گفته بودی که چرا خوب به پایان نرسید
راستش زور من خسته به طوفان نرسید...

• شهریار
برایِ نورا جانم.

تو در خوبی و زیبایی چنان امروز یکتایی
که خورشید اَر به خود بندی، به زیبایی نیفزایی!

• قاآنی
برایِ خونهٔ آفتابیِ سانِ عزیز.

‏نه ریشه‌ی ماندن داریم، نه پای رفتن. ایستاده‌ایم. بلاتکلیف، خسته، غم‌انگیز.

• کیمیا رجبی
برایِ اریحایِ عزیز.

شب غم تو نیز بگذرد ولی
درین میان دلی ز دست می رود...

• هوشنگ ابتهاج
برایِ Astrophile عزیز.

گهی گریان، گهی خندان، گهی چون ابر سرگردان
گهی عاقل‌تر از عاقل، گهی نادان‌تر از نادان...

• امیر خسرو دهلوی
برایِ علی خانمِ عزیز.

همچون سیگار میانِ دستانت باقی مانده‌ام
نه دودم می‌کنی و نه خاموش
آیا فراموش کرده‌ای که در حال سوختنم...

• نزار قبانی
برایِ Famotidine عزیز.

عشق‌هایی کز پی رنگی بُوَد
عشق نَبْود عاقبت ننگی بُوَد

• مولانا
برایِ دختر آقا سجّاد عزیز.

به غروب این بیابان بنشین غریب و تنها
بنگر وفای یاران که رها کنند یاری

• هوشنگ ابتهاج
برایِ این عزیز. (راستش نتونستم اسمتون رو بخونم شرمنده 😂)

چه فرقی می‌کند سرمای آذر یا که سوز دی
برای مرد تنهایی که در فالش زمستان است

• محمدرضا قرقانی
برایِ خلوت ترین طویله با دو حیوانِ عزیز. 😂😔

محتوای چنلت رو دوست داشتم.

گر بگویم آنچه دارم در درون
بس جگرها گردد اندر حال خون

• مولوی
برایِ نمدونم عزیز.

مسپار دل به هرکس که رخِ چو ماه دارد
به کسی سپار دل را، که دلت نگاه دارد

• سلمان ساوجی
برایِ امیدِ عزیز.

منم که جور و جفا دیدم و وفا کردم
تویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی

• شهریار
برایِ بی نامِ عزیز.

ای بی‌وفای سنگدل قدرناشناس
از من همین که دست کشیدی تو را سپاس

• فاضل نظری
برایِ خلوتِ عزیز.

مخواه از تو بگذرم، تو خود میانِ خواب هم
رها نمی‌کنی مرا، چگونه من رها کنم؟

• یاسر قنبرلو
برایِ حوضِ نقّاشیِ ‌عزیز.

‏ما را همه شب نمی‌برد خواب
ای خُفته‌ی روزگار، دریاب

• سعدی
برایِ Meraaaj عزیز.

یک روز می‌آیی که من دیگر دچارت نیستم
از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم

• افشین یدالهی
برایِ موحدهٔ عزیز.

اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند
بگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند

• مولانا
برایِ خانومِ میمِ عزیز.

تقدیم به شما؛
« @hermaenn » 🪼

Vistra ,

در نامت نه فقط دو کلمه، که داستانی نهفته است. تو خود زندگی‌ای، که در دل طوفان‌ها ایستاده‌ای؛ انگار که درختی تنومند باشی، ریشه در زمین داری.
«وی»، زندگی‌ای که تو در دنیای خود ساخته‌ای، و «استرا»، آرامشی که در میان تمام سختی‌ها و چالش‌ها به دست آورده‌ای.
گمان میبرم که تو، تنها در جاده‌ی زندگی در پی کشف خود و وفاداری به آن بوده‌ای، این حداقل احساسی است که من از تو دریافت کرده‌ام و آیا این ستودنی نیست؟
نمیتوانم انکار کنم که چیزی در تو وجود دارد که مانند یک آهنربا دیگران را به خود مجذوب میکند. اما تو گویی که چندان نیازی به وجود دیگران نداری. این قدرت، آه... این قدرت بسی خارق العاده است.
گرچه احساس میکنم گاه نیاز داشتی تکیه گاهی جز خودت داشته باشی.
کلام آخرم میخواهم آرزویی بیش نباشد، آرزو میکنم که عشق نگهدار تو باشد.

- با قلبی در از احترام؛ معصوم

عشق یعنی تنفس بعد از مرگ، یعنی دمیدن جان در روح خفته..
یعنی صبح که برمی‌خیزی همه چیز را جور دیگری ببینی
می‌دانی چه می‌گویم؟
انگار عینک زیبایی است که اگر به چشم بزنی تمام زشتی ها را از چشم هایت دور‌ می‌کند
چشم هایت معشوقه‌‌ام شدند ‌..
نگاهت که می‌کنم طلوع خورشید زیباتر است
باران آهنگ قشنگتری دارد
حتی تو که هستی سازم هم جور دیگری می‌خواند ..!
آن نگاه دردآلودت چنان رعشه‌ای به جانم انداخت که حاضر بودم جان بدهم اما چشمانت بخندد
چنان دلم رفت برایت که انگار خلق شدم تا حیرانِ تو باشم ..
بیهوده نگفتم اگر گفتم
تو همه علت و معلول منی
چشمانت نقطه عطف زندگی‌ام بود
جایی میان بودن و نبودن.

@hermaenn