یه جنبه دیگه این ژانر هم اینجوریه: «من بودم به این دلیل این کارو می‌کردم، پس اونا هم به همین دلیل این کار رو کردن».

اگر مملکت آنجوری نباشد که من می‌پسندم، طویله می‌شود.

باید کشوری که هلی‌کوپتر برای خاموش کردن آتش ندارد از ترکیه که یکی از قوی‌ترین اعضای ناتو است، بیشتر جنگنده داشته باشد، و این با ۲۵ میلیارد قابل انجام است.

چندین سال قبل تنها کسی که تو فضای فارسی می‌گفت بدون نیروی هوایی کیر دشمن هم نمی‌تونید بخورید، من بودم، و این خرچسونه‌ها داشتن با موشک جق می‌زدن. حالا همگی یهویی کارشناس جنگنده نسل ۵ شده‌اند و فی میدن.

نه تنها با چشم برزخی داخل محموله رو هم می‌بینند و کالا رو شناسایی می‌کنند، بلکه فی‌الفور انگیزه سیاست‌مدار رو هم کشف می‌کنند. آدم حسودیش میشه.

شیائومی، موتورولا، و وان‌پلاس، تو بازار آمریکا حضور دارند. عموم مشتریان، نِرد نیستند مثل من و شما‌، و به مشحصات روی کاغذ اهمیت نمیدن.

تو حجره بچه‌شیعه رشوه چیزیه که از طریق مکالمه کشف میشه، نه از طریق بررسی حساب‌های بانکی.

هر تصویری که آبروی نظام اسلامی‌شون رو میبره میگن هوش مصنوعی ساخته، اما به صورت استثنایی معتقدند هوش مصنوعی توان ساخت صدای مکالمه دو نفر رو نداره! (که از لحاظ فنی الان میتونه با حداقل خطا و مثل آب خوردن انجام بده) و شنود برای دادگاه باید معتبر باشه.

Told ya

ریتم داره تکراری میشه. اول لب مرز میان از ارتفاع چهل هزارپایی بیلاخ نشون میدن. بعد کشورهای همسایه نماینده میفرستن تهران که بیاد بگه «قراره یکی بکنت‌تون، نمی‌دونم کیه فقط سایزشو میدونم». که بعد اینا بگن طوری نیست. و بعد تِپ تِپ تِپ.

گلچین روزگار، چه رئیسی‌پسند است.

شطرنج شیعه رو یه جوری چیدن که به هرکی کون بده اسراییل میبازه.

هفت اکتبر رو استارت زدن تا عادی‌سازی روابط بین اسراییل و عربستان متوقف بشه. الان میگن پیروزی در اینه که عربستان و اسراییل بهمدیگه ضمانت‌هایی بدن! فکر کن یه عده برای این ایدئولوژی بادمحور خون هم دادن.

ما رو باش فکر می کردیم مشکل فقط طول آلته. نگو مومنین قبلا با چالش آلت خودکاری هم مواجه بودن.

نمیشه با قطعیت گفت غیرشرعیه. ولی اینا این چیزها حالیشون نبوده بهرحال. جایی که مربوط به پوله مثلا، هزار راه برای دور زدن شرع ابداع می‌کنند‌.

توالت فرنگی‌شون شلنگ نداشت.

قرن‌ها گفتند زن‌ها وراجند. تا اینکه در قرن بیست و یکم مشخص شد مردها می‌نشینند جلوی میکروفون و دو ساعت و سه ساعت صحبت می‌کنند. شرکت Rode زن رو ازین انگ نجات داد.

بذارید به عنوان کسی که اونجا بوده بگم، در آمریکا هم آب در صد درجه به جوش میاد.

قدیم مهاجرت یه سفر نبود. یه خودکشی بود. می‌پذیرفتی که میمیری، اما این شانس وجود داره که در مقصد دوباره به دنیا بیای‌. بنابراین اگه کسی مهاجرت میکرد و بین راه خرس‌ها میخوردنش، یا تو مقصد بومی‌ها زنده کبابش می‌کردن، کسی نمی‌گفت «بنده خدا تصمیم درستی نگرفت». می‌گفتن سرنوشتش این بود. همونطور که درباره کسانی که در وطن میموندند و بگا میرفتند می‌گفتند سرنوشتش این بود. اما الان اینجوری نیست. الان فکر می‌کنند مهاجرت مثل انتخاب بستنیه. که باید دقت کنی طعم انبه رو میخوای یا شاتوت. و اگه اشتباه برداشتی بگی «همون بستنی سنتی خودمون خوشمزه‌تره». چون شهر اینجوری تربیت‌شون کرده. و‌ شهر یه چیز شکننده‌ست. یعنی تا وقتی هست بت اجازه میده اسگل باشی. می‌دونید که، اسگل بودن یه چیز لاکشریه. اما به مو بنده. اگه شهر بهم بریزه، فرصت‌های لاکشری هم از دست میره، و دیگه اجازه پیدا نمی‌کنی اسگل باشی. اگه می‌بینید بعضی‌ها به راحتی اسگلند، برای اینه که مو هنوز پاره نشده. ولی خواهد شد.

ولی طبق متد پدرم، اگر خانواده هشتاد میلیون نفر باشند، کسانی که شکل‌شان و فکرشان و حتی ژن‌شان فرق دارد باید سرکوب شوند.

ما هم شبیه بچه‌شیعه‌ها نیستیم. پس هزینه ویزا و تحصیل و اقامت‌ و عطینا‌مان در کانادا و استرالیا رو از درآمد قاچاق سوخت و بقیه منابع ایران، بدید بیاد.