پریشانی چرا دست از سرِ ما برنمی‌دارد..؟

بر گردنم نمانده ز خمخانه هیچ حق
یک استکان زدم دو سه دریا گریستم...

ترسم مجالِ گریه نیابم به روز حشر
امروز هم به نیت فردا گریستم...

می‌خواست آسمان که ببارد گَهِ وداع
بیچاره خسته بود، به جایش گریستم...

به گستاخیِ غم هرگز ندیدم میهمانی را
اگر با گریه بیرونش کنم با ناله می آید...

تلخ باش اما خودت باش این صداقت بهتر است
ترش رویی از دو رویی بی نهایت بهتر است...

من از این شهرِ سحرخیز بدم می‌آید...

از زمین های سُر و لیز بدم می‌آید...

تعظیمِ غم عزیز کند شادیِ تو را
اول به گریه عرض ادب کن، سپس بخند...

🩸@Asfall

- "الطَّبیبُ عَلاج"

تنور شعله ورم،
دست بر دلم مگذار
بپرس و پرده اين التهاب را بردار...

چو "بوتراب" که از شير با نمک پرداخت
بس است گريه بر اين چشم،
خواب را بردار...

هفتاد پشت ما
از نسلِ غم بودند!
ارثِ پدر ما را،
اندوهِ مادرزاد...

می‌گفت:
تا دوپایی نرفتی تو بهشت، مطمئن نباش جات اونجاست..!

آه! ثُمَّ آه...

به حال خودم رهام نکن؛
یه مِی به منِ خراب بده...

انشاالله اگر واقعا دوپایی رفتم تو بهشت؛ چشم
چه بسا ما بریم و کربلایی نباشیم!

گاهی آدم با یه بد چرخیدنِ زبون،
با یه بد رسوندنِ منظور،
با یه کم‌آوردن لغت و جایگزین بد گزاشتن
هرچی که بدست آورده رو از دست میده،
هرچی که ساخته رو خراب میکنه!
خدا واسه گرگ بیابون نخواد...