لطف فرمودند، فروپاشی تدریجی رو که سپاهی‌های بازنشسته هم حمایت می‌کنند.

اگه مقامات غربی و عربی اینجا رو میخوندن بشون می‌گفتم عزیزان، تو کشته‌ها هزاران بازنشسته داریم. یعنی این‌ها حداقل سی سال برای همین نظام کار کرده بودند. یکم به خودتون بیایید.

ترکیه گفته حاضره اورانیوم غنی‌شده ایران رو بگیره تا همه صلوات ختم کنند.

اینا خیلی میترسن اطراف دریاچه وان متروکه بشه.

من که بعد از سال‌ها نتونستم فضای فارسی اینترنت رو متقاعد کنم به نطق‌های خلیفه نپردازند، شاید ترامپ بتونه با «اینو نگه چی بگه؟» قانع‌شون کنه.

Lasciate ogne speranza.

جنبش پاسخ به سوالات

حالا شوخی تاریخ با ماست یا چی، ولی اسکندر هم به تغییر سران قناعت کرد و بیشتر امور مملکت رو به خود ایرانی‌ها سپرد، در حالی که ما لازم داشتیم اداره کشور هم غربی‌ها انجام بدن.

عزیزان تازه الان کاپوت را بالا زده و می‌بینند نه انجین هست نه گیربکس.

مرتبه قداست در ایران یکم فرق داره با بقیه جاها. اینجا عزاداری در رأس هرمه، بعد خدا، بعد شاه.

ولی اینجوری مسلمون نشدن. اسلام رو ایران ساخت. ولی اگه مردم این نتایجی رو بگیرن که شما می‌گیرید، مخالفتی ندارم. طبق فرموده جرمی کلارکسون:
"Oh No...
Anyway"

و اگر بزنیم و موفق نباشد خشتک‌مان را به عنوان عمامه می‌گذارند روی سرمان، ولی به ریسکش میارزد.

تو ایران رو هیچی نمیشه شرط بست، جز بی‌اطلاعی ایرانی‌ها ازینکه چیزها چطور کار می‌کنند‌.

این کار کدومتونه؟

میم‌ها که حقند، و خودم هم گفتم که وایب اسراییل، جنگ خیلی جدی نیست، ولی اینکه ایرانی‌ها فکر می‌کنند جنگ خیلی جدی اینجوریه که یه اسنپ میگیری بچه‌ها رو میبری منطقه بعد فرداش شروع می‌کنی کوبیدن، مفرح ذاته یه مقدار.

گویا یزید به دکترین خودش عمل نکرد، چون پسر فرمانده مخالفین رو زنده نگه داشت که نسل رو ادامه بده، ولی هرجور صلاحه.

خاورمیانه جاییه که خیلی بحث‌ها پیش میاد. دعواها و جدل‌ها و رأی‌گیری‌ها و رقابت‌ها. حتی گاهی میشینن دور هم مناظره فلسفی می‌کنند. در واقع قدیمی‌ترین میزگردهای فلسفی مربوط به خاورمیانه‌ست، از زمان خلافت عباسی. اما همه این‌ها که تموم شد همگی نتیجه میگیرند که باید بقیه رو از دم کشت! و همین کار رو کردند.

از قضا یکی از دلایل عافیت‌طلبی در خاورمیانه هم همینه، که یه عده بنا بر تجربه میگن آقا در نهایت داستان اینه که یک طرف میاد بقیه رو از دم می‌کشه، و بعد از مدتی یه عده دیگه میاد این یکی‌ها رو از دم می‌کشه، پس ولش کن بذار زندگی‌مون رو بکنیم، با ما یا بی‌ما اینا حمام‌ خون‌شون رو راه میندازن. و البته این تو دوران قدیم تا حد زیادی جواب بود. چون ظلم نهایتش این بود که مانع میشد از سطح بخور و نمیر بالاتر بری. انقدر خراج میگرفتن که همه محصولت میرفت برای خلیفه، و یه سهم فقط برای زنده موندن برات میموند. الان ولی اینجوری نیست. الان بقای افراد وابسته به یه عدد تو یه حساب بانکیه. یعنی تا یه حدی میتونی بگی ولش کن بابا.

تو تاریخ زیاد نوشتن که در دوران فلان پادشاه شورش‌ها زیاد شد و مجبور شد سرکوب کنه و این‌ها. ولی در اغلب موارد خبری نبوده‌. شلوغی‌ها بیشتر اقدامات مدعیان جانشینی بوده که خودشون یه پشتوانه‌ای از املاک و خدم و حشم داشتند. مردم عادی بیشتر با خراج‌بگیرها مشکل داشتند، نه خود حکومت. برای همین بیشتر تلفات حکومت‌های قدیم در بین مردم، خراج‌بگیرهاش بودند. می‌اومد می‌گفت هرچی دارید بدید، اوناهم می‌گرفتن سرش رو میبریدن مینداختن تو چاه‌. بعد حالا حاکم یکی دیگه رو میفرستاد که دو نفر رو گردن میزد برای قصاص، ولی کنارش می‌گفت «باشه حالا». گاهی حتی شکایت از خراج‌بگیر رو به خود شاه میبردند. چون اتوریته رو قبول داشتند، کارگزار رو قبول نداشتند. در دوران ما کاملا برعکسه. بیشترین تلفات حکومت، تو نیروهای مسلحشه. مثل نیروی انتظامی که هرروز برای خودش حجله میذاره. اما تا حالا ندیدید یه ممیز اداره مالیات رو ترور کنند. چون نیروی مسلح، گارد اتوریته حساب میشه، ولی کارگزار رو میگن «کارمند بدبخت». جمهوری اسلامی میخواد مردم همون حالت هشتصد سال پیش رو داشته باشند، که اتوریته رو قبول داشته باشند، و فقط سر کارگزار رو ببرند. نه اینکه کارگزار رو ول کنند و هرروز اتوریته رو زیر سوال ببرند. و فکر می‌کنند این یه چیزی مربوط به عقایده، و غرب عقیده مردم رو تغییر داده. در حالی که مربوط به اقتصاده. اقتصاد امروز رو دیگه نمیشه برگردوند به هشتصدسال قبل، حتی اگه مردم از گرسنگی تلف بشن. پس پذیرفتن اتوریته هم برنمیگرده به هشتصدسال قبل.
اینم از درس خارج فقه امروز.

اینا با همین ترکیب بیان جلو ویترین طلافروشی طلافروشه می‌فهمه قضیه چیه درو براشون باز نمی‌کنه، ولی هرجور صلاحه.

وقتی قراره در هر صورت تماشاگر وقایع باشی گزینه
Trust me bro
خیلی هم بد نیست. تا چند روز دیگه مشخص میشه بهرحال.