همین الان devil wears Prada 2 رو دیدم و تا اطلاع ثانوی از لحاظ روحی و احساسی در دسترس نیستم.

خیلی با انتظارات پایین سمتش رفته بودم ولی این فیلم مجموعه‌ای از چیزهایی بود که نیاز داشتم بشنوم، یادآوری کنم و فریاد بزنم.

خیلی قشنگ بود خیلی.😭

و مهم‌تر از همه، با دیدن این فیلم یادم اومد چرا اینقدر نوشتن رو دوست داشتم، دارم و خواهم داشت.

نه فقط نوشتن؛ خوندن، دیدن، گفت‌وگو کردن، گوش دادن و از همه مهم‌تر خلق کردن.
به نظرم اگه توی این برهه از زندگیتون احساس کردین که دیگه به این مفاهیم نیازی ندارید این فیلم رو ببینید و ساده از پیامی که میخواد بهتون بده رد نشین.

Down bad HORRENDOUS

دلم book bouquet میخواد ولی کتابی که میخوام توی اون bouquet باشه مجموعه‌ی نغمه‌ی آتش و یخ آرلین‌بوک‌شاپه.

یه روزی اینقدر پولدار میشم که هم برای خودم کامل میخرمش هم برای دوست‌های نغمه‌دوستم.

حقیقتاً با قیمت الان کتاب‌ها خیلی قیمتش خوبه؛ کل مجموعه‌اش با هم میشه ۶ونیم.

حالم الان:

تا این رو گفتم کلی کتاب دسته‌دوم خوب و ارزون پیدا کردم.

Calling Zohran Mamdani Spider Man is like calling Khomeini Batman

توی devil wears Prada 2 یه دیالوگ بود که میگفت ”از استکهلم تماس گرفتن که سندرمشون رو پس بدی.“
احساس میکنم جمله‌ی خوبیه که به این دسته از افراد که همچین باوری دارن گفته بشه.