زندگی چیست، نه نامی نه نشانی دیگر
نه به شوق نفسی، نیمه توانی دیگر

نه به دنبال نسیمی که برقصد در باغ
نه پر مرغ خیالی ، به جهانی دیگر

نه کسی عاشق ایثار صدای باران
نه بلوغ سمر تازه جوانی دیگر

همه چون خار در این غمکده فکر رستن
نه پی تابش مهری نه سحابی دیگر

من از این رستن بیهوده ،سفر خواهم کرد
پی هشیاری خوابی پی تفسیر جوابی دیگر

من تعالی طلبم، رستن بیهوده چه سود
پی سبزینه روم ، باغ به باغی دیگر...

بیتا بیگدلی

@Archline1

آهنگ #چه_گوارا #محسن_نامجو
به یادآن بزرگمرد 🌺

@Archline1

از مردم ایران می ترسم !

چند سال پیش که استان گیلان و شهررشت برف سنگینی بارید و شهر چند روزی دچار بحران شده بود ، از دوستی شنیدم که نان لواش هر بسته تا بیست هزارتومان فروخته شد .

قبل از زلزله کرمانشاه ، قیمت کانکس حدود یک و نیم تا دو میلیون بود و پس از زلزله قیمت کانکس به حدود هفت میلیون رسید.

با یک برف که شهر تهران به بحران رسیده ، قیمت کرایه تاکسی از فرودگاه امام تا شهر تهران به یک میلیون رسیده است .

اینکه مسٸولین مدیریت بحران بلد نیستند ، عجیب نیست ، چون مدیریت یک تخصص آموختنی است که این عزیزان نیاموخته اند.

اما چه بلایی بر سر انسانیت آمده است . خیلی دوست دارم کسانی که در شهر رشت نان لواش را بسته ای بیست هزارتومان به مردم فروخته اند از نزدیک ببینم ، برایم جالب است فروشنده کانکس هفت میلیونی خانواده دارد یا نه ؟ راننده تاکسی که کرایه یک میلیونی از مسافرش طلب می کند ، به کدام خدا اعتقاد دارد ؟

حتما فیلم دوربین مخفی ایرانی که اخیرا منتشر شد دیده اید که مردم عادی کوچه و خیابان چگونه پولهای یک نابینا را با وقاحت تمام می دزدند !

من از مردم ایران می ترسم !

از خودم بعنوان یک معلم دانشگاه خجالت می کشم که در تربیت این نسل مسٸولیت داشته ام و درست تربیت نکرده ام ، معلمان مدرسه ، روحانیون و وعاظ ، صدا و سیما ، آموزش و پرورش ، وزارت فرهنگ و ارشاد و ... همه کسانی که به هر نحو سهمی در فرهنگ سازی داشته ایم باید خجالت بکشیم .

وقتی شنیدم در بحران هسته ای و سونامی شهر فوکوشیما ، پنجاه نفر داوطلب شدند برای خنک نگهداشتن رآکتور هسته ای (مرگ ) تا مردم شهر فرصت پیدا کنند از شهر خارج شوند ، درجه شرمساری ام بیشتر می شود .

وقتی شنیدم در زمان تخریب برج های دوقلو در یازده سپتامبر تاکسی های شهر نیویورک مردم را رایگان جابجا می کردند ، از شدت خجالت آب می شوم.

من از مردم ایران می ترسم !!

من بخاطر تمام کوتاهی هایم در عرصه فرهنگ اجتماعی از تاریخ ایران شرمسارم .

👤دکتر امیدهاشمی

@Noandishaan_Book

دلم رویای باران داشت ، در سر
سرم سودای یاران داشت،در دل

به آه دل ، سر سودائیم سوخت
به اشک سر، چه باران هاست در دل

#بیتا_بیگدلی

آیه
مژگان عظیمی خواننده افغان

@Archline1

شما نمی‌توانید انسانی را برده سازید، مگر آن‌ که او را وادار کنید احساس گناه کند.احساس گناه نیرنگی است که با آن می‌توان هر کسی را به بردگی درآورد.

👤 اشو

@Noandishaan_Book

خواهی کمی شیدا شوی؟
وقت است بی پروا شوی

با من بیا تا جان من
تا جان بی درمان من

آزاد شو از بند خود
دل را بکن زندان من

این بند بند از جان تو
این چنگ چنگ از جان من

تا روز بی تو آمدم
تا شب بمان با جان من

شب آنِ تو شب آنِ من
این چنگ چنگ از جان من

#بیتا_بیگدلی

@Archline1

Bigdeli:
از جمادی مردم و نامی شدم

وز نما مردم به حیوان برزدم

مردم از حیوانی و آدم شدم

پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم

حملهٔ دیگر بمیرم از بشر

تا بر آرم از ملایک پر و سر

وز ملک هم بایدم جستن ز جو

کل شیء هالک الا وجهه

بار دیگر از ملک قربان شوم

آنچ اندر وهم ناید آن شوم

پس عدم گردم عدم چون ارغنون

گویدم که انا الیه راجعون

#مولانا💜

@Archline1

‍ ‍ به درک مردم این شهر هوایی شده اند
سرد از عاطفه و گرم جدایی شده اند

به درک فاصله ها قلب تو را میشکند
حسرت خاطره ها قلب تو را میشکند

به درک آخر بن بست دلم میگیرد
از غم خالی یک دست دلم میگیرد

کوچه ها در هوس پرسه زدن دلگیرند
آخر از وحشت بیراهه شدن میمیرند

گفته بودم سر این قصه دراز است بیا
تا ته قصه ی ما قافیه باز است بیا....

#بیتا_بیگدلی

@Archline1

دودها رفت مرا از سر و هربار دریغ
آتش جان به خیالی دوصد افزون بشود

تا در این دامگه عشق مرا سربازیست
باد تا باد دل از آتش جان خون بشود

#بیتا_بیگدلی

@Archline1

🔻
چقدر فاصله افتاده از خودم تا من
چقدر خسته ام از این غریبگی با من


دلم هوای رسیدن به کوی خود دارد
چگونه رد شوم از این هوای بلوا ،من


هوای بی کسی ام شهررا گرفته به دست
سکوت میکنم اما میان غوغا ، من


غریبه در وطنم ، هم در اندرون خودم
گرفته غم همه ی آسمان و رسوا من !


«چه کرده با دریا ماه ، خود نمیداند
قمر شمایی و گیجی آب دریا من»

#لیلی_ق

@vaheiidarlahze

کدام رویای نبافته ام

اینک سر از سرزمین وهم درآوَرده....

آرام تر باید.....

از خود می مانم...

اینگونه که راه ها

ابعاد درک و وهم را به هم پیچیده اند

#بیتا_بیگدلی

@Archline1

«راجر واترز - سرگرم تا سرحد مرگ»


نویسنده: #قاسم_مظاهری
@Ghasemmazahery


ما به تلویزیون نگاه میکنیم یا تلویزیون به ما نگاه میکند؟!

"جرج اورول" در کتاب ١٩٨٤ گفته بود رسانه ما را میبیند و میشنود و به اجبار کنترلمان میکند تا آنچه را که میخواهد انجام دهیم "نیل پستمن" اما که عمری را در روشنگری تاثیرات مخرب رسانه صرف کرده میگوید نباید به خود ببالیم که کابوس دیکتاتوری ١٩٨٤ محقق نشده است حالا کار به جایی رسیده که ما خود به سمت مبهوت شدن رسانه ای میرویم.

با این مقدمه میخواهم از "سرگرم شدن تا سرحد مرگ" بگویم آلبومی که با تحلیلی عمیق از رسانه تلویزیون را مسئول از بین رفتن شعور اجتماعی مخاطبانش میداند و میگوید آنگاه که انسان شعور اجتماعی اش را از دست بدهد دیگر سانسور ضرورتی ندارد چرا که او خود بجای موضوعات تحلیلی به دنبال سرگرمی و تفریح میرود.

راجر واترز (رهبر پیشین گروه پینک فلوید) خالق این اثر است ، او زیرکانه و ریزبینانه تاثیرات شگرف رسانه بر ذهن و زندگی مخاطب را بررسی و نقد میکند او میگوید که تلویزیون هرچیزی را در چارچوب سرگرمی ارائه میکند و هنگامی که میکوشد تا امور جدی همچون دین، هنر، سیاست، تاریخ و علم را در این قالب عرضه کند بسیار خطرناک میشود.
جناب واترز ۲۵ سال قبل در طنزی تلخ گوشزد کرد که وسایل ارتباط جمعی نه تنها شکل دهنده و جهت دهنده هستند بلکه به ما تحمیل میکنند که به چه چیز چگونه و چرا بیاندیشیم و احساسش کنیم.

ترانه ی "Amused to Death" سرگرم تا سرحد مرگ نقطه ی پایان این آلبوم است، پنجمین آلبوم انفرادی راجر واترز که حاصل ٥ سال کار مداوم و همکاری با هنرمندانی چون "جف بک"، "دان هنلی" و حتا یکی از بیتلزهاست.

نام ترانه که اصطلاحی با مفهوم شور چیزی را درآوردن است از کتاب "سرگرم کردن خود تا سرحد مرگ" نوشته ی نیل پستمن در سال ١٩٨٥ گرفته شده و کاور آلبوم و ترانه هم که میمونی را پای تلویزیون به تصویر کشیده یادآور ادیسه ی فضایی استنلی کوبریک است.
راجر درباره این کاور میگوید : "میمون نمادی از انسانی ست که ده سال با دهان باز پای شبکه های تلویزیون نشسته است."
ترانه در مجموع کنایه ای ست به هر آنچه از رسانه منتشر میشود و مخاطبان که به ظاهر چشم و گوششان باز است اما چشم و گوش بسته آن را میپذیرند و رنگی را که آنها میخواهند میگیرند.
ترانه با آگاهی از اینکه من بیمارم اما نمیدانم چه مرگم است شروع میشود و بلافاصله به زندگی مصرف گرا و تلویزیون اشاره میشود و تاریخ مصرف افرادی که از این طریق به شهرت میرسند، در ادامه به خدشه دار کردن آبروی مردم برای تامین خوراک رسانه اشاره میکند، بعد از آن سردی روابط انسانی را نتیجه بزرگ شدن کودکان پای تلویزیون میداند که دیگر نه فکر کردنی هست نه اشکی برای ریختن و نه احساسی باقی مانده(میدانیم که مغز در هنگام تماشای تلویزیون کمترین فعالیت و کارکرد را دارد حتا از موقعی که در خواب باشیم، و در اصطلاح تماشا؛ یک هیپنوتیزم یا خلسه ست)

راجر سپس خلسه ی رسانه ای و مبهوت ماندن پای تلویزیون را با مست و لایعقل بودن مقایسه میکند و میگوید یک عمر تمام کارهایی را کردیم که رسانه به ما تلقین کرد ولی در انتها کالبد خشک و بی روح ما را شاید موجوداتی فرازمینی بررسی کنند و بفهمند که ما خودمان رو تا سرحد مرگ سرگرم کردیم.

حالا راجر واترز با توجه به فضاهای رسانه ای جدید نسخه ی نویی از آلبوم سرگرم تا حد مرگ منتشر کرده و در آن به تاثیرات رسانه های همراه هم پرداخته است که با استفاده از امکان اینترنت این سرگرمی را به اوج رسانده اند.

@Absurdmindsmedia
👇

آنچه به عنوان هبوط آدم توصـیف شـده در واقـع تعـالی او بـه حسـاب مـی آمـده و در واقـع
مهمترین رویداد در تاریخ بشریت محسوب می شود. چون بدون آن دنیاي نسبیت وجـود نداشـت .
عمل آدم و حوا گناه نخستین نبود، بلکه، در واقع اولین نعمت خداداد بود. تو باید از صـمیم قلـب از
آنها تشکر کنی – چون آدم و حوا با اولین انتخابِ «نادرستی» که کردند امکـان هرگونـه انتخـابی
را به طور کلی فراهم ساختند.
در اسطورة شما، حوا به عنوان «بد» وسوسه کننده اي که میوه ممنوعه (دانش خیـر و شـر ) را
ابتدا خورد – و با زیرکی موفق شد آدم را هم با خود هم دست سازد، معرفی شده اسـت . سـاختار
اسطوره اي سبب شده از دیر زمان، زن به عنوان کسی که موجب «سقوط» مرد می شـود، معرفـی
گردد. این طرز فکر منجر به تحریف واقعیات به انحاء مختلف شده- صرف نظر از لقـب هـاي اغـوا
کننده اي که به زن می دهند.

بخشی از کتاب گفتگو با خدا
نیل دونالد والش

@Archline1

حدودا ۹۹.۹۹۹۹۹۹۹% از فضای اتم خالی است. اگر همه مردم جهان را جمع کنید و همه فضای خالی آن‌ها را از حذف کنید، کل بشریت به اندازه یک پرتقال خواهد بود!
🆔 @TVTube

‌‏سياره ما ديگر نيازى به آدمهاى موفق ندارد! اين سياره به شدت نيازمند افراد صلح جو، درمانگر، ناجى، قصه گو و عاشق است.

#دالايي_لاما

@barsaave
🦋

عشق تو چنانم کرد، پادر گل و دل خسته
یک پاره ز من کم شد، مانده به تو دل بسته

بیتا بیگدلی
@Archline1

هشتم مهرماه روز بزرگداشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی)
گرامی باد
🌺🌺🌺🌺

@Archline1

روزها فکر من اینست و همه شب سخنم

 کـه چـرا غافـل از احـوال دل خـویـشـتنـم

 

از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود؟

 به کجا می روم؟ آخر ننمایی وطنم

 

مانده ام سخت عجب، کز چه سبب ساخت مرا

 یا چه بوده است مراد وی ازین ساختنم

 

جان که از عالم علوی است، یقین می دانم

 رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم

 

مـرغ بـاغ ملـکوتم، نیـم از عالم خاک

 دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

 

ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست

 به هوای سر کویش، پر و بالی بزنم


مولانا

@Archline1

آخرین انسان زمین
تنها در اتاقش نشسته بود که ناگهان در زدند !
همانقدر ترسناک
همانقدر شیرین

@enigmachanel