عارفانه

Forwarded from احمد فربهی

#بی‌حجابی #به‌عنوان‌یک‌رویه

گاه آن‌چه باید یک خانم بپوشاند نمایان گشته اما ناخودآگاه است؛ اسلام در این‌صورت دیگران را به تغافل دعوت می‌کند؛ مگر این‌که برای جامعه دارای مفاسدی باشد که با حفظ حرمت و حریم شخص، باید در حق او و جامعه خیرخواهی کرد.

گاه خانمی اهمال‌کار است و همین امر موجب نمایان شدن آن‌چه او باید بپوشاند شده؛ چنین خانمی یک صفت ناپسند دارد و آن «سهل‌انگاری نسبت به دستورات دینی»است، طبیعی است که کار فرهنگی و دعوت از طریق اصلاح رفتارهای خود می‌تواند اصل اولیه در نحوه‌ی برخورد با چنین خانمی شود؛ تو خودت نسبت به خودت جدیت داشته باش بسیاری از ناهنجاری‌ها اصلاح می‌شود.

گاه خانمی حکم خدا را نمی‌داند از این‌رو بدحجابی را رویه‌ی خود قرار داده چنین خانمی «نمی‌داند» از این‌رو چون ابلاغ حکم خدا بر همه‌ی مؤمنان واجب است، ضروری است حدود شرعی توسط مؤمنان و نیز حاکمیت دینی به اطلاع او برسد؛ بدون‌شک ابلاغ دستورات دینی به دیگران آدابی دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها رفق و مداراست؛ زبان لیّن، روی خوش و سایر زمینه‌هایی که می‌تواند این ابلاغ را مؤثرتر کند.

گاه خانمی‌ در عین حال که می‌داند حکم خدا چیست آن‌را زیر پا می‌گذارد این‌جاست که نوبت به مؤمنان می‌رسد تا دین را در جامعه حفظ کنند؛ باید او را نهی از منکرش کنند.

گاه خانمی خودنمایی و بدحجابی را رویه‌ی خود قرار می‌دهد در عین حال که می‌داند حکم خدا درباره‌ی پوشش چیست اما می‌گوید:

من همینم که هستم!
حکم خدا هر چه می‌خواهد باشد، من این‌طوریم!
اصلا من بنا دارم این‌گونه باشم!
اصلا به نظر من دین در این مسأله اشتباه کرده!

چنین خانمی در مقابل حکم الهی ایستاده و در حال هنجار‌شکنی و تغییر الگوها؛ از الگوی دینی به الگوی جاهلی است.

این‌جاست که حکومت دینی باید حدود الهی را با جدیت اجرا کند و جلوی چنین هنجارشکنی‌ها را بگیرد.

امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمودند:

برپا ماندن شریعت به نهی از منکر و اجرای حدود است.
@farbehi

72 views16:22