درود فراوان
روز تون بخیر استاد.
خواستم از زحمات و تلاش‌های پی‌در‌پی شما در جهت ارتقای سطح عملکرد هنرجو ها تا به بهترین حد ممکن، سپاسگزاری کنم و قدردان این کوشش‌ها هستم.
تلاش‌هایی که تاکنون بسیار پر بار بوده و برای من نه تنها از منظر کیفیت آموزشی، بلکه منجر به رشد مهارت‌ها و تغییر نگرش در حوزه خودم بوده
دمت گرم🫱🏻‍🫲🏻

اینو گفتم که به یه نکته ای برسم👇

همونطور که احتمالا میدونید من اصالتم تبریزیه
و خب گفتم بعد از تموم شدن کارم برم یه سری به فامیلا اشناها یا کسایی که از قبل میشناسم بزنم

اولین حرفی که زدن میدونی چی بود؟

عشق کردم و لذت بردم وقتی این جمله رو شنیدم
انگار دنیارو بهم دادن

بله نیستم و کم پیدام، چون باید زندگی ای بسازم که رویاشو دارم..

منم همینطور استاد شیری منم همینطور...
میگن نیستی و کم پیدایی و در ادامه میگن بیام امروز بریم فلان جا حالا ی روز چیزی نیست
حالا یه ساعت چیزی نیست
فهمیدم اگه اجازه بدی چقدررر میتونن تاثیر بذارن!

دمت گرم که نیستی♥️

فکرکردم فقط منم که بهم میگن نیستی خوشحال میشم و عشق میکنم
بعضی هاشونم میگن منزوی شدی

هرچی نباشی بهتره🤍

استاد منم لذت میبرم واقعا عشق میکنم
چون میدونم وقتی برای بقیه نیستم
معنیش اینه که برای خودم خیلی هستمم😉

به منم میگن نیستی سال دیگه کنکور داری از الان خودتو گرفتی😂😂😂😂😂🤣🤣🤣🤣

پس وقتشه خودتو خیلیی بیشتر بگیری💜

سلام استاد دمتون گرمممم من الان داشتم ویدیو های تحلیل های کنکورای سالای قبلو میدیدم خیلی خفن بودن اصلا طراحی وب و توسعه که برام عذاب بود الان با نکته های شما مث آب خوردن حل می‌کنم 🔥❤️

کامپیوتر، دنیای عمیق و عجیبیه؛
دنیایی که شاید از بیرون فقط یه مشت صفر و یک و کد به نظر بیاد، اما برای من خیلی بیشتر از این حرفاست.

از وقتی وارد این دنیا شدم، انگار تمام وجودم که یه زمانی پر از احساسات، تردید و تصمیم‌های احساسی بود، کم‌کم تغییر کرد.
احساساتم جاشونو به منطق دادن و تصمیم‌هایی که یه روزی با قلبم می‌گرفتم، حالا بیشتر با عقل و تحلیل شکل می‌گیرن.

توی این مسیر، فقط کامپیوتر نبود که منو ساخت؛
آدم‌هایی هم بودن که این دنیا رو برام جذاب‌تر کردن؛
مبین پیری، علی شیری و میلاد بهره‌مند؛ آدم‌هایی که شاید ندونن، ولی بخشی از خاطره‌ی این مسیرن.

از «جلل جلوب!» و «اومایگاد!» گرفته، تا «ناین ناین!» و اون جمله‌ی تاریخیِ
«غلطه‌ای! غلطه! غلط غلوطه! غلطه!»
همه‌شون یه گوشه از خاطراتی شدن که این مسیر رو از یه درس ساده، تبدیل کردن به بخشی از زندگی من.

این دنیای صفر و یک شاید برای خیلی‌ها خشک، بی‌احساس و حتی مسخره به نظر برسه؛
اما برای من، عجیب‌ترین قسمت ماجرا اینه که همین دنیای به ظاهر بی‌احساس، بهم یاد داد چطور با احساساتم منطقی‌تر برخورد کنم.

کامپیوتر فقط چیزی نبود که یاد گرفتم؛
دنیایی بود که واردش شدم، تغییرم داد و بخشی از خودم رو در اون پیدا کردم.

شاید آخرش همه‌چیز به صفر و یک ختم بشه،
اما خاطراتی که از این دنیا برام موندن،
هیچ‌وقت صفر و یک نیستن:)

1h…