این تجهیزات ارتش سوریه بود که با بمباران‌های اسرائیل دونه به دونه نابود شد.

اون احمقی هم که داره با لبخند به دوربین V نشون میده و ازین اتفاق خوشحاله در روزهای آینده با له شدن جمجمه‌ش زیر شنی تانک‌های اسرائیل درس عبرتی میشه برای بقیه مردم منطقه، برای مردمی که هیچوقت درس یاد نمی‌گیرن.

خیلی جدی انسان‌هایی وجود دارن که اگر رخدادی خلافِ منافع «جبهه‌ی مقاومتِ اسلامی» به رهبریِ ایران اتفاق بیفته خوشحال می‌شن. حقیقتاً حیرت انگیزه. جدی با جریانِ مقاومت بَدی؟ پس با چی خوبی؟ یعنی توی دعوای ظالمِ پُر زور و مظلومِ همیشه مستضعف نگه داشته شده، تو سمتِ ظالمی؟ توی دعوای کاوه‌ی آهنگر و ضحاکِ ماردوش، تو خودت رو توی جبهه‌ی ضحاک می‌بینی؟ در رقابتِ رستم با هفت خان، تو طرفدارِ ارژنگ‌ دیو و اژدها بودی؟
این بنظرت نشون‌ دهنده‌ی یک مشکلِ جدی در جهان‌بینی نیست؟
و البته عجیب نیست که نگاهِ صفر و صدی به جمهوری اسلامی به چنین تناقضاتی هم منجر بشه. جمهوری اسلامی با هر ضعفی که داره و با وجود هر نقدی که بهش وارده، رهبر یک جریانِ مقدّس در کشورهای عموماً مستعمره‌ی منطقه‌ی خودشه، که قصدشون فقط دفاع از کیان، ملیت، آرمان‌‌ها، تمامیت ارضی و منافعِ ملتِ خودشون و استقلال داشتنه. چطور ممکنه قشری از نسل جدید که اتفاقاً از نظر جمعیتی عمدتاً به افتخاراتِ ایرانِ دوره‌ی باستان مفتخر هستن با جمهوری اسلامی دقیقاً بخاطر پیگیری همون ارزش‌ها دشمن باشن؟ دفاعِ ایرانیان از آزادیِ مستضعفین اگه در دوره‌ی هخامنشیان و به نفعِ یهودیان باشه جای افتخار داره، اما اگر همون ایرانیان در دوره‌ی ستمِ یهودیان، از مظلوم دفاع کنن باید سقوطش رو جشن گرفت و شکست‌هاش رو تبریک گفت؟ آخخ با چه اندیشه‌ای؟

من به این حرف‌ها ایمان دارم.

امیرالمؤمنین فرمود «ملتی که درخانه‌ی خودش درگیر با دشمن بشود ذلیل میشود،‌ نگذارید به خانه‌ی شما برسد.» لذا نیروهای ما رفتند، سرداران برجسته‌ی ما رفتند، شهید عزیز ما سلیمانی و یارانش و همکارانش رفتند جوانها را هم در عراق، هم در سوریه. اول در عراق، بعد در سوریه سازماندهی کردند، مسلح کردند، جوانهای خود آنها را، ایستادند در مقابل داعش، کمر داعش را شکستند توانستند غلبه پیدا کنند.
نوع حضور ما درحضور نظامی در سوریه در عراق هم همین‌جور به معنای این نبود که ما لشکرهایمان را برداریم ببریم آنجا بجای ارتش آن کشور.

کاری که نیروهای ما میتوانستند انجام بدهند و انجام دادند کار مستشاری بود مستشاری یعنی چه؟ یعنی تشکیل قرارگاههای مهم مرکزی و اصلی، تعیین راهبردها و تعیین تاکتیکها و در مواقع ضروری ورود در میدان جنگ اما از همه مهمتر بسیج جوانان خود آن منطقه البته جوانهای ما هم، بسیجی‌های ما هم بی‌تاب، مشتاق، با اصرار، خیلی‌هایشان رفتند.

تحلیل آقا از آتش‌بس در لبنان:

جنگ اصلی را ارتش آن کشور باید بکند. در کنار ارتش آن کشور است که نیروی بسیجی که از جای دیگر آمده میتواند بجنگد. اگر ارتش آن کشور ضعف نشان داد از این بسیجی کاری برنمی‌آید و این اتفاق متأسفانه افتاد.

وقتی روح ایستادگی و مقاومت کم بشود میشود این. این مصیبتهایی که امروز بر سر سوریه دارد می‌آید که خدا میداند تا کی ادامه پیدا کند تا کی جوانهای سوریه ان‌شاءاللّه بیایند در میدان و جلویش را بگیرند این بر اثر همان ضعفهایی است که آنجا نشان داده شد.

ما در همین شرایط دشوار هم آماده بودیم اینجا به من آمدند گفتند که همه‌ی امکاناتی که برای سوری‌ها امروز لازم است ما آماده کرده‌ایم آماده‌ایم که برویم. آسمانها بسته بود، زمین بسته بود، رژیم صهیونیستی و آمریکا هم آسمان سوریه را بستند هم راه‌های زمینی را بستند، امکان نداشت. اینجوری است قضایا. انگیزه‌ها اگر چنانچه در داخل آن کشور به حال خود باقی میماند و میتوانستند در مقابل دشمن حرفی داشته باشند دشمن آسمانشان را هم نمیتوانست ببندد، راه زمینی را هم نمیتوانست ببندد. میشد بهشان کمک کرد

بعضیا هردفعه کیلومترها مرز ناامیدی و تخریب و خودزنی رو طی میکنن، بعد بیانات آقا یهو محو میشن، تابع ولی میشن و سرباز اسلام :)

لطفت زیاد دیدم و کم می‌برم ز یاد

سایه‌ش توی زندگی رو سر منه،
ام‌البنین مادر منه

🩸@Asfall

سلام مادرِ دریا
سلام امِ بنین

🩸@Asfall

«اُم‌البنین سلام الله علیها»
زنی به حبّ علی مبتلا‌تر از هرکس

[میرحامد‌فلاحی‌راد| محفل بهشت]

امام جعفر صادق علیه السلام:

بُکی الحُسَینُ علیه السلام خَمسَ حِجَجٍ، و کانَت امُّ جَعفَرٍ الکلابِیةُ تَندُبُ الحُسَینَ علیه السلام و تَبکیهِ و قَد کفَّ بَصَرُها.

بر حسین علیه السلام پنج سال گریسته شد. امّ جعفر کلابی (امّ البنین)، برای حسین علیه‌السلام مرثیه می‌سرایید و می‌گریست تا این که چشمانش نابینا شد.

- الأمالی للشجری: ج ۱، ص ۱۷۵
‌

این زن در مرزهای بین محبت، ادب و مطالبه گری ایستاد
و به تمام اقشار جامعه یاد داد، که می‌شود محجبه بود و حضرت آقا را دوست داشت و مقابلش محکم و با ادب سخن گفت.
این زن نمونه تمام عیار یک هنرمند، یک مادر، یک انقلابی و یک مطالبه‌گر است.
باید به این سمت برویم و باید از او یاد بگیریم.
او حتی پشت تریبون بیت رهبری
هم هنرمند ظاهر شد و به شیوه ای کاملا معقولانه، فریاد زد که آنچه قرار است از این مرد‌خدا راهگشا باشد؛ پند و نصیحت های پدرانه اوست که باید آویزه گوش ملت شود نه چفیه و انگشتری که شده نقل محافل شاعران و سینماگران و خانواده های شهید…
کار او انقلابی بود در افکار پوسیدهٔ خیلی از انقلابی ها که تمام دنیا را در شعارهایی
می‌بینند که مدت‌هاست کار ساز نیست.
او نشان داد همیشه باید پای یک زن در میان باشد که مردان نیز به خود بیایند.
ما مدت ها پیش به این سخنران های آشنازدا نیاز داشتیم.
اما باز هم خدا را شکر…

#میرحامد_فلاحی_راد

@ahlana

غریب و خسته بجنگ و بباز چون سهراب
ولی برنده‌ی شرم‌آور نبرد نباش!

حسین زحمتکش