شاید این یکی از تاثیرات خوندن آتش‌وخون و شوالیه قبل دیدن سریال باشه ولی توی ذهن من دنریس هرگز یه ناجی یا قهرمان یا حتی ملکه‌ی برحق بخاطر تولدش نبود؛ از همون اول یه شخصیت پیچیده و خاکستری بود که حاضر بود برای رسیدن به خواسته‌هاش هرکاری بکنه‌.
و البته بعد سه‌گانه‌ی دیمن، اگان و ویسنیا، دنیریس از معدود تارگرین‌هایی بود که از شعار آتش‌ و خون به صورت عملی و بدون سانسور و یا شرم استفاده میکرد.
به قول خودش

“I'm no ordinary woman, my dreams come true.”

دقیقاً همین منظورم بود.

الان بهم میگین استنیس‌فن (که kinda هستم😭) ولی رومن امپایر این برنده‌ی حقیر اینه که شخصیت‌ استنیس و دنیریس و حتی داستان‌شون هم خیلی خیلی شبیه هم بود.

در کل یکی از اشتباهات سریال این بود که میخواست بعضی از شخصیت‌ها رو از چیزی که هستن گاهاً ملایم‌تر و گاهاً بی‌رحم‌تر نشون بده تا مثلاً توی ذهن ما به عنوان مخاطب یه دیدگاه نسبتاً سیاه و سفید و خوب و بد ازشون به وجود بیاد.

anyway.

شیربادوم یکی از بهترین ساخته‌های بشریته و من واقعاً نمیدونم که چرا در موردش به اندازه‌ی کافی صحبت نمیکنیم.

jacaerys will retun in: avengers doomsday

انگل‌شناسی خوندن در شأن هیچ انسانی نیست.

تنها انگلی که من درحال حاضر توانایی شناسایی‌اش رو دارم ایموند تارگرین و پدربزرگ نکبتشه این لارو آنوفل و کک دیگه چه کوفتیه.😭😭😭

اومدم کریستین بیل جوون رو توی Batman Begins هضم کنم که یهو چشمم افتاد به کیلین مورفی.🙏🏻

it's something let me tell you.

نمیدونم چطور توضیحش بگم ولی قیافه‌ی بروس وین یه جوری که انگار میتونه تا دو نسل بعدت رو به خاک سیاه بشونه و تو با لبخند به پروسه نگاه کنی.
لطفاً کمک کنید داره ازش خوشم میاد.

عینکت رو بردار کیلین من قوی‌ترین سرباز خدا نیستم.

بدتر شد لطفاً دوباره بذارش.