الآن حدوداً سه شبه که هر شب بخشی از فیلترنت باز میشه و مجدداً بسته میشه، به توجه به اینکه اطلاع‌رسانی رسمی درمورد باز شدن فیلترنت اعلام نمیشه، به نظر میرسه سانسورچی‌ها در حال تست باگ‌های سیستم فیلترینگ هستن تا در آینده نزدیک اتصال‌ها رو به طور کامل قطع کنن.

اینترنتا که قطع بود از شرایط فعلی وصل‌تر بودم

یه بحثی اخیراً راه افتاده بابت اینکه استفاده از کانفیگ‌ها و پراکسی‌ها امنه یا نه؟

جواب کوتاه بله هست اما نه لزوماً همیشه‌؛ اگر حوصله داری بقیه‌اش رو بخون.

استفاده از کانفیگ‌هایی که آیپی‌های مشکل‌دار دارن میتونن در شرایطی باعث بیرون افتادن از اکانتتون بشن اگر اون پلتفرم شما رو ربات تشخیص بده.


اما یه چالش امنیتی هم وجود داره. در شرایط خیلی حساس و پیچیده، ممکنه از این کانفیگ‌ها برای ردیابی اکانت‌ها هم استفاده میشه. خب هممون میدونیم که هرچی صاحب سرور بهش دسترسی داره، حکومت‌ها و isp ها و صاحب‌های شبکه هم دسترسی دارن اما اگر در کشور فرضی X، اینترنت فیلتر بشه و مردم به استفاده از vpn رو بیارن چی؟

همونطور که خودتون بهتر میدونید، هدف اصلی vpn ها دور زدن فیلترینگ نیست بلکه حفظ امنیته. وقتی همه از vpn استفاده کنن امنیت از دسترس صاحبان شبکه در میاد، اینجاست که معمولاً سازمان‌های امنیتی شروع به ساخت vpn یا همکاری و رصد اون‌ها میکنن.

خلاصه‌اش کنم و زیاد فنیش نکنم (که خودمم زیاد فنی نیستم). فرض کنید شما یک شخص بسیار مهم هستید داخل کشور x که حکومتش میخواد سر به تنتون نباشه، مثل بسیاری از این اکانت‌های توئیتری فعلی. اگر به کانفیگ کانال Z وصل بشید، میتونه بفهمه شما در فلان ساعت به توئیتر یک رکوئست فرستادید، خب در نگاه اول خیلی‌ها اون لحظه در حال رکوئست فرستادن به این شبکه هستن ولی خب در دراز مدت و با رصد ریز به ریز شبکه، میشه هویت اکانت‌ها رو از روی همین کانفیگ‌ها در آورد. البته میگم که، این یه بحث فنی خیلی پیچیده و درازمدته و برای کسایی کاربرد داره که واقعاً یه سازمان دنبالشونه. مخصوصاً زمانی که اینترنت قطعه و افراد کمتری به اینترنت دسترسی دارن، رصد خیلی آسون‌تر میشه.

خلاصه که، استفاده از این کانفیگ‌ها امنه اما نه بدون اما و اگر.

هرچقدر هم که تو طول روز به خودت و همه دروغ بگی که حالت خوبه و با لبخند تصنعی همه چیز رو اوکی نشون بدی، به شب نمیشه دروغ گفت؛ شب خِرِت رو میگیره.

«شب زمانی‌ست که دروغ‌ها خسته می‌شوند و حقیقت بیدار می‌ماند.»

جنگ حتمی است اما...

...این مذاکرات صلح نیست، مذاکرات تسلیم است، آمریکا با رویکرد نظامی بر سر میز مذاکره آمده و می‌گوید یا آنچه من می‌خواهم بدهید یا به زور می‌گیرم.

هر دو طرف ظاهراً در حال مذاکره و وقت‌کشی هستند تا هم آداب دیپلماتیک را به جا آورند و هم چند هفته‌ای زمان برای خود بخرند.



(تکه‌هایی از یادداشت‌هایی که منتشر نشد)

این ناو هواپیمابر آبراهام لینکنه، جالبه بدونین رکورد طولانی‌ترین وضعیت اعزام مربوط به همین ناو هست، 294 روز مداوم که در سال 2020 ثبت شده.

قبل از اون هم رکورد های مشابه داشته و خودش رکورد خودش رو شکسته، یعنی یه جورایی ساخته شده برای اعزام‌های طولانی، در حال حاضر کمتر از 90 روز از اعزامش میگذره :)

دقیقاً ۲ ماه قبل از آغاز جنگ ۱۲ روزه این پیام رو دادم، با توجه به تحرکات اخیر ارتش آمریکا، الآن میتونید عیناً همین پیام رو مجدداً بخونید، فقط با این تفاوت که این بار احتمالاً زودتر و قطعاً بسیار پیچیده‌تر، سنگین‌تر و طولانی‌تر خواهد بود و خبری هم از مکانیزم ماشه و تحریم نیست، احتمالاً خبری از تسلیم هم نیست.

زیاد هم توجه به شایعاتی مثل آتش‌سوزی در فلانجا و فلانجا نکنید، مجدداً اگر اتفاقی بیفته، هممون متوجهش خواهیم شد.

نیروی نظامی هر ۲ طرف در نهایت آمادگی خودش داره قرار میگیره، سؤال اینجاست که آیا ما مردم هم آمادگی داریم؟

آخرین باری که ترامپ صحبت از مهلت 2 هفته‌ای برای مذاکرات کرد، کمتر 2 روز بعدش به تأسیسات اتمی حمله کرد.