❖ غزلی قدیمی که به تازگی منتشر شده است:

از سر ره - تا غبار افشاند جان - برخاستم
چون الف در وصل جانان از میان برخاستم

غرق خون هر چند جام روزی ام چون لاله بود
از کنار خوان قسمت شادمان برخاستم

مقصد از سامان هستی مهر تابان تو بود
همچو شبنم چهره چون دادی نشان، برخاستم

در لگدکوب حوادث جان دیگر یافتم
چون غبار از زیر پای کاروان برخاستم

همچو بلبل با گران‌جانان ندارم الفتی
طوطیان تا لب گشودند از میان برخاستم

صحبت شوریده‌حالان مایۀ شوریدگی است
با «امین» هرگه نشستم بی‌امان برخاستم

سید علی حسینی خامنه ای
@Arefane

جز یادِ دوست، هرچه کنی عمر ضایع است...

🌿 غزل با دستخط شاعرش
@Arefane

در مصرع آخر، تقارنِ «با امین» و «بی امان» زیباست. «امین»، تخلّص شعری ایشان است.

ما با این شیوه که این کتاب را حتما تا فلان مدت بخوانید، مخالفیم. درس محدودیت بردار نیست. گاهی باید روی یک عبارت مدتها مطالعه و تفکر داشت. من یک روزی درس می دادم، به من گفتند این درس را تا پایان سال تمام کن، گفتم با این شیوه درس نمی گویم. حوزه، اداره نیست که درس زود یا دیر تمام شود. با این شیوه دیگر نمی توان انتظار داشت امثال شیخ طوسی و شیخ مرتضی انصاری از حوزه بیرون بیایند. مدرک گرایی سقوط علمی می‌آورد. وقتی که پای مدرک به میان می‌آید دیگر علم ملاک نیست؛ همه به دنبال این هستند که برای خودشان مدرکی دست و پا کنند...

آیت الله شبیری زنجانی
@Arefane

الهی؛ اگر ظاهر و باطنم یکی نباشد، وای از «یَوم تُبلَی السَرائِر»... (روزی که باطن‌ها آشکار می‌شود)

حرّافیم، قوّالیم، بی‌حالیم ما...

پیداترین پنهانِ من...

گر هَشت، رضا و نُه، جَواد است چه غم؛
بگذار که هَشتم گِرو نُه باشد...

هزار جانِ گرامی، فدای جودِ جواد (علیه‌‌السلام)

فرموده‌اند در ماه رجب صد مرتبه بخوانیم:

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ
وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ

عالَمی ریزه‌خوارِ جودِ جواد (علیه‌السلام)

📹 با نوای «علی فانی» منتشر شد:

نَادِ عَلِيّاً مَظْهَرَ الْعَجَائِبِ تَجِدْهُ عَوْناً لَكَ فِي النَّوَائِبِ كُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَيَنْجَلِي بِعَظَمَتِكَ يَا اللَّهُ وَ بِنُبُوَّتِكَ يَا مُحَمَّدُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ بِوَلَايَتِكَ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ...

@Arefane

🎙 با نوای «علی فانی» منتشر شد:

نَادِ عَلِيّاً مَظْهَرَ الْعَجَائِبِ تَجِدْهُ عَوْناً لَكَ فِي النَّوَائِبِ كُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَيَنْجَلِي بِعَظَمَتِكَ يَا اللَّهُ وَ بِنُبُوَّتِكَ يَا مُحَمَّدُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ بِوَلَايَتِكَ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ...

@Arefane

ای ساقی کوثر مدد

پدرها، حرف‌های نامفهومی می‌گویند؛ سپس روزگار آنها را برای ما توضیح می‌دهد...  #روز_پدر

کهکشان‌ها همه بر گِردِ نجف سیّارند
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

کلّ ذرّات که در چرخِ فلک دوّارند
به علی بن ابیطالب ارادت دارند...

@Arefane

شنیده‌ایم که از کعبه آمدی بیرون؛
به جستجوی که بودی؟ به جستجوی خودت...

هر آن زمان که رسول از حرای وحی آمد؛
نَفَس نَفَس به مشامت رسید بوی خودت...

«خودت» در دو بیت بالا می‌تواند اشاره باشد به حضرت رسول الله و حقیقت محمّدیه، که طبق آیۀ مباهله، حضرت امیرالمومنین، نَفْسِ پیامبر است و هر دو نور واحدند؛ صلوات الله علیهما.