🔹قدیم ترها، فقط گناهان و کثرات فضای حقیقی بود، حالا کثرات فضای مجازی هم به صحنه جان ما اضافه شده، تازه اگر از این دو بتوانیم به سلامت خارج شویم، خطورات نفسانی در جان ما غوغا میکند که رهایی از آن سخت است. و اگر از آن نیز رها شدیم، کم کم معرفت حقیقی نورانی بر ما طلوع خواهد کرد.
✍ استاد مویدی، فایل صوتی
🆔 @Arefane
✍ استاد مویدی، فایل صوتی
🆔 @Arefane
🔰کم و کیف خوراک و خواب سالک در بیان عارف بالله میرزا جوادآقا ملکی تبریزی (رساله لقاءالله)
🆔 @Arefane
🔸و اما تأدیب خوراک و خواب را تا یک درجه باید ملاحظه نماید؛
🔹اما خوراک از جهت کیف: اولاً تمام جِدّش در تطهیر طعامش از حرام و شبهات بوده و از آجیل خوری و خوردن اشیاء لذیذه یک مقدار نفس را منع نماید، در این مسأله بهترش این است که للذه (برای لذت) نخورد بلکه للقوة(برای نیرو گرفتن) بخورد؛ چنان که در کمّ هم میزان اعلا همین است، ولی میزان وسطش این است که خود را به آجیل خوری عادت ندهد و از افراط و تفریط در صرف لحوم (گوشت ها) اجتناب نماید که افراطش موجب قساوت و تفریطش مورث شدت قوه غضبیه است، و آنچه میزان عدالت است این است که ترک (گوشت) را از سه روز نگذراند و صرف (گوشت) را شبانه روزی دو دفعه نکند، بلکه گاهی هر دو(دفعه) را ترک کند.
🔹و اما (خوراک) کمّاً: میزان وسطش این است نه آن قدر نخورد که از ضعف و گرسنگی خاطرش پریشان بشود و نه آن قدر بخورد که سنگینی طعام را بفهمد و میزان این را هم حکمای اخلاق چنین گفته اند: بعد از اشتهای کامل، بخورد و قبل از سیری، دست بکشد؛ و اگر مبتدی در اول امر یک مقدار طرف جوع (گرسنگی) را تقدیم نماید ظاهراً بهتر است لاسیما اگر روزه باشد.
🔹اما خواب: ریاضت آن را هم مرحوم علیین آرامگاه، آخوند استاد ملا حسین قلی همدانی (قدس سره) می فرمودند که هر شبانه روزی، یک ساعت از میزان طبی کم بکند. میزان طبی را هفت ساعت می فرمودند که خوابش در شبانه روزی، شش ساعت باشد ولی وقتش را به نحوی قرار بدهد که اواخر شب(سحر) را بیدار باشد، چرا که می فرمودند کسانی که از مقامات دین به جایی رسیده اند، همه شان از شب خیزها بوده اند، از غیر آنها دیده نشده است...
🆔 @Arefane
🆔 @Arefane
🔸و اما تأدیب خوراک و خواب را تا یک درجه باید ملاحظه نماید؛
🔹اما خوراک از جهت کیف: اولاً تمام جِدّش در تطهیر طعامش از حرام و شبهات بوده و از آجیل خوری و خوردن اشیاء لذیذه یک مقدار نفس را منع نماید، در این مسأله بهترش این است که للذه (برای لذت) نخورد بلکه للقوة(برای نیرو گرفتن) بخورد؛ چنان که در کمّ هم میزان اعلا همین است، ولی میزان وسطش این است که خود را به آجیل خوری عادت ندهد و از افراط و تفریط در صرف لحوم (گوشت ها) اجتناب نماید که افراطش موجب قساوت و تفریطش مورث شدت قوه غضبیه است، و آنچه میزان عدالت است این است که ترک (گوشت) را از سه روز نگذراند و صرف (گوشت) را شبانه روزی دو دفعه نکند، بلکه گاهی هر دو(دفعه) را ترک کند.
🔹و اما (خوراک) کمّاً: میزان وسطش این است نه آن قدر نخورد که از ضعف و گرسنگی خاطرش پریشان بشود و نه آن قدر بخورد که سنگینی طعام را بفهمد و میزان این را هم حکمای اخلاق چنین گفته اند: بعد از اشتهای کامل، بخورد و قبل از سیری، دست بکشد؛ و اگر مبتدی در اول امر یک مقدار طرف جوع (گرسنگی) را تقدیم نماید ظاهراً بهتر است لاسیما اگر روزه باشد.
🔹اما خواب: ریاضت آن را هم مرحوم علیین آرامگاه، آخوند استاد ملا حسین قلی همدانی (قدس سره) می فرمودند که هر شبانه روزی، یک ساعت از میزان طبی کم بکند. میزان طبی را هفت ساعت می فرمودند که خوابش در شبانه روزی، شش ساعت باشد ولی وقتش را به نحوی قرار بدهد که اواخر شب(سحر) را بیدار باشد، چرا که می فرمودند کسانی که از مقامات دین به جایی رسیده اند، همه شان از شب خیزها بوده اند، از غیر آنها دیده نشده است...
🆔 @Arefane
🔹اگر معشوقی را میخواهی که به تمام شِکوه ها و درد دلهایت با مهربانی گوش فرا دهد، «او» را بخوان که او «اسمع السامعین» است؛ شنواترین شنوایان...
🔹اگر حبیبی را میخواهی که همه نالهها و مشکلات تو را از عمق جان لمس و درک کند، «او» را بخوان که او «ابصر الناظرین» است؛ بیناترین بینایان...
🔹دیگران را رها کن؛ هیچگاه به آنها دل مبند تا روزهای بی مهری و جفایشان برایت گران نیاید، فقط به «او» دل ببند که او «ارحم الراحمین» است؛ مهربانترین مهربانان...
✍ رـ ص، برداشتی از اسماءالله در دعای جوشن کبیر
🆔 @Arefane
🔹اگر حبیبی را میخواهی که همه نالهها و مشکلات تو را از عمق جان لمس و درک کند، «او» را بخوان که او «ابصر الناظرین» است؛ بیناترین بینایان...
🔹دیگران را رها کن؛ هیچگاه به آنها دل مبند تا روزهای بی مهری و جفایشان برایت گران نیاید، فقط به «او» دل ببند که او «ارحم الراحمین» است؛ مهربانترین مهربانان...
✍ رـ ص، برداشتی از اسماءالله در دعای جوشن کبیر
🆔 @Arefane
🔹الهی؛ تنها خواسته این بنده مضطرّت در شب قدر اینست که هرچه از قدر و قضایت برای او رقم میزنی، اطمینان به قدر و رضای به قضایت را نیز روزی اش کن که راحتی و سرخوشی دو عالم در این اجابت است؛ اللهم اجعل نفسی مطمئنة بقدرک، راضیة بقضائک...
(عبارت عربی از زیارت امین الله)
✍ رـ ص، لیلة القدر 1439 : 1397
🆔 @Arefane
(عبارت عربی از زیارت امین الله)
✍ رـ ص، لیلة القدر 1439 : 1397
🆔 @Arefane
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹الهی؛ تنها خواسته بنده مضطرت نسبت به مقدرات شب قدر اینست که اطمینان به قدر و رضای به قضا را روزی اش کن که راحتی دو عالم دراین اجابت است؛ اللهم اجعل نفسی مطمئنة بقدرک راضیة بقضائک (رـ ص)
🆔 @Arefane
🆔 @Arefane
عارفانه
🔹الهی؛ تنها خواسته این بنده مضطرّت در شب قدر اینست که هرچه از قدر و قضایت برای او رقم میزنی، اطمینان به قدر و رضای به قضایت را نیز روزی اش کن که راحتی و سرخوشی دو عالم در این اجابت است؛ اللهم اجعل نفسی مطمئنة بقدرک، راضیة بقضائک... (عبارت عربی از زیارت امین…
🔰شعری زیبا و توحیدی، از توصیه های عارف بالله مرحوم قاضی به علامه طباطبایی در مشکلات و بلاها
@allametabatabaei
🔹شأن صدور این شعر به نقل از مرحوم علامه طباطبایی: در ایام تحصیل که در نجف بودم، زندگی به سختی برقرار بود و مشکلات زیادی ما را فرا گرفته بود. به همین جهت، روزی خدمت استادم آیت الله قاضی، رسیدم و قصه ی دل با او گفتم. ایشان نصایحی فرمودند آن گاه که از خدمت استاد مراجعت کردم، گویی آنچنان سبک بارم که در زندگی هیچ گونه ملالی ندارم و مضمون پند ایشان را به صورت شعری درآوردم:
دوش که غم پرده ما میدرید
خار غم اندر دل ما میخلید
در بر استاد خرد پیشهام
طرح نمودم غم و اندیشهام
کاو به کف آیینه تدبیر داشت
بخت جوان و خرد پیر داشت
پیر خرد پیشه و نورانیام
برد ز دل زنگ پریشانیام
گفت که در زندگی آزاد باش
هان! گذران است جهان شاد باش
رو به خودت نسبت هستی مده
دل به چنین مستی و پستی مده
زآنچه نداری ز چه افسردهای
وز غم و اندوه دل آزردهای
گر ببُرد ور بدهد دست اوست
ور بِبَرد ور بنهد مُلک اوست
ور بِکِشی یا بکُشی دیو غم
کج نشود دست قضا را قلم
آنچه خدا خواست همان میشود
وآنچه دلت خواست نه آن میشود
🆔 @Arefane | عارفانه ☑️
@allametabatabaei
🔹شأن صدور این شعر به نقل از مرحوم علامه طباطبایی: در ایام تحصیل که در نجف بودم، زندگی به سختی برقرار بود و مشکلات زیادی ما را فرا گرفته بود. به همین جهت، روزی خدمت استادم آیت الله قاضی، رسیدم و قصه ی دل با او گفتم. ایشان نصایحی فرمودند آن گاه که از خدمت استاد مراجعت کردم، گویی آنچنان سبک بارم که در زندگی هیچ گونه ملالی ندارم و مضمون پند ایشان را به صورت شعری درآوردم:
دوش که غم پرده ما میدرید
خار غم اندر دل ما میخلید
در بر استاد خرد پیشهام
طرح نمودم غم و اندیشهام
کاو به کف آیینه تدبیر داشت
بخت جوان و خرد پیر داشت
پیر خرد پیشه و نورانیام
برد ز دل زنگ پریشانیام
گفت که در زندگی آزاد باش
هان! گذران است جهان شاد باش
رو به خودت نسبت هستی مده
دل به چنین مستی و پستی مده
زآنچه نداری ز چه افسردهای
وز غم و اندوه دل آزردهای
گر ببُرد ور بدهد دست اوست
ور بِبَرد ور بنهد مُلک اوست
ور بِکِشی یا بکُشی دیو غم
کج نشود دست قضا را قلم
آنچه خدا خواست همان میشود
وآنچه دلت خواست نه آن میشود
🆔 @Arefane | عارفانه ☑️