پیش از اینَت، بیش از این اندیشه عشاق بود
مهرورزیِ تو با ما شهره آفاق بود!

یاد باد آن صحبت شب‌ها که با نوشین لبان
بحث سِرّ عشق و ذکر حلقه عشاق بود

پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینا برکشند
منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود

از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
دوستی و مهر بر یک عهد و یک میثاق بود

سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود

حُسن مَه‌رویان مجلس گر چه دل می‌بُرد و دین
بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود

بر در شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد
گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزّاق بود

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بود

در شب قدر اَر صبوحی کرده‌ام عیبم مکن
سرخوش آمد یار و جامی بر کنار طاق بود

شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خُلد
دفتر نسرین و گل را زینت اوراق بود

حافظ

چو ضحاک شد بر جهان شهریار
بر او سالیان انجمن شد هزار!

ندانست جز کژّی آموختن
جز از کشتن و غارت و سوختن

حکیم فردوسی

[جهنم خالی است
و همه شیاطین اینجا هستند]

ویلیام شکسپیر

🇵🇸 @Asfall

یا رب ز بادِ فتنه نگه‌دار خاکِ پارس
چندانکه خاک را بوَد و باد را بقا

سعدی

‏و تو ای ایرانی،
هرگاه که به این مرز سوزان و آذرخیز می‌نگری
یا بر آب‌های تلخ و شورش گذر داری، نخست به ‌یاد آور که این آذر برای آن است که در جان دشمنان ایران درگیرد؛
و این تلخی و شوری برای فروبردن درکام آنان است.

وصیتنامه شهید دریابان بایندر، فرمانده نیروی دریایی ارتش

خواهی که شوی داخلِ اربابِ نظر
از قال، به حال، بایدت کرد گذر

از گفتنِ توحید، موَحِد نشوی
شیرین نشود دهان ز نامِ شِکّر

داراشکوه گورکانی

شفیعِ خلق به روز جزا توانم بود
اگر سگی ز سگانِ رضا توانم بود

زنده می‌گردم پس از مُردن چو بر من بگذرد
می‌شود بیدار، چون بر خفته تابد آفتاب

دیوان سلیم طهرانی

من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم
چه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم

ستم از کسی‌ست بر من که ضرورت است بردن
نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم

نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستن
نه مقام ایستادن نه گریزگاه دارم

نه اگر همی‌نشینم نظری کند به رحمت
نه اگر همی‌گریزم دگری پناه دارم

بسم از قبول عامی و صلاح نیک‌نامی
چو به تَرک سر بگفتم چه غم از کلاه دارم؟

تن من فدای جانت سر بنده وآستانت
چه مرا به از گدایی چو تو پادشاه دارم؟

چو تو را بدین شگرفی قدم صلاح باشد
نه مروت است اگر من نظر تباه دارم

چه شب است یا رب امشب که ستاره‌ای برآمد
که دگر نه عشق خورشید و نه مهر ماه دارم

مکنید دردمندان گله از شب جدایی
که من این صباح روشن ز شب سیاه دارم

که نه روی خوب دیدن گنه است پیش سعدی
تو گمان نیک بردی که من این گناه دارم

استاد سخن؛ سعدی

جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم
صانع خدایی کاین وجود آورد بیرون از عدم

خورشید بر سرو روان دیگر ندیدم در جهان
وصفت نگنجد در بیان نامت نیاید در قلم

گفتم چو طاووسی مگر عضوی ز عضوی خوب‌تر
می‌بینمت چون نیشکر شیرینی از سر تا قدم

چندان که می‌بینم جفا امّید می‌دارم وفا
چشمانت می‌گویند لا،ابروت می‌گوید نعم

آخر نگاهی بازکن وانگه عتاب آغاز کن
چندان که خواهی ناز کن چون پادشاهان بر خدم

چون دل ببردی دین مبر، هوش از من مسکین مبر
با مهربانان کین مبر، لاتقتلوا صید الحرم

خار است و گل در بوستان، هرچ او کند نیکوست آن
سهل است پیش دوستان از دوستان بردن ستم

او رفت و جان می‌پرورَد این جامه بر خود می‌درد
سلطان که خوابش می‌برَد از پاسبانانش چه غم؟

می‌زد به شمشیرِ جفا می‌رفت و می‌گفت از قفا
سعدی بنالیدی ز ما، مردان ننالند از الم!

استاد سخن؛ سعدی

یکی از پیشگویی‌ها و فخرفروشی‌هایی که سعدی درباره خودش داره و خیلی زیباست این بیته:

من آن مرغِ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم!

اول اردیبهشت‌ماه،
بزرگداشت فرمانروای شعر فارسی،
شاعرِ مطلق و فرزندِ ایران؛ شیخ سعدی.

- آقا بیوک واقعا پهلوانان نمی‌میرن؟
+ پهلوونا یکی یکی می‌میرن!

گفتگوی کامران نجف زاده و بیوک میرزایی

اجرای آرامی از سرود «پدر ما»
اجرا در حضور پاپ‌فرانسیس و برای اکتبر ۲۰۱۶ است. در توضیحات ویدئو آمده، دختر آشوری و کشیش همراهش، با اجرایی خاص، تفسیری عمیق از این قطعه ارائه میدن. تفسیری که منعکس کننده درد مردم عراق و سوریه‌ست...
اما بنظرم این اجرا، روایت‌گر درد و رنج همه آدم‌هاست... آدم‌هایی که در جهان امروز شدیدا تنها، بی‌کس و شکننده‌ن.
#دیده_های_دیو_ایرانی
@dive_irani