ماجرای نهم ربیع الاول هم جالبه.
در حالی که علمای بزرگی مثل علامه حلی، شیخ کفعمی و سید بن طاووس و بسیاری از تاریخ‌نگاران معتقدند که مرگ عمر بن خطّاب در ۲۶ ذی‌الحجه اتفاق افتاده، شیخ صدوق در روایتی که بقول اهل فن، خبر واحد هست، نقل مرگ عمر رو در نهم ربیع مطرح کرده.

این نظریه طرفداران بزرگی نداره الا علامه مجلسی، ولی در عوض مخالفان زیادی داره که هم به حدیث «رُفع القلم» و هم به سایر روایات فضیلت این روز ایراد گرفتن؛ الا اینکه بقول ابن طاووس معتقد باشیم بزرگداشت این روز برای آغاز امامت و ولایت حضرت حجت بوده باشه.

نکته دیگه هم در خصوص نیت این اقدامه که هیچکس نیت الهی برای کار ابولولو ذکر نکرده. پس هر چند که نتیجه‌ی کار باعث خوشحالی شیعیان هست ولی بزرگداشت فردی که نه خودش مسلمان بوده و نه نیتش الهی، با منطق همخوانی نداره.

القصه که جشن گرفتن نهم ربیع الان محل اختلاف بین عمومی شده که اغلب هم بدون بررسی و صرفا جهت پیروی از آن چیزی که دوست دارن و میل‌شون می‌کشه هر کدوم به سمتی متمایل هستند.

و خداوند بهترین هدایت کننده است...

مثکه شبِ نخواییدنه

اسرائیل رو بزنید، هرکی گفت اسرائیل رو نزنید رو دوبار بزنید.

فردا آقا سخنرانی دارند.
محیط نظامی است و احتمال زیاد موضوع در مورد اسرائیل است.
سیاست آقای خامنه‌ای نشان داده اصلا آدم تصمیم‌گیری «هیجانی» نیست.
استراتژی، آرمان‌گرایی و هوشمندی دو ویژگی عمده‌ی فرمایشات ایشان در همه‌ی مسائل بویژه مساله‌ی فلسطین است.
تهدید اسرائیل جهت ایجاد بازدارندگی از هرگونه تعدی احتمالی به منافع ایران، جلوگیری از تشدید حملات به غزه و دعوت فلسطینی‌ها به مقاومت احتمالا از اهم موضع‌های آقاست.
اما خدا را چه دیدید، شاید اتفاق جالب‌تری هم بیفتد:)