کیهان به گونه‌ای غیرقابل انکار وسیع است، اما آیا این وسعت شگرف مرکزی هم دارد؟

ممکن است به نظر برخی برسد که زمین ما در وسط همه چیز واقع شده است، اما اکتشافات یک قرن اخیر پاسخ دیگری به این سوال می‌دهد.

برای شروع باید به حدود ۱۰۰ سال قبل و حوالی دهه ۱۹۲۰ برگردیم، زمانی که اخترشناسی به نام ادوین هابل دو اکتشاف متوالی شگفت‌انگیز را انجام داد.

او ابتدا در اوایل آن دهه متوجه شد «جهان‌های جزیره‌ای» (که اکنون به عنوان کهکشان‌ها شناخته می‌شوند) بسیار دور از ما قرار دارند. در اواخر آن دهه، هابل کشف کرد که تقریبا همه کهکشان‌ها در حال دور شدن از ما هستند.

خوشبختانه قبل از این یافته‌ها، یک توضیح نظری مفید برای هر دوی این اکتشافات وجود داشت. نظریه نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی کرده بود که جهان یا در حال انبساط و یا در حال انقباض است. این با دیدگاه رایج در آن زمان در تضاد قرار داشت، چرا که جامعه علمی معتقد بود کیهان کاملاً ساکن و بی‌حرکت است.

چهار دانشمند با کار روی معادلات اینشتین سرانجام راه‌حلی را مطرح کردند که اکنون به عنوان «متریک فریدمان-لومتر-رابرتسون-واکر» شناخته می‌شود و پایه و اساس کیهان‌شناسی مدرن را شکل می‌دهد.

این راه‌حل معادله اینشتین، همراه با مشاهدات شگفت‌انگیز هابل، به ما می‌گوید که ما در فضایی در حال انبساط زندگی می‌کنیم.

این نظریه می‌گوید مدت‌ها پیش تمام مواد موجود در کیهان در یک نقطه بی‌نهایت کوچک فشرده بوده و سپس بر اثر پدیده‌ای به نام تکینگی یا انفجار بزرگ منبسط شده است. امری که باعث شده تا به طور کلی هر کهکشانی از کهکشان دیگر دور شود.

در پایان می‌توان گفت به نظر می‌رسد که ما در مرکز کل جهان هستیم. البته همین را می‌توان در مورد هر کهکشان دیگری در کیهان نیز گفت. در واقع در یک مجموعه دائما در حال گسترش هیچ مرکزی وجود ندارد، و در عین حال همه ناظران از جمله ما به حق می‌توانیم ادعا کنیم که در مرکز همه چیز هستیم. یورونیوز

@AstroTech

جت‌های غول پیکر بر فراز کوه‌های هیمالیا
آیا رعد و برق می‌تواند این کار را انجام دهد؟ این تصویر جت‌های غول پیکری است که طی طوفان رعد و برق هفته گذشته به سمت کوه های هیمالیا در چین و بوتان بالا می روند. این تصویر ترکیبی چهار جت طولانی را ثبت کرده که تنها چند دقیقه از هم فاصله داشتند. جت‌های غول پیکر، که فقط در قرن حاضر ثبت شده‌اند، نوعی تخلیه صاعقه هستند که بین برخی از رعد و برق ها و یونوسفر زمین در بالای آنها رخ می‌دهد. آنها نوع غیرمعمولی از رعد و برق هستند که بسیار متفاوت از رعد و برق معمولی ابر به ابر و ابر به زمین است. پایین جت های غول پیکر شبیه به برخورد ابر به بالا به نام جت آبی به نظر می رسد، در حالی که قسمت بالایی آن شبیه به اسپریت های قرمز بالای جو است. اگرچه مکانیسمی که باعث ایجاد جت های غول پیکر می‌شود همچنان موضوع تحقیق است، اما واضح است که این جت ها عدم تعادل بار بین قسمت‌های مختلف جو زمین را کاهش می‌دهند. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 June 18
Gigantic Jets over Himalayan Mountains
© Li Xuanhua
https://apod.nasa.gov/apod/ap240618.html

@AstroTech

"استارلینک مینی" اینترنت پرسرعت را برای همه مقرون به صرفه می‌کند

به گفته ماسک، مینی دیش Starlink تا چند ماه دیگر عرضه خواهد شد و دنیا را تغییر خواهد داد.

ایلان ماسک اخیراً قابلیت‌های مینی دیش استارلینک SpaceX را در X به اشتراک گذاشت و گفت که تنظیم مینی دیش استارلینک کمتر از ۵ دقیقه طول کشیده و مقرون به صرفه‌تر از دیش استاندارد استارلینک خواهد بود.

انتظار می‌رود Starlink mini dish نصف قیمت یک دیش استاندارد که معمولاً ۵۹۹ دلار است، یعنی حدود ۲۵۰ دلار قیمت داشته باشد. Teslarati

@AstroTech

زمان پنجمین پرتاب استارشیپ اعلام شد

ایلان ماسک گفته است که تیم SpaceX او قصد دارد برای پنجمین بار در «اواخر جولای»، موشک بزرگ استارشیپ را به هوا پرتاب کند. و این می‌تواند تماشایی ترین پرواز آزمایشی راکت ۱۲۰ متری باشد.

دلیل آن این است که SpaceX قصد دارد برای اولین بار بوستر مرحله اول، Super Heavy را «دریافت» کند. این مانور به اولین مرحله موشک اجازه می‌دهد تا برای پروازهای متعدد استفاده شود و راه را برای ماموریت‌های Starship به صورت مقرون به صرفه تر هموار کند. Digitaltrends

ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

پشه‌ ها چه رنگی را برای نیش زدن دوست دارند

ادامه

بازگشت «مونولیت» مرموز، این بار در نوادا؛ از جهانی دیگر، توسط چه کسی، چرا؟

پس از چند سال دوباره سر برآورد و هنوز هیچ‌کس نمی‌داند منشا و معنای آن چیست.

«مونولیت» درخشان، عجیب و بلندی درست مشابه مونولیت‌های مرموزی که در سال ۲۰۲۰ ناگهان در نقاط مختلفی از جهان پدیدار شدند، در کوه «گاس پیک» در صحرای نوادا و در نزدیکی لاس‌وگاس ظاهر شده است.

هیچ‌کس هنوز که چهار سال از پیدایش نخست مونولیت در صحرای یوتا می‌گذرد، نمی‌داند که این سازه فلزی براق که چشم‌انداز پیرامونش را در خود منعکس و منتشر می‌سازد چیست و از کجا آمده است.

آیا چیدمان هنری یک هنرمند مدرن است یا شوخی گروهی ناشناس با الهام از فیلم «۲۰۰۱؛ ادیسه فضایی»، شاهکار استنلی کوبریک؟ شاید هم از جهانی دگر آمده و حاوی پیامی است که ما از درک آن عاجزیم.

کوبریک درباره بیگانگانی که به صورت بلوک‌های سیاه به تصویر کشیده، گفته است: «فورا مشخص شد که آن‌چیزی را که غیرقابل تصور است، نمی‌توان تصور کرد.»

شاید هم این مونولیت‌ها صرفا یک ترفند تبلیغاتی یکپارچه برای جذب گردشگران به مکان‌های مختلف باشد. یورونیوز

@AstroTech

پرتاب ماهواره به فضا با منجنیق

یک شرکت فعال در حوزه راکت در کالیفرنیا منجنیق عظیمی را برای پرتاب ماهواره‌ها به فضا بدون استفاده از سوخت جت توسعه می‌دهد: "۱۰ هزار برابر نیروی گرانش زمین"

اگر این طرح مفهومی قابل اعتماد باشد، می‌تواند نیاز به سوختی که برای پرتاب فضاپیما سوزانده می‌شود و فضاپیما باید آن را به عنوان بار حمل کند، از بین ببرد.

منبع: TCD
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech