اگر فقط لباس کسی را عوض کردیم و چادر بر سرش انداختیم و نماز خوانش کردیم و با شعارها و تلقین‌ها و یا تشویق‌ها و تهدیدها داغش کردیم، بدون اینکه از درون روشنش کرده باشیم و عشقی را در نهانش گذاشته باشیم؛ ناچار در محیط دیگر سرد می‌شود!

- ‏استاد علی صفایی حائری

🩸@Asfall

- ظلمات است، بترس از خطر گمراهی.

- محمد سهرابی

آزادسازی یا رهاسازی؟

محل نزاع بین ما و دشمنان ما کجاست؟ نزاع امام و شاه بر سر چه بود؟ نزاع امام و آمریکا بر سر چه بود؟ نزاع خداوند و شیطان بر سر چیست؟
محل نزاع، آزادسازی است. خدا برنامه اش آزادسازی انرژی‌های متعالی انسان است وشیطان برنامه‌اش رها کردن انرژی‌های غیر متعالی انسان.
بین رهاسازی و آزادسازی تفاوت است. رهاسازی یعنی رهاسازی «غریزه» وآزادسازی یعنی آزادسازی «فطرت».
سوار و اسب را در نظر بگیرید؛ اسب وقتی ول می‌شود نمی‌گویند آزادشده است بلکه می‌گویند ول شده است، یعنی از افسار و عنان رها شده و این یعنی رها شدن انرژیی که باید در خدمت می‌بود.
محل نزاع اینجاست؛ آزادی «سوار» یا آزادی «اسب»؟
آزادی یعنی انسان را سوار بر اسب کنیم و اسب در کنترلش قرار گیرد تا هر جا فرمان داد برود. هر رهاسازی نسبت به اسب سلب آزادی از سوار است، به آزادی اسب رهایی می‌گویند.
ادیان الهی چرا می‌گویند که انسان حب دنیا نداشته باشد؟ برای اینکه حب دنیا جلو آزادسازی انرژی متراکم انسان را می‌گیرد.

- آیت الله حائری شیرازی

🩸@Asfall

من آن صبحم که ناگاهان چو آتش در شب افتادم
بیا ای چشم روشن بین که خورشیدی عجب زادم

ز هر چاک گریبانم چراغی تازه می‌تابد
که در پیراهن خود آذرخش آسا درافتادم

چو از هر ذره‌ی من آفتابی نو به چرخ آمد
چه باک از آتش دوران که خواهد داد بر بادم

تنم افتاده خونین زیر این آوار شب، اما
دری زین دخمه سوی خانه‌ی خورشید بگشادم

الا ای صبح آزادی به یاد آور در آن شادی
کزین شب های ناباور منت آواز می‌دادم

در آن دوری و بد حالی نبودم از رخت خالی
به دل می‌دیدمت وز جان سلامت می‌فرستادم

سزد کز خون من نقشی بر آرد لعل پیروزت
که من بر درج دل مهری به جز مهر تو ننهادم

به جز دام سر زلفت که آرام دل سایه‌ست
به بندی تن نخواهد داد هرگز جان آزادم

- #هوشنگ_ابتهاج

🩸@Asfall

صد بار لب گشودم و بیرون نریختم
خون ها که موج می‌زند از سینه تا لبم

- عرفی شیرازی

🩸@Asfall