ناسا برای جلوگیری از اصابت فاجعهبار سیارکها به زمین با ائتلافی جهانی از اخترشناسان همکاری میکند
هنگامی که حدود ۶۶ میلیون سال پیش یک سیارک کوچک به زمین برخورد کرد و سه چهارم کل حیات روی سیاره ما را از بین برد، دایناسورها هیچ هشدار قبلیای دریافت نکرده بودند.
اگر امروز سیارکی به همان اندازه به زمین برخورد کند با ضربهای ۲ میلیون برابر قویتر از یک بمب هیدروژنی جنگلها را صاف میکند، سونامیها را برمیانگیزد، با ایجاد زمین لرزهای ۱۰ ریشتری شهرها را ویران میکند و این همه پایان کار نیست.
ابری از گرد و غبار داغ که حاصل این تصادم خواهد بود جلوی رسیدن نور خورشید به زمین را خواهد گرفت و زمین در یخبندان فرو خواهد رفت.
سازمان فضایی آمریکا، ناسا، میگوید اگر بدانیم اصابت احتمالی سیارکها به زمین چه زمانی اتفاق خواهد افتاد احتمالا کار پیشگیرانهای انجام خواهیم داد و حتی ممکن است بتوانیم از آخرالزمان جلوگیری کنیم.
اکنون «دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره مادری» ناسا، که وظیفه یافتن، ردیابی و ارزیابی خطرات مرتبط با سیارکهای بالقوه خطرناک در منظومه خورشیدی را بر عهده دارد، میگوید برای این کار با یک ائتلاف جهانی از ستارهشناسان به نام «شبکه بینالمللی هشدار سیارکها» (IAWN) همکاری میکند.
لیندلی جانسون، مدیر اجرایی برنامه دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره مادری، در این باره گفت: «ما قطعاً میخواهیم همه این سیارکها را پیدا کنیم، قبل از اینکه آنها ما را پیدا کنند.»
در صورتی که یک سیارک خطرناک به سمت زمین حرکت کند، این سازمان رویههایی هشدارآمیز را برای اطلاعرسانی به عموم مردم در نظر گرفته است. در این موارد ابتدا دانشمندانی که تهدید را شناسایی کردند مشاهدات خود را در سراسر شبکه هشدار سیارکها به اشتراک میگذارند تا یافتههایشان تایید شده و خطر ارزیابی شود. وقتی همه طرفها توافق کردند که زمین باید برای برخورد آماده شود، ناسا پیغام هشدار را ارسال میکند.
خوشبختانه استراتژی یافتن سیارکها با استفاده از دادههای فضایی موجود دههها، اگر نگوییم قرنها، قبل از برخورد است. آقای جانسون میگوید: «این به ما زمان زیادی میدهد تا وقتی که هنوز این سیارکها دور و در فضا هستند، کاری در مورد آنها انجام دهیم تا از هرگونه فاجعهای در اینجا روی زمین جلوگیری کنیم.» یورونیوز
@AstroTech
هنگامی که حدود ۶۶ میلیون سال پیش یک سیارک کوچک به زمین برخورد کرد و سه چهارم کل حیات روی سیاره ما را از بین برد، دایناسورها هیچ هشدار قبلیای دریافت نکرده بودند.
اگر امروز سیارکی به همان اندازه به زمین برخورد کند با ضربهای ۲ میلیون برابر قویتر از یک بمب هیدروژنی جنگلها را صاف میکند، سونامیها را برمیانگیزد، با ایجاد زمین لرزهای ۱۰ ریشتری شهرها را ویران میکند و این همه پایان کار نیست.
ابری از گرد و غبار داغ که حاصل این تصادم خواهد بود جلوی رسیدن نور خورشید به زمین را خواهد گرفت و زمین در یخبندان فرو خواهد رفت.
سازمان فضایی آمریکا، ناسا، میگوید اگر بدانیم اصابت احتمالی سیارکها به زمین چه زمانی اتفاق خواهد افتاد احتمالا کار پیشگیرانهای انجام خواهیم داد و حتی ممکن است بتوانیم از آخرالزمان جلوگیری کنیم.
اکنون «دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره مادری» ناسا، که وظیفه یافتن، ردیابی و ارزیابی خطرات مرتبط با سیارکهای بالقوه خطرناک در منظومه خورشیدی را بر عهده دارد، میگوید برای این کار با یک ائتلاف جهانی از ستارهشناسان به نام «شبکه بینالمللی هشدار سیارکها» (IAWN) همکاری میکند.
لیندلی جانسون، مدیر اجرایی برنامه دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره مادری، در این باره گفت: «ما قطعاً میخواهیم همه این سیارکها را پیدا کنیم، قبل از اینکه آنها ما را پیدا کنند.»
در صورتی که یک سیارک خطرناک به سمت زمین حرکت کند، این سازمان رویههایی هشدارآمیز را برای اطلاعرسانی به عموم مردم در نظر گرفته است. در این موارد ابتدا دانشمندانی که تهدید را شناسایی کردند مشاهدات خود را در سراسر شبکه هشدار سیارکها به اشتراک میگذارند تا یافتههایشان تایید شده و خطر ارزیابی شود. وقتی همه طرفها توافق کردند که زمین باید برای برخورد آماده شود، ناسا پیغام هشدار را ارسال میکند.
خوشبختانه استراتژی یافتن سیارکها با استفاده از دادههای فضایی موجود دههها، اگر نگوییم قرنها، قبل از برخورد است. آقای جانسون میگوید: «این به ما زمان زیادی میدهد تا وقتی که هنوز این سیارکها دور و در فضا هستند، کاری در مورد آنها انجام دهیم تا از هرگونه فاجعهای در اینجا روی زمین جلوگیری کنیم.» یورونیوز
@AstroTech
👍6👏2
AAVSO Alert Notice 852
AB Aur coverage needed now for HST observations this week
February 20, 2024
Further to AAVSO Alert Notice 848 (and Alert Notices 809, 811, 814, 842), Dr. Lauren Biddle (University of Texas) informs us that observations of the the bright (6.9-8.4V) young, accreting A0 Herbig Ae star, AB Aur, have been scheduled with the Hubble Space Telescope on ... Read more
#AAVSO #AAVSO_Alert_Notice
برای دریافت ایمیل و آگاهی از فرصتهای پژوهشی و همکاری با انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر، در سایت AAVSO.org ثبتنام کنید.
آموزش رصد ستارگان متغیر
@AstroTech
AB Aur coverage needed now for HST observations this week
February 20, 2024
Further to AAVSO Alert Notice 848 (and Alert Notices 809, 811, 814, 842), Dr. Lauren Biddle (University of Texas) informs us that observations of the the bright (6.9-8.4V) young, accreting A0 Herbig Ae star, AB Aur, have been scheduled with the Hubble Space Telescope on ... Read more
#AAVSO #AAVSO_Alert_Notice
برای دریافت ایمیل و آگاهی از فرصتهای پژوهشی و همکاری با انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر، در سایت AAVSO.org ثبتنام کنید.
آموزش رصد ستارگان متغیر
@AstroTech
👍4
سحابی مرغ دریایی بر فراز قله پیناکلز
پرنده از قله بزرگتر است. سحابی مرغ دریایی که به دلیل شکل پرنده مانندش نامگذاری شده، یک سحابی نشری پهناور در آسمان شب است که پهنای زاویهای بیش از پنج برابر قطر ماه کامل و بیش از ۲۰۰ سال نوری وسعت دارد. سر سحابی با عنوان IC 2177، و خوشه ستاره ای زیر بال راست آن هم با عنوان NGC 2343 فهرست بندی شده است. سحابی مرغ دریایی که عمدتاً از گاز هیدروژن قرمز درخشان تشکیل شده، دارای خطوط گرد و غبار و در حال تشکیل ستارگان جدید است. قلهای که به نظر میرسد این مرغ دریایی بر فراز آن اوج می گیرد در پارک ملی پیناکلز در کالیفرنیا، ایالات متحده قرار دارد. تصویر برجسته ترکیبی از تصاویر با نوردهی طولانی از آسمان پسزمینه و تصاویر نوردهی کوتاه از پیشزمینه است که همگی به طور متوالی با یک دوربین و از یک مکان گرفته شدهاند. #عکس_روز
ترجمه: مهدی اسماعیلی
2024 February 21
Seagull Nebula over Pinnacles' Peak
© Dheera Venkatraman
https://apod.nasa.gov/apod/ap240221.html
@AstroTech
پرنده از قله بزرگتر است. سحابی مرغ دریایی که به دلیل شکل پرنده مانندش نامگذاری شده، یک سحابی نشری پهناور در آسمان شب است که پهنای زاویهای بیش از پنج برابر قطر ماه کامل و بیش از ۲۰۰ سال نوری وسعت دارد. سر سحابی با عنوان IC 2177، و خوشه ستاره ای زیر بال راست آن هم با عنوان NGC 2343 فهرست بندی شده است. سحابی مرغ دریایی که عمدتاً از گاز هیدروژن قرمز درخشان تشکیل شده، دارای خطوط گرد و غبار و در حال تشکیل ستارگان جدید است. قلهای که به نظر میرسد این مرغ دریایی بر فراز آن اوج می گیرد در پارک ملی پیناکلز در کالیفرنیا، ایالات متحده قرار دارد. تصویر برجسته ترکیبی از تصاویر با نوردهی طولانی از آسمان پسزمینه و تصاویر نوردهی کوتاه از پیشزمینه است که همگی به طور متوالی با یک دوربین و از یک مکان گرفته شدهاند. #عکس_روز
ترجمه: مهدی اسماعیلی
2024 February 21
Seagull Nebula over Pinnacles' Peak
© Dheera Venkatraman
https://apod.nasa.gov/apod/ap240221.html
@AstroTech
❤9
آخرین خبر از ادیسه
فضاپیمای ماهنورد «اودیسه» روز پنجشنبه سوم اسفند ۱۴۰۲ خورشیدی، پس از طی کردن یک روز در مدار کره ماه حرکت خود به سوی سطح این قمر را شروع کرد.
به گزارش رادیوفردا، اگر مشکلی پیش نیاید، این فضاپیما حدود ساعت ۲۱:۲۴ پنجشنبه شب به وقت گرینویچ (حدود ساعت یک بامداد جمعه ۴ اسفند به وقت ایران) روی سطح ماه فرود خواهد آمد.
فرود این فضاپیما در صورت موفقیت، اولین مورد از بازگشت آمریکا به کره ماه از سال ۱۹۷۲ و پایان ماموریت آپولو ۱۷ خواهد بود.
فضاپیمای «اودیسه» ساخت شرکت فناوری «اینتوئتیو مشینز» ۲۶ بهمن بهوسیله یک موشک شرکت «اسپیس اکس» به فضا پرتاب شد.
«اودیسه» قرار است در شیاری روی سطح ماه به نام «مالاپرت ای» که در نزدیکی قطب جنوب اين سياره فرود بیاید که تصور میشود دارای منابع غنی آب یخ زده است.
@AstroTech
فضاپیمای ماهنورد «اودیسه» روز پنجشنبه سوم اسفند ۱۴۰۲ خورشیدی، پس از طی کردن یک روز در مدار کره ماه حرکت خود به سوی سطح این قمر را شروع کرد.
به گزارش رادیوفردا، اگر مشکلی پیش نیاید، این فضاپیما حدود ساعت ۲۱:۲۴ پنجشنبه شب به وقت گرینویچ (حدود ساعت یک بامداد جمعه ۴ اسفند به وقت ایران) روی سطح ماه فرود خواهد آمد.
فرود این فضاپیما در صورت موفقیت، اولین مورد از بازگشت آمریکا به کره ماه از سال ۱۹۷۲ و پایان ماموریت آپولو ۱۷ خواهد بود.
فضاپیمای «اودیسه» ساخت شرکت فناوری «اینتوئتیو مشینز» ۲۶ بهمن بهوسیله یک موشک شرکت «اسپیس اکس» به فضا پرتاب شد.
«اودیسه» قرار است در شیاری روی سطح ماه به نام «مالاپرت ای» که در نزدیکی قطب جنوب اين سياره فرود بیاید که تصور میشود دارای منابع غنی آب یخ زده است.
@AstroTech
👍5
فرود «اودیسئوس» روی ماه؛ آمریکا پس از نیم قرن بار دیگر به ماه بازگشت
کاوشگر اودیسئوس، متعلق به یک شرکت خصوصی مستقر در تگزاس، روز پنجشنبه در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود آمد که نخستین حضور ایالات متحده بر سطح ماه در بیش از نیم قرن گذشته محسوب میشود.
ناسا با چندین ابزار تحقیقاتی روی این کاوشگر، فرود آن را بهعنوان یک دستاورد بزرگ در هدف پیش روی خود برای بازگشت فضانوردان به ماه در اواخر این دهه ارزیابی کرد.
اما مشکلات در برقراری ارتباطات اولیه با این کاوشگر پس از فرود سوالاتی را درباره این که آیا این وسیله ممکن است آسیب دیده باشد ایجاد کرد.
ربات ششپا بدون خدمه معروف به «اودیسئوس» حدود ساعت ۶:۳۳ بعد از ظهر به وقت آمریکای شرقی روی سطح ماه نشست.
این فرود یک لحظه تاریخی برای شرکت خصوصی «اینتوئیتیو ماشینز» آمریکا بود که بهعنوان نخستین شرکت خصوصی این اقدام را انجام داد.
تیم کربن، مدیر این ماموریت پس از فرود این کاوشگر گفت: «آنچه که میتوانیم تایید کنیم بدون شک این است که تجهیزات ما روی سطح ماه هستند.»
این فرودگر با ارتفاع ۴.۳ متر هفته گذشته به فضا پرتاب شد و قرار است شش آزمایش برای ناسا انجام دهد. آژانس فضایی آمریکا ۱۱۸ میلیون دلار به این شرکت برای ساخت و عملیات پرواز فرودگر به این شرکت کمک کرده است.
حال ماهنورد اودیسئوس قرار است در مدت هفت روز با انرژی خورشیدی نخستین کاوش خود در ماه را رقم بزند. این اتفاق یک هفته قبل از آغاز شروع شب ماه رخ میدهد چرا که شب ماه یک دوره ۱۴ روزه تاریک و سرد است و فرودگر در آن زمان از کار میافتد و ماموریتش به پایان میرسد. یورونیوز
@AstroTech
کاوشگر اودیسئوس، متعلق به یک شرکت خصوصی مستقر در تگزاس، روز پنجشنبه در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود آمد که نخستین حضور ایالات متحده بر سطح ماه در بیش از نیم قرن گذشته محسوب میشود.
ناسا با چندین ابزار تحقیقاتی روی این کاوشگر، فرود آن را بهعنوان یک دستاورد بزرگ در هدف پیش روی خود برای بازگشت فضانوردان به ماه در اواخر این دهه ارزیابی کرد.
اما مشکلات در برقراری ارتباطات اولیه با این کاوشگر پس از فرود سوالاتی را درباره این که آیا این وسیله ممکن است آسیب دیده باشد ایجاد کرد.
ربات ششپا بدون خدمه معروف به «اودیسئوس» حدود ساعت ۶:۳۳ بعد از ظهر به وقت آمریکای شرقی روی سطح ماه نشست.
این فرود یک لحظه تاریخی برای شرکت خصوصی «اینتوئیتیو ماشینز» آمریکا بود که بهعنوان نخستین شرکت خصوصی این اقدام را انجام داد.
تیم کربن، مدیر این ماموریت پس از فرود این کاوشگر گفت: «آنچه که میتوانیم تایید کنیم بدون شک این است که تجهیزات ما روی سطح ماه هستند.»
این فرودگر با ارتفاع ۴.۳ متر هفته گذشته به فضا پرتاب شد و قرار است شش آزمایش برای ناسا انجام دهد. آژانس فضایی آمریکا ۱۱۸ میلیون دلار به این شرکت برای ساخت و عملیات پرواز فرودگر به این شرکت کمک کرده است.
حال ماهنورد اودیسئوس قرار است در مدت هفت روز با انرژی خورشیدی نخستین کاوش خود در ماه را رقم بزند. این اتفاق یک هفته قبل از آغاز شروع شب ماه رخ میدهد چرا که شب ماه یک دوره ۱۴ روزه تاریک و سرد است و فرودگر در آن زمان از کار میافتد و ماموریتش به پایان میرسد. یورونیوز
@AstroTech
euronews
فرود «اودیسئوس» روی ماه؛ آمریکا پس از نیم قرن بار دیگر به ماه بازگشت
کاوشگر اودیسئوس، متعلق به یک شرکت خصوصی مستقر در تگزاس، روز پنجشنبه در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود آمد که نخستین حضور ایالات متحده بر سطح ماه در بیش از نیم قرن گذشته محسوب میشود.
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فرود «اودیسئوس» روی ماه؛ آمریکا پس از نیم قرن بار دیگر به ماه بازگشت
اطلاعات بیشتر
#ادیسه #اودیسه #اودیسئوس #اودیسیوس
@AstroTech
اطلاعات بیشتر
#ادیسه #اودیسه #اودیسئوس #اودیسیوس
@AstroTech
❤8
به سوی ماه
فرودگر رباتیک اودیسه از شرکت Intuitive Machines اولین فرود ایالات متحده روی ماه از زمان ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ را انجام داد. فرودگر به اندازه یک گیشه تلفن است و در ۱۵ فوریه با راکت فالکون ۹ توسط SpaceX پرتاب شد، در ۲۱ ام به مدار ماه رسید و در ۲۲ فوریه ساعت ۶:۲۳ بعدازظهر به وقت شرقی آمریکا بر سطح ماه فرود آمد. منطقه فرود آن در حدود ۳۰۰ کیلومتری شمال قطب جنوب ماه، نزدیک دهانهای به نام Malapert A است. فرودگر در حال حاضر در حال جمعآوری انرژی خورشیدی و انتقال داده ها به مرکز کنترل ماموریت Intuitive Machines در هیوستون است. این ماموریت اولین فرود تجاری بدون خدمه بر روی ماه است. قبل از فرود، دوربین اودیسه این تصویر با زاویه دید بسیار گسترده (پاهای فرود در سمت راست قابل مشاهده است) را هنگام پرواز بر فراز دهانه شومبرگر در فاصله ۲۰۰ کیلومتری از محل فرودش ثبت کرد. اودیسه هنوز حدود ۱۰ کیلومتر بالاتر از سطح ماه بود. #عکس_روز
ترجمه: مهدی اسماعیلی
2024 February 24
To the Moon
© Intuitive Machines
https://apod.nasa.gov/apod/ap240224.html
@AstroTech
فرودگر رباتیک اودیسه از شرکت Intuitive Machines اولین فرود ایالات متحده روی ماه از زمان ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ را انجام داد. فرودگر به اندازه یک گیشه تلفن است و در ۱۵ فوریه با راکت فالکون ۹ توسط SpaceX پرتاب شد، در ۲۱ ام به مدار ماه رسید و در ۲۲ فوریه ساعت ۶:۲۳ بعدازظهر به وقت شرقی آمریکا بر سطح ماه فرود آمد. منطقه فرود آن در حدود ۳۰۰ کیلومتری شمال قطب جنوب ماه، نزدیک دهانهای به نام Malapert A است. فرودگر در حال حاضر در حال جمعآوری انرژی خورشیدی و انتقال داده ها به مرکز کنترل ماموریت Intuitive Machines در هیوستون است. این ماموریت اولین فرود تجاری بدون خدمه بر روی ماه است. قبل از فرود، دوربین اودیسه این تصویر با زاویه دید بسیار گسترده (پاهای فرود در سمت راست قابل مشاهده است) را هنگام پرواز بر فراز دهانه شومبرگر در فاصله ۲۰۰ کیلومتری از محل فرودش ثبت کرد. اودیسه هنوز حدود ۱۰ کیلومتر بالاتر از سطح ماه بود. #عکس_روز
ترجمه: مهدی اسماعیلی
2024 February 24
To the Moon
© Intuitive Machines
https://apod.nasa.gov/apod/ap240224.html
@AstroTech
👍5🎉1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اهمیت ارسال ماهنورد «اُدیسه» از سوی یک شرکت خصوصی آمریکایی در گفتگو با بهرام مبشر. VOA
#ادیسه #اودیسه #اودیسئوس #اودیسیوس
@AstroTech
#ادیسه #اودیسه #اودیسئوس #اودیسیوس
@AstroTech
👍4
سال ۱۳۵۱ خورشیدی آخرین باری بود که انسان قدم بر ماه گذاشت. فضانوردان آپولو ۱۷ هنگام ترک ماه پلاکی را روی سطح این سیاره باقی گذاشتند که روی آن نوشته شده بود: «در اینجا انسان نخستین کاوش ماه را در دسامبر سال ۱۹۷۲ به پایان رساند. باشد که روحیۀ صلحطلبی که ما با خود به ماه آوردیم، در زندگی همۀ انسانها بازتاب پیدا کند».
در آن زمان شاید بدبینترین آیندهنگرانِ برنامههای فضایی هم فکرش را نمیکردند که بیش از نیم قرن باید بگذرد تا آمریکا بتواند بار دیگر فضاپیمایی را روی ماه فرود آورد.
مطلب پوریا ناظمی دربارۀ فرود موفق اودیسه به ماه پس از ۵۰ سال را اینجا بخوانید. رادیو فردا
@AstroTech
در آن زمان شاید بدبینترین آیندهنگرانِ برنامههای فضایی هم فکرش را نمیکردند که بیش از نیم قرن باید بگذرد تا آمریکا بتواند بار دیگر فضاپیمایی را روی ماه فرود آورد.
مطلب پوریا ناظمی دربارۀ فرود موفق اودیسه به ماه پس از ۵۰ سال را اینجا بخوانید. رادیو فردا
@AstroTech
رادیو فردا
پس از نیم قرن، بازگشت و فرود موفق آمریکا به ماه با اودیسئوس
سال ۱۳۵۱ خورشیدی بدبینترین آیندهنگرانِ برنامههای فضایی هم فکرش را نمیکردند که بیش از نیم قرن باید بگذرد تا ایالات متحده آمریکا بتواند بار دیگر سفینهای را روی ماه فرود آورد.
❤5👍2
شرکت Intuitive Machines اولین شرکت تجاری است که فرود موفق بدون خدمه روی ماه انجام داد. این اولین فرود آمریکا پس از ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ روی سطح ماه است.
شرکت Intuitive Machines, Inc سازنده فرودگر رباتیک اودیسه، یک شرکت آمریکایی اکتشاف فضایی است که مقر آن در هیوستون، ایالت تگزاس است و در سال ۲۰۱۳ توسط استیون آلتموس، کمال غفاریان و تیم کرین تأسیس شد. این شرکت یک برنامه ماه را برای دسترسی به سطح ماه، تحویل در مدار ماه و ارتباطات در فاصله ماه را آغاز کرده است.
یکی از بنیانگذاران این شرکت، دکتر کمال غفاریان، متولد ایران است. او دبیرستان را در ایران به اتمام رسانده و برای تحصیل به آمریکا رفته است.
@AstroTech
شرکت Intuitive Machines, Inc سازنده فرودگر رباتیک اودیسه، یک شرکت آمریکایی اکتشاف فضایی است که مقر آن در هیوستون، ایالت تگزاس است و در سال ۲۰۱۳ توسط استیون آلتموس، کمال غفاریان و تیم کرین تأسیس شد. این شرکت یک برنامه ماه را برای دسترسی به سطح ماه، تحویل در مدار ماه و ارتباطات در فاصله ماه را آغاز کرده است.
یکی از بنیانگذاران این شرکت، دکتر کمال غفاریان، متولد ایران است. او دبیرستان را در ایران به اتمام رسانده و برای تحصیل به آمریکا رفته است.
@AstroTech
Wikipedia
Intuitive Machines
American space products and services company
👍2
آخرین اخبار از اودیسه:
از روز جمعه اخباری منتشر شده دال بر اینکه فرودگر اودیسه به دلیل یک فرود سریع، به یک سمت خود غلتیده، چپ کرده و روی یک صخره کوچک افتاده است. در عین حال گفته شده که باطریهای خورشیدی اودیسه نور دریافت میکنند و در حال کار است. در این فیلم از سایت space.com این مطلب شرح داده شده است.
طبق آخرین بروزرسانیها از سایت شرکت سازنده، اودیسه زنده و همچنان در حال کار است.
@AstroTech
از روز جمعه اخباری منتشر شده دال بر اینکه فرودگر اودیسه به دلیل یک فرود سریع، به یک سمت خود غلتیده، چپ کرده و روی یک صخره کوچک افتاده است. در عین حال گفته شده که باطریهای خورشیدی اودیسه نور دریافت میکنند و در حال کار است. در این فیلم از سایت space.com این مطلب شرح داده شده است.
طبق آخرین بروزرسانیها از سایت شرکت سازنده، اودیسه زنده و همچنان در حال کار است.
@AstroTech
Jwplayer
Intuitive Machines moon lander tipped over during touchdown
The Intuitive Machines' Odysseus lander tipped over after a landing leg foot got caught in the surface of the moon during touchdown. Intuitive Machines CEO Steve Altemus explains at a news briefin...
👍1
کشف سه ماه جدید برای اورانوس و نپتون
ترجمه: اسماعیلی مرادی
منبع: carnegiescience.edu
پس از ۲۰ سال از کشف ماههای جدید در منظومه خورشیدی مان، اکنون مرکز سیارات خرد اتحادیه بین المللی ستارهشناسی خبر کشف یک ماه (به عربی: قمر) جدید برای اورانوس و دو ماه جدید برای نپتون را تایید کرد، که یکی از آنها کم نورترین ماهی است که با تلسکوپهای زمینی آشکار شده است.
اسکات اس شپرد از کارنگی ساینس توضیح میدهد: «سه ماه تازه کشفشده، کمنورترین ماههایی هستند که تاکنون در اطراف این دو سیاره غولپیکر یخی با استفاده از تلسکوپهای زمینی کشف شدهاند. برای آشکار کردن چنین اجسام کم نوری نیاز به پردازش تصویر خاصی بود.
عضو ۲۸ ام از خانواده اورانوس با قطر ۸ کیلومتر ۶۸۰ روز طول میکشد تا سیاره مادر را دور بزند و موقتا S/2023 U1 نامگذاری شده است.
این ماهها با استفاده از تلسکوپ ماژلان در شیلی و تصاویر ارشیوی تلسکوپهای سوبارو و VLT کشف شدهاند.
@AstroTech
ترجمه: اسماعیلی مرادی
منبع: carnegiescience.edu
پس از ۲۰ سال از کشف ماههای جدید در منظومه خورشیدی مان، اکنون مرکز سیارات خرد اتحادیه بین المللی ستارهشناسی خبر کشف یک ماه (به عربی: قمر) جدید برای اورانوس و دو ماه جدید برای نپتون را تایید کرد، که یکی از آنها کم نورترین ماهی است که با تلسکوپهای زمینی آشکار شده است.
اسکات اس شپرد از کارنگی ساینس توضیح میدهد: «سه ماه تازه کشفشده، کمنورترین ماههایی هستند که تاکنون در اطراف این دو سیاره غولپیکر یخی با استفاده از تلسکوپهای زمینی کشف شدهاند. برای آشکار کردن چنین اجسام کم نوری نیاز به پردازش تصویر خاصی بود.
عضو ۲۸ ام از خانواده اورانوس با قطر ۸ کیلومتر ۶۸۰ روز طول میکشد تا سیاره مادر را دور بزند و موقتا S/2023 U1 نامگذاری شده است.
این ماهها با استفاده از تلسکوپ ماژلان در شیلی و تصاویر ارشیوی تلسکوپهای سوبارو و VLT کشف شدهاند.
@AstroTech
👍7
آخرین وضعیت خورشید و لکه AR3590
Sunspot AR3590 has a 'beta-gamma-delta' magnetic field that harbors energy for X-class solar flares.
Credit: SDO/HMI
اشتراکگذاری: محسن سلحشور
@AstroTech
Sunspot AR3590 has a 'beta-gamma-delta' magnetic field that harbors energy for X-class solar flares.
Credit: SDO/HMI
اشتراکگذاری: محسن سلحشور
@AstroTech
👍3
عکس هایی از کهکشان آندرومدا یا M31
M31, The Andromeda Galaxy
Telescope: Celestron RASA 11 inch
CCD: QHYCCD QHY268M
Mount: iOptron CEM60/120
Filter: Baader Planetarium 3.5 nm f/2 H-Alpha, 4nm O-III, Baader R, G, B (50mm²), IDAS LPS P2
Exposure: 146.3 hours
درباره عکس اول: توده غبار آبی رنگ در گوشه بالا سمت چپ، اولین بار توسط آقای بری فال (Barry fall) حدود دوماه قبل و پس از نوردهی صد ساعته با فیلتر اکسیژن ۳ و ترکیب آن با دادههای فیلترهای اچ آلفا و RGB آشکار شد و اکنون هم در یک عکس با نوردهی ۱۴۶ ساعته جژئیات خیره کنندهای از ابرهای مولکولی و فعال در میان بازوهای کهکشان آندرومدا آشکار شده است.
منبع و اطلاعات بیشتر:
https://www.astrobin.com/lg3t3j/
اشتراکگذاری و ترجمه: اسماعیل مرادی
@AstroTech
M31, The Andromeda Galaxy
Telescope: Celestron RASA 11 inch
CCD: QHYCCD QHY268M
Mount: iOptron CEM60/120
Filter: Baader Planetarium 3.5 nm f/2 H-Alpha, 4nm O-III, Baader R, G, B (50mm²), IDAS LPS P2
Exposure: 146.3 hours
درباره عکس اول: توده غبار آبی رنگ در گوشه بالا سمت چپ، اولین بار توسط آقای بری فال (Barry fall) حدود دوماه قبل و پس از نوردهی صد ساعته با فیلتر اکسیژن ۳ و ترکیب آن با دادههای فیلترهای اچ آلفا و RGB آشکار شد و اکنون هم در یک عکس با نوردهی ۱۴۶ ساعته جژئیات خیره کنندهای از ابرهای مولکولی و فعال در میان بازوهای کهکشان آندرومدا آشکار شده است.
منبع و اطلاعات بیشتر:
https://www.astrobin.com/lg3t3j/
اشتراکگذاری و ترجمه: اسماعیل مرادی
@AstroTech
❤7
چرا فرود کاوشگرها روی ماه بسیار دشوار است؟
منبع: یورونیوز
تنها تعداد انگشتشماری از کاوشگرهای فضایی با موفقیت بر روی ماه فرود آمدهاند. کارشناسان می گویند طیف وسیعی از متغیرها موفقیت یا شکست فاجعهبار یک فرودگر را تعیین میکنند.
حال سوال این است که اگر بشر بیش از ۵۰ سال پیش توانست انسانها را به سلامت به آنجا برساند، چرا هنوز نشستن فرودگرهای بدون خدمه بر روی ماه بسیار دشوار است؟
در گذشته بیشتر ماموریتهای ماه به منطقه «استوایی» آن محدود میشد، زیرا زمین در آنجا تا حد زیادی هموار است و به راحتی میتوان روی آن فرود آمد.
مارکوس لندگراف، مدیر برنامه مطالعات آینده ماه در آژانس فضایی اروپا، در این باره میگوید که مشکل به فرود نرم کاوشگرها بازمیگردد. برای یک فرود آرام، موتور فضاپیما باید به طور مداوم حدود ۱۰ دقیقه کار کند تا «تمام سرعتی را که برای ماندن در مدار مجبور به حفظ آن بودید از بین ببرد.»
این بدین معنا است که سرعت حدود ۶۴۷۹ کیلومتر بر ساعت (معادل ۱۸۰۰ متر در ثانیه) باید به طور وحشتناکی کم شود تا سفینه بتواند آرام بر روی سطح ماه بنشیند. در این مسیر همه چیز در فضاپیما باید «درست» کار کند تا از نابودی آتشین آن جلوگیری شود.
با این وجود تا کنون در جهان تنها پنج کشور بودهاند که توانستهاند رباتهای کاوشگر بدون سرنشین را با موفقیت به طور نرم روی ماه بنشانند: فرودگر «لونا ۹» اتحاد جماهیر شوروی سابق، فرودگر «سرویور ۱» ایالات متحده در سال ۱۹۶۶، و اخیراً در قرن بیست و یکم چین، هند و ژاپن.
این در حالی است که فرود با ماموریتهای انسانی کمی آسانتر است چرا که اگر مشکلی اتفاق افتاد، فضانوردان میتوانند از فاصلهای نزدیک و به موقع مداخله کنند. کاری که از راه دور از زمین چندان امکانپذیر نیست.
آقای لندگراف میگوید: «نحوه تابش نور در قطب جنوب ماه با آن سایههای تاریک و عمیق بسیار دشوار است. چیزی که نگاه کردن به تصویر سطح آنجا و تصمیمگیری درباره نحوه فرود بر روی آن را برای کامپیوتر دشوارتر میکند.»
در همین حال وجود گرد و غبار نیز میتواند یک مانع دیگر باشد. نیکلاس پیتر، رئیس دانشگاه بینالمللی فضایی در فرانسه، میگوید یکی دیگر از مواردی که تیمها باید هنگام فرود یک فضاپیما بر روی ماه از آن آگاه باشند، غبار فضایی است.
او در این باره گفت: «گاهی اوقات وقتی فرود میآیید گرد و غباری که از سطح بلند میشود میتواند شما را کور کند و بر کاوشگر تاثیر بگذارد. بنابراین کار دشوار میشود.»
@AstroTech
منبع: یورونیوز
تنها تعداد انگشتشماری از کاوشگرهای فضایی با موفقیت بر روی ماه فرود آمدهاند. کارشناسان می گویند طیف وسیعی از متغیرها موفقیت یا شکست فاجعهبار یک فرودگر را تعیین میکنند.
حال سوال این است که اگر بشر بیش از ۵۰ سال پیش توانست انسانها را به سلامت به آنجا برساند، چرا هنوز نشستن فرودگرهای بدون خدمه بر روی ماه بسیار دشوار است؟
در گذشته بیشتر ماموریتهای ماه به منطقه «استوایی» آن محدود میشد، زیرا زمین در آنجا تا حد زیادی هموار است و به راحتی میتوان روی آن فرود آمد.
مارکوس لندگراف، مدیر برنامه مطالعات آینده ماه در آژانس فضایی اروپا، در این باره میگوید که مشکل به فرود نرم کاوشگرها بازمیگردد. برای یک فرود آرام، موتور فضاپیما باید به طور مداوم حدود ۱۰ دقیقه کار کند تا «تمام سرعتی را که برای ماندن در مدار مجبور به حفظ آن بودید از بین ببرد.»
این بدین معنا است که سرعت حدود ۶۴۷۹ کیلومتر بر ساعت (معادل ۱۸۰۰ متر در ثانیه) باید به طور وحشتناکی کم شود تا سفینه بتواند آرام بر روی سطح ماه بنشیند. در این مسیر همه چیز در فضاپیما باید «درست» کار کند تا از نابودی آتشین آن جلوگیری شود.
با این وجود تا کنون در جهان تنها پنج کشور بودهاند که توانستهاند رباتهای کاوشگر بدون سرنشین را با موفقیت به طور نرم روی ماه بنشانند: فرودگر «لونا ۹» اتحاد جماهیر شوروی سابق، فرودگر «سرویور ۱» ایالات متحده در سال ۱۹۶۶، و اخیراً در قرن بیست و یکم چین، هند و ژاپن.
این در حالی است که فرود با ماموریتهای انسانی کمی آسانتر است چرا که اگر مشکلی اتفاق افتاد، فضانوردان میتوانند از فاصلهای نزدیک و به موقع مداخله کنند. کاری که از راه دور از زمین چندان امکانپذیر نیست.
آقای لندگراف میگوید: «نحوه تابش نور در قطب جنوب ماه با آن سایههای تاریک و عمیق بسیار دشوار است. چیزی که نگاه کردن به تصویر سطح آنجا و تصمیمگیری درباره نحوه فرود بر روی آن را برای کامپیوتر دشوارتر میکند.»
در همین حال وجود گرد و غبار نیز میتواند یک مانع دیگر باشد. نیکلاس پیتر، رئیس دانشگاه بینالمللی فضایی در فرانسه، میگوید یکی دیگر از مواردی که تیمها باید هنگام فرود یک فضاپیما بر روی ماه از آن آگاه باشند، غبار فضایی است.
او در این باره گفت: «گاهی اوقات وقتی فرود میآیید گرد و غباری که از سطح بلند میشود میتواند شما را کور کند و بر کاوشگر تاثیر بگذارد. بنابراین کار دشوار میشود.»
@AstroTech
👍8
بررسی ۵ ماموریت فرود بر ماه
عکسهای فضایی از ۵ ماموریت فرود اخیر بر سطح ماه نشان میدهند که چگونه اشتباهات مهندسی کوچک میتواند باعث مشکلات بزرگی مانند سقوط یا فرود به پهلو شوند.
منبع و مطالعه بیشتر: بیزینس اینسایدر
@AstroTech
عکسهای فضایی از ۵ ماموریت فرود اخیر بر سطح ماه نشان میدهند که چگونه اشتباهات مهندسی کوچک میتواند باعث مشکلات بزرگی مانند سقوط یا فرود به پهلو شوند.
منبع و مطالعه بیشتر: بیزینس اینسایدر
@AstroTech
Business Insider
Space photos from 5 recent moon-landing missions show how tiny engineering errors can cause big problems, like crashing or landing…
Moon landings are so complex that even the tiniest mistakes have caused missions to crash or burn. These photos from space explain why.
👍1
تلسکوپ آلما برای نخستین بار تصاویر بخار آب در اطراف یک ستاره را ثبت کرد
گروهی از اخترشناسان برای نخستینبار تصاویر آب به شکل گاز درآمده در اطراف ستاره «HL Tauri» را با استفاده از آرایه میلیمتری آتاکاما، موسوم به «آلما» ثبت کردند.
بنا به مشاهدات این گروه از اخترشناسان که روز پنجشنبه در مجله «Nature Astronomy» منتشر شده، این دیسک حاوی دستکم ۳ برابر آب موجود در همه اقیانوسهای زمین است.
این کشف در دیسک تشکیل سیاره اطراف ستاره جوان «HL Tauri» که حدود ۴۵۰ سال نوری با زمین فاصله دارد، انجام شد.
تشخیص آب و تعیین ترکیب آن و همچنین نقشۀ توزیع آن در داخل دیسک فقط با کمک آرایه آلما در شیلی که از حساسیت و توانایی برخوردار است، امکانپذیر بود.
استفانو فاکینی، اخترشناس دانشگاه میلان ایتالیا که رهبری این تحقیق را برعهده داشته، گفت که هرگز تصور نمیکرده است که بتوان تصاویری از آبهای گازی در مکانی ثبت کرد که در نهایت سیارهای را تشکیل دهند.
گاز و غباری که یک دیسک را تشکیل میدهند، طی چند میلیون سال به هم میپیوندند و در نهایت سیارهای را تشکیل میدهند.
به گفته استفانو فاکینی، این تحقیق نشان میدهد که چگونه وجود آب میتواند بر توسعه یک منظومه سیارهای تأثیر بگذارد، همانطور که در ۴.۵ میلیارد سال پیش در منظومه خورشیدی اتفاق افتاد.
محققان امیدوار هستند که با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ ESO که در دهه آینده عرضه میشود، نماهای واضحتری از شکلگیری سیاره و نقش آب در آن اراده کنند.
به طور خاص، ابزار نسل اول METIS و تلسکوپ بزرگ اروپایی در محدوده نور مرئی و فروسرخ به اخترشناسان کمک میکند تا نواحی داخلی دیسکها، مکانی را که سیاراتی مانند زمین تشکیل میشوند مشاهده کنند. یورونیوز
@AstroTech
گروهی از اخترشناسان برای نخستینبار تصاویر آب به شکل گاز درآمده در اطراف ستاره «HL Tauri» را با استفاده از آرایه میلیمتری آتاکاما، موسوم به «آلما» ثبت کردند.
بنا به مشاهدات این گروه از اخترشناسان که روز پنجشنبه در مجله «Nature Astronomy» منتشر شده، این دیسک حاوی دستکم ۳ برابر آب موجود در همه اقیانوسهای زمین است.
این کشف در دیسک تشکیل سیاره اطراف ستاره جوان «HL Tauri» که حدود ۴۵۰ سال نوری با زمین فاصله دارد، انجام شد.
تشخیص آب و تعیین ترکیب آن و همچنین نقشۀ توزیع آن در داخل دیسک فقط با کمک آرایه آلما در شیلی که از حساسیت و توانایی برخوردار است، امکانپذیر بود.
استفانو فاکینی، اخترشناس دانشگاه میلان ایتالیا که رهبری این تحقیق را برعهده داشته، گفت که هرگز تصور نمیکرده است که بتوان تصاویری از آبهای گازی در مکانی ثبت کرد که در نهایت سیارهای را تشکیل دهند.
گاز و غباری که یک دیسک را تشکیل میدهند، طی چند میلیون سال به هم میپیوندند و در نهایت سیارهای را تشکیل میدهند.
به گفته استفانو فاکینی، این تحقیق نشان میدهد که چگونه وجود آب میتواند بر توسعه یک منظومه سیارهای تأثیر بگذارد، همانطور که در ۴.۵ میلیارد سال پیش در منظومه خورشیدی اتفاق افتاد.
محققان امیدوار هستند که با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ ESO که در دهه آینده عرضه میشود، نماهای واضحتری از شکلگیری سیاره و نقش آب در آن اراده کنند.
به طور خاص، ابزار نسل اول METIS و تلسکوپ بزرگ اروپایی در محدوده نور مرئی و فروسرخ به اخترشناسان کمک میکند تا نواحی داخلی دیسکها، مکانی را که سیاراتی مانند زمین تشکیل میشوند مشاهده کنند. یورونیوز
@AstroTech
👍7