حرکت و جنب‌وجوش می کنید، اما برکت ندارد؛
مانند حیوان عصّاری، فقط به دور خودتان چرخیده‌اید و رشد انسانی نداشتید؛
بعد از 60 سال به کجا رسیدید؟
علامه حسن‌زاده آملی
@Arefane

در پذیرشِ آنچه به سرم آمد، آرامم؛
چرا که پیشِ چشم خداوند است...
امام حسین علیه السلام
@Arefane

راه رسیدن به «شهود»، مراقبت بر یاد خدا و از دست ندادنِ اختیاریِ توجهاتی است که برای انسان حاصل می شود. غفلت غیر اختیاری، اهمیتی [و مشکلی] ندارد. واضحات را از دست ندادن موجب وصول به شهودِ تامّ است.

آیت الله بهجت، زمزم عرفان، ص۳۱۳
@Arefane

به خدا سوگند، خداوند از مردم جز دو خصلت را نخواسته...
@Arefane

خداوند او را می‌آمرزد،
اگرچه استغفار نکرده باشد...
@Arefane

آبگوشتِ توحیدی و عرفانی
@Arefane

نکته‌ مهم سلوکی در بیان علامه حسن‌زاده آملی: عبادات و دستورالعمل‌های زیاد، باعث اضطراب نفس می‌شود و سالک به جایی نمی‌رسد.
@Arefane

انتشار کتاب «فروغ مهر» در شرح رساله حقوق امام سجاد علیه السلام، تالیف استاد علی فروغی
@Arefane

رقص آنجا کن که خود را بشکنی
مولوی
@Arefane

اتفاقی نادر در قبرستان بقیع
استفاده زائرینِ ائمه بقیع علیهم‌السلام از غفلت ماموران سعودی و بوسه عاشقانه بر قبور مطهرّشان
@Arefane

یکی از ویژگی‌های اصلی انسان سالم این است که هیچگاه به بُن‌بست نمی‌رسد. همیشه ضمن "واقع‌بینی"، بگویید «باز هم راهی وجود دارد». بزرگترین بلا، ناامیدی است.
@Arefane

▪️عمری است دخیلم به ضریحی که نداری...
@Arefane

زندگی خواب و خیالی بیش نیست
بی سبب از اندُهش محزون شدی
پروین اعتصامی
@Arefane

دو نفر در اصفهان قصد تشرف به خدمت استاد عارف آیت الله کشمیری را داشتند ، یکی صورتش ریش داشت و دومی صورتش ریش نداشت. اوّلی می‌گوید: الآن خدمت استاد برسیم مرا بیشتر مورد لطف قرار می‌دهد، ولی تو چون صورتت را تراشیده‌ای مورد محبت او قرار نمی‌گیری.
چون هر دو خدمت استاد رسیدند، استاد به دوّمی بیشتر لطف کردند و تخمین اوّلی اشتباه از کار در آمد. چون از محضر ایشان بیرون آمدند، دومی گفت: استاد درون را می‌نگرد نه صورت را.
چنان‌که در مثنوی فرمود:
ما درون را بنگریم و حال را
نی برون را بنگریم و قال را
@Arefane

چه بسا کسی گناهی کند،
و خداوند به سبب گناهش،
او را به بهشت داخل کند...
@Arefane

مُفتَقِرا متاب رو،
از درِ او به هیچ سو
زان‌که مسِ وجود را،
فضه‌ی او طلا کند
@Arefane

آرامش نتیجه سه عبارت است:
تجربه از دیروز،
استفاده از امروز،
امید به فردا.

ولی اغلب ما
با سه عبارت دیگر زندگی می کنیم:
حسرت دیروز،
اتلاف امروز،
ترس از فردا.

در حالی که خداوند مهربان،
گذشته را عفو،
امروز را مدد،
و فردا را کفایت می کند.
@Arefane

قرائت صلوات خاصه محیی الدین ابن عربی بر حضرت زهرا سلام الله علیها
توسط سلیم موذن زاده
در حضور آیت الله خامنه ای

صَلَواتُ اللَهِ وَ مَلَآئِكَتِهِ وَ حَمَلَةِ عَرْشِهِ وَ جَميعِ خَلْقِهِ مِنْ أَرْضِهِ وَ سَمآئِهِ عَلَى الْجَوْهَرَةِ الْقُدْسيَّةِ فى تَعَيُّنِ الإنْسيّةِ. صورَةِ النَّفْسِ الْكُلّيَّةِ، جَوادِ الْعالَمِ الْعَقْليّةِ، بَضْعَةِ الْحَقيقَةِ النَّبَويَّةِ، مَطْلَعِ الانْوارِ الْعَلَويَّةِ، عَيْنِ عُيونِ الاسْرارِ الْفاطِميَّةِ.
النّاجيَةِ الْمُنْجيَةِ لِمُحِبّيها عَنِ النّارِ. ثَمَرَةِ شَجَرَةِ الْيَقينِ، سَيِّدَةِ نِسآءِ الْعالَمينِ. الْمَعروفَةِ بِالْقَدْرِ، الْمَجْهولَةِ بِالْقَبْرِ. قُرَّةِ عَيْنِ الرَّسولِ، الزَّهْرآءِ الْبَتولِ؛ عَلَيْها الصَّلَوةُ وَ السَّلام‏
@Arefane

استاد یزدان‌پناه: آدم دارد روزی می‌خورد، ولی (می‌تواند) برای خود توحید جمع کند. به این صورت که روزی‌دهنده را فقط خدا بداند؛ «ان الله هو الرزاق ذو القوة المتین». در این کریمه روزی دادن در خدا منحصر شده است. به تعبیر دیگر، انسان بر سر هر سفره‌ای می‌نشیند، بداند که خدا رزّاق است. به این شکل، هر لقمه‌ای که می‌خورد، توحید شده است و هر اعطایی که به او می‌شود، توحید شده است.
@Arefane

جای یک چیز را
در زندگی‌ات عوض کن،
تا زندگی‌ات زیبا شود؛
به جای ترس از خدا،
عشق به او را جایگزین کن...
@Arefane

ای دل نَفَسی به دوست همدم نشدی
در خلوتِ کوی یار مَحرم نشدی
صوفی و فقیه و زاهد و دانشمند
این جمله شدی ولیک آدم نشدی
@Arefane