✅ پیرو پرسش‌های دوستان در خصوص ریسک نکول صندوق‌های اهرمی:

❓ آیا باید نگران انحلال صندوق‌های اهرمی باشیم؟


🛑در پیشرفته‌ترین بورس دنیا (ایالات متحده)، صندوق‌های اهرمی کمتر از ۳ درصد از کل ارزش صندوق‌های سهامی رو تشکیل می‌دن؛ این در حالیه که در بازار سهام ایران، این نسبت به بیش از ۳۰ درصد رسیده!

در واقع توسعۀ سرمایه‌گذاریِ غیرمستقیم در ایران، مطابق با استانداردهای جهانی پیش نرفته؛

🛑جالبه بدونید بیش از ۵۰ درصد صندوق‌های اهرمی در بورس آمریکا با انحلال کامل مواجه می‌شن (منبع)؛ البته لازم به ذکره که ساختار صندوق‌های اهرمی در بورس آمریکا، عمدتاً مبتنی بر بازار مشتقات هست؛



⏪ و اما پیرامون نگرانی‌های دوستان در خصوص ریسک انحلال صندوق‌های اهرمی:

🔵همونطور که در تصویر هم مشاهده می‌کنید، مطابق اساسنامۀ صندوق‌های اهرمی، چنانچه ارزش واحدهای ممتاز به کمتر از ۱۰ درصد از ارزش واحدهای عادی برسه، صندوق وارد فرایند انحلال می‌شه؛

🔵در واقع در این‌حالت، نسبت اهرمی صندوق به بیش از ۱۰ می‌رسه (و ضریب اهرمی هم به بالای ۱۱)؛


❔ در چه حالت این اتفاق می‌افته؟

🔵یا ارزش واحدهای عادی رشد می‌کنه، یا ارزش واحدهای ممتاز افت می‌کنه؛ به هر دو حالت خواهیم پرداخت:

🔢 در حالت اول، یا شاهد ورود پول به واحدهای عادی هستیم (که وقتی ضریب اهرمی به بالای ۳ برسه، عملاً مدیر صندوق اجازۀ چنین کاری رو نخواهد داشت)، یا فرسایش زمانی در نتیجۀ شرایط رکودی رو خواهیم داشت (چون ماهیتاً واحدهای عادی، صندوق درآمد ثابت محسوب می‌شن که بعضاً حتی سود بالاتر از نرخ متعارف صندوق‌های درآمد ثابت پرداخت می‌کنن)؛

🔢 در حالت دوم، یا خروج پول از واحدهای ممتاز دیده می‌شه (که در روندهای ریزشی، دور از انتظار نیست)، یا قیمت واحدهای ممتاز افت خواهد داشت (مبتنی بر خاصیت فزایندۀ ضریب اهرمی در امواج نزولی)؛


⭐ اگرچه فرض سقوط ارزش واحدهای ممتاز به زیر ۱۰ درصد ارزش واحدهای عادی، بدبینانه به‌نظر می‌رسه، اما روی کاغذ، شدنی هست؛ در واقع چنانچه به‌هر دلیلی شاهد تکرار اتفاقاتی شبیه به تراژدی ۹۹ باشیم (یعنی ریزش سنگین + رکود طولانی)، احتمال مارجین‌کال در صندوق‌های اهرمی قوت خواهد گرفت؛

یک مثال ساده (با فرض عدم تغییر در فرایند صدور و ابطال):

فرض کنیم صندوق اهرمی X، از ضریب اهرمی ۲.۵ برخوردار هست (یعنی مثلاً ارزش اولیۀ واحدهای ممتاز برابر ۱۰۰ میلیون تومان، و ارزش اولیۀ واحدهای عادی برابر ۱۵۰ میلیون تومان)؛

✅ پس از ریزش ۹۹، بیش از ۲ سال طول کشید تا مارکت سقف قبلی رو پس بگیره؛

پس در طول دو سال، ارزش واحدهای عادی با سود مرکب سالیانه ۳۵ درصد، باید به ۲۷۰ میلیون تومان برسه؛

این در حالیه که مارکت روند اصلاحی/رکودی داشته و زیر سقف قبلی به‌سر می‌بره؛ در نتیجه واحدهای ممتاز رشد خاصی رو تجربه نخواهند کرد؛

با توجه به اینکه اختلاف ۲۷۰ میلیون تومان از ۱۵۰ میلیون تومان (که می‌شه ۱۲۰ میلیون تومان) بیش از ارزش اولیۀ واحدهای ممتاز (یعنی ۱۰۰ میلیون تومان) هست، عملاً شاهد انحلال صندوق‌های اهرمی خواهیم بود!

✅ نکتۀ مهم‌تر اینکه اگرچه از منظر اصلاحِ قیمتی، بسیاری از اهالی بازار سرمایه از ریزش ۹۹ به‌عنوان تلخ‌ترین دورۀ بازار سهام یاد می‌کنن، اما از لحاظ اصلاحِ زمانی، در فاصلۀ سال‌های ۸۳ تا ۸۹، شرایط وخیم‌تری رو برای بازار سهام شاهد بودیم (در واقع در دهۀ هشتاد، ۶ سال طول کشید تا مارکت، سقف قبلی رو پس بگیره).

⏪با این‌حال دوستان به یک نکتۀ تکمیلی توجه داشته باشید:

🔵غالب سهامدارانِ واحدهای عادی، وابسته به مدیر صندوق هستن؛ در نتیجه چنانچه مارکت وارد شرایط بحرانی بشه، مدیر صندوق این قابلیت رو داره که واحدهای عادی رو سبک کنه و نسبت اهرمی رو بیاره پائین؛

⭐ به‌عبارت ساده‌تر: هر چقدر سهامداران واحدهای عادی، وابستگیِ بیشتری به مدیر صندوق داشته باشن، احتمال مارجین‌کال کمتر می‌شه.



⭐️ راهنمای سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سهامی



- ۱۴۰۴/۰۴/۲۹
➗➗➗➗
✅ @ETFPlus