پیچیده شمیمت همه جا ای تنِ بی سر؛
چون شیشه‌ی عطری که درش گم شده باشد...

• فیلم هوایی بین الحرمین، لحظه تعویض پرچم، محرم ۱۴۴۴
@Arefane

بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو
ای صد هزار جان گرامی فدای تو

رفتی به پاس حُرمتِ کعبه به کربلا
شد کعبه حقیقی دل، کربلای تو

اجر هزار عمره و حج در طواف توست
ای مروه و صفا به فدای صفای تو

تو هر چه داشتی به خدا دادی ای حسین
فردا خداست جلَّ جلالُه جزای تو

با گفتن «رضا به قضائک» به قتلگاه
شد متحد رضای خدا با رضای تو

دیوانه وار آمده ام تا به قتلگاه
وقتی به استغاثه شنیدم صدای تو

در حیرتم چه شد که نشد آسمان خراب
وقتی که شنید ناله وا غُربتای تو

خورشید و ماه و جن و ملک خون گریستند
وقتی میان لجّه ی خون بود جای تو

تا با نماز خوف تو گردد قبول حق
شد سجده گاه اهل یقین، خاک پای تو

اندر منا ذبیح یکی بود و زنده رفت
ای صد ذبیح کشته شده، در منای تو

برخیز باز بر سر نی آیه ای بخوان
ای من فدای آن سر از تن جدای تو

خون خداست خون تو و جز خدای نیست
ای کشته خدا، به خدا خون بهای تو

سائل چو دید کفِّ کریم تو گریه کرد
ای کائنات، بنده ی خوان عطای تو

ما را هم ای حسین، گدایی حساب کن
آخر کجا رود، به جز این در گدای تو

آنجا که حد ممکن و واجب بود، تویی
ای منتهای اوج بشر، ابتدای تو

ریاضی یزدی

🎥 کلیپ قرائت اشعار توسط مرحوم کوثری

@Arefane

بیا حسین در آن لحظه‌ای که می‌گویند:
به عزّت و شرفِ لا اله الا الله...

مداحی حاج محمود کریمی
شب اول محرم ۱۴۴۴
@Arefane

ای دل بگیر دامنِ سلطانِ اُولیا
یعنی حسین ابن علی جانِ اُولیا

ذوق دگر به جام شهادت ازو رسید
شوقی دگر به مستیِ عرفانِ اُولیا

چون صاحبِ مقام نبی و علی‌ست او
ھم فخرِ انبیا شدہ، ھم شأن اُولیا

آئینه‌ی جمالِ اِلٰهیست صورتش
زان رُو شده‌ست قبله‌ی ایمانِ اُولیا

تا کرد صرفِ حق سٙر و سامانِ ھستیش
گوی سبق ربودہ ز میرانِ اُولیا

دارد نیاز، حشرِ خود اُمید با حسین
با اُولیا است حشرِ محبانِ اُولیا

شاه نیاز بریلوی
@Arefane

شور (عمه بیا گمشده پیدا شده)
حاج محمود کریمی
شب سوم محرم ۱۴۴۴
#رقیه_خاتون
@Arefane

🎥 (تو دست یدالله‌ی، تو سیر الی الله‌ی، تو سرّ فدیناه‌ی)
حاج محمود کریمی
شب سوم محرم ۱۴۴۴
@Arefane

زنده در هر دو جهان نیست بجز کشته‌‌ی دوست
کشته‌ ‌ام کشته‌‌ی او را که جهان زنده به اوست

ذات الله صمد را احدی پی نبرد
بنده‌ام بنده‌‌ی او را که ندایش اَنَا هوست

از در دوست درآ جلوه‌گه دوست ببین
که رخ دوست نبینی مگر از دیده‌‌ی دوست

خضر ما تشنه‌‌ی دریا شد و ما تشنه‌‌ی وی
وین زلال از دل دریاست که ما را به سبوست

بر سر کوی تو بازی، سر و جان باختن است
آنچه بازیست در آخر همه بر این سر کوست

پیش ما از همه سو قبله بجز روی تو نیست
وجهِ اَللّهی و روی تو عیان از همه سوست

تیر باران چو تنت از همه سو گشت حسین
سوی حق روی دلت از همه و از همه سوست

گشت از خون تنت کرب ‌و بلا دشت ختن
اینک از تربت او صورت من غالیه بوست

سجده بر خاک تو شایسته بُوَد وقت نماز
ای‌که از خون جبینت به جبین آب وضوست

هر کریمی نشود کشته بر آزادی خلق
جز تو ای زنده که جود و کرمت عادت و خوست

زخم شمشیر ندیدم که بدوزند به تیر
جز جراحات عروق تو که اینگونه رفوست

ناوکم بر دهن آید که نگویم به کسی
اصغرت را ز کمان تیر سه پهلو به گلوست

چون دلت آینه‌‌ی روی نکو نیست فؤاد
روی آن آینه بین کآینه‌‌ی روی نکوست

فؤاد کرمانی
@Arefane

❖ الهی؛ حسینِ شیرخوارِ حَسَن را به حَسَن ببخش، و حَسَن را به شیرخوارِ حسین(ع).

• الهی‌نامه؛ علامه حسن حسن زاده آملی

• کلمه حسین در ابتدا، نام فرزندِ علامه(ره) است و منظور از هر سه کلمه‌ی "حَسَن"، نامِ کوچک خودِ علامه است.
@Arefane

❖ شعر «ایرج میرزا» در مصیبت حضرت علی اکبر علیه السلام که علامه طباطبایی فرموده بودند: ایکاش ایرج میرزا [ثواب] این شعرش را به من می‌داد و من [ثواب] تفسیر المیزان خود را به او می‌دادم...! (منبع)

رسم است هر که داغ جوان دید، دوستان
رأفت برند حالت آن داغدیده را

یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا
وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را

آن دیگری بر او بفشاند گلاب قند
تا تقویت شود دل محنت کشیده را

یک چند دعوتش به گل و بوستان کنند
تا برکنندش از دل، خار خلیده را

القصه هرکس به طریقی ز روی مهر
تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را

آیا که داد تسلیت خاطر حسین
چون دید نعش اکبر در خون تپیده را؟

آیا که غم‌گساری و اندُه‌بری نمود
لیلای داغدیدۀ محنت‌کشیده را

بعد از پسر دل پدر آماج تیغ شد
آتش زدند لانۀ مرغ پریده را

@Arefane

❖ علامه طباطبایی: در این ایام و لیالی (ماه محرم) بهترین چیز، همان توجه و توسل به سیدالشهداء ‹ع› است. مرحوم استاد قاضی می‌فرمودند: «حضور در مجالس سیدالشهداء ‹ع› و توسل به سیدالشهداء در این ایام، اهمّ از همه امور، حتی مستحبات است که اگر موجب ترک نماز شب هم بشود، باز عزاداری اهمّ است». و می‌فرمودند: «از راه سیدالشهداء ‹ع› می توان به مقصد رسید و توسل به حضرت ابوالفضل ‹ع› باب و کلیدِ این در است.» مرحوم استاد قاضی [هم] از این راه، به مقصد نائل گشته بودند.
‌
• ثمرات‌ الحیات، جلد ۳، ص ۹۸
‌‌@Arefane

معرفی کانال بیکرانه: @bikarane11

کجایید ای شهیدان خدایی
بلاجویان دشت کربلایی

کجایید ای سبک روحان عاشق
پرنده‌تر ز مرغان هوایی

کجایید ای شهان آسمانی
بدانسته فلک را درگشایی

کجایید ای ز جان و جا رهیده
کسی مر عقل را گوید کجایی

کجایید ای در زندان شکسته
بداده وام داران را رهایی

کجایید ای در مخزن گشاده
کجایید ای نوای بی‌نوایی

در آن بحرید کاین عالم کف اوست
زمانی بیش دارید آشنایی

کف دریاست صورت‌های عالم
ز کف بگذر اگر اهل صفایی

دلم کف کرد کاین نقش سخن شد
بهل نقش و به دل رو گر ز مایی

برآ ای شمس تبریزی ز مشرق
که اصل اصل اصل هر ضیایی

• مولوی، دیوان شمس، غزل ۲۷۰۷

• آیت‌الله خامنه‌ای:
کجایید ای شهیدان خدایی
بلاجویان دشت کربلایی
هیچ حدس میزدید که [این شعر] مال مولوی باشد؟ این مال مولوی است که هشتصد سال پیش گفته شده؛ کأنّه برای امروز گفته شده. یعنی زبان، این ‌جور سالم دست ما رسیده؛ همینطور قرن‌ به‌ قرن آمده تا به دست ما رسیده.

@Arefane

دستخط علامه حسن زاده آملی در مقدمه کتابِ «فضایل و سیره چهارده معصوم علیهم‌السلام در آثار استاد علامه حسن زاده آملی»| اشتهار عنوان «وصی» برای امیرالمومنین(ع) در زمان رسول الله(ص)| شاهدی در تشیع فخر رازی

@Arefane

❖ شعر عطار نیشابوری در فضیلت و مصیبت سیدالشهدا علیه‌السلام

کیست حق را و پیمبر را ولی
آن حسن سیرت، حسین بن علی

آفتابِ آسمانِ معرفت
آن محمد صورت و حیدر صفت

نُه فلک را تا ابد مخدوم بود
زانکه او سلطان دَه معصوم بود

قرة‌العینِ امام مجتبی
شاهد زهرا، شهید کربلا

تشنه او را دشنه آغشته بخون
نیم کشته گشته سرگشته بخون

آن چنان سر، خود که بُرّد بی دریغ
کافتاب از درد آن شد زیر میغ

گیسوی او تا بخون آلوده شد
خون گردون از شفق پالوده شد

کی کنند این کافران با این همه
کو محمد کو علی کو فاطمه

صد هزاران جانِ پاکِ انبیا
صف زده بینم بخاک کربلا

در تموزِ کربلا تشنه جگر
سر بریدندش چه باشد زین بتر

با جگر گوشهٔ پیمبر این کنند
وانگهی دعوی داد و دین کنند

کفرم آید هرکه این را دین شمرد
قطع باد از بن زفانی کین شمرد

هرکه در روئی چنین آورد تیغ
لعنتم از حق بدو آید دریغ

کاشکی ای من سگ هندوی او
کمترین سگ بودمی در کوی او

یا در آن تشویر آبی گشتمی
در جگر او را شرابی گشتمی

مصیبت نامه، آغاز کتاب، فی فضیلة حسین رضی الله عنه

@Arefane

❖ ویژه| کلیپی زیبا و کمتر دیده شده از سالک ربانی مرحوم حیدر آقا معجزه تهرانی

@Arefane

درباره ایشان بیشتر بدانید (اینجا و اینجا و اینجا)

طرح|
مِهرِ غیرِ تو بُوَد بر دلِ من مُهرِ ضَلال

مولوی، دیوان شمس
@Arefane

عاقل به قوانین خرد راه تو پوید
دیوانه برون از همه آیین تو جوید
تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید
هر کس به زبانی صفتِ حمدِ تو گوید
بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

شیخ بهایی
@Arefane

یا اباعبدالله! شنیدم که کربلایی احمد تهرانی گفته بوده: تنها شمایید که جنس‌های بُنجُل و خراب را هم خریدارید...

خوش آن دمی که نکویان کنند غارت شهر؛
مرا تو گیری و گویی که این اسیر من است...

@bikarane11 | بیکرانه

این همه لطفِ خواجه با بندگیِ مَجازِ ماست
ار به حقیقت آن بُوَد، خواجه به ما چه‌ها کند

تشنه به سوی آب و خود، تشنه‌ی تشنه است آب
خدا، گدا گدا کند؛ گدا، خدا خدا کند

مَظهرِ اسم هادی است آنکه تو را صفا دهد
کیست مُضِلّت؟ آنکه دور از صفتِ صفا کند

دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی (ره)

@Arefane

درویش و غنی بنده‌ی این خاکِ دَرَند
آنان که غنی‌ترند، محتاج‌ترند
سعدی
@Arefane