وحید خراسانی: وقتی با انگشت اشاره کردم از خواب بیدار شوید و صورت‌تان را بشویید.
#King_Vahid

وقتی می‌بینی ۵۰۰ میلیون دلار از انگلیس گرفتن اما بازم قیمت دلار تکون نمیخوره.

ما انتظار این را داشتیم که یک مو از سر ارباب کنده شود، ولی اگر این وضعیت ادامه پیدا کند نگرانیم که آلتش نیز کنده شود.

هنوز تو فصل دو جزوه سپاه هستن میخوان‌ جان به در ببرند. به فصل سه که تحریم نعمت است نرسیدن، میفته بعد عید.

یکی از دوستان نوشت «حداقل روس‌ها جواد ظریف ندارن که بگه خودمون انتخاب کردیم اینجوری زندگی کنیم».
خب اونا نیازی به ظریف ندارن. واقعا مردم روسیه انتخاب کردن اینجوری زندگی کنند. لازم نیست کسی بشون بگه. هفتاد درصدشون با اشغال اوکراین موافقند. اون سی درصد هم فک و فامیل دارن تو اوکراین. دولت روسیه همون مردمشه.

بله این هم یک نمونه دیگه از #گاو_خارجی
اما به این مسئله توجه کنید که همیشه بخش بزرگی از سیاست مدرن، مربوط به صنعت سرگرمی میشه. و یه سری کارت هست که نوبتی بازی می‌کنند. یکی ازون کارت‌ها هم همین «ریشه‌یابی عدم اقبال از دموکراسی در جهان‌سوم» و موضوعات مشابهه. یکبار دموکرات‌ها فسفر می‌سوزانند تا توضیح بدن ما خاورمیانه‌ای‌ها چطور فکر می‌کنیم، یکبار جمهوری‌خواهان. حقیقتِ اینکه ما واقعا چطور فکر می‌کنیم اهمیتی نداره. اون کارته که مهمه.

یه چیزی هست که خیلی به زحمت افتادم تا به ایرانی‌ها بفهمونم:
تو سیاست مدرن، برای فعال سیاسی اهمیتی نداره که یک کسخل مطلق به نظر برسه. فقط این براش مهمه که بتونه خوب با کارت‌هاش بازی کنه و بیاد بالاتر.

اون کلیپی که رفسنجانی آرایش زنان رو توصیف می‌کنه به خوبی نشون میده برآمده از جامعه اون زمان ایران بوده. اگه یک نظام دموکراتیک داشتیم، احتمال اینکه رفسنجانی با همون سطح مغزی و همون سطح از حرف‌ها رأی بیشتر از ۵۰ درصد مردم رو بدست بیاره، خیلی بالا بود. ولی جمهوری اسلامی خیلی وقته که اون انعکاس عوام بودنش رو از دست داده.
دموکراسی فقط برای این نیست که کشف کنیم چه کسانی و چه ایده‌هایی می‌تونند برنده بشن. دموکراسی میتونه کشف کنه چه کسانی و چه ایده‌هایی می‌بازند. بهتر بود دموکراسی می‌داشتیم تا کشف بشه چه کسانی به رفسنجانی میبازند.

همه اینا در زمانی که بورس مسکو تعطیل بود اتفاق افتاد.

#اسگلن_بقرآن

کی داوطلب میشه بره بش بگه وقتی سهام شرکت نفتی رو خریدی، نصف درآمدش رو بت نمیدن؟ یکی بره بگه، من دلش رو ندارم.

پدر من خودش از رفتن شاه خرسند بود، اما فقط با یه چیز انقلاب مشکل داشت. می‌گفت زمان شاه، کسی خودش رو در این حد نمی‌دید که درباره سیاست و اقتصاد حرف بزنه. نه که بخواد حرف بزنه و بترسه. اصلا در این حد نمی‌دید. اما بعد انقلاب هر کون‌نشوری شد سیاست‌دان!

پس فرار کردن از ایران خیلی طبیعی است.

اسهال گرفتن یک کودک کار به خاطر خوردن از ته‌مانده‌های میوه‌فروشی طبیعی است، چون یک بلژیکی هم در پارتی رفیقش بعد از خوردن پونزده نوع اسنک نامربوط بهم اسهال می‌شود.

ما با این کار موافق نیستیم ولی دم طالبان محلی، گرم.

اگه کنترل کیفی واکسن‌ سینوفارم هم در حد کنترل کیفی سپر پلیس ضدشورش‌شون بوده باشه، باید گفت فاتحه مع‌الصلوات.

سال ۱۴۰۰ رو باید با ذکری از گاوهایی به اتمام برسونیم که فکر می‌کنند عوامل امنیتی ترکیه و اسراییل در ویلای یک قاچاق‌فروش در اربیل نشسته بودند دور هم و چای بیسکوییت میخوردند که موشک‌های سپاه ناگهان خورد بشون و جسدشون محو شد، که شبیه فیلم‌های گرید B سینماست که خیلی بد دوبله میشن و تو قطار تهران مشهد پخش می‌کنند و نمیشه ولوم صداش رو کم کرد.


سال نو به همه کسانی که داوطلبانه گاو بودن رو انتخاب نمی‌کنند، مبارک.

البته در شانزده سالگی به خاطر سرطان روده مرد و ۵۸۴ سال بعدی رو‌ مومیایی بود، ولی اونم جزء عمرشه.

اونی که احتمال بده اونی که احتمال داده غیرشیعه به بهشت میره هم به بهشت میره، به بهشت نمیره.

امیدوارم اربابم به انشای من بیست بدهد.

آغاز دوباره نقطه‌زنی عزراییل.

غرب به قهقرایی دچار شده که ناچار است اقلیت‌های خود را هم نمایندگی کند، اما نظام اسلامی نیازی به نمایندگی کردن اکثریت هم ندارد.