Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مردم‌نگاری در دروازه غاز، یادداشت های میدانی هم نشینی با طردشدگان، علی اصغر ایزدی جیران
@Analysisisocialproblems
@Analysisisocialproblems
👌1
🔰 خشونت فرهنگ و بی خانمان شدن:
پژوهشی مردم شناختی در میان معتادها در دروازه غار تهران
✍ اصغر ایزدی جیران
استادیار دانشکده علوم اجتماعی تبریز
🔹چکیده پژوهش
🔖 این پژوهش مردمنگارانه که در بین معتادهای کارتن خواب دروازه غار انجام شده به دنبال آن است که تمایل برخی از معتادها را به بی خانمانی بکاود. از زمستان ۱۳۹۵ تا تابستان ۱۳۹۶ در محیط هایی که معتاد ها زندگی می کردند حضور یافتم و روابط دوستانه ای با آنها ایجاد کردم که باعث شد بتوانم آنها را به طور مستقیم مشاهده کنم، در موقعیت های طبیعی با آنان حرف بزنم، و در فعالیت های شان شرکت کنم. آنها به من اعتماد کردند و از من در برابر برخی خطرات محافظت کردند.
▪️داده ها با روایت پردازی مردم نگارانه در قالب واحدهای گلچین فیلدنوت - کامنتاری ارائه و تحلیل شده اند. برخلاف تصورهای مرسوم که علت بی خانمانی معتادها را به مسائل اقتصادی یا حمایتی ربط می دهند، من بر تولد فرهنگ جدیدی تمرکز می کنم که تولیدکننده مقوله های جدید معنایی و عاطفی منفی نسبت به معتادهاست. خشونت فرهنگ از خانواده آغاز می شود، با این تصور که معتاد شدن خانواده را بی آبرو و بدنام می کند.
▪️معتادها در برابر این فرهنگ جدید مجبور می شوند بی خانمان شوند، خودشان بدنام شوند تا خانواده از بدنامی رهایی یابد. خشونت فرهنگ به خانواده و مردم عادی گسترش می یابد، با این پنداشت که معتادها آدم های بی ارزشی هستند و حتی جامعه را تهدید می کنند. برای همین خشونت فرهنگ جدید صرفا در حد نمادین باقی نمی ماند و اعمال یک خشونت فیزیکی تمام عیار بر معتادها را مشروع می سازد. تولد این فرهنگ جدید در ایران معاصر عیان گر آن شکلی از اقتصاد اخلاق است که در آن گروه هایی از افراد جامعه، بنابر متفاوت بودن و فاصله گرفتن از جامعه، تحت انواع خشونت ها قرار می گیرند.
🆔 @Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
پژوهشی مردم شناختی در میان معتادها در دروازه غار تهران
✍ اصغر ایزدی جیران
استادیار دانشکده علوم اجتماعی تبریز
🔹چکیده پژوهش
🔖 این پژوهش مردمنگارانه که در بین معتادهای کارتن خواب دروازه غار انجام شده به دنبال آن است که تمایل برخی از معتادها را به بی خانمانی بکاود. از زمستان ۱۳۹۵ تا تابستان ۱۳۹۶ در محیط هایی که معتاد ها زندگی می کردند حضور یافتم و روابط دوستانه ای با آنها ایجاد کردم که باعث شد بتوانم آنها را به طور مستقیم مشاهده کنم، در موقعیت های طبیعی با آنان حرف بزنم، و در فعالیت های شان شرکت کنم. آنها به من اعتماد کردند و از من در برابر برخی خطرات محافظت کردند.
▪️داده ها با روایت پردازی مردم نگارانه در قالب واحدهای گلچین فیلدنوت - کامنتاری ارائه و تحلیل شده اند. برخلاف تصورهای مرسوم که علت بی خانمانی معتادها را به مسائل اقتصادی یا حمایتی ربط می دهند، من بر تولد فرهنگ جدیدی تمرکز می کنم که تولیدکننده مقوله های جدید معنایی و عاطفی منفی نسبت به معتادهاست. خشونت فرهنگ از خانواده آغاز می شود، با این تصور که معتاد شدن خانواده را بی آبرو و بدنام می کند.
▪️معتادها در برابر این فرهنگ جدید مجبور می شوند بی خانمان شوند، خودشان بدنام شوند تا خانواده از بدنامی رهایی یابد. خشونت فرهنگ به خانواده و مردم عادی گسترش می یابد، با این پنداشت که معتادها آدم های بی ارزشی هستند و حتی جامعه را تهدید می کنند. برای همین خشونت فرهنگ جدید صرفا در حد نمادین باقی نمی ماند و اعمال یک خشونت فیزیکی تمام عیار بر معتادها را مشروع می سازد. تولد این فرهنگ جدید در ایران معاصر عیان گر آن شکلی از اقتصاد اخلاق است که در آن گروه هایی از افراد جامعه، بنابر متفاوت بودن و فاصله گرفتن از جامعه، تحت انواع خشونت ها قرار می گیرند.
🆔 @Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
👍2
Forwarded from شرق
🔺داده‌های آخرین پیمایش شیوع اختلالات روان‌پزشکی در ایران نشان داد:
🔺افزایش اختلالات روان در مردان
محمدحسین موسوی
🔹مدیر اجرائی پژوهش می‌گوید 3 سال از انتشار نتایج پیمایش جلوگیری کردند
«یافته‌های پیمایش سال ۱۴۰۱ به‌عنوان آخرین پیمایش انجام‌شده درباره اختلالات روان‌پزشکی در ایران منتشر شد؛ پیمایشی که به دلیل بعضی ملاحظات منتشر نشده بود. در سال 1391 نیز ما چنین پژوهشی را انجام دادیم و تا تغییر دولت نتوانستیم نتایج آن را منتشر کنیم. در دولت قبل نیز هر چقدر تلاش کردیم مسئولان را توجیه کنیم که در بسیاری از شاخص‌ها وضعیت ما خیلی بد و باعث سرشکستگی نیست، نتوانستیم».
🔹گزارش کامل را اینجا بخوانید
@sharghdaily
sharghdaily.com
🔺افزایش اختلالات روان در مردان
محمدحسین موسوی
🔹مدیر اجرائی پژوهش می‌گوید 3 سال از انتشار نتایج پیمایش جلوگیری کردند
«یافته‌های پیمایش سال ۱۴۰۱ به‌عنوان آخرین پیمایش انجام‌شده درباره اختلالات روان‌پزشکی در ایران منتشر شد؛ پیمایشی که به دلیل بعضی ملاحظات منتشر نشده بود. در سال 1391 نیز ما چنین پژوهشی را انجام دادیم و تا تغییر دولت نتوانستیم نتایج آن را منتشر کنیم. در دولت قبل نیز هر چقدر تلاش کردیم مسئولان را توجیه کنیم که در بسیاری از شاخص‌ها وضعیت ما خیلی بد و باعث سرشکستگی نیست، نتوانستیم».
🔹گزارش کامل را اینجا بخوانید
@sharghdaily
sharghdaily.com
👌1
Forwarded from مؤسسه رحمان
🔻دکتر ایزدی جیران در نشست گزارش پژوهش «فقر به‌علاوه مواد و ضایعات»:
🔹یک منطقۀ بزرگ صنعت جمع‌آوری و تفکیک ضایعات و زباله با نزدیک ۳۰۰ مغازه جمع‌آوری ضایعات در محلۀ جعفرآباد کرمانشاه شکل گرفته.
🔹با وجود جمعیت لک در شهری که عمدتاً قومیت برتر و دارای قدرت کرد است، تقابل و تضاد و کلیشه‌هایی پدید آمده است. این طرد قومیتی حتب به نهادها هم نفوذ کرده است. از طرفی جوان‌‌ها به این فکر می‌کنند که نمی‌توانند فرهنگ و زبان لکی خود را حفظ کنند.
🔹وقتی مناطق حاشیه‌نشین از اقتصاد رسمی شهر طرد می‌شوند، جمعیتی که مهارت کافی و سرمایۀ فرهنگی ندارند خودشان دست به ابتکارهای اقتصادی می‌زنند: «امروز صاحبان مغازه‌های ضایعات با افتخار می‌گویند که ما قطب جمع‌آوری ضایعات هستیم.»
🔹یک همبسته ضایعات و مواد آنجا شکل گرفته است. عموماً معتادهایی که خانه ندارند از راه جمع‌آوری پلاستیک از سطل زباله، خرج مواد روزانه را تأمین می‌کنند و به این محله مراجعه می‌کنند. بخشی از فضای بصری محله معتادهایی است که سرگردان هستند.
📌گزارش کامل را از اینجا بخوانید:
https://atiyeonline.ir/post/71084
وب‌سایت | اینستاگرام| تلگرام
🔹یک منطقۀ بزرگ صنعت جمع‌آوری و تفکیک ضایعات و زباله با نزدیک ۳۰۰ مغازه جمع‌آوری ضایعات در محلۀ جعفرآباد کرمانشاه شکل گرفته.
🔹با وجود جمعیت لک در شهری که عمدتاً قومیت برتر و دارای قدرت کرد است، تقابل و تضاد و کلیشه‌هایی پدید آمده است. این طرد قومیتی حتب به نهادها هم نفوذ کرده است. از طرفی جوان‌‌ها به این فکر می‌کنند که نمی‌توانند فرهنگ و زبان لکی خود را حفظ کنند.
🔹وقتی مناطق حاشیه‌نشین از اقتصاد رسمی شهر طرد می‌شوند، جمعیتی که مهارت کافی و سرمایۀ فرهنگی ندارند خودشان دست به ابتکارهای اقتصادی می‌زنند: «امروز صاحبان مغازه‌های ضایعات با افتخار می‌گویند که ما قطب جمع‌آوری ضایعات هستیم.»
🔹یک همبسته ضایعات و مواد آنجا شکل گرفته است. عموماً معتادهایی که خانه ندارند از راه جمع‌آوری پلاستیک از سطل زباله، خرج مواد روزانه را تأمین می‌کنند و به این محله مراجعه می‌کنند. بخشی از فضای بصری محله معتادهایی است که سرگردان هستند.
📌گزارش کامل را از اینجا بخوانید:
https://atiyeonline.ir/post/71084
وب‌سایت | اینستاگرام| تلگرام
👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔰تفاوت میان نگاه جادویی و نگاه محققانه به علم.
❇️ اندیشمند رمال نیست
🎦ویدئوی کوتاه از سخنرانی دکتر آرش حیدری جامعه شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگ
@Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
❇️ اندیشمند رمال نیست
🎦ویدئوی کوتاه از سخنرانی دکتر آرش حیدری جامعه شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگ
@Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جامعه شناس قصه گوئه ...
قصه گویی یعنی اینکه میاد تو زندگی روزمره
برای ما توضیح میده که چه اتفاقی داره تو این جامعه رخ میده.
#عباس_وریج_کاظمی
#جامعه_شناس
#نظریات_جامعه_شناسی
@Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
قصه گویی یعنی اینکه میاد تو زندگی روزمره
برای ما توضیح میده که چه اتفاقی داره تو این جامعه رخ میده.
#عباس_وریج_کاظمی
#جامعه_شناس
#نظریات_جامعه_شناسی
@Analysisisocialproblems
ارسال نظر: @Moslehfatahpour
Forwarded from پیام ما آنلاین
نقدی بر زوال پژوهش میدانی در علوم اجتماعی ایران امروز
تعلیق میدان
| محمد محمدی |
🔺آنچه امروز در افق پژوهش‌های علوم اجتماعی ایران بیش از هر امر دیگری خودنمایی می‌کند، نه تهی‌بودن میدان داده‌هاست و نه فقر چارچوب‌های نظری، بلکه پدیده‌ای است که می‌توان از آن با عنوان «تعلیق میدان» یاد کرد؛ وضعیتی که در آن، میدان پژوهش از جایگاه محوری خود در فرایند شناخت اجتماعی فروکاسته می‌شود و به امری پرهزینه، پرریسک و حاشیه‌ای بدل می‌شود که یا به تعویق می‌افتد یا عملاً از دستورکار پژوهش حذف می‌شود. این تعلیق، صرفاً به‌معنای یک کاستی روش‌شناختی نیست، بلکه نشانه‌ای ژرف‌تر از فرسایش تجربه میدانی و عقب‌نشینی تدریجی علوم اجتماعی از مواجهه بی‌واسطه با واقعیت اجتماعی است.
🔺پژوهش اجتماعی دیگر عمدتاً از دل حضور فعال، مشاهده دقیق و درگیری مداوم با زیست روزمره برنمی‌خیزد، بلکه بر اتکای فزاینده به داده‌های ثانویه، پرسشنامه‌های بی‌جان و نظریه‌هایی استوار می‌شود که پیشاپیش از خطر تماس مستقیم با واقعیت اجتماعی مصون‌سازی شده‌اند. پیامد این وضعیت آن است که «تجربه زیسته» به‌مثابه یکی از بنیادی‌ترین و زایاترین منابع شناخت اجتماعی به حاشیه رانده می‌شود و علوم اجتماعی، به‌تدریج، پیوند زنده و ارگانیک خود را با خیابان، محله، حاشیه‌ها و زندگی انضمامی مردم از دست می‌دهد.
🔺تعلیق میدان، پدیده‌ای تک‌بعدی نیست؛ بلکه محصول تلاقی هم‌زمان مجموعه‌ای از عوامل ساختاری، نهادی و زمینه‌ای است که به‌تدریج عرصه پژوهش‌های میدانی را تضعیف کرده‌اند. نخست باید به دانشگاه و نظام آموزش عالی اشاره کرد؛ محیطی که در آن آموزش روش تحقیق، غالباً به تمرین‌های انتزاعی، تکنیکی و آیین‌نامه‌محور فروکاسته شده است. در بسیاری از کلاس‌ها و کارگاه‌های «روش تحقیق»، میدان نه به‌مثابه عرصه‌ای زنده، متکثر، پرتنش و پیش‌بینی‌ناپذیر، بلکه به‌عنوان متغیری قابل‌کنترل و ایمن بازنمایی می‌شود.
گزارش کامل را در سایت «پیام ما» بخوانید.
https://payamema.ir/payam/144567
#علوم_انسانی #جامعه_شناسی #پیام_ما
@payamema
تعلیق میدان
| محمد محمدی |
🔺آنچه امروز در افق پژوهش‌های علوم اجتماعی ایران بیش از هر امر دیگری خودنمایی می‌کند، نه تهی‌بودن میدان داده‌هاست و نه فقر چارچوب‌های نظری، بلکه پدیده‌ای است که می‌توان از آن با عنوان «تعلیق میدان» یاد کرد؛ وضعیتی که در آن، میدان پژوهش از جایگاه محوری خود در فرایند شناخت اجتماعی فروکاسته می‌شود و به امری پرهزینه، پرریسک و حاشیه‌ای بدل می‌شود که یا به تعویق می‌افتد یا عملاً از دستورکار پژوهش حذف می‌شود. این تعلیق، صرفاً به‌معنای یک کاستی روش‌شناختی نیست، بلکه نشانه‌ای ژرف‌تر از فرسایش تجربه میدانی و عقب‌نشینی تدریجی علوم اجتماعی از مواجهه بی‌واسطه با واقعیت اجتماعی است.
🔺پژوهش اجتماعی دیگر عمدتاً از دل حضور فعال، مشاهده دقیق و درگیری مداوم با زیست روزمره برنمی‌خیزد، بلکه بر اتکای فزاینده به داده‌های ثانویه، پرسشنامه‌های بی‌جان و نظریه‌هایی استوار می‌شود که پیشاپیش از خطر تماس مستقیم با واقعیت اجتماعی مصون‌سازی شده‌اند. پیامد این وضعیت آن است که «تجربه زیسته» به‌مثابه یکی از بنیادی‌ترین و زایاترین منابع شناخت اجتماعی به حاشیه رانده می‌شود و علوم اجتماعی، به‌تدریج، پیوند زنده و ارگانیک خود را با خیابان، محله، حاشیه‌ها و زندگی انضمامی مردم از دست می‌دهد.
🔺تعلیق میدان، پدیده‌ای تک‌بعدی نیست؛ بلکه محصول تلاقی هم‌زمان مجموعه‌ای از عوامل ساختاری، نهادی و زمینه‌ای است که به‌تدریج عرصه پژوهش‌های میدانی را تضعیف کرده‌اند. نخست باید به دانشگاه و نظام آموزش عالی اشاره کرد؛ محیطی که در آن آموزش روش تحقیق، غالباً به تمرین‌های انتزاعی، تکنیکی و آیین‌نامه‌محور فروکاسته شده است. در بسیاری از کلاس‌ها و کارگاه‌های «روش تحقیق»، میدان نه به‌مثابه عرصه‌ای زنده، متکثر، پرتنش و پیش‌بینی‌ناپذیر، بلکه به‌عنوان متغیری قابل‌کنترل و ایمن بازنمایی می‌شود.
گزارش کامل را در سایت «پیام ما» بخوانید.
https://payamema.ir/payam/144567
#علوم_انسانی #جامعه_شناسی #پیام_ما
@payamema
👍1