دوسِت دارم،
چون تو حسینی عزیز دلم

صَباحاً اَتَنفّسُ بِحُبّ الحسین علیه‌السلام

🩸@Asfall

فهمیدم که زنِ حیله‌گر از مرگ تلخ‌تر است.
عشقِ او همچون دام و تله، و بازوانش مانندِ کمند است.
کسی که خداوند از او راضی باشد می‌تواند از دامِ او نجات یابد اما گناهکار گرفتارش می‌شود.

کتاب جامعه، عهد عتیق

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
دنیا برای از تو سرودن مرا کم است!

اکسیر من! نه این که مرا شعر تازه نیست
من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال، ولی این کفاف نیست
در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزل های من شود
چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی تو را کنارِ خود احساس می کنم
اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

خونِ هر آن غزل که نگفتم به پای توست
آیا هنوز آمدنت را بها کم است!

مرحوم محمدعلی بهمنی

فاتحه بخونید،
برای استاد محمدعلی بهمنی.

جانا جانا به مُلکِ ایران گذری
تا کِی تا کِی برون نیایی ز عراق؟

معنی زنجانی

تمام خاطراتم از احوالاتِ خوبم
و تمام آرامشم در این صوت خلاصه میشه.

☀️@Asfall

گامی به راه و گامی در انتظار دارم
سرگشته روزگاری پَرگار وار دارم

دلبسته‌ی امیدی در سنگلاخ گیتی
رَه بی‌شکیب پویم، دل بی‌قرار دارم

یک عمر میزدم لاف از اختیار و اینک
چون شمع، اشک و آهی بی‌اختیار دارم

گو ابرِ غم ببارد تا همنشین عشقم
از غم چه باک دارم کاین غمگسار دارم

نبوَد روا که گیرم جا در حضیض پَستی
سیلم که هستی خود از کوهسار دارم

سرشارم از جوانی هر چند پیر دهرم
چون سرو در خزان نیز رنگ بهار دارم

از خاک پاک مشهد نقشی است بر جبینم
شادم «امین» که از دوست، این یادگار دارم

سیدعلی خامنه‌ای