این امتحانم با همه سختیاش گذشت و تموم شد.
خیییییییلی امتحان استرس‌زایی بود و یه بخشیشم تقصیر خودم بود که خودم رو تو موقعیت سختی قرار دادم ولی خب در نهایت از عملکردم نسبتا راضی بودم.
نتیجه اون چیزی نشد که ماه‌ها قبل تصورشو داشتم ولی بازم به همین راضی‌ام.
درسی که از این امتحان گرفتم این بود که برای بخش‌ها و کورس‌‌های بعدی خودم رو تو همچین موقعیتی قرار ندم و کارایی که فکر می‌کنم درسته رو قبل از اینکه دیر بشه انجام بدم.

و باز هم سوال همیشگی من ذهنم رو درگیر کرده:
چرا در روزهای عادی سال اندازه‌ی روزهای قبل از امتحان بازدهی و راندمان نداریم؟
۱ روز قبل امتحان من از لحاظ راندمان عملا مساویه با یک هفته عادی.
جدی چجوریه که یهو مغز اینقدر حساب‌شده و منظم و سریع همه چیز رو آنالیز می‌کنه و جلو می‌بره؟

این امتحان یه درس دیگه هم داشت و اونم اینه که هرررررر جور شده خلاصه‌های خودم رو سازماندهی و دسته‌بندی کنم و یه جا داشته باشمشون.
من سلطان خلاصه نوشتن و بی‌توجهی به خلاصه‌هامم. هزاران هزار خلاصه نوشتم و از منابع مختلف همه نکات رو یکجا و مرتب جمع کردم و الان هیییییچ اثری از اون خلاصه‌ها نیست.
باید بیشتر قدر بدونم و حتما خلاصه‌های خودم رو جمع‌آوری و دسته‌بندی کنم چون اگه این کار رو نکنم مطمئنم بعدها حسرتش رو خواهم خورد.

میگم جایی نیست بتونیم پول بدیم و بریم بشینیم فقط حرف بزنیم؟ تحلیل نشیم تراپی نشیم قضاوت نشیم فقط حرف بزنیم و تعریف کنیم و شنیده بشیم؟

البته حالا که بیشتر فکر می‌کنم یکم با این قضیه پول دادنشم مشکل دارم ولی خب

یه جوری برای فردا استرس دارم انگار فردا اول مهره و من دانش‌آموز پایه اول ابتدایی.

- ۳۰ آذر، در آستانه شروع بخش داخلی -

راستی یلداتون هم مبارک🩷

هر سال حافظ بیشتر از قبل شگفت‌زده‌م می‌کنه.
یهو یه شعری رو می‌کنه که خلاصه‌ای از وضعیت اخیر زندگیمه.

میترسم زرشکیش بیشتر به قرمز مایل باشه که احتمالا هم هست
تا حالا از نزدیک رنگ واقعیشو ندیدم

از همین الان دلم برای آرامش بخش کودکان تنگ میشه.😂

بعضی آدما وجودشون نوره.
امیدوارم هر کسی حداقل یک بار شانس حضور همچین فردی رو توی زندگیش داشته باشه...

به نظرم زشته روز اول داخلی از ۸ شب بخوابم:))
تازه اونم بدون اینکه مبحثی که استاد ازمون خواسته رو خونده باشم

وااااقعا خسته‌م
مدتها بود تو یه روز اییییییین همه سر پا واینستاده بودم

واقعا هیچی به اندازه سر پا ایستادن اذیتم نمی‌کنه. به طور غیر عادی کمردرد می‌گیرم و سرپا ایستادن باعث میشه بازدهیم به زیر صفر کاهش پیدا کنه

من واقعا میخوام اونی که می‌گفت علوم پایه درس نخون بعدا یاد می‌گیری / فیزیوپات درس نخون بعدا یاد می‌گیری / اکسترنی عشق و حال کن بعدا یاد می‌گیری رو ببینمش دیگه فقط:)
دِ آخه فلان فلان شده الان من اگه یه بیسی از کلیات رو تو ذهنم داشتم که عین مرغ پر کنده وسط بخش آواره نبودم🥸
جدی نمی‌دونم تو درس نخوندن چه فضیلتی هست که این همه بهش توصیه میشه.
درس بخونید آقا. درس بخونید. بخدا فرق می‌کنه و فرقشم خیلی واضحه!

با پرامپت نفیسه فقط زندگیمو خلاصه نکردم:) که اونم به زودی می‌کنم احتمالا.

اینم بگم که تو مراحل اولیه، درس خوندن خیلی آسون‌تره!
چون شما به مراتب هم سنت پایین‌تره و دغدغه‌های ذهنیت کمتره و هم مبحثی که قراره بخونی ساده‌تره.
الان مثلا خوندن فیزیولوژی تنفس خیلیییی راحت‌تر از خوندن فیزیوپاتولوژی تنفسه. خوندن فیزیوپاتولوژی تنفس خیلی راحت‌تر از خوندن رفرنس بیماری‌های ریویه. و همه اینها پیش‌نیازن برای هم.
کسی که فیزیولوژی تنفس رو خوب خونده تو تایم کمتر و با انرژی کمتری از پس بقیه مراحل هم برمیاد.
و هر کسی هم که تو مراحل ابتدایی کوتاهی کرده در آینده جبران کردنش سخت‌تر، زمان‌گیرتر و پیچیده‌تره.
پس درس بخونید.

آخیش چقدر حرف زدم😂 فشار اومد یهو