فقط کافیه چشم‌هام رو ببندم تا این جمله دوباره و دوباره توی سرم تکرار بشه.

خلاصه قسمت ۷ در چند ثانیه:
#hotd
@WhispersofWesteros

احساسی که موقع بودن پیش صبرا و بهار دارم:

یکی از چیزهایی که هیچوقت درکش برام آسون نمیشه احساس مالکیت داشتن به یه شخصیت فیکشناله.
لایک اسمش روشه دیگه، فیکشناله؛ واقعی نیست، ساخته و پرداخته ایده و نوشته‌های یک نویسنده و یه کارگردانه و گاهاً هم با بازی یک بازیگر به تصویر کشیده میشه.
برای همین هم احساس تعصب و مالکیت داشتن به همچین چیزی مثل اینکه بخوایم اون ایده‌ی نویسنده و بازی بازیگر رو مال خودمون بدونیم، و این کاملاً با کانسپت
نوشته و ساخته شدن اون شخصیت در تضاده چون اون شخصیت ساخته شده تا یک داستانی رو به یک عده منتقل کنه، نه اینکه فقط برای یه گروه محدود از آدم‌ها باشه.

بازم میگم این‌ها همه‌اش کوپینگ مکانیزم و تفریحی بچه‌ها؛ اگه همین راه فرارهای کوچیک رو هم برای خودمون سخت کنیم از دست آخوند دست به خوددراکاریسی میزنیم.

اشکالی نداره که با عقیده‌ی یه نفر مشکل داشته باشید بچه‌ها ولی الان چرا به پستی که من رو یاد دوست‌های صمیمیم انداخت دیسلایک میدین؟
اینقدر ازم بدتون میاد خب از اینجا برین چرا میمونید اینجا.😭

از اونجایی که امروز هم Supergirl دارم و هم Devil wears Prada 2 تا اطلاع ثانوی عاشق خانومی‌هام.

احساس میکنم back to back نگاه کردن این دوتا فیلم قراره تجربه جالبی برام باشه.

خیلی رندوم ولی میدونستید peter توی زبان انگلیسی در واقع یک فعله؟

تا عاقبت مرتبط با زبان انگلیسی دیگری بدرود.

انقدر بدم میاد دارم انمیز تو لاورز می‌خونم بعد به بخش لاورز می‌رسم

Today's good mood is sponsored by coffee.

یادش بخیر من یه زمانی روزی سه تا لیوان لاته میخوردم.

از ماجراهای لاولایف آپولو میشه بهترین سیتکام دارک‌کمدی رو ساخت.