ما رو باش فکر می کردیم مشکل فقط طول آلته. نگو مومنین قبلا با چالش آلت خودکاری هم مواجه بودن.

نمیشه با قطعیت گفت غیرشرعیه. ولی اینا این چیزها حالیشون نبوده بهرحال. جایی که مربوط به پوله مثلا، هزار راه برای دور زدن شرع ابداع می‌کنند‌.

توالت فرنگی‌شون شلنگ نداشت.

قرن‌ها گفتند زن‌ها وراجند. تا اینکه در قرن بیست و یکم مشخص شد مردها می‌نشینند جلوی میکروفون و دو ساعت و سه ساعت صحبت می‌کنند. شرکت Rode زن رو ازین انگ نجات داد.

بذارید به عنوان کسی که اونجا بوده بگم، در آمریکا هم آب در صد درجه به جوش میاد.

قدیم مهاجرت یه سفر نبود. یه خودکشی بود. می‌پذیرفتی که میمیری، اما این شانس وجود داره که در مقصد دوباره به دنیا بیای‌. بنابراین اگه کسی مهاجرت میکرد و بین راه خرس‌ها میخوردنش، یا تو مقصد بومی‌ها زنده کبابش می‌کردن، کسی نمی‌گفت «بنده خدا تصمیم درستی نگرفت». می‌گفتن سرنوشتش این بود. همونطور که درباره کسانی که در وطن میموندند و بگا میرفتند می‌گفتند سرنوشتش این بود. اما الان اینجوری نیست. الان فکر می‌کنند مهاجرت مثل انتخاب بستنیه. که باید دقت کنی طعم انبه رو میخوای یا شاتوت. و اگه اشتباه برداشتی بگی «همون بستنی سنتی خودمون خوشمزه‌تره». چون شهر اینجوری تربیت‌شون کرده. و‌ شهر یه چیز شکننده‌ست. یعنی تا وقتی هست بت اجازه میده اسگل باشی. می‌دونید که، اسگل بودن یه چیز لاکشریه. اما به مو بنده. اگه شهر بهم بریزه، فرصت‌های لاکشری هم از دست میره، و دیگه اجازه پیدا نمی‌کنی اسگل باشی. اگه می‌بینید بعضی‌ها به راحتی اسگلند، برای اینه که مو هنوز پاره نشده. ولی خواهد شد.

ولی طبق متد پدرم، اگر خانواده هشتاد میلیون نفر باشند، کسانی که شکل‌شان و فکرشان و حتی ژن‌شان فرق دارد باید سرکوب شوند.

ما هم شبیه بچه‌شیعه‌ها نیستیم. پس هزینه ویزا و تحصیل و اقامت‌ و عطینا‌مان در کانادا و استرالیا رو از درآمد قاچاق سوخت و بقیه منابع ایران، بدید بیاد.

سلول‌های مردان هم برای فرسودگی باید جواز بگیرن‌.

در کشورهای صنعتی که اقتصاد چند تریلیون دلاری دارند، بالا رفتن مدت زندگی در خانه والدین به یک نُرم اجتماعی تبدیل شده، بعد پرنسس کله‌سیاه در قلب خاورمیانه، و در غیرعادی‌ترین کشور جهان، که اقتصادش در هرج و مرج کامله، میگه چرا کابوی پیدا نمی‌کنم؟

ایزوله بودن در محیط داخلی کشور، و بی‌اطلاعی از دیتاهای اقتصادی، باعث شده متوجه نباشند چه معجزه‌ای در ایران در جریانه. اگه در این کشور هروز صبح با کامیون کمپرسی جسد کسانی که خودکشی کرده‌اند رو جمع‌آوری و فله‌ای با لودر خاک می‌کردند، باز طبیعی بود. اینکه مردم در حالی که تنفس دارند، قدم می‌زنند و کارهای روزانه‌شون رو انجام میدن، یه معجزه‌ست. روی مچ دست همه ما باید حداقل یه جای تیغ می‌بود.

ازونجایی که دیگه فرار با چادر هم جواب نمیده و باید تغییر جنسیت داد، میتونه از عوارض داروهای هورمونی باشه.

مائو که داشت میمرد، اونایی که میخواستن جانشینی رو به نفع خودشون کنند به زور زنده نگهش داشتند چون تایم مرگش با برنامه‌شون جور نبود و فرجه میخواستن. طرف عین سگ جون داد تا اینا بتونند برنامه‌شون رو پیش ببرند. که البته بعدن به جرم خیانت اعدام شدند. حالا نه که اون داستان‌ها تکرار بشه. ولی دیکتاتوری اینجوریه کلا.

وقتی از تایلند برمیگردی میفهمی پسر بوده.

نظرم اینه که اگه پولدار بودم یه دونه بعدازظهر شما رو یک میلیون دلار میخریدم. تو دلم مونده یه بعدازظهر بتونم همینقدر رها باشم از عقل و راحت بخوابم.

اگه یه مسابقه بذاریم بین والتر وایت، و «هر تولیدکننده‌ای در ایران» در تولید ماده‌های مختلف، از سوخت گرفته تا دارو، و والتر تو گاراژ خونه‌ش انجام بده و اونا تو پالایشگاه‌ها و لابراتوارها، والتر وایت هم تو کیفیت و هم تو قیمت برنده میشه.

این نادان هم میخواد جای بیت‌کوین رو بگیره، هم جای کازینوها رو بگیره، هم جای گوگل رو بگیره، هم جای OpenAI رو بگیره، و هم جای آمازون رو بگیره. آخرش هم همه‌ کاربرهای خودش رو بگا میده. امارات که دیکتاتوریه، چرا قانون «بشین سرجات» ندارن؟

اگه هم مرد میگن خوب عمر کرد. وین وین.

تو کرونا به خوبی معلوم شد که در پزشکی با معلومات و تجربیات طرف نیستیم صرفا. با تیپ شخصیتی و جهان‌بینی و ایدئولوژی دکترها هم طرفیم و این‌ها هم جزیی از معادله‌ست. اگه چیزی دست من بود، کل ترم اول پزشکی رو اختصاص میدادم به درس منطق.

یه دراگ خاصیه که باید بیمار رو محکم بست به تخت و به همه گفت به ناله‌هاش توجه نکنید، براش لازمه.