🔰 راهبرد شماره‌ی ۳: صبور باشید؛ یادتان باشد که شاید مشغول گفتگو با فردی باشید که تابحال به این موضوع فکر نکرده است.

🔸 بهره‌کشی حیوانات مستلزم زیرپاگذاشتنِ حقوق اولیه‌ی عده‌ای می‌باشد. از این منظر، قابل مقایسه با زیرپاگذاشتنِ حقوق اولیه‌ی انسان‌هاست. مشکل اینجاست که برای اکثریت مردم، درک این مقایسه به این وضوح ممکن نیست. البته آن‌طور که بعضی «کنشگران حیوانات» ادعا می‌کنند، دلیل این موضوع این نیست که بهره‌کشی حیوانات «نامرئی» است.

🔹 هیچ چیزِ «نامرئی» در بهره‌کشی حیوانات وجود ندارد. برعکس، بهره‌کشی حیوانات به‌شدت مرئی است.

🔹 مشکل این است که بسیاری از مردم، این ایده‌ی رفاه‌محور را پذیرفته‌اند که بهره‌کشی از حیوانات کاملاً نرمال است؛ که این موضوع زیرپاگذاشتنِ حقوق حیوانات نیست؛ بلکه تاییدی بر حق انسان‌ها در استفاده از حیوانات تا جایی که با آن‌ها به‌اصطلاح «انسانی» رفتار می‌شود، هست. اکثر مردم فکر می‌کنند این موضوع کاملاً قابل‌قبول است که ما از آن‌ها استفاده کنیم. ممکن است نگرانی‌هایی درمورد اینکه با حیوانات رفتار «غیرانسانی» صورت نگیرد داشته باشند، ولی نسبت به استفاده‌ی صرف از حیوانات اعتراضی ندارند. درواقع هیچ‌وقت اینکه استفاده به‌خودیِ خود قابل قبول هست را حتی به چالش نکشیده‌اند.

🔹 اگر دارید با فردی صحبت می‌کنید که تا این لحظه از زندگی‌اش هرگز به این موضوع فکر نکرده، نمی‌توانید انتظار داشته باشید که از همان ابتدا به ساکن مقایسه‌ی بین زیرپاگذاشتنِ حقوق انسان‌ها و حقوق غیرانسان‌ها و سپس میزانِ فجیع‌بودن دومی را درک کند. باید در هنگام آگاهی‌رسانی به مردم، حواستان به این نکته باشد. آموزش ریاضی به کودکان را نمی‌شود با «حسابِ دیفرانسیل» آغاز کرد!

🔹 ما معتقدیم که صبور بودن، مهمترین ویژگی‌یی است که یک آگاهی‌بخشِ خوب می‌تواند داشته باشد. اکثر مردم وقتی معلم‌شان ناصبور باشد، یاد نمی‌گیرند؛ اکثر مردم وقتی یاد می‌گیرند که معلم‌شان صبور باشد. صبور بودن به این معنی نیست که پیام خود را مبنی بر اینکه استفاده از حیوانات ــ هر قدر به‌اصطلاح «انسانی» ــ بی‌عدالتی است، تحت‌هیچ شرایطی تقلیل دهید؛ معنایش صرفاً این است که آن هنگامی که دارید این پیامِ بدون سازش را آموزش می‌دهید، با صبوری این کار را انجام دهید.

🔸 همیشه صبور باشید. بارها و بارها یک سوال واحد ازتان پرسیده می‌شود؛ قطعاً سوالاتی از شما پرسیده خواهد شد که معنایش این است باید دوباره از ابتدا با آن فرد شروع کنید. ولی اگر می‌خواهید آموزگاری تأثیرگذار باشید، باید تمام سوال‌ها را به‌شیوه‌ای پاسخ دهید که انگار اولین بار است آن‌ها را شنیده‌اید. اگر می‌خواهید دیگران درمورد پیام شما مشتاق باشند، اول از همه شما باید نسبت به آن مشتاق باشید. اگر مجبورید همه‌چیز را دوباره ــ یا بارها و بارها ــ توضیح دهید، این کار را با صورتی بشاش انجام دهید!

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت سوم از فصل ۱ کتاب «از حق حیوانات دفاع کن!» گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۴: با دیگران هم‌صحبت شوید، برایشان صحبت نکنید!

🔸 آن‌هایی که مخاطب صحبت خود قرار می‌دهید را به چشم «وگان‌های آینده» ببینید. می‌گوییم «هم‌صحبت شوید»، به جای اینکه «برایشان صحبت کنید»، چون وقتی موضع و تجربه‌ی افراد را درک می‌کنید و به آن احترام می‌گذارید، در همراه‌کردن آنان با صحبت خود موفق‌تر خواهید بود. آن‌ها در همان نقطه‌ای هستند که اکثر ما نیز روزی آنجا بودیم...

🔹 با آنان طوری رفتار کنید که می‌دانید محرکِ اخلاقیِ کافی برای فهمیدن پیام شما و چهارچوب اخلاقی لازم برای گنجاندن آن پیام در نظرگاه اخلاقی‌شان را دارا هستند. این بدین معنا «نیست» که درمورد غیراخلاقی‌بودن تمام بهره‌کشی‌های حیوانات شفافیت نداشته باشید؛ و درمورد اینکه وگانیسم ضرورت اخلاقی‌ست؛ حتماً باید درمورد این موضوعات شفاف باشید. معنایش این است که وقتی با شخصی حرف می‌زنید، در قلب خود نسبت به او همدلی داشته باشید. همدلی‌داشتن قطعاً برای موفقیت در هدفِ آگاهی‌رسانی به نفع شماست.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت چهارم از فصل ۱ کتاب «از حق حیوانات دفاع کن!» گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۵: همیشه شفاف باشید که قضاوت شما درمورد اعمال است، نه اشخاص.

🔸 آگوستین قدیس، در قرن پنجم میلادی این عبارت را نوشت: «با عشق برای بشریت و نفرت از گناهان». این عبارت بعدها توسط گاندی محبوبیت پیدا کرد: «از گناه متنفر باشید، اما گناهکار را دوست بدارید».

🔹 این نصیحت خوبی‌ست. ما نباید اشخاصِ دیگر را قضاوت کنیم، چراکه واقعاً نمی‌توانیم از درون قلبِ آنان باخبر باشیم. ولی می‌توانیم اعمال را به‌عنوان «درست» یا «غلط» قضاوت کنیم. به‌خصوص هنگامی‌که این اعمال شاملِ تحمیلِ رنج و مرگ بر دیگران می‌شود، قضاوت درمورد آن اعمال نه‌فقط ضروری، بلکه «واجب» است. معنای جدی‌گرفتنِ اصول اخلاقی همین است.

🔹 حال این موضوع را در زمینه‌ی حیوانات بسنجیم، به‌عنوان مثال می‌توانیم بگوییم که ما درمورد آن‌هایی که در بهره‌کشیِ حیوانات نقش ایفا می‌کنند، قضاوت نخواهیم کرد؛ ولی درمورد این نکته که بهره‌کشیِ حیوانات غیراخلاقی‌ست، شفاف خواهیم بود. هر چند می‌بایست شفاف باشیم که بهره‌کشیِ حیوانات عینِ بی‌عدالتی‌ست، درعین‌حال باید این را نیز مدنظر داشته باشیم که در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که مردم هرگونه نقدِ آنچه انجام می‌دهند را به‌عنوان نقدی بر «خودشان» برداشت می‌کنند. پس وقتی فرضاً می‌گویید: «استفاده از حیوانات برای خوراک غیراخلاقی‌ست»، خیلی از افرادی که حیوانات را می‌خورند ممکن است اینگونه حرفتان را بشنوند: «من دارم شما را قضاوت می‌کنم که شخصی بدطینت هستید».

🔸 پس در مواقعی که داریم با شخصی غیروگان درمورد وگانیسم صحبت می‌کنیم، باید همیشه مراقب باشیم که اشاره کنیم هدف‌مان قضاوتِ شخصیتِ آن‌ها نیست. بلکه داریم «اعمال» را قضاوت می‌کنیم. داریم بهره‌کشی سازمان‌یافته از حیواناتِ غیرانسان را قضاوت می‌کنیم. و قضاوتِ ما این است که آن‌ها غیراخلاقی هستند. همیشه باید به‌خاطر بسپاریم که وظیفه‌ای اخلاقی در قبالِ حیوانات بر دوش‌مان هست مبنی بر اینکه هیچ‌وقت از این پیام که تمامی استفاده از حیوانات از نظر اخلاقی غیرقابل‌توجیه هستند، کوتاه نیاییم.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت پنجم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۶: مراقبِ قیاس‌کردن باشید...

🔸 قیاس‌کردن ـ تشبیه چیزها به یکدیگر ـ زمانی مفید است که به روشن‌تر کردن بحث کمک کند. اما در صورتی‌که بد توضیح داده شود یا نپخته استفاده شود، می‌تواند نقضِ غرض کند. در راستای بحث قبلی راجع به عدم قضاوت ارزش‌گذارانه بر روی اشخاص، دقت کنید هنگام استفاده از قیاس‌هایی که به زیرپاگذاشتنِ حقوق بنیادیِ انسان‌ها اشاره می‌کند، توضیح دهید با این کار سعی ندارید افراد غیر-وگان را به زیرپاگذاشتنِ آن حقوقِ بنیادیِ انسانی محکوم کنید. شتاب برای استفاده از چنین قیاس‌هایی در یک گفتگوی مختصر، معمولاً هیچ کارکرد مثبتی ندارد؛ چیزی یادِ کسی نمی‌دهد و حتی ممکن است شنونده‌تان را از شما دور کند.

🔹 به‌عنوان مثال، قتل، تجاوز و بچه‌بازی، حقوقِ بنیادیِ عده‌ای را زیرپا می‌گذارد. با اشخاصِ انسان مانند اشیا برخورد می‌کند. شرکت در بهره‌کشیِ حیوانات نیز مشابهتاً حقوقِ بنیادی عده‌ای را زیرپا می‌گذارد و با اشخاصِ غیرانسان مانند اشیا برخورد می‌کند.

🔹 اما تفاوتی هست. از نظر «اخلاقی» تفاوتی نیست، ولی یک تفاوتِ «روانی» وجود دارد. این تفاوتِ روانی حائز اهمیت است. پس در هنگام قیاسِ استفاده‌کردن و کشتن حیوانات با تجاوز، قتل، بچه‌بازی و غیره، حواستان باشد که شفاف باشید. مشخص کنید که قصدتان تهمتِ قاتل، متجاوز، بچه‌باز یا غیره زدن به اشخاصِ غیروگان نیست.

🔹 مثلاً پدربزرگ و مادربزرگ عزیزتان را درنظر بگیرید. آن‌ها سالیانِ سال است برای خانواده‌تان شام شب شکرگذاری طبخ می‌کنند. شامی که در مرکزیتِ سفره‌اش یک پرنده‌ی مُرده قرار دارد و بسیاری از چیزهای دیگر روی میز نیز متشکل از تخم‌مرغ و شیر و غیره هستند.

🔹 آیا این شام شکرگذاری موجبِ زیرپاگذاشتن حقوق بنیادی شخص یا اشخاصی شده است؟ بله، بدون شک. آیا این رفتار پدربزرگ و مادربزرگ شما و هر عضو دیگر خانواده‌تان که آن غذاها را مصرف می‌کند، در اصل رفتار همچون اشیای فاقد ارزشِ اخلاقی با حیوانات غیرانسان نیست؟ بله، بدون شک.

🔹 آیا این شام شکرگذاری قابل قیاس با سایر زیرپاگذاشتن‌های حقوق بنیادیِ اشخاص هست؟ همچون قتل، تجاوز و بچه‌بازی؟ بله، بدون شک. تمامی این اعمال با اشخاص انسان همچون اشیا رفتار می‌کنند.

❓ پس آیا می‌توان گفت پدربزرگ و مادربزرگ شما هیچ تفاوتی با «جکِ قاتل» ندارند؟

✅ نه، نمی‌توان گفت.

🔹 مسئولیت اخلاقی افراد تا حد زیادی به «نیت» آن‌ها برمی‌گردد. وقتی شخصی اقدام به قتل، تجاوز یا بچه‌بازی می‌کند، نیت و قصد کرده است در رفتاری شرکت کند که می‌داند حقوقِ بنیادی قربانیان‌اش را زیرپا می‌گذارد. ممکن است هزاران دلیل بیاورد و کارش در آن موقعیت خاص را توجیه کند. مهم این است که نیت کرده دست به کاری بزند که «می‌داند» حقوق بنیادیِ دیگران را زیرپا می‌گذارد.

🔹 اکثریت مردم متوجه این موضوع نیستند که صرفِ استفاده از حیوانات، زیرپاگذاشتنِ حقوقی را دربر دارد. مشکل همینجاست. تفکر مردم در حوزه‌ی اخلاقیاتِ حیوانات بسیار آشفته است. اکثر مردم فکر می‌کنند هر چند حیوانات در اخلاقیات جایگاهی دارند، کشتن یا استفاده از آن‌ها مشکلی ندارد؛ فقط باید با آن‌ها رفتار مناسبی داشته باشیم. مردم درمورد اینکه برای سلامت به خوردن حیوانات احتیاج داریم یا نداریم، آشفتگی‌هایی دارند. و مهم‌ترین آشفتگی را برای مردم آن به‌اصطلاح «متخصصین» ایجاد می‌کنند؛ یعنی خیریه‌های بزرگ رفاه حیوانات که ایده‌هایی همچون بهره‌کشیِ «انسانی» از حیوانات، کمتر گوشت خوردن، و غیره را ترویج می‌دهند.

🔹 اکثر مردم حتی به این فکر نکرده‌اند که استفاده از حیوانات به بحثِ بی‌عدالتی مرتبط باشد. اکثر مردم هیچوقت با این استدلال روبه‌رو نشده‌اند که صرف‌نظر از اینکه چطور با حیوانات رفتار می‌شود، صرفِ استفاده از آنان غیراخلاقی است.

🔹 کار ما این است که به مردم آگاهی برسانیم. کار ما این است کمک کنیم این حقیقت را ببینند که «تمامِ» زیرپاگذاشتن‌های حقوقِ بنیادی، غیراخلاقی هستند. همان‌طور که قتل، تجاوز و بچه‌بازی باعثِ زیرپاگذاشتنِ حقوق انسان‌ها می‌شود، خوردن و پوشیدن و هر نحو دیگری استفاده‌کردن از حیوانات هم باعثِ زیرپاگذاشتنِ حقوق بنیادی آن‌ها می‌گردد.

🔹 اما وقتی شخصی را قاتل یا متجاوز ـ یا هر چیز فاجعه‌آمیزِ دیگر ـ خطاب کنید، درواقع گفته‌اید که او شخصی بی‌اخلاق است که از قصد، حقوقِ دیگران را زیرپا می‌گذارد.

🔸 اگر چنین کنید، آن‌ها را از دست می‌دهید.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت ششم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۷: همیشه شفاف باشید که بهره‌کشی حیوانات غیراخلاقی بوده و وگانیسم خط عزیمتِ اخلاقی‌ست.

🔸 بسیاری از اشخاصی که خود را «حامی حیوانات» می‌نامند، بر این طبل می‌کوبند که گفتنِ اینکه «بهره‌کشی حیوانات غیراخلاقی بوده و وگانیسم خط عزیمتِ اخلاقی‌ست» در توان ما نیست، چراکه خیلی از مردم با این حرف مخالفت می‌کنند؛ ما نمی‌توانیم به مردم بگوییم چه بکنند. ولی زدنِ این حرف درست مانند گفتن این نکته است که «نمی‌توانیم بگوییم نژادپرستی غیراخلاقی‌ست، چون مردمی که نژادپرست هستند ممکن است مخالفت کنند؛ ما نمی‌توانیم به‌شان بگوییم از نژادپرستی دست بردارند».

🔹 اگر جنبشِ ما در تکاپوی عدالت برای حیواناتِ غیرانسان است، ما «هرگز» نمی‌توانیم در محکوم‌کردنِ بی‌عدالتی تعلل کنیم. «جنبش حیوانات» از این جنبه «تنها» جنبش در تاریخ بشریت است که آنهایی که خود را «حامیانِ» این جنبش می‌نامند، حاضر به محکوم‌کردنِ بی‌عدالتی علیه موکلینِ خود نیستند.

🔹 باید شفاف باشیم که هر گونه استفاده از حیوانات، صرف‌نظر از اینکه چقدر «انسانی» انجام شود، توجیه‌پذیر نیست. باید شفاف باشیم که اگر حیوانات در اخلاقیات جایگاهی دارند، نمی‌توانیم خوردن، پوشیدن یا هر نوع دیگرِ استفاده از آنان را توجیه کنیم. هر گونه استفاده از حیوانات، این حقِ پایه‌ایِ آنان را برای اینکه به‌عنوان منابعِ دیگران مورداستفاده قرار نگیرند، زیرپا می‌گذارد.

🔹 وقتی «حامیان حیوانات» می‌گویند نمی‌توان انتظار داشت که جهان یک‌شبه وگان شود، بنابراین وگان‌ها باید «قدم‌های تاتی‌تاتی» را ترویج دهند، باید همواره با آنان قاطع باشیم: «وگانیسم خط عزیمتِ اخلاقی‌ست؛ وگانیسم یک ضرورت است». اگر شخصی به حیوانات اهمیت می‌دهد، اما حاضر نیست یک‌دفعه وگان شود، می‌تواند هر قدم میانی که خودش می‌خواهد را انتخاب کند. اما حامیان حقوق حیوانات هرگز نباید خود را در موقعیتِ دفاع یا تأیید این قدم‌های میانی قرار دهند.

🔸 بعضی «حامیان حیوانات» ادعا می‌کنند که غیراخلاقی دانستنِ «عملِ» بهره‌کشی از حیوانات درست نیست. حرف‌شان این است که نه‌تنها نباید اشخاصی که فرضاً تخم‌مرغ‌های «بی‌قفس» (Cage-free: استاندارد مرغداری‌یی که در آن مرغ‌ها نباید در قفس‌های کوچک محبوس شوند. باید فضای تحرک در قفس بزرگ‌تری به نام مرغداری را داشته باشند!) مصرف می‌کنند را قضاوت کنیم، بلکه حتی مصرف تخم‌مرغ‌های «بی‌قفس» را نیز نباید به‌عنوان چیزی که بهره‌کشی حیوانات در آن دخیل است محکوم کنیم؛ چون در این صورت نسبت به شخصی که آن تخم‌مرغ «شاد» را مصرف می‌کند «شفقت‌آمیز» رفتار نکرده‌ایم. بلکه آبروی آنان را برده‌ایم. آن‌ها اصلِ «از گناه متنفر باشید، گناهکار را دوست بدارید» را تبدیل کرده‌اند به این: «گناه را دوست داشته باشید، تا بتوانید گناهکار را دوست بدارید»! این موضع، مضحک است! و به وضوح بهره‌کشی حیوانات را ترویج می‌دهد. براندازها از دَم چنین چیزی را رَد می‌کنند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت هفتم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۸: مردم را احمق فرض نکنید!

🔸 بسیاری از حامیان حیوانات معتقدند که عموم مردم نمی‌توانند استدلال‌های وگانیسم را درک کنند. پس چون به زعم ایشان چنین ناتوانی‌ای وجود دارد، ما نباید وگانیسم را مستقیماً ترویج دهیم! آنان ادعا می‌کنند که به‌جای صحبت درمورد وگانیسم، می‌بایست راجع‌به وجتریانیسم، دوشنبه‌های بدون گوشت، گوشتِ «شاد» و سایر محصولات حیوانی صحبت کنیم. خلاصه درمورد هر چیزی به‌جز وگانیسم!

🔹 ما مخالفیم. مردم احمق نیستند. بعضی‌هایشان ممکن است به‌مفهوم رسمیِ کلمه، خیلی باسواد محسوب نشوند، اما این بدان معنی نیست که از فهمیدنِ این حقیقت ناتوان هستند که چرا وگانیسم خط عزیمتِ اخلاقی‌ست. از زبان حامیان حیوانات زیاد حرف‌هایی چنین شنیده‌ایم که باید مراقب «محدودیت‌های مردم عادی» باشیم. مردمی که به زعم این‌ها «مهارت‌های عقلانی و اخلاقی» لازم جهت فهمیدن اینکه وگانیسم یک وظیفه‌ی اخلاقی‌ست را ندارند. «بعضی مردم کلاً نمی‌توانند اصول اخلاقی را درک کنند». این‌ها همه مزخرفاتِ نخبه‌سالارانه‌ای بیش نیستند! بر مبنای ۳۵ سال تجربه‌ی این کار، ما معتقدیم که «هر کس» و «همه‌کس» می‌تواند فلسفه و استدلال‌های وگانیسمِ براندازگرا را درک کند.

🔸 ما فکر می‌کنیم که افراد در تلاش‌های آگاهی‌بخشی‌شان باید همیشه واضح و شفاف باشند. سعی کنند از زبان تخصصی یا پیچیدگی‌های غیرضروری دوری کنند، صرف‌نظر از اینکه مخاطب صحبت‌هایشان چه کسی‌ست. تلاش‌های حمایت‌گرانه با ارائه‌های دانشگاهی متفاوت هستند. اگر کسی که با او صحبت می‌کنیم مشتاق است درمورد موضوعِ اخلاقیاتِ حیوانات به شیوه‌ای فلسفی‌‌تر، فقهی‌تر یا تئوریک‌‌تر صحبت کند، ما با کمال میل این کار را انجام می‌دهیم. ولی به‌طور عمومی بهترین راه این است که ایده‌ها را ساده ارائه دهیم. هیچ رازی در میان نیست؛ یا چیزی پیچیده. اگر ما درست آموزش دهیم، مردم می‌توانند بفهمند. در اکثر مواردی که مردم متوجه نمی‌شوند، احتمالاً دلیلش این است که ما معلمان خوبی نبوده‌ایم!

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت هشتم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۹: حالت تدافعی به خودتان نگیرید. پاسخ دهید؛ نه واکنش.

🔸 بله، بعضی مردم تحریک‌مان می‌کنند. سوال‌هایی می‌پرسند یا نظراتی می‌دهند که از نظرمان توهین‌آمیز است. یا حرف‌هایی که به‌نظرمان جدی نمی‌آیند. برای مثال، هیچ‌کس در عالم نیست که بیش از پنج دقیقه از وگان‌شدنش گذشته باشد و این سؤال را نشنود: «گیاهان چطور؟ وقتی سالاد می‌خورید موجبِ مرگ گیاهان می‌شوید»! یا چیزی به همین اندازه مضحک! وقتی کسی چنین پرسشی می‌کند، ما اصلاً ناراحت نمی‌شویم. آن را نشانه‌ای می‌دانیم که شخص واقعاً حرف دیگری برای گفتن نداشته و نمی‌داند چطور با موضوع برخورد کند. این شخص ممکن است معذب شده باشد و برای حل این موضوع، یک سوال مسخره بپرسد. درست همین‌گونه اشخاص‌اند که بهترین گزینه برای آگاه‌شدن محسوب می‌شوند. ولی خیلی مهم است که نگذارید سوال مسخره‌شان موجبِ خاتمه‌دادن به مکالمه شود.

🔹 انکار نمی‌کنیم. مردمی وجود دارند که اصلاً جدی نیستند و نمی‌خواهند بحثی جدی داشته باشند. پس سوالی احمقانه می‌پرسند، چون (به اشتباه) فکر می‌کنند بامزه است. خبر ندارند که اینجور حرف‌ها را قبلاً بارها و بارها شنیده‌اید. ولی اگر در شرایطی این سوال را بپرسند که از قبل نسبت به موضوع کنجکاوی داشته‌اند، احتمالش هست از آنچه تصور می‌کنید، به آگاهی‌بخشی آنان نزدیک‌تر شده باشید.

🔹 بعضی اوقات، مردم اظهارنظری بی‌ادبانه یا کنایه‌آمیز می‌کنند. اگر حرف‌شان واقعاً توهین‌آمیز است، می‌توانید تصمیم بگیرید گفتگو را خاتمه دهید. ولی در اکثر موارد، چنین نظراتی نشانه‌ای هستند مبنی بر اینکه موضوعِ حیوانات، شخصِ موردنظر را مُعذب کرده است و از این طریق دارند تنشِ خود را کمتر می‌کنند. در چنین وضعیت‌هایی باید جمیعِ شرایط را درنظر بگیرید تا ببینید آیا واقعاً این شخص تمایل به گفتگویی جدی دارد یا خیر. اگر چنین است از کنارِ اظهارنظرشان بگذرید و گفتگویی جدی را آغاز کنید. به‌سرعت پی می‌برید که حدس درستی زدید یا خیر.

🔹 یک قانون کلی که ما از آن پیروی می‌کنیم این است: اگر شخصی واقعاً به آنچه می‌گوییم علاقه‌ای نداشته باشد، معمولاً می‌رود دنبال کارش. به همین سادگی. هر اظهارنظر و طرح پرسشی را، حتی آن‌هایی که به‌نظرتان بی‌ادبانه یا کنایه‌آمیز هستند، به‌چشمِ «دعوت‌نامه‌»‌ ببینید. یک دعوت‌نامه از فردی که بیشتر از حدی که تصور می‌کنید درگیر بحث‌تان شده؛ و به طرز مثبتی ذهنش را تحریک کردید.

🔹 حواستان باشد که شما دارید با مردم درمورد موضوعی به‌شدت حساسیت‌برانگیز صحبت می‌کنید. هر چه بیشتر فکر کنند دارید «برای آن‌ها» صحبت می‌کنید، احتمالش بیشتر است فکر کنند دارید موعظه می‌کنید. پس، از گفتگو دلسرد می‌شوند. «با آن‌ها» صحبت کنید. درگیرِ گفتگویشان کنید.

🔸 خلاصه هر چه می‌کنید، آرامشِ خود را از دست ندهید. هیچ‌وقت به نتیجه‌ای مفید ختم نمی‌شود.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت نهم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 راهبرد شماره‌ی ۱۰: اصولِ اولیه را یاد بگیرید. هر معلمی اول باید دانش‌آموز باشد...

🔸 بسیاری از حامیان حیوانات درمورد وگانیسمِ براندازگرا ذوق‌زده می‌شوند و اتفاق بعدی‌ای که می‌افتد این است: یک سایت یا وبلاگ راه می‌اندازند که اگرچه احساساتِ درستی پشت‌اش هست، ولی با ایده‌های شفافی همراه نشده است. «قبل از اینکه به دیگران یاد دهید، اصولِ اولیه را یاد بگیرید».

🔹 مهم‌ترین چیزی که باید مدنظر قرار دهید این است: رویکردِ براندازگرا «جنبشی مردمی»‌ست. ترویج وگانیسم به‌عنوان اصلِ پایه‌ایِ عدالت چیزی نیست که نیاز به خیریه‌های عریض‌وطویل و سرمایه‌دار داشته باشد؛ یا نیاز به «رهبران» سازمانی. بلکه چیزی‌ست که هر کدام از ما می‌توانیم بانیِ آن شویم و هر کدام از ما «باید» بانیِ آن شویم... به‌عنوان یک جنبشِ مردمی. هر کدام از ما باید یک «رهبر» باشد. باید به‌شیوه‌ای شفاف و غیرسازش‌کارانه وگانیسم را به‌عنوان وظیفه‌ای اخلاقی ترویج دهیم. باید براندازیِ بهره‌کشی از حیوانات را به‌عنوان موضوعِ پایه‌ایِ حقِ تمامِ موجوداتِ حس‌مند مبنی‌بر اینکه به‌عنوان اشیا مورداستفاده قرار نگیرند، آموزش دهیم.

🔹 برای همه‌ی این‌ها،‌ لازم است هر کدام از ما وقت و انرژیِ ضروری را به این امر اختصاص دهیم که معلمان تأثیربخش‌تری شویم. مثلاً در فصل ۶ می‌بینید؛ اگر بخواهیم این نکته را به مردم بیاموزیم که برای سلامتی‌شان نیاز به محصولات حیوانی ندارند، باید حداقلی از نکات اولیه را درمورد اینکه چطور می‌توانند تمام نیازهای ویتامینی بدن‌شان را با استفاده از گیاهان تأمین کنند، بدانیم.

🔹 اگر بخواهیم آموزگارانی تأثیرگذار در حیطه‌ی کلیِ وگانیسمِ براندازگرا باشیم، باید حداقل یک فهمِ جامع از تئوریِ براندازگرایی داشته باشیم.

🔸 همچنین خوب است این توانایی را نیز در خود پرورش دهیم که استدلال‌های منطقی را درک کرده و از آن‌ها بهره ببریم. برای همین در ضمیمه‌ی ۲، به ۱۰ مغلطه‌ی منطقی می‌پردازیم. تا شما بهتر بتوانید استدلال‌های مشکل‌آفرین را تشخیص داده و پاسخ دهید.

ا✴️✴️✴️ا

در فصل بعدی، راجع به «محل‌های مناسب» برای ترویج‌دهی صحبت می‌کنیم.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمت دهم از فصل ۱ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔷 فصل ۲

🔰 کجا ترویج‌گری کنیم؟

🔸 پاسخِ کوتاه به این سوال: هرجا و همه‌جا.

🔹 کاملاً جدی می‌گوییم.

🔹 تقریباً در هر موقعیتی می‌توانید وگانیسم را ترویج دهید.

🔹 نلسون ماندلا که اخیراً درگذشت، می‌گفت: «آموزش بزرگترین اسلحه‌ایست که می‌توانید در جهتِ تغییرِ جهان از آن استفاده کنید.» ما موافقیم. اگر می‌خواهید جهان را تغییر دهید، آموزش دهید، آموزش دهید و بعد کمی بیشتر آموزش دهید. و آموزش می‌تواند در هر محلی و تحت هر شرایطی اتفاق بیفتد.

🔹 اما همیشه به خاطر داشته باشید: هر چند ترویج‌گریِ شما می‌تواند تقریباً در همه‌جا اتفاق بیفتد، همواره می‌بایست غیرخشونت‌آمیز و محترمانه باشد. همیشه باید افرادی که با آنان هم‌صحبت می‌شوید را با روش‌های خلاقیت‌آمیز درگیرِ صحبتِ خود کنید؛ و همیشه باید شفاف باشید که وگانیسم خطِ عزیمتِ اخلاقی‌ست؛ کمترین کاری‌ست که باید انجام دهیم؛ اگر قبول داریم حیوانات به لحاظِ اخلاقی اهمیت دارند.

🔹 بعضی حامیانِ حیوانات آموزشِ براندازانه را کم‌ارزش جلوه می‌دهند و ادعا می‌کنند که «کُنشگری» محسوب نمی‌شود. اصرار دارند که اگر چیزی بخواهد «کُنشگری» محسوب شود، باید شاملِ اخلال، مواجهه یا تئاترِ خیابانی باشد. ما معتقدیم ترویج‌گریِ غیرخشونت‌آمیز و خلاقانه‌ی وگان «کُنشگرانه‌ترین» عملی‌ست که می‌توانید برای حیواناتِ غیرانسان انجام دهید.

🔸 در این فصل درموردِ موقعیت‌های مختلفی که شما می‌توانید به حمایت از حیوانات بپردازید، ‌صحبت می‌کنیم. در فصلِ بعد، با چند حامیِ وگانِ براندازمحور از کشورهای مختلف ملاقات می‌کنیم که تجربیاتِ ترویج‌دهیِ خود را در این موقعیت‌ها و موقعیت‌های دیگر به اشتراک می‌گذارند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ مقدمه‌ی فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 هیچگاه اهمیتِ صحبت با دوستان و آشنایان را دست‌کم نگیرید

🔸 این نکته خیلی واجب است که هیچگاه اهمیتِ صحبت‌کردن با دوستان و آشنایان را دست‌کم نگیریم. آنچه در مقدمه گفتیم را یادتان باشد: اگر همه‌گان سالیانه فقط یک شخصِ دیگر را متقاعد کنند که وگان شود، جهانی وگان را خیلی زود خواهیم داشت. پس اگر فعالیت‌تان را فقط به صحبت با دوستان و آشنایان اختصاص دهید، ولی موفق شوید فقط یک شخصِ دیگر را متقاعد کنید که در سال آینده وگان شود، نقشِ خود را در به‌وقوع پیوستنِ انقلابِ وگان ایفا کرده‌اید. فقط ای کاش سایر حامیانِ حیوانات نیز این کار را می‌کردند...

🔹 نکته‌ی مهم این است که در گفتگو با دوستان و آشنایان، مزیتی بزرگ وجود دارد؛ فرصت‌های راحت‌تری برای پیگیری و ادامه‌دادنِ صحبت‌ها وجود دارد. و زمانی که دوست یا آشنایی را متقاعد می‌کنید که وگان شود، آن شخص نیز به احتمالِ قوی الگویی برای افرادِ دیگر می‌شود. شاید آن‌ها نیز با دوستان و آشنایانِ خودشان گفتگو کنند؛ یا شاید پا را از این فراتر بگذارند و گروه‌های بزرگ‌تری را مخاطب قرار دهند. ممکن است به مدارس بروند و برای بچه‌ها حرف بزنند. پس هیچ‌وقت معلوم نیست چه تأثیراتِ دومینو-واری که گفتگوهای تک‌به‌تکِ شما با خود به همراه نخواهد داشت.

🔹 همچنین نباید هیچگاه ارتباطات تک‌به‌تک و گفتگوهایی که با غریبه‌ها اتفاق میفتند را دست‌کم بگیرید. مثلاً وقتی در فروشگاهِ مواد غذایی با سبدی پر از میوه و سبزیجات به صندوق می‌روید، این موضوع ممکن است موجبِ اظهارنظری شده و آغازگرِ مکالمه‌ای باشد. همین‌طور در مطبِ دامپزشکی فرصتِ بسیار مغتنمی‌ست که این گفتگو شکل بگیرد که چرا بعض حیوانات را دوست داریم و بعضی دیگر را می‌خوریم. هر دوی ما تجربه‌های گفتگوهای جذابی درمورد وگانیسم هم در فروشگاه‌های مواد غذایی و هم مطبِ دامپزشکی داشته‌ایم.

🔸 همیشه کارت‌هایی (اندازه‌ی کارت‌های ویزیت) همراه‌مان داریم که رویشان آدرسِ سایت‌مان www.howdoigovegan.com چاپ شده است. با این کارت‌ها امکانِ این را پیدا می‌کنیم که در یک ارتباطِ مختصر، برای طرفِ مقابل «ایستگاهی» تمام و کمال برای هر چیزی که به وگانیسم مربوط می‌شود فراهم کنیم. سایتِ ما حاویِ اطلاعاتی درمورد اخلاقیات و تغذیه است، و همچنین گزینه‌های متنوعی از دستور غذاهای آسان و ارزان‌قیمت. ادمین‌هایی داریم با تخصص در زمینه‌ی وگانیسمِ براندازمحور، که به‌صورت آنلاین پاسخگوی سؤالات هستند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ اول از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 هر روز فرصت‌هایی برای ترویجِ وگانیسم پیش می‌آید

🔸 روزی گری به ویدیوکلوپ رفته بود. مالکِ ویدیوکلوپ داشت از مشتریِ دیگری می‌پرسید که آیا از فیلمی که او پیشنهاد داده بود، خوشش آمده یا نه؟ مشتری جواب داد که اگرچه فیلم را دوست داشته ولی چون وجترین است با دیدن صحنه‌ی کشتارِ خوک، برایش دافعه ایجاد شد. گری که همان اطراف بود گفتگوی آنها را شنید. نزدیکِ پیشخوان شد و از اینکه میانِ صحبت‌شان پریده عذرخواهی کرد. سپس از آن خانم پرسید چرا شما بجای وجترین‌بودن، وگان نیستید؟ آنها چند دقیقه‌ای به صحبت پرداختند. سپس گری آدرس www.howdoigovegan.com را دراختیارِ آن خانم گذاشت. بعدتر آن مشتری به گری ایمیل زد و از اینکه باعث شده بیشتر درموردِ وگانیسم فکر کند، تشکر کرد. آیا او وگان خواهد شد؟ شاید... نکته این است که زندگیِ روزمره فرصت‌های زیادی برای صحبت درمورد وگانیسم به ما ارائه می‌دهد، حتی با افرادی که کاملاً غریبه‌اند. بعضی از این افراد وگان خواهند شد. و ما هیچ‌وقت نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم کدام‌یک از آنان این تصمیم را خواهد گرفت. پس باید با هر کس که می‌توانیم صحبت کنیم.

🔹 موردی دیگر که آنا اخیراً در خواربارفروشی با آن مواجه شد؛ از متصدیِ بخشِ نان‌ها درموردِ وگان‌بودن یا نبودن یکی از نان‌ها پرس‌وجو کرد. مشتریِ دیگری که سوالِ آنا را شنیده بود، از او پرسید مگر چه‌چیزی برای پختنِ نان اضافه می‌کنند که می‌تواند وگان نباشد؟ آنا توضیح داد که ترکیباتِ حیوانی، مانندِ شیر، عسل و تخم‌مرغ ممکن است در نان استفاده شود. همچنین ممکن است از ترکیبِ تخم‌مرغ و شیر و آب برای درخشان‌کردنِ سطحِ نان استفاده کنند. سپس آن خانم مدتی بیشتر به صحبت با آنا ادامه داد. آنا لینکِ سایت را به او داد و سپس او را به چند سایتِ دستورهای آشپزی ارجاع داد. تقریباً دو هفته بعد پیامی از او دریافت کردیم که وگان شده است و می‌خواهد بداند که کجا کفش‌های غیرچرم می‌فروشند.

🔹 یکایکِ روزها فرصت‌هایی برای ترویجِ غیرخشونت‌آمیز و خلاقانه‌ی وگانیسم در اختیار ما قرار می‌دهند؛ چه در فروشگاه باشید، چه مطبِ حیوانات. هر کجا باشید، تقریباً همیشه می‌توانید بحثِ وگانیسم را پیش بکشید. در فصل ۵ به یکی از گفتگوهایی که در مطبِ حیوانات داشتیم اشاره می‌کنیم. به این موضوع فکر کنید: مردم معمولاً به چه دلیل به مطبِ حیوانات مراجعه می‌کنند؟ قطعاً چون همنشینانِ غیرانسانِ خود را دوست دارند. چه جایی از این مکان بهتر؟ برای مطرح‌کردنِ‌ این نکته‌ی باریک که تفاوتی بینِ حیواناتی که دوست داریم و حیواناتی که می‌خوریم وجود ندارد...

🔸 اگر تی‌شرت یا لباس‌های متن‌دار می‌پوشید، به‌جای حمایت از یک تیم ورزشی یا گروه راک، چیزی بپوشید که پیامی درمورد وگانیسم روی آن حک شده باشد. اگر کیف‌های حاویِ شعار یا اطلاعات به دوش می‌کشید، آن کیفی که جمله‌ای شبیه «من وگان هستم» دارد را با خود حمل کنید. این می‌تواند به شروع گفتگو کمک کند. خلاصه هر کاری می‌کنید، لباسی نپوشید یا لوازمی با خود حمل نکنید که سازمان‌های خیریه‌ی رفاهی حیوانات با پیام‌های غیربراندازمحور را تبلیغ می‌کنند. مطمئن شوید که هر شعاری دارید، به‌وضوح و غیرسازش‌کارانه وگان باشد.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ دوم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 فعالیت آنلاین (۱)

🔸 اینترنت چیزی را ممکن می‌سازد که تا همین چند سال پیش ممکن نبود: مردم در سراسر جهان می‌توانند به‌صورت مستقیم با هم ارتباط برقرار کنند. و می‌توانند با گروه‌های بزرگی از افراد که دغدغه‌های مشترک دارند به گفتگو بپردازند. و همه‌ی این‌ها فقط با یک هزینه‌ی ناچیز برای اتصالِ اینترنت! درضمن، حمایت‌گریِ‌ آنلاین فرصت‌های مغتنمی به آن‌دسته از حمایت‌گران می‌دهد که ممکن است با انواعِ حضوریِ ترویج‌دهی مشکلاتی داشته باشند. شما می‌توانید هر جای دنیا باشید و به‌صورتِ آنلاین به کلِ دنیا سفر کنید؛ بدون اینکه خانه‌تان را ترک کنید! افرادی که با اینترنت بزرگ شده‌اند، معمولاً عظمتِ چنین مسئله‌ای را درک نمی‌کنند.

🔹 قبل از اختراعِ اینترنت، عمده‌ی اطلاع‌‌رسانی درمورد مسائلِ حیوانات توسط گروه‌های بزرگِ مدافعِ حیوانات کنترل می‌شد. این گروه‌ها خبرنامه و بولتن داشتند. کنفرانس و نشست‌های مختلفی برگزار می‌کردند. گاهی نیز در یک کنفرانسِ «چندجانبه» با گروه‌های دیگر شرکت می‌کردند. البته چند نشریه وجود داشت که ادعایِ صحبت درمورد مسائل حیوانات را داشتند، ولی درواقع مواضعِ خیریه‌های بزرگ را بازتاب می‌دادند. اگر می‌خواستید نگاهی انتقادی به خیریه‌های سازمانی را در آن‌ها چاپ کنید، دشوار یا غیرممکن بود. این خیریه‌های حیوانات ارتباطات مابین حامیانِ حیوانات را کنترل می‌کردند. اگر این گروه‌ها نظراتِ یک شخص را دوست نداشتند، می‌توانستند عملاً آن نگاه را سرکوب کنند.

🔹 خیریه‌های بزرگِ سازمانی همیشه نسبت به جنبشِ براندازی خصومت‌آمیز رفتار کرده‌اند. اگر اینترنت به کمک‌مان نیامده بود، شرایط درست همان‌گونه باقی می‌ماند که در دهه‌ی ۱۹۹۰ بود: «جنبش» به طور عام، همچنان متشکل از خیریه‌های سازمانی بزرگ می‌بود که اصلاحاتِ رفاهی و کمپین‌های تک‌موضوعی را تبلیغ می‌کردند و وگانیسم را به‌عنوان یک پیشنیازِ فوری و سفت‌وسختِ اخلاقی قبول نداشتند. هر چند همچنان در سطحِ خیریه‌های سازمانی همین قصه برقرار است، تفاوت در اینجاست که حالا جنبشی براندازمحور به موازاتِ آن‌ها شکل گرفته است. و این موضوع بدونِ اینترنت ممکن نبود. حالا در تمامِ نقاطِ جهان افرادی هستند که از صمیمِ قلب‌شان پذیرفته‌اند که وگانیسم یک وظیفه‌ی اخلاقی‌ست. و سخت مشغولِ صحبت با افرادِ دیگر هستند. این یک اتفاقِ خوب است.

🔹 حتی اگر از ملاقاتِ فیزیکی و صحبت رودررو با مردم لذت می‌برید، باز هم هیچ اشکالی ندارد مقداری از وقت خود را به ارتباط آنلاین اختصاص دهید. از این طریق می‌توانید در مدت‌زمانی کوتاه پیامِ خود را به هزاران نفر برسانید.

🔹 پس قدرتِ اینترنت و کاربردش به‌عنوان ابزاری برای آموزش‌دادن به دیگران را دست‌کم نگیرید. قطعاً درست است که اینترنت شمشیرِ دولبه بوده است. که علاوه‌بر ترویجِ خشونت‌هایی همچون زن‌ستیزی، تبعیضِ جنسیتی، تبعیضِ نژادی، و انواع و اقسامِ نفرت‌پراکنی، به خیلی از کسانی که به اخلاقیات در حوزه‌ی حیوانات علاقه پیدا کردند، قبولانده که «فعالیت» برای حیوانات یعنی امضاکردنِ طومارهایی که اصلاحاتِ رفاهی را ترویج می‌دهند یا شرکت در کمپین‌های تک‌موضوعی. و قطعاً اینترنت برای خیریه‌های سازمانی ابزارِ گران‌بهای جمع‌آوریِ کمک‌های مالی بوده است.

🔸 اما مشکل در اینجا اینترنت نیست، مشکل از پیامِ رفاه‌محور است. اینترنت بیشتر نقشِ تسهیل‌گر و ترویج‌دهنده‌ی این توهم را بازی کرده که فعالیت در دفاع از حیوانات در امضای طومارهای بی‌فایده یا اهدای پول به خیریه‌های سازمانیِ بادکرده و معمولاً فاسد خلاصه می‌شود که به بهره‌کشی از حیوانات دامن می‌زنند. اما این اتفاق قبل از آمدنِ اینترنت هم درحالِ وقوع بود. اینترنت فقط به رفاه‌محوران کمک کرده که پیام‌شان را راحت‌تر پخش کنند. اما اگر آن‌ها که نسبت به اخلاقیات در حوزه‌ی حیوانات دغدغه‌مند هستند، نسبت به موضوعات آگاه‌تر شوند، جذابیتِ رفاه‌محورانِ سازمانی کاهش می‌یابد. اینجا به شما می‌رسیم! ...

ــــــــــــــــــــ

ادامه در پُست بعدی...

☑️ قسمتِ سوم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ هر شب ترجمه‌ی قسمتی تازه ↙️

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 فعالیت آنلاین (۲)

🔸 بعضی افراد که خود را «حامی حیوانات» معرفی می‌کنند، ۲۴ ساعتِ شبانه‌روز، ۷ روزِ هفته، پای اینترنت می‌نشینند و به وگان‌های براندازمحور می‌گویند که «کنشگرانِ» حقیقی نیستند، چون آگاهی‌رسانیِ اینترنتی کنشگری محسوب نمی‌شود. این طنزِ روزگار را کنار بگذاریم که خودشان دارند از اینترنت استفاده می‌کنند تا به شما بگویند ارتباطِ اینترنتی به‌درد نمی‌خورد! اما این ادعایشان که حمایت‌گریِ اینترنتی حمایت‌گریِ «حقیقی» نیست، مُضحک است. تفاوتی بینِ آگاه‌کردنِ مردم از طریقِ اینترنت و آگاه‌کردن‌شان از طُرُقِ دیگر وجود ندارد. استفاده از اینترنت باعث نمی‌شود شما آموزگارِ ضعیف‌تری برای وگانیسمِ براندازمحور محسوب شوید، به‌نسبتِ زمانی‌که همان پیام را از طریقِ غرفه، صحبت برای جمعیتِ بزرگی از مردم، یا شرکت در تظاهراتِ براندازمحور بیان می‌کنید.

🔹 حمایت‌گریِ‌ اینترنتی گزینه‌های زیادی در اختیارِ ما می‌گذارد: سایت، شبکه‌ی اجتماعی، وبلاگ، ویدیو و غیره. می‌توانید پادکست بسازید. می‌توانید مقاله یا پاورقی برای یکی از بی‌شمار نشریاتِ آنلاین بنویسید. فرصت‌ها به معنای واقعیِ کلمه نامحدود هستند.

🔹 پس اگر می‌خواهید یک وبلاگ یا صفحه راه‌اندازی کنید این کار را بکنید. اگر می‌خواهید یک گروه فیس‌بوک راه بیندازید، یا پادکست، یا ویدیوهای یوتیوب؛ و در آن‌ها وگانیسمِ براندازمحور را ترویج دهید، این کار را انجام دهید. کارِ شما می‌تواند روی وگانیسمِ براندازمحور و کلیتِ آن تمرکز داشته باشد؛ یا اینکه تمرکزِ اصلی‌تان می‌تواند روی چیزی دیگر باشد ــ مثلاً دستور غذاهای سریع، آسان و کم‌خرجِ وگان ــ و می‌توانید قسمتی از ارائه‌تان را به صحبت درمورد وگانیسمِ براندازمحور اختصاص دهید.

🔹 سایت‌های زیادی وجود دارند که به‌طرزِ مُبرم دنبالِ محتوای خوب می‌گردند. با یکی از این سایت‌ها تماس برقرار کنید و پیشنهاد دهید که مقاله‌ای درمورد وگانیسمِ براندازمحور برایشان بنویسید.

🔹 همچنین شاید بخواهید در صفحاتِ دیگرانی که وگانیسمِ براندازمحور را ترویج نمی‌دهند حضور پیدا کنید و آن‌ها را به چالش بکشید. به چالش کشیدنِ آن‌هایی که اصلاحاتِ رفاهی، کمپین‌های تک‌محوری، کمتر کردنِ مصرفِ گوشت و غیره را ترویج می‌دهند، یک فعالیتِ باارزش است. مسلح به میدان بیایید با مقدارِ کافی اشتیاق و کامنت‌های فکرشده‌ای که درست هم بیان می‌کنید. آن‌گاه ممکن است افرادی که با آنان تبادل می‌کنید را متقاعد به تجدیدنظر روی بعضی چیزها کنید. و حتی اگر موفق نشوید آن‌ها را به بازنگری راضی کنید (برای بسیاری از «حامیان»، موضوعِ اصلی بیزنس است و نه جهان‌بینی)، همچنان موفق به آگاهی‌رسانیِ عده‌ی کثیری از مردم که این صفحات را می‌خوانند خواهید شد.

🔸 به‌هرحال هر فرم ارتباطی را که انتخاب می‌کنید، همیشه فعالیتِ خود را به‌شکلی خلاقانه و غیرخشونت‌آمیز اداره کنید. اینترنت مکانی خشونت‌آمیز است. آن‌هایی که با رویکردِ براندازمحور موافق نیستند، من‌جمله افرادِ رفاه‌محور و دیگر افرادی که وگانیسم را به‌عنوانِ یک خط عزیمتِ اخلاقی نفی می‌کنند، ممکن است خیلی خشن برخورد کنند و به احتمالِ قوی دست به حملاتِ شخصی بزنند. با طناب‌شان به چاه نیفتید! اگر افراد با شما برخوردِ توهین‌آمیز کردند، جواب‌شان را با رفتارِ توهین‌آمیز ندهید. راهبردهایی که در فصل ۱ ترسیم کردیم را دنبال کنید. قبل از اینکه بخواهید به دیگران چیزی بیاموزید، به آموزشِ خودتان برسید. همیشه در ترویجِ وگانیسم به‌عنوان خطِ عزیمتِ اخلاقی شفاف باشید و سازش نکنید، ولی تحریک نشوید یا آرامش‌تان را از دست ندهید. همیشه رویکردِ خلاقانه و غیرخشونت‌آمیز خود را حفظ کنید.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ سوم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع به دکمه‌ی «بحث» (Discuss) در زیرِ کانال رجوع کنید (تلگرام‌تان باید آپدیت باشد) ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 سرمقاله‌های مطبوعات

🔸 مجلاتِ زیادی وجود دارند و تمام آن‌ها نسخه‌ی آنلاین نیز دارند. مقاله‌ای برای یکی از این نشریات بنویسید.

🔹 اکثر آن‌ها چهارچوب‌هایی برای مطالبِ دریافتی دارند، و خیلی کم پیش می‌آید مطلبی که در آن چهارچوب نباشد را قبول کنند. با چهارچوب‌هایشان آشنا شوید و مطالب‌تان را بر اساسِ آن تنظیم کنید.


🔰 حلقه‌های کتاب‌خوانی

🔸 یک ابزار معرکه‌ی دیگر برای حمایت‌گری از حیوانات، گروه‌های کتاب‌خوانی هستند. این گروه‌ها می‌توانند به‌صورت حضوری برگزار شوند، و یا به‌صورت آنلاین در یکی از پلتفرم‌های رایگان که امکانِ تعاملِ چندین نفر در آنِ واحد را فراهم می‌کنند. ایده‌ی چنین گروه‌هایی این است که اعضا محتوای مشخصی را مطالعه کنند و بعد به گفتگو درمورد آن‌ بپردازند. این نوع گروه‌ها می‌توانند بر روی یک موردِ خاص ــ یک کتاب، مقاله یا پُستِ وبلاگ ــ بپردازند، یا عمیق‌تر شوند و همچون یک واحدِ درسی یا سمینار عمل کنند. آن‌ها می‌توانند در زمانی کوتاه برگزار شوند یا مدتِ زیادی ادامه پیدا کنند.

🔹 به‌عنوان مثال تاکنون چندین گروهِ مطالعه به مقالاتِ سایت www.abolitionistapproach.com پرداخته‌اند. این نشست‌ها یک یا دو جلسه دنبال شده‌اند. گروه‌هایی هم بوده‌اند که تمرکزشان را روی کتاب «حقوق حیوانات: رویکردِ براندازمحور» یا «اجازه هست شما را بخورم» قرار داده‌اند و به‌مدت پنج جلسه یا بیشتر ادامه یافته‌اند.

🔸 مدت یا تمرکز یک گروهِ مطالعه می‌تواند متفاوت باشد؛ اما ایده‌ی اصلی ثابت است: جمع‌شدنِ عده‌ای از مردم دور هم، چه حضوری، چه آنلاین؛ و تعامل و بحثِ لحظه‌به‌لحظه راجع‌به موضوعات یا متن‌هایی از پیش تعیین‌شده.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ چهارم و پنجم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای پیوستن به گروهِ مطالعه‌ی ما بر محورِ این کتاب، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! (تلگرام‌تان باید آپدیت باشد) ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 غُرفه‌گذاری

🔸 گرچه حمایت‌گریِ آنلاین به شما این امکان را می‌دهد که به‌صورت بالقوه با مخاطبی وسیع ارتباط برقرار کنید، ولی فاقدِ آن جنبه‌ی صمیمیتی‌ست که در ارتباطاتِ نزدیک وجود دارد؛ که المانی مهم در پروسه‌ی آگاهی‌رسانی محسوب می‌شود. غرفه‌گذاری این درگیریِ نزدیک را ممکن می‌سازد.

❓ آیا تعاملِ نزدیک مؤثرتر از حمایت‌گریِ آنلاین است؟

🔹 از آنجایی که تاثیرگذاریِ ارتباط به عوامل مختلفی وابسته است، صادرکردن حکمی قطعی در این زمینه غیرممکن است. اما چیزی که مشخص است این است که برای بعضی افراد، تماسِ نزدیک خیلی کلیدی‌ست. مثلا اینکه میزی چیده شود، با اطلاعاتی درمورد وگانیسم و حقوق حیوانات، ممکن است شخصی را که در غیر این صورت حاضر نبود به جستجوی اینترنتی درمورد وگانیسم بپردازد، به خود جذب کند. همه‌مان می‌دانیم که تمامیِ «حیوان‌دوستان» لزوماً وگان نیستند. این افراد بعید است درمورد وگانیسم جستجوی آنلاین داشته باشند. اما اگر مشغولِ قدم‌زدن در بازار یا فضاهای عمومی دیگر باشند، و با غرفه‌ای مواجه ‌شوند که اطلاعاتی درمورد حیوانات ارائه می‌دهد، احتمالش زیاد است که توقف کرده و با این کارشان فرصتی ناب به شما بدهند تا به آنان تلنگر بزنید که چرا «دوست‌داشتنِ» حیوانات، فراتر از هر چیزِ دیگر، بدین معناست که به آن‌ها آسیب نرسانیم.

❗️ وقتی غرفه می‌گذارید، این سه چیز را در ذهن داشته باشید:

🔹 اول، اطمینان حاصل کنید که مجوزهای لازم برای برپایی غرفه‌ی خود را دارید. در خیلی از مکان‌ها شما اجازه ندارید به‌صورتِ خودجوش میزی قرار داده و شروع به صحبت با مردم بکنید. ممکن است احتیاج به مجوز یا هماهنگی با مسئولینِ امر داشته باشید. بعضی حامیان، با مغازه‌های محلی هماهنگ می‌کنند و اجازه می‌گیرند تا به محدوده‌ی آن‌ها رفته و غرفه بگذارند.

🔹 دوم، غرفه‌ای طراحی کنید که جذاب باشد. افراد را ترغیب به توقف کند و درگیرکننده باشد. حامیانِ مختلف رویکردهای مختلفی دارند. بعضی‌هایشان تلاش می‌کنند «حیوان‌دوستان» را به سمت خود بکشند و سپس این موضوع را مطرح می‌کنند که چطور دوست‌داشتنِ حیوانات با خوردن، پوشیدن یا استفاده از آن‌ها تناقض دارد. مثلا، ما یک حامی را می‌شناسیم که بنری در غرفه‌اش می‌گذارد با این متن: «آیا حیوانات را دوست دارید؟»؛ بعد از اینکه شخصی نزدیک می‌شود، بحثی درمورد وگانیسم را با آنان شروع می‌کند. بعضی دیگر از حامیان، وگانیسم را به‌وضوح در بنر و فراخوان‌شان مشخص می‌کنند.

🔹 سوم، یک شیوه‌ی خیلی مؤثرِ حمایت‌گری، ارائه‌ی نمونه‌ی خوراکی‌های وگان است. این کار به مبارزه با این تصور کمک می‌کند که وگان‌ها موادی عجیب مصرف می‌کنند که اشتهاآور نیست! پس نمونه‌ی کیک، شیرینی و سایر خوراکی‌ها می‌تواند راهی آسان برای دعوتِ افراد به گفتگو باشد.

🔸 پخشِ مواد غذایی در بعضی مکان‌ها، نیاز به گرفتنِ تاییدیه توسط سازمانِ غذایی یا یک قوه‌ی مقرراتی دیگر دارد. بعضی جاها فقط در صورتی که غذا به فروش برسد، این محدودیت را قائل می‌شوند. ولی در تمامی موارد، مطمئن شوید که مردم از ترکیباتِ خوراکی‌هایتان باخبر هستند، تا اگر شخصی آلرژی یا حساسیت‌های خاصی داشت، بتواند از آنچه به او می‌دهید، پرهیز کند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ ششم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 ترویجِ وگان به بهانه‌ی غذا

🔸 بخشِ مهمی از ترویجِ وگانیسم ثابت‌کردنِ این حقیقت به مردم است که غذای وگان نه‌تنها چیزی ترسناک نیست، بلکه به‌معنای واقعی خوشمزه است. بسیاری از تصمیم‌های افراد برای وگان‌شدن بعد از لذت‌بردن از مقداری غذای وگان قطعی می‌شود!

🔹 شما می‌توانید مقداری غذای وگان را به‌عنوانِ بخشی از غرفه‌تان ارائه کنید، یا اینکه غذای وگان می‌تواند نقشی محوری‌تر پیدا کند. مثلا می‌توانید از ضیافت‌های شامی که هر کسی غذایی می‌آورد برگزار کرده و از افرادِ علاقه‌مند به یادگیری درمورد وگانیسم دعوت کنید تا بتوانند همزمان با چشیدنِ غذاهای وگان، با وگان‌های براندازمحوری چون شما درمورد وگانیسم گفتگو کنند.

ــــــــــــــــــــ

🔰 ترویجِ وگان از طریقِ هنر و موسیقی

🔸 آیا استعداد هنری یا موسیقیایی دارید؟

🔹 اگر دارید، آن را در حمایت از حیوانات به‌کار ببندید! می‌توانید پیام‌های وگانیسمِ براندازمحور را در آثار هنری یا قطعه‌های موسیقی‌تان بگنجانید!

ــــــــــــــــــــ

🔰 سخنرانی در فضاهای عمومی، مدارس و دانشگاه‌ها

🔸 اگر حاضر باشید در گستره‌ی عمومی با گروه‌هایی از مردم راجع‌به اخلاقیات در حوزه‌ی حیوانات صحبت کنید، خیلی زود درخواهید یافت که فرصت‌ها در این زمینه پایان‌ناپذیر است. سراهای محله، گروه‌های مربوط به حیوانات و محیط زیست، مدارس، دانشگاه‌ها، حلقه‌های دانشجویی و آموزشگاه‌ها، همیشه در جستجوی سخنران هستند.

🔹 بسیاری از مدارسِ ابتدایی به این موضوع که کسی برای ترویجِ وگانیسم به کودکانِ کم‌سن حضور پیدا کند، علاقه ندارند، ترجیح می‌دهند کسی بیاید که درموردِ «رفتارِ مهربانانه» صحبت کند! ولی مدارسِ راهنمایی و دبیرستان معمولا به حضورِ سخنران‌های براندازمحور علاقه‌مند هستند.

🔹 باید با گروه‌های منطقه‌ایِ خود ارتباط بگیرید و برای حضور و صحبت درمورد وگانیسم اعلام آمادگی کنید. بهترین محل برای شروع، دانشگاه‌های منطقه‌ی خودتان است. از آنها سراغِ گروه‌های مرتبط با حیوانات را در پردیسِ دانشگاه بگیرید. بعضی از این گروه‌ها موافقِ صحبت‌کردنِ شما نخواهند بود، چراکه می‌خواهند نظرگاه‌های نئورفاه‌محور را ترویج ‌دهند. به‌واقع تعدادِ قابل‌توجهی از گروه‌های دانشجویی نوعی از روابط رسمی را با خیریه‌های بزرگِ سازمانی دارند. ولی خیلی از گروه‌های دانشجویی با آغوشِ باز از شما استقبال می‌کنند و حتی ممکن است برای مناظره با رفاه‌محورانی که وگانیسم را به‌عنوان یک ضرورت اخلاقی قبول ندارند، دعوت‌تان کنند. این‌ها فرصت‌هایی عالی برای آگاهی‌رسانی هستند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ هفت، هشت و نه از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 ارسالِ منابعِ براندازمحور به کتابخانه‌ها

🔸 ما نسخه‌هایی از کتاب‌هایمان را به کتابخانه‌های عمومی و کتابخانه‌های دبیرستان‌ها فرستادیم تا مردم بتوانند با تفکراتِ براندازانه آشنا شوند. شما نیز می‌توانید در جامعه‌ی خود چنین کنید.

🔹 در مواقعی که مسئولینِ کتاب‌خانه‌ها به ما می‌گویند کتاب‌هایمان خیلی «رادیکال» است، توجه‌شان را به این نکته جلب می‌کنیم که کلکسیونِ فعلی‌شان پُر از کتاب‌هایی‌ست که بهره‌کشی از حیوانات را تشویق می‌کند، اینکه محتواهای براندازمحور را نیز در کنارش قرار دهند باعث می‌شود پرسپکتیوهای مختلف درمورد اخلاقی‌بودنِ استفاده از حیوانات مطرح شود و تعادلی شکل بگیرد.

ــــــــــــــــــــ

🔰 راهپیمایی، تظاهرات، نمایش‌های خیابانی و ...

🔸 اما راهپیمایی، تظاهرات و نمایش‌های خیابانی چطور؟ یا هر نوع از ترویج‌دهی که پیش از این درموردش صحبت نکرده‌ایم؟

🔹 جواب همیشه ثابت است: تا وقتی فعالیت‌تان غیرخشونت‌آمیز باشد، و مردم را به‌شیوه‌ای خلاقیت‌آمیز درگیرِ موضوع ‌کند، و این موضوع که وگانیسم یک ضرورتِ اخلاقی‌ست را مثلِ روز روشن سازد، پی‌اش را بگیرید. اگر این‌طور نیست، دنبالش نروید.

🔹 مشکلِ اصلی با راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌ این است که به طور عمومی براندازانه بودن‌شان شفاف نیست. بلکه بیشترِ آن‌ها به‌وضوح رفاه‌محور هستند، کمپین‌های تک‌موضوعی را تبلیغ می‌کنند، و... . مثلا «راهپیمایی علیه کشتارگاه‌ها» این تصور را ایجاد می‌کند که مشکل گوشت است و عرضه‌کنندگانِ گوشت. درحالی‌که، مشکل تمام محصولاتِ حیوانی‌اند، و تمامی مصرف‌کنندگانی که آن محصولاتِ حیوانی را تقاضا می‌کنند.

🔹 رویدادهایی که در آن‌ها کامیون‌های ناقلِ حیوانات در مسیر کشتارگاه توسط حامیان متوقف می‌شوند تا بتوانند «شاهدِ» بهره‌کشی باشند، یا حیوانات را آرام کنند، عموما مشکل‌دار هستند؛ چون حیوانات پیشاپیش در وضعیتِ استرسِ وحشتناک هستند، و متوقف‌کردنِ کامیون‌ها به این هدف که حامیان بتوانند «شاهد باشند»، فقط این استرس را افزایش می‌دهد. حامیان معمولا دستان‌شان را به درونِ کامیون دراز می‌کنند تا به حیوانات آب بدهند و ازشان عکس بگیرند. این به حیوانات کمک نمی‌کند. حامیان معمولا به‌شدت هیجانی و احساساتی می‌شوند. این نیز به حیوانات کمک نمی‌کند. بسیاری از این رویدادها پیام شفافی از وگانیسم به مردم منتقل نمی‌کند.

🔹 ‌بسیاری از آنچه توسطِ بسیاری از حامیان، «فعالیت» و «کنشگری» برای حیوانات نامیده می‌شود، متاسفانه چیزی فراتر از نمایش‌های خیابانی نیست. نمایش‌هایی که براندازمحور نیستند، چراکه روی «نحوه‌ی برخورد» با حیوانات تمرکز می‌کنند و نه به‌طور کلی «استفاده» از حیوانات؛ و اکثرشان پیام شفافی را مبنی بر اینکه وگانیسم یک ضرورتِ اخلاقی‌ست، ترویج نمی‌دهند. بلکه برعکس، بسیاری از افرادی که این شکل از حمایت‌ها را ترویج می‌دهند، تمام تلاشِ خود را می‌کنند تا درمورد وگانیسم صحبتی صورت نگیرد. بعضی از این گروه‌ها ادعا می‌کنند در نمایش‌های خیابانی‌شان وگانیسم را ترویج می‌دهند، مشکل اینجاست که در کنارش سازمان‌های بزرگِ خیریه که رفاه‌محور هستند را نیز تبلیغ کرده و حتی با همکاری‌شان رویداد برگزار می‌کنند. و به این وسیله پیامی آشفته و گیج‌کننده برای مردم به‌ارمغان می‌آورند. علاوه بر این‌ها، بسیاری از این نمایش‌های خیابانی دارای مشکلاتِ دیگری هستند، همچون تجلی‌های سکسیسم و تبعیض جنسیتی.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ دهم و یازدهم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 اشاره‌ای بر ترویج‌گری در محیط کار

🔸 نکته‌ای احتیاطی: خیلی از کارفرمایان تبلیغِ مواضعِ اخلاقی یا سیاسی را در محیط کاری منع می‌کنند. پس مراقب باشید شغلتان را از دست ندهید!

🔹 اگر می‌توانید در محیط کارتان به ترویجگری بپردازید، راهبردهایی را دنبال کنید که در هر موقعیتِ دیگری از آن‌ها پیروی می‌کنید. صاف و ساده باشید. تلاش کنید پیامی یکپارچه به دیگران القا کنید و مراقب باشید همکاران و سرپرست‌های خود را ناراحت یا خشمگین نکنید. هدف شما باید معرفی وگانیسم به روشی دوستانه باشد که برای مخاطب سوال ایجاد می‌کند و در آن‌ها عطشی برای کسبِ اطلاعاتِ بیشتر شکل می‌دهد.

🔹 می‌توانید یک ماگ یا تقویم با طرح‌های وگان روی میز خود بگذارید؛ یا چند عکس از دوستانِ غیرانسان‌تان؛ یا مثلاً چندین پیامِ چاپ‌شده درمورد وگانیسم تا کنجکاویِ افرادی که از محیط کارتان رد می‌شوند را برانگیزید.

🔹 همه در محیط کار از مهمان‌شدن خوششان می‌آید، پس همکاران‌تان را به مقداری کلوچه‌ی وگانِ خانگی یا دیگر خوراکی‌های وگان مهمان کنید. یک نسخه از روشِ پخت‌شان را به‌همراه داشته باشید و ترکیباتش را نام ببرید. وبسایتِ howdoigovegan.com را به آن‌ها معرفی کنید که بتوانند سایرِ دستور غذاها و اطلاعاتی حولِ وگانیسم را در آنجا پیدا کنند. نسخه‌ای از کتابِ «اجازه هست شما را بخورم؟» به‌همراه داشته باشید تا بتوانید به همکاران‌تان قرض دهید.

🔸 وقتی همه‌چیز روی غلتک بیفتد، ترویج‌گری در محیط کار هیچ تفاوتی با دیگر مکان‌ها ندارد تا زمانی که به‌یاد داشته باشید، حرفه‌ای رفتار کنید و اجازه ندهید تلاش‌هایتان به کارتان لطمه بزنند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ دوازدهم از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 اشاره‌ای بر موضوعِ استفاده از صحنه‌های خشونتِ بی‌پرده ــ تصاویرِ کشتارگاه و...

🔸 مردم همیشه از ما می‌پرسند چرا در فعالیت‌هایمان از تصاویرِ خشونتِ بی‌پرده استفاده نمی‌کنیم. پاسخ ساده است: بهره‌کشی از حیوانات در دیدِ اکثریت حقِ انسان محسوب می‌شود. چون عُرفِ رایجِ ما درمورد حیوانات این را می‌گوید که استفاده از حیوانات به‌خودیِ خود ایرادی ندارد، تا زمانی که به‌شکلِ «انسانی» با آن‌ها رفتار کنیم. این چیزی‌ست که اکثریتِ قریب به اتفاقِ مردم باور دارند. وقتی مردم تصاویرِ خشونت‌آمیزی که در استفاده از حیوانات اتفاق میفتد را می‌بینند اولین چیزی که به ذهن‌شان می‌رسد این است که: «وحشتناک است؛ این آزارها را باید غیرقانونی کنند و اطمینان حاصل کنند که با حیوانات به درستی رفتار می‌شود.»

🔹 به‌علاوه استفاده از این تصاویر معمولا مردم را به کمکِ مالی ترغیب می‌کند، زیرا از نظرِ روان‌شناختی این واکنشِ طبیعی را دارند که می‌خواهند هر وضعیتِ وحشتناکی که به آن نگاه می‌کردند، به‌طریقی اصلاح شود. به این فکر نمی‌کنند که چطور راه‌حلی نظام‌مند برای حلِ ریشه‌ای این مشکل پیدا کنند.

🔹 به همین علت است که همه‌ی خیریه‌های بزرگِ حمایت از حیوانات از تصاویرِ خشونت‌آمیز استفاده می‌کنند: این کار مردم را به حمایت از کمپین‌های رفاه‌محور و کمپین‌های تک‌مسئله‌ای تشویق می‌کند و این تفکر را تقویت می‌کند که مشکلِ اساسی در نحوه‌ی رفتار ما با حیوانات است و هدف‌مان باید این باشد که از روش‌های «انسانی»ترِ بهره‌کشی استفاده کنیم.

🔸 برای اینکه وگانیسمِ براندازمحور تبدیل به گفتمانِ رایج شود، ما باید روی یک ایده‌ی ساده تمرکز کنیم: بهره‌کشی از حیوانات ـ صرف‌نظر از اینکه تا چه حد بالفرض «انسانی» صورت بگیرد ـ ناعادلانه، ناجوانمردانه و اشتباه است. براندازگرایان دنبالِ جمع‌کردنِ کمک‌های مالی نیستند. آنها یک چیز می‌خواهند: که مردم وگان شوند.

ا✴️✴️✴️ا

در فصل بعدی، با چند حامیِ براندازگرای وگان آشنا خواهیم شد که انواعِ حمایت‌ها و آموزش‌هایی که در این فصل ذکر کردیم را انجام می‌دهند.

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ سیزدهم (پایانی) از فصل ۲ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) پایینِ کانال کلیک کنید! ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔷 فصل ۳

🔰 تأملات و ایده‌هایی از چند ترویج‌دهنده‌ی وگانیسمِ براندازمحور

🔸 در این فصل، تاملات و ایده‌هایی را از ترویج‌دهندگانِ وگانیسمِ براندازمحور در سراسرِ جهان ارائه می‌کنیم. همه‌گی ترویج‌دهندگانِ خودانگیخته هستند. متعلق به خیریه‌های بزرگ رفاه حیوانات نیستند، با آن‌ها همکاری نداشته و حمایتی از آن‌ها نمی‌کنند....

🔹 پیشنهاداتی را میشنویم از وگان‌های براندازمحوری که غرفه می‌گذارند، حلقه‌های مطالعاتی جمع می‌کنند، یا نمایشگاه مواد غذایی برگزار می‌کنند. در قسمتِ نهایی، ایده‌هایی آزمون‌‌پس‌داده را از براندازانِ نقاط مختلفِ جهان بررسی می‌کنیم.

ــــــــــــــــــــ

🔰 برگزاری غرفه

🔸 براندازانِ زیادی هستند که غرفه میگذارند. ما چهار تایشان را انتخاب کردیم. الیزابت کالینز از «نیوزلند»، وندا کداس در «کالیفرنیا»، آندریاس منسون از «سوئد» و پگی وارن از ایالتِ «واشنگتن» در آمریکا ــ ازشان خواستیم توصیفِ مختصری از فعالیت‌هایشان بدهند. بعضی ترویج‌دهندگانِ دیگر نیز در اجلاسِ جهانیِ سرانِ وگانیسم (World Vegan Summit) به این موضوع پرداخته بودند که نظرات‌شان را در قسمتِ نهاییِ این فصل گنجاندیم.
ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ اول از فصل ۳ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای ارسالِ نظر کوتاه درموردِ این قسمت، می‌توانید روی گزینه‌ی کامنت زیرِ مطلب کلیک کنید. برای پیوستن به گروهِ ما و بحثِ عمیق‌تر، روی دکمه‌ی «بحث» (Discuss) کلیک کنید. ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa

🔰 اهمیتِ همراه‌کردنِ مردم

✍️ الیزابت کالینز، نیوزلند:

🔸 من در شهرِ آکلند (نیوزلند) غرفه برگزار می‌کنم و تقریباً هشت سال است که این کار را ادامه می‌دهم. اول خیلی ساده با یک میزِ تاشو شروع کردم که خیلی راحت از طریق اتوبوس می‌توانستم جابجا کنم. حالا که ماشین دارم راحت‌تر می‌توانم وسایلم را جابجا کنم، که شاملِ میزی بزرگتر و غذا (معمولاً کاپ‌کیک) است. معمولاً یک یا دو همکار در کنارِ خود دارم. قدم‌هایی که طی کردم و چند فکر را با شما درمیان می‌گذارم:

🔹 به شورای شهر آکلند نامه نوشتم و پرسیدم آیا می‌توانم در سراسر شهر چنین کاری را انجام دهم. چند باری مامورین به غرفه‌ام نزدیک می‌شدند و بلافاصله که مجوزِ دست‌فروشیِ خود را به آنان نشان می‌دادم متقاعد می‌شدند و مرا رها می‌کردند. این مجوز به من اجازه می‌دهد در سه محلِ مشخص غرفه‌ام را قرار دهم. یکی از آن‌ها مرکز ثقلِ تمام فعالیت‌ها در آکلند است، درست در میدانِ آوتیا. پس این مکانی است که بیشتر به آن مراجعه می‌کنم. همچنین به بازارها و جشنواره‌هایی که در نقاط مختلف شهر برگزار می‌شوند...

🔹 جلوی میزم یک بنرِ چشمگیر آویزان است که می‌گوید: ˝خشونت را متوقف کنید. وگان شوید.˝ همچنین در کنار‌ه‌های میز پوسترهایی با تمِ براندازی دارم که مردمی که از گوشه‌ها می‌آیند هم چیزی برای دیدن داشته باشند! روی میز هم پیام‌هایی مانند ˝وگانیسم = احترام و پرهیز از خشونت˝ قرار می‌دهم. همه‌ی این‌ها در حکمِ کلیدهایی برای آغاز گفتگو هستند. مجموعه‌ای از کتاب‌ها و محتواهای نوشته‌شده توسط گری فرانسیون و آنا چارلتون را نیز دارم. کارت‌های ویزیت برای سایت www.HowDoIGoVegan.com و همین‌طور بروشورهای براندازمحور، کتابچه‌های دستور غذا، ˝پاسپورت‌های وگان˝ (نام ابداعی‌ام برای کارت‌های حاوی اطلاعات درمورد محل‌هایی که مراجعان می‌توانند به غذای وگان دسترسی پیدا کنند) و کاپ‌کیک‌هایی با بنری که روی آن نوشته‌ام: ˝کاپ‌کیکِ رایگان با مکالمه˝.

🔹 خیلی از مردم می‌آیند برای اینکه بفهمند ما داریم چه کار می‌کنیم. نظری می‌دهند، یا سوالی درمورد یکی از پیام‌ها یا پوسترها دارند. بعضی‌ها به‌دنبال دستور غذاهای وگان یا اطلاعاتی دیگر می‌گردند. بعضی هم برای بحث‌کردن می‌آیند و می‌خواهند نکته‌ای را منتقل کنند. همه‌چیز را از اینجا پی می‌گیریم...

🔹 در شروع (سال ۲۰۰۹) هیچ وگانی را در غرفه ملاقات نمی‌کردم. بیشترِ مردم نمی‌دانستند ˝وگان˝ اصلا چیست. در آغاز این کلمه را به وضوح در فضای غرفه نمی‌گنجاندم، اما اکنون این کلمه در طراحیِ غرفه‌ام محوریت دارد. مردم به دنبال توصیه‌ها و راهنمایی‌هایی هستند که چطور وگان شوند. می‌آیند چون فرضا یکی از اعضای خانواده‌شان وگان است، و می‌خواهند بیشتر درموردش بدانند. یا دنبال دستور غذاهایی هستند که برایشان درست کنند. مردم عموماً می‌آیند تا صحبت کنند و معمولاً درمورد رفاه ــ رفتارِ ˝انسانی‌˝تر با حیوانات. وقتی شروع به صحبت درمورد رویکردِ براندازمحور می‌کنیم، مکالمه عمیق‌تر می‌شود ولی درعین‌حال ساده‌تر و با پیچیدگیِ کمتر از مکالمه‌های درموردِ نحوه‌ی رفتار. می‌توانید به‌واقع جرقه‌هایی که در چشمان‌ِ افراد روشن می‌شوند را ببینید. می‌توانید ببینید که ذهن‌شان موضوعات را هضم می‌کند. چیزِ زیبایی است!

🔹 به‌نظرم وقتی افراد برگزاری یک غرفه‌ی براندازمحور را بدونِ استفاده‌از تصاویرِ خشونت‌آمیز امتحان کنند، خواهند دید که جایگاهی را برای تجربه‌ای فوق‌العاده برقرار کرده‌اند. تمرینی‌ست عالی و راهی‌ست معرکه برای اینکه حامیانِ حیوانات اندیشه‌هایشان را شفاف‌تر کنند، و صدا و شیوه‌ی منحصربفردِ ترویج‌گریِ خودشان را پیدا کنند. برخلافِ آنچه جنبشِ حیوانات دهه‌هاست وانمود می‌کند، فعالیت برای حیوانات حتماً نباید با داد و فریاد و عصبانیت و مُچ‌گیری از آدم‌ها همراه باشد. حتماً نباید فعالیتی یک‌سویه باشد: فریادزدن بر سر مردم، رساندن شعارهایی به گوش‌شان، نگه‌داشتن اعلامیه‌هایی در سکوتِ اعتصاب‌آمیز، نشان‌دادن ویدیوهایی به آن‌ها. باید همراهیِ مردم را برانگیزیم. و آن‌ها که چنین کاری می‌کنند و مسلح به تئوری‌های براندازمحور آمده باشند، می‌توانند شهادت دهند که این تجربه چقدر می‌تواند موثر و معرکه باشد.

🔸 تجربه‌های منفی؟ آن‌ها بسته به شرایط متنوع‌اند. ولی تجربه‌های مثبت با فاصله‌ی زیادی بر آن‌ها می‌چربند! ولی برای شخصِ من، تلخ‌ترین تجربه‌ها مربوط به گفتگو با آن‌هایی‌ست که می‌گویند: ˝گیاهان هم ذی‌شعورند˝! خیلی روی اعصاب‌اند!

ــــــــــــــــــــ

☑️ قسمتِ دوم از فصل ۳ کتاب «حامی حیوانات باش»؛ گری ال. فرانسیون و آنا چارلتون

✳️ برای گفتگو درموردِ این موضوع، روی دکمه‌ی «بحث» یا «کامنت» کلیک کنید. ⏬

📖 @Advocate4AnimalsFa