وقتی یادت میره قبلا گفتی پنجاه و یک اسراییله.

حالا شاید سپاهی‌ها متوجه نباشن ولی همونطور که از دست ما برای براندازی کاری برنمیاد، برای نجات کشورهای منطقه هم از دست ما کاری برنمیاد. بنابراین اینکه کجاهاشون هدف قرار میگیره رو باید به خودشون گفت، نه به ما ایرانی‌ها.

آدم خودش بنویسه فریاد زدم عزادارم، وایب اینایی رو داره که میخوان ویدئو لایو بگیرن اول گوشی رو تنظیم می‌کنند بعد یهو گریه‌شون رو شروع می‌کنند، و خودشون فکر می‌کنند طبیعی افتاده.

تو قبیله سخیفان، کل تکلیف اخلاقی با تعدادی صحنه تعریف میشه. اگه معرکه جدا شدن ظالم و مظلوم، حاوی صحنه خشن یا دردناک نباشه، دیگه تکلیفی ندارند.

انقدر که مردم پیگیر جنگند خود نظام پیگیرش نیست‌. اگه هی درباره‌ش تیتر خبری درست می‌کنند فقط برای اینه که بگن کشتن پنجاه هزارنفر انقدر کار ساده و عادی‌ایه که ازش عبور کردیم و حالا مشغولیت دیگری در خارج داریم!
آره متأسفانه، من شیعیان رو بهتر از مردم ایران میشناسم.

روس‌ها استارلینک رو می‌بستن به پهپاد دیگه از اختلال‌های رادیویی رد میشد. ماسک محدودیت سرعت گذاشت گیرنده از یه حدی سریعتر حرکت کنه قطعش کنه دوباره وصل کنه، که همین کافی بود پرنده بره تو باقالی‌ها. حالا بوقچی روس‌ها تو تلویزیون‌شون میگه باید بمب اتمی رو بفرستیم تو جو منفجر کنیم ماهواره‌های ماسک از بین برن!
این وحوش ارباب آخوندن.

حالا شما میخوای در توالت بسته بمونه فقط و کاری با سرنوشت مردم گیر افتاده داخلش نداری، حق داری، ولی قصص انبیاء رو چیز نکن، چون اون بزرگواران نه تنها دنبال صلح نبودن بلکه دعواها رو شروع کردن.

به حرف هیچ سیاستمداری نباید دل‌ بست، مخصوصا از نوع معامله‌گرش. اما ترامپ اولیشونه که s جمع نذاشت برای آیت‌الله، و the گذاشت قبلش، که فقط یک نفر هدف باشه.

که نشون میده از ایران جلوتر هستند.

این‌‌ها فکر می‌کنند دموکراسی یه جور ترانس برقه، وقتی وصل می‌کنیم باید برق میزون باشه پِر پِر نکنه، و اگه کرد یعنی به درد نمیخوره!
دموکراسی یعنی شما گوه میخوری بگی من چجوری زندگی کنم. اینجوری بش نگاه کن میفهمی چرا ضروریه.

تأثیرگذاری دکتر بر افکار عمومی ایرانیان از کل اپوزیسیون بیشتر بوده.

چه دور از ذهن و چه غیرمنتظره و چه شوکه‌کننده

هزاران افغان با شوک مالی، عاطفی، و روانی روبرو شدند، چون یک شبه از کشور اخراج شدند، بدون اینکه هیچ معنا و مفهومی پشتش باشه.
قبلا درباره ظلم بی‌معنی نوشته بودم.
دیگه از بیان اینکه بدون هیچ معنی خاصی ظلم می‌کنند هم ابایی ندارند.

آقا.. تو خرسون اوکراین، روس‌ها پیرزن رو با سبد خریدش میزنن. پیرمرد رو با فاصله می‌زنند که زخمی بشه، که تا یه جایی رو لنگان لنگان بره، و کل مسیر با پهپاد دنبالش می‌کنند و می‌خندند، وقتی حوصله‌شون سر رفت یکی دیگه می‌زنند که کارش تموم بشه. لطفا حیرت‌نامه نویسی رو بذارید کنار. جنگ همینه. جنگ دقیقا اینه. جنگ یعنی مواجه شدن با واقعیت انسان.

«چطور یک نوجوان اسلحه در دست دارد و ...»

جانم، جنگ مال پسرهای هجده نوزده‌ساله‌ست‌. حالا اینا پایین‌تر هم میرن ولی کلا سنش همینه. ارتش‌ها از بچه‌ها تشکیل شده‌اند. چون بچه‌ست که فکر می‌کنه چون اینطرف اسلحه‌ست جاش امنه. بچه‌ست که دروغ‌های ارتش رو باور می‌کنه. الان اون ناو هواپیمابر که انقدر درباره‌ش گوگل می‌کنید رو پسرهای نوزده ساله‌ میچرخونند. اونی که تو موتورخونه‌ش کار می‌کنه لیترالی یه بچه‌ست.

لطفا کمی با دنیا آشنا شوید پلیز.

الان وضع رییس‌جمهور اینجوریه که ممکنه زن خلیفه برای توافق درخواست بشه، اما به پزشکیان بگه اول تو دخترتو بفرست، بعد اینم نامه بزنه که «توصیه به دخترم برای سفر به ترکیه».

یک تک‌تیرانداز حرفه‌ای هیچوقت سر رو هدف قرار نمیده. جزء اصول ابتدایی این کار اینه که مرکز بدن که مساحت بیشتری داره و احتمال خطا رفتن رو کم می‌کنه، هدف قرار بگیره. اما تو ایران فقط می‌بینید که مدام سر رو می‌زنند. چون براشون یه تفریحه. مهم نیست چندبار خطا بره. همینکه یکیش بالاخره به سر بخوره و ترکیدنش رو ببینند، براشون مفرحه. این ذات انسانه. تو ایران چیزی مانع این ذات نیست، بنابراین تخته گاز با همین ذات میتازند. در جوامع متمدن، بش افسار زده میشه. با قانون، با آموزش، با خانواده، و حتی با پول.
صمیمانه آرزو دارم این رو همین‌جا از من بیاموزید، نه جای دیگه‌ای که طبیعت براتون انتخاب می‌کنه. چون اونجا کلاس درس تمیزی نخواهد بود.

قایق موتوری‌های سپاه میخواستن یه نفتکش رو بگیرن، نفتکشه گفته «من اصلا بهتون فکر هم نمی‌کنم».
به این اثر US Navy گویند.

طفلی میخواست بازم عکس بگیره که گفتن نه اندفعه پارتی بزرگسالانه‌.

یادتونه چقدر همین کسشر رو درباره یمن می‌گفتن؟ دیدید بعدش چطور حوثی‌ها رو به فاک دادن؟ اگه هزینه فایده زیاد متناسب نباشه، یه فاکتور دیگه صادر می‌کنند. تو دومی متناسب درمیاد.

کون سفیدمان را آمریکا ببیند مسئله‌ای نیست، قبلا هم دیده، ولی جلوی همسایه‌ها یکم رویمان نمی‌شود.