روش و شیوه همیشه این بوده که نذارن مخالفین‌شون حتی بعد از مرگ، الهام‌بخش سایرین و نسل‌های بعدی باشن.
بن لادن رو به دریا انداختن، چه‌گوارا رو مخفیانه به خاک سپردن، سران آلمان نازی رو سوزوندن و خاکسترشون رو در دریا ریختن و قراره سنوار رو هم به دریا بندازن.
اما این یکی ناشیانه از دست‌شون در رفت: صحنه‌ی مبارزه‌ای کاملا حماسی که تا ابد، جلوی چشم جوانان فلسطینی خواهد بود.

قاعدتا باید برعکس باشه،
آخه اسرائیلی‌الاصل؟!
اسرائیلی مگه اصل داره؟

تصویر پایین تصویر جوزف گوبلزه،
گوبلز وزیر تبلیغات(پروپاگاندا) آلمان نازی بود و دورش همیشه خبرنگارها و بازیگرهای آلمانی زیادی بود
بعد از ثبت عکس سمت چپ اطرافیان گوبلز بهش گفتن که اون عکاس یهودیه و عکاس همچنان مشغول کارش بود، در همون حین عکس سمت راست ثبت شد و این عکس الان به "نگاه نفرت" شهرت داره.

- کرامتنا الشهاده

نه جناب پزشکیان!
آدم اینطوری به کسی که مدعی خاکش باشه نگاه نمی‌کنه و لبخند نمی‌زنه!

حق

سید هاشم صفی الدین پیش از سید حسن نصرالله در مقر حفاظت شده بود و روال امنیتی برقرار شده بود و هیچ ارتباط و جلسه‌ای نداشت.
با ترور سید حسن نصرالله و شهادت ایشان، مجبور شد حفاظت را کنار گذاشته و افرادی را به حضور پذیرد. حرکت افراد در منطقه موجب شد حضور ایشان در آن مکان برای دشمن مسجل شود و حمله کند.
بیش از بیست نفر در این حمله به شهادت رسیدند، از جمله چند فرمانده و محافظان.
اما حزب‌الله بسرعت توانست سیستم فرماندهی و ارتباط خود را ترمیم کند و هر روز در حال افزایش شدت و برد حملات خود است.
اساسا از همان سال ۲۰۰۶ که نمی‌توانستند از بیسیم و موبایل استفاده کنند، سناریوی قطع کامل ارتباط از فرماندهی مرکزی را پیش‌بینی کرده بودند و موضوع عجیبی نیست حملات بخش نظامی ادامه داشته باشد.
عجیب این جاست که وجود یک فرماندهی و مدیریت یکپارچه احساس می‌شود و ادامه کار و هماهنگی بخش‌های امنیتی با بخش نظامی وجود دارد. چنانچه پهپادی را مستقیما به پنجره اتاق خواب نتانیاهو رساندند.

با حذف شخصیتهای محبوب و نمادهای مقاومت، نمی‌توان مردم را از مقاومت در برابر دشمن اشغالگر متجاوز بازداشت. راه آنان ادامه دارد. حزب‌الله فراتر از آن رفته که با حذف چند شخصیت کلیدی، از هم بپاشد.

@LIBANIRAN 🇮🇷🇱🇧

در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق، خلیج‌فارس برای ایران بسیار ناامن شده بود؛ عراق خیلی راحت کشتی‌ها و سکوهای نفتی ایران را می‌زد!
کویت بخشی از سرزمین و عربستان، آسمانش را در اختیار صدّام قرار داده بودند.
فرماندهان عالی‌رتبه سپاه، جریان عبور آزاد و متکبّرانه ناوهای جنگی آمریکا و نیز سایر کشتی‌ها و شناورهای تحت حمایت این کشور را به عرض امام رسانده بودند.
امام گفته بود: «اگر من بودم، می‌زدم.»

اولین کاروان از نفتکش‌های کویتی آن‌هم با پرچم آمریکا و اسکورت کامل نظامی توسّط ناوگان جنگی این کشور در تیرماه سال ۱۳۶۶ به راه افتادند.
در این بین، دولت آمریکا عملیات سنگینی را در ابعاد روانی، تبلیغی، سیاسی، نظامی و اطّلاعاتی جهت انجام موفّقیت‌آمیز این اقدام انجام داده بود.
در این کاروان، نفتکش کویتی اَلرَّخاء «با نام مبدّل بریجتون» حضور داشت که در بین یک ستون نظامی، به‌طور کامل، اسکورت می‌شد. این نفتکش، در فاصله ۱۳ مایلی غرب جزیره فارسی، در اثر برخورد با مین‌های کار گذاشته شده توسّط سردار شهید مهدوی و یارانش، منفجر شد به طوری که حفره‌ای به بزرگی ۴۳ متر مربّع در بدنه آن ایجاد گردید.

واقعه آسیب به کشتی بریجتون به قدری بزرگ و تاثیرگذار بود که علاوه‌ بر داخل، در خارج از کشور نیز بازتاب فراوانی داشت.
اگر از مجموعه گزارش‌ها و یادداشت‌های روزنامه‌ها و مطبوعات بگذریم تنها نام بردن از کتاب‌های جنگ‌ تانکرها و کتاب «در داخل منطقه خطر» نوشته «هارلد وایس» که در آن به بررسی انهدام کشتی بریجتون پرداخته‌اند کافی است.

عملیات اراده جدی (Operation Earnest Will) عملیات ارتش آمریکا برای حفاظت از نفتکش‌های کویتی از حمله ایران در ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ در زمان جنگ نفت‌کش‌ها در اواخر جنگ ایران و عراق بود.

این عملیات بزرگ‌ترین عملیات حفاظتی بعد از جنگ جهانی دوم بود که با انهدام تانکر کویتی (SS Bridgeton) توسط مین‌های ایران ناکام ماند.

تحلیلِ بی‌نظیر جان مرشایمر از جنگ بین ایران و اسرائیل و وضعیت قدرت‌ها در خاورمیانه. (با زیرنویس فارسی)
✍🏼 جان مرشمایر از مشهورترین اساتید علوم سیاسیِ جهان در آمریکا و بنیانگذار نظریهٔ رئالیسم تهاجمی‌ست. او از معدود دانشمندانی بود که حمله‌ی روسیه به اوکراین را در سال ۲۰۱۵ پیش‌بینی کرد.

غیرت کن و اندیشه‌ی ایامِ بَتَر کن
اندر جلوی تیر عدو سینه سپر کن