بماند به یادگار (اصلا روانی 505 نیستم.)

یه نفر میاد رند شیم؟

🦇 فوروارد کنید توی چنلاتون و بگید با ری اکشن بهتون جواب بدن.

1. ری اکشن 🍓 یعنی روت کراش داره.
2. ری اکشن 🐳 یعنی عاشقته.
3. ری اکشن ❤️‍🔥 یعنی میخواد بهترین دوستت باشه.
4. ری اکشن 💋 یعنی خیلی بهت اهمیت میده.
5. ری اکشن 🍾 یعنی حس خاصی بهت نداره.
6. ری اکشن 🌚 یعنی از دور مراقبته و حسایی بهت داره.
7. ری اکشن ⚡️یعنی ازت متنفره.
8. ری اکشن 🕊 یعنی همین روزا یه حرف مهم بهت میزنه.
9. ری اکشن ☃️ یعنی دوست داره ببوستت.
10. ری اکشن 😭 یعنی ازت دلخوره.

والا این ایده از خودم نیستش، یه سری چیزاشو عوض کردم صرفا.

زندگیا خیلی بد شده.
اومدم تو اسنپ لارج بازی در بیارم موجودی نداشتم.

از این عکسا مثلا 🦦

That's definitely true. 🦦

505.

فکت نامحبوب اینه، هرچی موهای طرف مشکی تر درصد روانی بودن و تیمارستانی بودنش بیشتر.

- «... باری، حکایتی‌ست.
حتی شنیده‌ام
بارانی آمده‌ست و به راه اوفتاده سیل.
هر جا که مرز بوده و خط،‌ پاک شسته است.
چندان که شهربند قرقها شکسته است.

و همچنین شنیده‌ام آنجا
بارانِ بال و پر
می‌بارد از هوا.
دیگر بنای هیچ پلی بر خیال نیست.
کوته شده‌ست فاصلهٔ دست و آرزو
حتی نجیب بودن و ماندن، محال نیست.
بیدارِ راستین شده خواب فسانه‌ها.
مرغ سعادتی که در افسانه می‌پرید،
آنجا فرود آمده بر بام خانه‌ها.

هر سو زند صلا
کای هر کئی! بیا،
زنبیل خویش پر کن، از آنچت آرزوست.
و همچنین شنیده‌ام آنجا...
چی؟
لبخند می‌زنی؟
من روستاییم، نفسم پاک و راستین،
باور نمی‌کنم که تو باور نمی‌کنی»

- «آری، حکایتی‌ست
شهری چنین که گفتی، الحق که آیتی‌ست.
اما
من خواب دیده‌ام
تو خواب دیده‌ای
او خواب دیده است.
ما خواب دیـ ...
                       - «بس است».

مهدی‌اخوان‌ثالث

ممبر مورد علاقم:

آقا درود ✋

‌
‌‌ ‌ محمد ابراهیم جعفری متولد ۹ خرداد ماه ۱۳۱۹

ابراهیم جعفری، شاعری که با کلمات نقاشی می‌کرد. او معتقد بود شعر باید «دیده شود» نه فقط خوانده شود ؛ یک هنرمند تمام عیار که بوم نقاشی و دفتر شعر برایش دو روی سکه بودند.

او در روزگاری می‌زیست که شعر فارسی در تب و تاب تغییر بود. در حالی که خیلی‌ها درگیر شعرهای سیاسی و حماسیِ تند و تیز بودند، جعفری راه خودش را داشت. او به سراغ دنیای درونی، سکوت، تنهایی و خلأ می‌رفت. شعرِ او نه برای فریاد زدن، که برای تأمل کردن بود.

جعفری بجای روایت کردن داستان فضا خلق میکرد.
او با نگاهی تازه به زبان، از کسانی بود که به جریان شعر حجم نزدیک شد. برای جعفری، زبانِ شعر، ابزاری برای توضیح واقعیت نبود، بلکه وسیله‌ای برای عبور از واقعیت بود.

‌و در آخر ؛ خاکستری او در ۶ام مهرماه ۱۳۸۷ به سیاهی تبدیل شد.

خب حالا شعر حجم چیه ؟ مورد علاقه بنده.

شعر حجم یا شعر دیگر یکی از جسورانه‌ترین، پیچیده‌ترین و مدرن‌ترین جریان‌های شعر معاصر فارسیه که توی دهه چهل معرفی شد.

این جریان ادبی در سال ۱۳۴۸ با انتشار بیانیه ای توسط یدالله رؤیایی و گروهی از شاعران هم فکرش (مثل هوشنگ آزادی‌ور، احمدرضا احمدی و… که ابراهیم جعفری هم به این فضا نزدیک بود) به طور رسمی معرفی شد.

دلیل نامگذاری «حجم» اینه که در دنیای هندسه، «حجم» چیزیه که طول عرض و ارتفاع داره و فضایی رو اشغال می‌کنه. شاعرانِ این جریان می‌خواستن شعرشون همینطور باشه؛ یعنی یک موجودیت مستقل داشته باشه که در ذهن مخاطب، فضا اشغال کنه و از یک سطحِ ساده (یعنی فقط خواندنِ کلمات) به یک عمقِ سه‌بعدی تبدیل بشه.

شعر حجم، شعری است که نمی‌خواهد فقط معنا را منتقل کند؛ بلکه می‌خواهد تجربه‌ای فراتر از زبان بسازد.

شاید این یه توضیح مختصر و کوتاه باشه که مفهموم رو برسونه، اما در کل این نوع اشعار توضیح دادنی نیستن باید توی ذهن مخاطب شکل بگیرن.

یه سری ویژگی های کلیدی هم داره

مثلِ در شعر سنتی یا حتی خیلی از شعرهای مدرن، شما می‌خونید تا ببینید شاعر چی میخواد بگه. اما در شعر حجم، چگونگیِ گفتن مهم‌تر از آنچه گفته می‌شود ئه. این شعر قرار نیست پیام اخلاقی یا سیاسی صریحی بده.

در این شعر، مرزهای منطق شکسته می‌شه. مثلا ممکنه شاعری بگه: «صندلی‌های عاشق، در ساعتِ شنی ذوب شدند». این یعنی تصاویر در کنار هم قرار می‌گیرن تا حالتی از شهود رو ایجاد کنن، نه منطق.

هدف شاعرِ حجم، ایجاد یک لحظه‌ی درخشان در ذهن مخاطبه. شعری که مثل یه جرقه یا یه ضربه، یک‌باره تصویر جدیدی از جهان رو جلوی چشماتون بیاره.

این شعرها معمولاً در جغرافیای خاصی گیر نمی‌کنن و به دنبال کشفِ ذاتِ اشیاء و فراتر رفتن از واقعیت‌های روزمره هستن.

درود به همگی یک شاعر جدید هستش که شخص توی ناشناس به من معرفی کردن و قراره یه معرفی درست حسابی از ایشون اینجا داشته باشیم.

و بابتش هیجان دارم و از اون شخص سپاس گذارم که ایشون رو معرفی کرد.