#SpiderMan #BrandNewDay

#SpiderMan #BrandNewDay

راستش رو بخواین، کاملاً ترسناک بود. مارول همیشه تو ذهنم به عنوان یک سطح دست‌نیافتنی از فیلمسازی جا داشته. چون اون‌ها خیلی خوب عظمت یک دنیا رو به تصویر می‌کشن، انگار واقعاً باید یک سفینه فضایی می‌داشتم تا بتونم وارد یک لوکیشن مارول بشم! خیلی می‌ترسیدم که چطور می‌تونم خودمو با ریتم و لحن اون دنیا تطبیق بدم. احساس مسئولیت زیادی داشتم که مبادا حلقه‌ی ضعیف تیم باشم، ولی در عین حال باید کارم رو انجام می‌دادم، بخش‌هایی از خودم رو وارد می‌کردم و برای برداشت خودم از این شخصیت ارزش قائل می‌شدم.

فلورنس، چه خودش بدونه چه نه، واقعاً با سخاوت من رو زیر پر و بال خودش گرفت و کمکم کرد تا با خیلی از شرایط جدید و پراسترسی که برام پیش اومده بود کنار بیام. واقعاً بهش افتخار می‌کنم و خوش‌شانس بودم که راهنمایی‌هاش رو داشتم.

من واقعاً خوش‌شانس بودم که تونستم اینقدر نزدیک با جیک شرایر کار کنم، وقتی داشتیم با همدیگه شخصیت باب رو شکل می‌دادیم. از همون اول مشخص بود که جیک تبدیل به متخصص همه چیزهای مربوط به باب شده و به اندازه‌ی من برای این شخصیت دلسوزی و توجه داشت. بنابراین جیک در تمام مسیر ساخت باب، مثل یک ستاره‌ی راهنما برام بود؛ از نحوه‌ی پرده‌برداری لایه‌های مختلفش گرفته تا اینکه چطور عروسک‌های روسی باب رو در طول فیلم یکی یکی باز کنیم.

قطعا تجربه‌ای چالش‌برانگیز از نظر جسمی و ذهنی بود، که من عاشقش شدم.
من سعی کردم با ذهنیت یک ورزشکار به آمادگی برای فیلم بپردازم. در یک فیلم به این مقیاس فکر کردم که ممکنه صحنه‌ها رو بارها و بارها تکرار کنیم، بنابراین بسیاری از تمرینات و آماده‌سازی‌های شخصیتی که انجام دادم لزوماً قراره توی فیلم نمایش داده نشه، ولی کمک می‌کرد تا انعطاف‌پذیرتر بشم و استقامت بهتری داشته باشم، از نظر جسمی و عاطفی، وقتی که باید صحنه‌های خاصی رو بارها و بارها انجام بدم و انرژی‌ام رو از دست ندم.
«یه صحنه هست توی یه فضای خیلی تنگ و فشرده که فیلمبرداریش واقعاً خیلی خوش گذشت و همونجا بود که واقعاً بینمون یک پیوند واقعی شکل گرفت. اگه یه روزی قراره گاف‌های پشت صحنه رو منتشر کنن، مطمئنم پنجاه درصد اونا فقط از همین صحنه میاد!

#Thunderbolts