دانشگاه‌های ایران یه نفر در حد یه کمدین در اوکراین نتونستن تولید کنند.

چپ میتونه انقدر سقوط کنه که تروریست‌های اسلامگرا در حمایت ازش بیانیه بدن.

یه حرف در گوشی به ایرانیان مقیم خارج:

این کره‌خربازی درنیاوردن تو راهپیمایی‌ها و قانونمند بودن، برخلاف جاکشان فلسطین، بعدن به دردمون میخوره. ملت مقایسه می‌کنند و متوجه تفاوت میشن. بنابراین توقع داشته باشید که جمهوری‌ اسلامی آدم‌هاش رو بفرسته که کره‌خربازی دربیارن. احترام به قانون و ماموران قانون رو مثل احترام به پرچم ایران در نظر بگیرید، و هرکی این احترام رو رعایت نکرد حسابش رو برسید.

درستش همینه. روز دیگه هم اهمیت ندید.
ولی من بودم می‌گفتم Yes. والا که عروسک اسراییل بودن بهتر از وینی پو بودنه.

چپ حس می‌کنه از پشت بش خنجر زدن.

پهلویست‌ها همونایی‌ان که شازده‌شون رو وادار کردن از شعار مترقی زن، زندگی، آزادی فاصله بگیره. ما می‌دونیم اینا کی‌ان. ما مثل چپ نیستیم که خودش رو گول میزد که خمینی آزادیخواهه، بعد گفت «وای آخوند مکار تقیه کرده بود!». ما می‌دونیم نظر یک جامعه راستگرا درباره دگرباشان جنسی چیه. اما اینم می‌دونیم که سگ‌ترین راستگرای سکولار، از معتدل‌ترین اسلامگرا هم بهتره.

همه یادشونه که یه روزی گفتم کاش چهار سال بعد مردم از پهلوی عبور کرده باشند. اما نکردند. خب باید چه می‌کردم؟ سرم رو می‌کوبیدم به دیوار؟ با مردم قهر می‌کردم؟ بچه‌ایم؟ چپ اما اینجوری نیست. به راحتی قهر می‌کنه. اول مسخره می‌کردند و می‌گفتند راستگراها دارند از تاکتیک‌های چپ مثل اعتصاب و دیوارنویسی تقلید می‌کنند، و وقتی مردم با دست خالی ریختند خیابون، مسخره کردند و گفتند شما که سازماندهی بلد نیستید کجا میرید؟ انگار با سازماندهی جلوی گلوله ایستادن چه فرقی ایجاد می‌کنه با بدون سازماندهی جلوی گلوله ایستادن! و بعد که مردم متقاعد شدند که خشونت تنها راهه، گفتند شما خبر ندارید که چپ که پدر مبارزه چریکی بود اسلحه رو گذاشت زمین چون دید فایده نداره؟ و وقتی دید بی‌مسئولیتی پهلوی تأثیری در مقبولیتش نداره و داره ادامه میده، گفت اصلا بیفتید دنبال این و بازم به ناکامی برسید مردم راست‌گرای نمک‌نشناس! تجسم کاملی از رفتار یک بچه.
به جای اینکه بگن اوکی، این مردم اینجوری‌اند، و فعلا مسیر اینه. بریم حداقل یه حزب زیرزمینی بسازیم عضو بگیریم و کار محتوایی کنیم برای روزی که این بزمجه‌ها سقوط کردند و یه حکومت سکولار راستگرا اومد، یه چیزی دست‌مون باشه از ملت رأی بگیریم؛ نشستن ناله می‌کنند که «ای ملت خر، ۴۰۱ فکر کردیم لیاقت دارید، ولی نداشتید».

کاملا جدی دارید فیلدمارشال آلمانی رو با سردار سپاهی مقایسه می‌کنید یا دوربین مخفیه؟ بچه‌شیعه وطن نداره که بخواد چیزی رو نگه داره. اگه میخواید برای این‌ها سمپل تاریخی پیدا کنید باید برگردید به قرن سوم هجری.

خدا هم از املاکیه خسته شد

زیاد جالب نیست بی‌بی‌سی کسی باشه که گوشزد کنه وجود داری، ولی هرجور صلاحه.

یک طرف داره به گردن‌شون گلوله میزنه، درباره‌ش شعر می‌خونند. اما از اونطرف شاکیه که «قاصدک چرا یادی ازم نکردی؟».
کجا بود به دنیا اومدیم.

بچه مردم حتی پهلوی رو هم قبول نداشته، میدونسته بره بیرون بمیره میزننش به اسم پهلوی، اما بازم رفته، و جونش هم داده، چون اینجوری بوده که اسمم مصادره میشه؟ بذار بشه ولی آخوندها برن. بعد این رو کاناپه نشسته میگه چرا تو مونیخ نگفتن نازنین از صالح‌آباد پهلوی را قبول ندارد؟

بالاخره یکیشون فهمید.

رضا پهلوی انقدر تو عمرش فعالیت نداشته که پهلویست‌ها هم تعجب می‌کنند انگلیسی رو چجوری یاد گرفته.

میخوای از شازده‌ت تعریف کنی باید بگی «با اینکه هیچوقت دولت در تبعید ایجاد نشد، رضا پهلوی یک تلاش دیپلماتیک را در حد یک وزیر خارجه پرکار دنبال کرد و این مهارت‌های سخنوری و چانه‌زنی او را در سطح بین‌المللی بالا برد». یعنی مارکتینگ رسمیش باید اینجوری باشه. تابلو هم نمی‌کنه که شخص‌پرست هستی. اما چون هستی، بالاخره تابلو میشه.

هرجای دنیا که زندگی می‌کنید باید تا جایی که ممکنه از بحث با مسلمان پرهیز کنید. بحث عقیدتی یک وقت‌کشیه. همین امروزش هم که در دریای ارتباطات و اطلاعات هستیم، کسی با مطالعه و بحث به اسلام گرایش پیدا نمی‌کنه. همه به دلیل به دنیا آمدن در مکان نامناسب مسلمانند. و اون‌هایی هم که اسلام رو ترک می‌کنند، با مطالعه ترک نمی‌کنند، به دلیل آزار دیدن ترکش می‌کنند. اما بهرحال اگه یه روز از روی دنده ناپرهیزی بلند شده بودید و مسلمان بابت آوردن پرچم اسراییل تو تظاهرات سرزنش‌تون کرد، ازش این سوال رو بپرسید: فرض کن یک گروه تروریستی غرب عربستان رو به کنترل خودش درآورده، یعنی ریاض همچنان دست سعودی‌هاست ولی حرمین شریفین دست تروریست‌هاست. و این‌ها تا مکه رو می‌گیرن مسجدالحرام و کعبه رو با خاک یکسان می‌کنند، و جای مسجدالحرام یه روسپی‌خانه می‌زنند، و جای کعبه یه توالت می‌سازند. یعنی روسپی‌خانه یه حالت گردی داره، و مشتری بعد ازینکه کارش رو با دخترها تموم کرد میاد تو قسمت وسط حیاط میشاشه (سعی کنید این معماری رو قشنگ براش جا بندازید). اگه فقط اسراییل حاضر بود در این جنگ داخلی دخالت کنه، ازش می‌خواستید نیروی هواییش رو بیاره و بالای مکه یه دوری بزنند، یا صبر می‌کردید مردم بعد از هشتاد سال با مبارزه مدنی تروریست‌ها رو شکست داده و کعبه رو به حالت قبل برگردونند؟ یعنی به قنادی‌های ریاض می‌گفتید مغازه‌هاشون رو به نشانه اعتراض ببندند و هشتاد سال رو به توالت روسپی‌خانه نماز می‌خوندید اما از اسراییل نمی‌خواستید مواضع تروریست‌ها رو بمباران کنه؟

کی داوطلب میشه بره براش جنبش سفید روسیه بین ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۲ رو تعریف کنه؟

فرقش اینه که اون موقع کلی فرمانده ارتشی داشتیم که حتی اگه نمی‌دونستند باید چه کرد، می‌دونستند چه کاری نباید کرد. الان هیچکس رو نداریم، و هیچکس رو نساختیم. پس توده به طور ارگانیک میره به سمت کسی که همین الان هست، نه کسی که حالا شاید بعدها ایجاد شد! این ربطی به عقاید نداره، یه ذره جامعه رو بشناسی خودت مکانیزمش رو متوجه میشی. به موازات پیشروی این مکانیزم، میگم اگه کسی راه حل نداره حداقل نباید مانع ایجاد کنه. اگه به مقصد نرسید، که نرسیده، که اتفاقا من هزاربار نوشتم که نمیرسه، ولی اگه رسید توی نظم جدیدش هر آرمان کوفتی که داریم رو باید دنبال کنیم. الان مگه دموکراسی‌خواه نیستی زیر سایه آخوند؟ خب چه دستاوردی داشتی؟ همین دموکراسی‌خواهی رو تو نظم جدیدی که پهلویست‌ها میخوان لطف کنند بسازند، ادامه بده. گناه من اینه که خودم رو آویزون قصه‌ها نمی‌کنم. اینکه بتونم این جامعه بشدت راستگرا و بشدت عصبانی و بشدت انفجاری و بشدت معجزه‌خواه رو تو این وضعیت جنگی تخمی بکشونم به سمت آرمان خودم که دموکراسیه، یه قصه‌ست.

ایران جایی است که اگه واقع‌گرا باشی بت میگن «چته؟»

اشتباه نوشتم. نازنین بچه میرآباد بوده.

صلاحیت تیک‌آبیش هم رد کردن.