#شستشو
Slava Ukraini

وقتی چیزی جز جلیلی نمیتونی تولید کنی، و فقط قیافه‌هاشون رو عوض می‌کنی.

به سخره گرفتن و به ابتذال کشاندن رو جدا نوشته تا به نظر بیاد تعداد روش‌ها زیاده 😄

البته روش‌ها از ۸۸ آپدیت نشده و اون قضیه «اسم‌ کشته‌ها برنامه‌ریزی شده‌ست» رو دوباره از جزوه روخونی می‌کنند.

آره میگیریم چی میگی. بابات سپاهیه و نگرانی مدل «آخوندا برن سپاه بمونه» اجرا نشه.

درست است که ملت قصد دارد ما را بکند، ولی ته کوچه باز است هنوز.

بازم #اولویت_با_مصادره_است

امپراتوری سفله‌گان

اگه راننده تاکسی بودم استفاده از استرلینگ (پوند انگلیس) به جای استارلینک رو هم لغزش فرویدی در نظر می‌گرفتم که فقط از دهان آخوندهای انگلیسی ممکنه دربیاد 😄

از بعضیا اسکرین‌شات یا لینک پست میفرستند برام که فکر می‌کنند باید در اقوال قرار بگیره، و میرم چک می‌کنم می‌بینم پونزده سال پیش اینترنتی میشناختیم همو، و الان یا یه آدم دیگه شده، یا همونه ولی داره با کنایه حرف میزنه، و دوستان متوجه نشدن. حس پیری بر ما مستولی گشت 😔

به خدا اینو من ننوشتم

وقتی به ازای هر یک دفعه‌ای که صداسیما مختار پخش کرده، تو محمدرسول‌الله نگاه کردی.

فقط در صورتی که دیدید دارید سقوط می‌کنید از زور استفاده کنید. در آن صورت مثل سوریه سعی می‌کنیم علاج کنیم.

نظام به تعداد کافی فاطی دارد و نیازی به شما نیست.

عزیزان، چیزهایی که چهل ساله وجود داره نیاز به اطلاع‌رسانی نداره. به سر شلیک می‌کنند، تیر خلاص می‌زنند، شکنجه می‌کنند، اسید می‌پاشند.. همه این‌ها بیش از چهل ساله که وجود داشته. فکر می‌کنید برای چی به اکبر گنجی میگن اکبر پونز؟ همه اصلاح‌طلبانی که می‌شناسید یکی ازین کارها رو کرده‌اند قبلا. معلومه که الان هم همه این‌ کارها رو می‌کنند. بعد از چهل سال عادت داشتن به همه این کارها، چرا الان نکنند؟ اتفاقا باید این کارها رو بایکوت خبری کرد. الان وقت اطلاع‌رسانی درباره چیزهاییه که چهل ساله اتفاق نیفتاده. مثل طول کشیدن اعتراضات، مثل مشارکت شهرهایی که قبلا مشارکت نمی‌کردند، مثل زدن مأموران و بسیجیان. اینکه ما بریم خیابان ممکنه بمیریم که چهل ساله برقراره. باید این رو اطلاع‌رسانی کرد که اندفعه اون‌ها هم میمیرند یا سالم برنمی‌گردند خونه.

دقیق‌ترین کانال پیش‌بینی کشور 😁

کسخل بودن هم سطوحی داره، و این سطح پریمیوم میشه فکر کنم.

تو فضای امنیتی، حتی اگه هیچ تجمعی وجود نداشته باشه، احتمال اینکه الکی به آدم گیر بدن زیاده، حتی اگه قیافه‌تون شبیه پروفسورها باشه، و وقتی گیر دادن اولین کاری که می‌کنند اینه که ازتون میخوان قفل گوشی‌تون رو باز کنید تا محتویات داخلش رو چک کنند. در اندرویید یه قابلیت هست به نام فضای دوم. ممکنه اسمش تو گوشی‌های دیگه فرق کنه. این یه فضای دوم برای گوشی میسازه، طوری که انگار یه گوشی دیگه‌ست. می‌‌تونید یه سری عکس رندوم هم بگیرید و چندتا بازی هم بریزید تا کاملا خالی نباشه و نرمال به نظر بیاد. این در صورتی که بازداشت بشید کاربرد نداره چون بهرحال مجبورتون می‌کنند همه‌چیز رو باز کنید؛ ولی نود درصد اراذل اون بیرون گدا گشنه‌های دهاتی هستند که سر چهارراه ایستادن تا بعدا یک هفته مرخصی جایزه بگیرند، و دنبال بهانه‌اند تا گوشی‌تون رو بگیرن و بذارن جیب‌شون و ببرن خونه. این، شاید، در مواردی، بتونه، بهانه رو ازشون بگیره.
البته در مورد خفت‌گیری هم به درد میخوره. اگه در حالتی که قفل گوشی بازه ازتون بقاپند، میتونن به عکس‌های خانوادگی دسترسی داشته باشند. ولی اگه در فضای دوم بوده باشید، نمی‌تونند.

وقتی اونی که با پاشنه پوتینش زد تو سینه‌ت شکل خاصی داشت که فقط با همین عبارت می‌شد توصیفش کرد میای میگی معذرت میخوام.
پس از قبل میگم: خواهش می‌کنم.

وقتی جزوه ۸۸ جلوتر رو ندادن بت هنوز.

بچه‌شیعه ترتیب زمانی کسشراتی که درباره صدر اسلام میگه رو هم فراموش می‌کنه.. تو ۸۸ می‌گفتن طلحه و زبیر آدم جمع کردن تو خیابون.. الان دوباره برگشت به عثمان.

«من خارج از کشورم و حس خیلی بدی دارم که کنار مردمم نیستم»

حاجی بکشید بیرون ازین حس بد. حس بد شما به درد هیچ‌کس نمیخوره. یا کلا رها کنید فکر ایران رو و خودتون رو آزار ندید، یا یه حرکت بدرد بخور انجام بدید. از تأمین سرور برای وی‌پی‌ان گرفته، تا فشار آوردن به دولت کشوری که ساکنش هستید، برای تحریم بیشتر، و محدود کردن فضا برای نایاکی‌ها و آخوندزاده‌ها. حس بد چیه دیگه؟ فردای روزگاری اگه تلفات ما به ده‌ها هزار نفر رسید میخواید چکار کنید؟ قرص افسردگی بخورید؟ بکشید بیرون از احساسات.