نمیدونم دیگه.
بیام چی بگم؟
چقدر غر بزنم؟
مگه تموم میشه؟
مگه قراره تغییری تو وضعیت ایجاد بشه؟
هی غر بزن بگو فردا کشیک اورژانسم
غر بزن بگو امتحان
غر بزن بگو درس کار کوفت زهرمار.
تموم میشن مگه؟
غر زدنم تا یه جایی ظرفیت روانی آدمو افزایش میده و تاب‌آوریشو بهتر می‌کنه.
از یه جا به بعد اینجوریه که دیگه بی حس میشی جلو میری فقط تموم شه. و تموم هم نمیشه. هیچوقت.
بیام چی بگم؟
چقدر غر بزنم؟
مگه تموم میشه؟
مگه قراره تغییری تو وضعیت ایجاد بشه؟
هی غر بزن بگو فردا کشیک اورژانسم
غر بزن بگو امتحان
غر بزن بگو درس کار کوفت زهرمار.
تموم میشن مگه؟
غر زدنم تا یه جایی ظرفیت روانی آدمو افزایش میده و تاب‌آوریشو بهتر می‌کنه.
از یه جا به بعد اینجوریه که دیگه بی حس میشی جلو میری فقط تموم شه. و تموم هم نمیشه. هیچوقت.
من می‌دونم تموم میشه. می‌دونم می‌گذره. ولی نیاز داشتم آروم‌تر بگذره، قشنگ‌تر، واقعی‌تر...
یه ذره دیگه به فکر کردن ادامه بدم گریه‌م می‌گیره پس آخرین قلپ قهوه رو هم می‌خوریم و برمی‌گردیم پای درس
مشکل اینجاست هی دنبال یه چیزی می‌گردم که لحظه‌ای و سریع یه کوچولو حالمو بهتر کنه چه می‌دونم تفریحی اکتی چیزی. و هی پیدا نمیکنم و هی بیشتر تو باتلاق فرسودگی ذهنی فرو میرم
خانومی که وقتی زبان می‌خوندی آهنگ شاااد خز ایرانی با صدای بلند با هندزفری پلی می‌کردی، منو ببخش که قضاوتت کردم😂
وقتایی که حالم بده ذهنم می‌گرده دنبال دقیق‌ترین و عمیق‌ترین و جانسوزترین آهنگی که ممکنه ۱۵ سال پیش فقط ۱ بار شنیده باشمش و اونو می‌ذاره رو ریپیت.
بریم برای ۶ ساعت کشیک
لطفا کسی تصادف نکنه، دعوا نکنه، قمه نکشه، همه هر جایی که هستن مراقب خودشون باشن تا کشیک امروز بی دردسر و آروم بگذره😂
لطفا کسی تصادف نکنه، دعوا نکنه، قمه نکشه، همه هر جایی که هستن مراقب خودشون باشن تا کشیک امروز بی دردسر و آروم بگذره😂
بی نهایت خوابم میاد و یادم رفت با خودم نسکافه بیارم
الانم نمیشه از اینجا دربیام چون هر لحظه ممکنه استاد بیاد و اگه اکسترن حاضر نباشه حسابش با کرام‌الکاتبینه
دقیقا همون قضیه یک لحظه غفلت یک عمر پشیمانی😂
الانم نمیشه از اینجا دربیام چون هر لحظه ممکنه استاد بیاد و اگه اکسترن حاضر نباشه حسابش با کرام‌الکاتبینه
دقیقا همون قضیه یک لحظه غفلت یک عمر پشیمانی😂
روم نمیشه پیش رزیدنت و اینترن گیم بازی کنم
حس درس خوندن هم ندارم چون هم خوابم میاد هم تو گوشی سخته و جزوه با خودم نیاوردم
حس درس خوندن هم ندارم چون هم خوابم میاد هم تو گوشی سخته و جزوه با خودم نیاوردم
آسمون☁️
الانم نمیشه از اینجا دربیام چون هر لحظه ممکنه استاد بیاد و اگه اکسترن حاضر نباشه حسابش با کرام‌الکاتبینه
هر لحظه‌ای که بیکارم دارم لحظه رسیدنم به یه لیوان قهوه رو تصویرسازی میکنم منتهی همچنان به این دلیل جرئت نمیکنم اورژانسو ترک کنم