همیشه برام سوال بود که چطور کسایی که بیمارستان میرن میتونن آروم باشن و کیس‌ها و اتفاقات بیمارستان رو تعریف نکنن و هیجان‌زده نشن
الان که خودم بیمارستانم انقدر خسته میشم که توان روحی بیان کردن اتفاقات رو ندارم و هیجانی هم برای تعریف کردنشون ندارم حتی اگه در لحظه خیلی هیجان‌زده شده باشم
خلاصه که الان درک کردم چطور و با چه مکانیسمی آدما ساکت میشن و چیزی تعریف نمی‌کنن.

الان انقدر خسته‌م که نتونستم تو پست قبلی جمله‌بندی درستی داشته باشم و حس کردم شاید منظورمو نتونستم منتقل کنم

قشنگی امروز فقط اونجا که مریض غذا نمی‌خورد و داشت گریه می‌کرد، بعد از ویزیت رفتم وایستادم پیشش بهش توضیح دادم گفتم ببین قشنگم باید خودت آب بخوری که ما نخوایم هی سرم بیشتری بهت بزنیم، ولی با معده خالی نمی‌تونی آب بخوری حالت بد میشه، باید غذا بخوری که بعدش تشنه بشی و راحت بتونی آب بخوری. گفتم به ما هم از همین صبحونه دادن من خوردم انقدرم خوشمزه بود، همین‌جوری وسط توضیحاتم دیدم یه گاز از لقمه‌ش زد و شروع کرد که بخوره🥹

- سه‌شنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۴، بیمارستان کودکان -

تازه بعدشم قول داد که کامل همه لقمه‌هایی که مامانش گرفته رو بخوره تموم کنه.🥹🥹

از هر ۵ تا دختر، اسم ۶ تاش "ماهلین" و از هر ۵ تا پسر اسم ۶ تاش "آیهان" عه.

تا اطلاع ثانوی ماهلین و آیهان تکمیل ظرفیت شدن از بقیه اسامی استفاده کنید.😂

از نقاشی‌های بچه‌های درمانگاه خون.

- یکشنبه ۲۵ آبان، بیمارستان کودکان -

رنگی رنگی🥹🦋🩷

وقتایی که کتاب هایلایت شده و نوشته شده و خط‌خطی‌تره انسان خوشحالتری هستم.

- دوشنبه، ۲۶ آبان ۱۴۰۴ -

از متن‌هایی که توسط چت‌جی‌پی‌تی نوشته میشن بیزارم.
به همین شدت بیزارم😂
متن‌هایی که از اولین جملاتشون الگوی تکراری هوش مصنوعی رو لو میدن.
کمک گرفتن از هوش مصنوعی فوق‌العاده مفید و عالیه ولی کپی کردن از هوش مصنوعی داغونه😭

چرت و پرت میباره از متن.

گاهی سرد گاهی داغ اما همیشه واقعی؟؟؟؟؟

یادداشت‌نویسی از قدیم بوده و برای این بوده که مردم احساساتشون رو بیان کنن و خاطراتشون رو ثبت کنن و واقعا کار هیجان انگیزیه. اما اینکه یادداشت‌نویسی‌هامون رو به چت‌جی‌پی‌تی محول کنیم در واقع داریم اون روح و هویت رو از نوشته‌هامون می‌گیریم.
و اساسا یادداشت‌نویسی رو بی‌اعتبار می‌کنیم.

یه دنیا حرف دارم راجع به نوشتن به کمک هوش مصنوعی اما حس می‌کنم گفتنشون بی‌معنیه😂🫠

بدتر از یادداشت‌نویسی، برندها و پیج‌هایی هستن که کلللل تولید محتواشون به کمک چت‌جی‌پی‌تیه.
من از جمله آدمهاییم که به شدت به این جمله معتقدم که وقتی یه متنی می‌نویسی حتی اگه اسمت تهش نباشه مخاطب باید از شیوه نگارشت متوجه بشه که اون متن، مال توعه.
و من پیج‌های زیادی رو دنبال می‌کنم که بدون دیدن آیدی می‌تونم متوجه بشم که این کپشن متعلق به کدوم پیجه و این خیلی حس خوبی میده.
اما امان از پیج‌ها و کسب‌وکارهایی که صفر تا صد محتوا با هوش مصنوعیه.
غیر مستقیم این هشدار رو میدن که من برای خودم و کسب‌و‌کار خودم ارزشی قائل نیستم. پس طبیعتا من بیننده هم ارزش کمتری براشون قائل میشم تا بقیه پیج‌هایی که خودشون زحمت می‌کشن و برای خودشون ارزش قائلن.

دیگه به جایی رسیدم که فکر می‌کنم غلط املایی و غلط نگارشی خیلیییی بهتر و خیلی قابل تحمل‌تر از این جملات چرت و پرت و بی‌مفهوم ساخته شده توسط هوش مصنوعیه.

در استفاده از هوش مصنوعی کمترین کاری که می‌تونین بکنین اینه که یه دور متن رو بخونین و مکث کنین ببینین اصلا واسه خودتون مفهوم داره؟

البته یه عارضه استفاده زیاد از هوش مصنوعی دقیقا همینه که به چرت و پرتاش عادت می‌کنیم و موقع خوندنش چرت و پرت به نظر نمیان. ولی اگه یه تکونی به مغزمون بدیم و بهتر دقت کنیم می‌بینیم که نصف ساختار جملاتش بی‌اساس و چرنده.

توروخدا این جمله رو بخونین ببینین معنی داره واستون؟
از عمق دریا اومدن چه ربطی داره به تااا استخون احساس داشتن؟
بعد اون چه ربطی داره به هنووووز قوی موندن؟

دریا، استخون، قوی بودن؟