‏مدتیه که پام میره رو خط موزاییکا و هیچ اهمیتی برام نداره، شما که دیگه عددی نیستید ..

وقتی میگم بعدا بهت زنگ میزنم، منظورم در ادامه‌ی زندگیه. نه که امروز.

دلم می‌خواست برای اندوه چشم‌هایت، برای فکر و خیال‌های مدوام توی سرت، برای غمی که تا استخوان‌هایت نفوذ کرده، کاری بکنم؛ اما فقط می‌توانم بگویم: «طاقت بیار عزیزِ من.»

تو درمیان این همه تاریکی،تنها چیزی هستی که بوی زندگی میده.

... و به آن می‌گوییم اوقات خوش.

‏لطفاً ازم متنفر نباش. اونو که خودمم بلدم.

هیچ جوره نمی‌شه تصمیم درست رو گرفت چون هیچ جوره نمیشه کیر بعدی‌ای که از آسمون قراره تو بخت ایرانی بباره رو پیش بینی کنی.

تنها جایی که باید اجازه بدی حقت و بخورن
توی رانندگیه!!!
بذار اون بره،ریدن براش.

به مناسبت ۲۰۹ نفر شدنمون