتئینی به نام «نوروفیلامنت لایت» (NfL) در مغزشان افزایش یافت که نشانه‌ای از آسیب به سلول‌های عصبی است. ایندیپندنت پارسی

@AstroTech