یه هفته خونه موندم و در طی این مدت ذخایر قهوه و شکلات خونه تموم شد👩🏻‍🦯

خبر بد اینجاست که من یه هفته دیگه هم تعطیلم😂😭

#سریال

دیروز این سریال ۱۰ قسمتی رو به پیشنهاد یکی از دوستام دیدم.
یه سریال جنایی هیجانیه با سطح هیجان خیلی بالا.😂 جوری که تا وسطای سریال داشتم خودمو فحش می‌دادم که چرا دارم می‌بینمش چون خیلی به مغزم فشار اومد😂😂 ولی داستان سریال به قدری گیرا بود که دیگه پاش موندم و کل ۱۰ قسمتو یه جا دیدم و تموم شد😁

اگه سریالای جنایی و هیجانی دوس دارین و مثل من روانتونو به هم نمیریزه، قطعا از دیدن این سریال لذت می‌برین.

اگه هم مثل من سریالای هیجانی و ترسناک و اکشن و ... دوس ندارین، یه زمانی که حالتون خوب بود و از نظر روانی آمادگی داشتین ببینینش به نظرم به هیجانش می‌ارزه.

تکمیلی:
کسایی که منو میشناسن میدونن من هیچوقت نمیتونم یه فیلمو کامل ببینم و وسطش خسته میشم خوابم میبره
یعنی یه سینمایی رو تو دو سه تا پارت میبینم
پس این نکته که ۱۰ قسمتتت سریال یک جا دیدم مهر تاییدی بر کشش و جذبه اون سریاله😂

دلم برای حس درس خوندن تنگ شده ولی با تمام قوا سرکوبش می‌کنم چون که می‌دونم به محض تموم شدن تعطیلاتم باید هر روز اندازه یک خر کاری زحمتکش درس بخونم

ببخشید خواستم بگم عین بنز ولی دیدم بنز زیادی شیکه برای شباهت به این موضوع🙏🏻

ببخشید میشه یکی اینو فعال کنه بعد اگه خیلی خوب و قشنگ و به درد بخور بود به منم بگه تا فعال کنم؟

یه چیزی که شاید یکمی مسخره به نظر بیاد اینه که دلم می‌خواست در دنیای موازی یه بخشی از کتابخونه‌م به ورژن چاپی اصلی رفرنس‌های پزشکی اختصاص داشته باشه🫠

و پ.ن اینکه به کسانی که همین الان و در همین دنیا این آپشن براشون فعاله حسودی می‌کنم👩🏻‍🦯

تو یوتیوب بیشتر چه محتوایی می‌بینید؟

بچه‌ها تو یه موضوعی ازتون کمک میخوام. و درخواست مشارکت حداکثری رو دارم😂❤️

حتی اگر فکر می‌کنین از اطرافیانتون میتونن جواب خوبی به این سوال بدن واقعا کمک بزرگیه که این پیامو باهاشون به اشتراک بذارین و جوابشونو برای من بفرستین. یا اگر کامیونیتی از افراد درسخون دارین پیاممو باهاشون به اشتراک بذارین❤️

فکر می‌کنم اغلب شماهایی که تو کانال عضوین تجربه درس خوندن زیاد و مداوم رو داشتین. مثل درس خوندن بازه زمانی کنکور، یا درس خوندن مداوم تو دانشگاه برای کسب معدل خوب
یا درس خوندن فشرده عمیق نجات بخش دم امتحان برای رسیدن به نمره متوسط تا خوب.

چیزی که میخوام اینه که راجع به روش ها و تکنیکهای درس خوندن که براتون کار کرده بهم بگین.
هر چیزی که روتین انجام دادین و نتیجه داده حتی اگه عجیب غریب یا مختص خودتون باشه. هر چیزی راجع به درس خوندن میتونه باشه، مثلا روش استراحت بین پارتای درسی، مدل خواب و بیداریتون، خوراکیاتون یا هرررچی.

پیشاپیش از اینکه وقت میذارین و برام مینویسین ممنونم❤️🫂
@AsemoonNotesbot

این پست و جواباتون خیلی برام مهمه و نمیخوام بعدش پست دیگه‌ای بذارم که این گم نشه
ولی از یه طرف هم کلی حرف مونده تو دلم که میخوام پست کنم😭😂
چه کنیم؟

فعلا یه پست میذارم چون یه نکته جالب دیگه از ویدیوهای دکتر مکری یاد گرفتم و میخوام اونو باهاتون share کنم

خب مبحثی که میخوام در موردش صحبت کنیم نقش شبکه‌های اجتماعی و الگوریتم‌ها در پخش misinformation ـه؛ یعنی اطلاعات غلط یا گمراه‌کننده.

الگوریتم‌ها لزوماً نمی‌تونن تشخیص بدن یه محتوا درسته یا غلط. چیزی که براشون مهمه اینه که چه محتوایی بیشتر دیده می‌شه، روش کلیک می‌شه، کامنت می‌گیره، share می‌شه و در کل engagement بیشتری ایجاد می‌کنه. هدف اصلی اون‌ها حفظ توجه و نگه داشتن کاربر در پلتفرم برای زمان بیشتره. در نتیجه محتوای هیجانی، جنجالی یا حتی غلط، اگه واکنش زیادی ایجاد کنه، می‌تونه بیشتر و بیشتر به آدم‌های دیگه نمایش داده بشه.

اما قسمت جالب یا حتی ترسناک ماجرا اینجاست که تکرار خودش می‌تونه روی قضاوت ما درباره حقیقت یه گزاره اثر بذاره.

📌اینجا یه پدیده روان‌شناختی جالب داریم: "Illusory Truth Effect".

یعنی وقتی یک جمله یا ادعا رو چندین بار می‌شنویم یا می‌بینیم، ممکنه به مرور درست‌تر به نظر برسه، حتی اگر هیچ مدرک جدیدی برای درست بودنش پیدا نکرده باشیم.
یکی از توضیح‌های اصلی اینه که با تکرار، اون اطلاعات برای مغز آشناتر میشه و پردازشش راحت‌تر می‌شه. مغز هم گاهی این حس آشنایی و راحتی در پردازش رو به اشتباه به‌عنوان نشونه‌ای از حقیقت و صحت اون اطلاعات تفسیر می‌کنه.
مثلا اول ممکنه یه ادعا رو ببینیم و پذیرشش برامون سخت باشه، ولی اگه همون ادعا رو چند روز بعد دوباره
تو یه پست، بعد تو یه ویدیو، بعد از زبان یه نفر دیگه و دوباره توی یه کانال ببینیم، ممکنه بعد از مدتی احساس کنیم این حرف رو خیلی شنیدم پس احتمالا یه چیز درستی هست.

و اینطوری یه چرخه‌ی بازخوردی بین مغز ما، رفتار ما و الگوریتم شکل می‌گیره.

برای همین بد نیست که هر وقت با جمله‌ای مواجه شدیم که حس می‌کنیم «این رو انقدر شنیدم که حتما یه چیزی پشتشه»، یه لحظه مکث کنیم و با خودمون فکر کنیم که من این رو باور کردم چون شواهدی براش دیدم، یا فقط چون زیاد دیدمش؟

ولی خب من به یه چیز دارک‌تر هم فکر می‌کنم و اون کنترل عمدی ذهن بشر توسط قدرت‌های بالادستیه.

این اشتباه‌ها و خطاهای مغز خیلی راحت رفتار ما رو قابل حدس کردن، عملا با استفاده از الگوریتم تکراری رفتار ما تو اینستاگرام و بقیه شبکه‌های اجتماعی میتونن رفتار و کنش‌های اجتماعی ما رو کنترل یا حتی برنامه‌ریزی کنن.
خیلی راحت می‌تونن با پخش یه خبر، اذهان رو از خبرهای اصلی منحرف کنن و ما با اینکه آگاهی نسبی نسبت به این شیوه کنترل داریم ولی بارها و بارها تو دام این لوپ تکراری میفتیم.

نظرتون نسبت به این جمله؟
اگه کاری که ازش لذت می‌بری رو به شغلت تبدیل کنی دیگه قرار نیست ازش لذت ببری
منبع

بچه‌ها باورتون میشه این مدت فشار و سختی امتحانا و فشردگی و دردسر بخشا "فکر کردن" رو از من گرفته بود؟

یعنی یه مدت زیادی بود که درگیر این مسئله بودم که چقدر من "خالی"ام و چقدر فکر نمی‌کنم... نه محتوایی دنبال می‌کردم نه کتابی می‌خوندم هیچی به هیچی!
حتی برای مسائل و مشکلات روزمره‌م هم نمی‌تونستم فکر کنم و هر مشکلی مساوی بود با یه فروپاشی روانی بزرگ!
چون تماااام ظرفیت ذهنیم درگیر هندل کردن امتحانا و دووم آوردن تو بخش بود...

وقتی با دوستام صحبت می‌کردم هیچ‌چیز جالب یا کمک‌کننده‌ای برای ارائه نداشتم! وقتی با دانش‌آموزام حرف میزدم هیچ نکته جالب و راه‌گشایی براشون نداشتم، خالی خالی بودم.

الان که تعطیلم واقعا دارم موقعیت‌های فکر کردن برای خودم ایجاد می‌کنم و از فکر کردن لذت می‌برم:)

برای خودم این مسئله خیلی عجیب و غیرقابل درکه.

از این فرصت استفاده می‌کنم و اجازه میخوام تا بگم من ریدم سر در علوم پزشکی تبریز که با حداکثر توان بیشترین مقدار مشکلات رو برای ما ایجاد کردن و تمااام توانشون رو به کار بردن تا به بدترین شکل ممکن مدیریت بحران کنن!

بخشارو فشرده کردن امتحانارو فرو کردن تو هم تو هم، مرخصیارو حذف کردن تعطیلی پنجشنبه رو لغو کردن و تمام کاراشون یه فاجعه تمام عیار بود.
یعنی به معنی واقعی کلمه بخشامون خر تو خر بود!
۱۰ روز اول روتیشن زنان که کلاسای تئوری برگزار میشد ما امتحان داخلی داشتیم و عملا فقط فرصت داشتیم داخلی بخونیم و زنان رو هوا بود، بعدش صفر کیلومتر افتادیم وسط بخش زنان و صرفا دووم میاوردیم و نوت میذاشتیم و ظاهر کارو حفظ کردیم. در کنارش من و دوستم هر روز درس خوندیم به معنی واقعی کلمه برای یاد گرفتن زنان تلاش کردیم بعد اخر بخش یه امتحان ازمون گرفتن که بیشتر شبیه انتقام بود. یعنی به چشم خویشتن دیدیم که زحماتمون دود شد رفت هوا.

از اونور بخش قلب بود که همش ۱۷ روز رفتیم بخش! یه جوکه واسم واقعا. یعنی کل دانش و تجربه بخش قلب اکسترنی ما خلاصه شد تو ۱۷ روز.

بعدش بخش رادیولوژی و جراحی و امتحان عفونی که به مقدار کافی غرشو زدم و دلم نمیخواد حتی یه بار دیگه یادم بیفته که چه افتضاحی بود.

خلاصه که هیچی دیگه تک تک تصمیماتی که گرفتن مستقیما سلامت روان ما رو هدف قرار داد و هر کی یه جوری به فنا رفت.

ما وسط بخش جراحی امتحان رادیولوژی داشتیم و جرئت نداشتیم به مدیر گروه جراحی اطلاع بدیم این موضوع رو! چون اگه میفهمید امتحان دیگه‌ای داریم اجازه شرکت در امتحان بهمون نمیداد😂 خنده دار نیست؟