منظورت چیه که باهام نمیای پنج ساعت توی یه مرکز خرید تک تک مغازه ها رو دونه دونه بریم؟!

از امروز 🐊🏝️🐪

دوست دارم قلبم رو بِکَنم و پرت کنم بیرون.
دوست دارم کمتر احساس کنم.
کمتر به همه چیز ها و گذشته فکر کنم و کمتر دنبال نشونه ها توی هر چیزی باشم.
شاید فکر کنین که آدم از احساس کردن هیچوقت خسته نمیشه ولی عمیقأ از احساس کردن خسته میشم اغلب.
دوست ندارم هم در موردش با کسی حرف بزنم یا در دل کنم.
این چیزیه که در مورد من خرابه و فقط خودم میتونم (نمیتونم؟!) درستش کنم!
و خوب به قولی:
And, just, most days I'm like "okay" but then sometimes I'm just like... It just gets loud sometimes.

Başka bi' evrende, en güzel hâlinle

Sen hayata karış, ben daha da biteceğim

Kırgınım kendime, üşüyorum gölgende

Henüz bilmesen de belki bir gün gideceğim...

از این موضوع که آدم ها دیگه برای هم تلاش نمی‌کنن خوشم نمیاد اصلا.
خیلی همه سعی میکنن nonchalant رفتار کنن و این رو اصلا نمی‌پسندم.
اهمیت دادن، دقت کردن، مهم بودن همه چیز و کون خودت رو پاره کردن برای اینکه کسی که دوستش داری یا بهش اهمیت میدی خوشحال بشه یا لبخند بزنه یا بهش کمک کنی به آرزوهاش برسه قشنگ و ارزشمنده و اون قدر نایابه که حقیقتا اگر کسی تو زندگیش از این دست آدم ها داره بنظرم باید دو دستی بچسبه بهش چون
«آن ها دیگر آدم های این شکلی تولید نمیکنند!»

از یک چیز دیگه هم بدم میاد!
از این که آدم ها از آینده و پلن هایی که چیدی می‌پرسن!
نمیخوای مهاجرت کنی؟!
درست که تموم شد میخوای چیکار کنی؟!
دوست داری کجا کار کنی؟!
همینجا می‌مونی؟!
و...
توی ایران وقتی از کسی این سوالا رو بپرسی فقط و فقط داری بهش استرس میدی چون صحبت کردن از آینده یک جوک بیشتر نیست!
همه پلن دارن و همه پلن داریم منتها اون قدر شرایط متزلزله که هر روز ممکنه فرش زیر پات کشیده بشه، دلار گرون بشه، سفارت ها رو تا اطلاع ثانوی یا همیشه ببندن، آزمون زبان رو کلا برات تحریم کنن و...
و تو وقتی از کسی می‌پرسی که میخواد چکار کنه و پلن هاش رو برات شرح بده، اولین چیزی که به ذهنش میاد اینه که :
«با این شرایط اگر نشد چی؟! اگر همه چیز خراب بشه و اون چیزی که دارم میگم نشه چی؟!»
و همین چنان استرسی به آدم میده که وصف ناشدنیه!

به مرحله «کلافه شدن از دست این زندگی» رسیده ام.

میخواستم بگم کیرم تو این زندگی ولی چون شما من رو به عنوان کسی که کباده شعر و ادب به دوش می‌کشه میشناسین، نگفتم 🙏

وقتش بود دیگه.

this movie is like Crack for all the i was born in a wrong generation girlies.