نباید پلیس کلام دیگران شد، ولی باید گوش تیز کرد که از چه کلماتی استفاده می‌کنند. صفات غلیظ برای موقعیتی که رقیقه، نیت طرف رو نشون میده. و برعکس صفات رقیق برای موقعیتی که غلیظه. مثلا میگه «مدیریت آب در کشور ما معیوبه» یا «نظام توزیع ارز در کشور نامطلوبه». جاکش معیوب؟ نامطلوب؟ این صفات برای مشکلات سوئیسن. الان فقط باید از صفتی مثل «کثافت‌بار» استفاده کنی. باید بگی «واردکننده‌های کشور ما کسکش هستند». الان ادب داشتن رد فلگه.

تنها چیزی که توش ادعا دارم فارسیه. فارسیم خیلی خوبه. ولی بازم نمی‌فهمید چی می‌نویسم. که نشون میده وضع خیلی خرابه.

کسی که با لجنزار موجود مشکل داره نمیتونه همزمان آخوند هم باشه.
سوال بعدی‌.

اگه بیایید قول میدیم از یه بازجوی خوشگل رونمایی کنیم.

وقتی مهارت سیصد خط حرف زدن ولی جواب سوال رو ندادن رو از رفسنجانی یاد گرفتی.

تو حجره اینا استدلال یعنی خطبه‌‌ای که شنونده برای تحریک نشدن سیاتیک در مدت جلسه، اکثریت وزنش رو ازینور کونش به اونور جابجا کنه.

یعنی ایرانی خودشو قاطی پروپاگاندای فاشیست‌ها کرد و بازم مانع نشد که بکنن تو پاچه‌ش؟ چه غیرمنتظره.

خیلی زود از «اگه افغانی نبود که نون بخوره با پول سوبسیدش می‌تونستیم یه فرودگاه مثل فرودگاه دبی بسازیم» رسیدن به «پول نونی که افغانی دیگه نمیخوره رو هم باید شما بدید».

حالا اینجا رو میخونن یا نه مشخص نیست، ولی یکی از پشت بشون گفت قصه‌ش خوب درنیومده.

نگران اون دختر لخت ایرانی‌ام که فکر کردن خلبان اسراییله.

چه شوکه‌کننده و چه دور از ذهن

حضرت لوط به قومش می‌گفت بیایید دخترهام رو بردارید مهمونام رو ول کنید. آخوند یه شرایطی ساخت که بگن مادر و خواهرمون رو ول کنید همون به پسرها تجاوز کنید.

ماشین استاندارد و ایمن و به روز دنیا نمیتونه قانون نیوتون رو خم کنه البته ولی هرجور صلاحه.

حکمرانی ایدئولوژی معناگرا، در فرآیندی عبرت‌آمیز، یک ماتریالیسم غلیظ ایجاد کرد که گاهی خود مردم هم متوجه نیستند که گرفتارشند. وقتی عن معناگرایی رو دربیاری، برعکس متریال به تمام دغدغه تبدیل میشه. تا جایی که حتی از دوگانه متریال و معنا هم فراتر میره، و به دوگانه‌های عجیب‌تری مثل متریال و قدرت انتخاب! میرسه. که مورد ایمنی خودرو یکی ازون‌هاست. چنان این نعمت روزمره از مردم دریغ شده، که متریال این نعمت به عنوان ناجی انسان معرفی میشه، و نه انتخاب انسان. برای همین می‌بینید به گاو بودن رانندگان اشاره‌ای نمی‌کنند. در حالی که در شرایط دریغ نعمت، انتخاب اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه‌. مثل ‌وقتی که طرف میدونه زود سرما میخوره (نعمت سیستم ایمنی قوی ازش دریغ شده) و انتخاب می‌کنه که بیشتر در لباس پوشیدن دقت کنه.

حتی فرماندهان سپاه هم اخبار غزه رو نگاه نمی‌کنند.

حالا اگه باز نگن توهم دانایی دارم اگه همه کانال من رو میخوندن یکم در وقت‌شون صرفه‌جویی میشد، ولی هرجور صلاحه.

کسی که ۱۰ هزار دلارشو ۳۰ دلار میفروشه میخواد به شما یاد بده چجوری ۳۰ دلار بذاری ۱۰ هزار دلار برداری‌.

اسلحه‌ای که گیر کرده رو نمیندازن دور البته، گیرش رو برطرف می‌کنند. مجتبی هم کلا مدرک نداره که تقلبی باشه. ولی هرجور صلاحه.

آخوندهای دفتر سیستانی ترجمه عربی به فارسی بلد نیستن، من ترک بلدم. خود سیستانی هم بلد نیست فتوا میده اسم مکان رو قید کنه، ما باید قید کنیم.‌

لغزش فرویدی آخوند مشرک شیعه فقط اونجا که به اقامه نماز، میگه «وقتشو داره میذاره». نماز جماعت واجبه، یعنی «باید» از خونه بری بیرون، مگر اینکه عذر فیزیکی داشته باشی. اما در ذهن این مفت‌خورها «زحمت» به حساب میاد.

اگه غذا گیرت نمیاد باید سیستم گوارشت رو بهینه کنی. یا باید معده‌ت رو دربیاری، یا یاد بگیری چوب بخوری.