ከካቢኔ አባልነት የተነሱ 11 ኃላፊዎች እነማን ናቸው?
አዲሱን የመንግሥት ካቢኔ ሹመት ተከትሎ ቀደም ሲል የሚኒስትርነት ወይም የካቢኔ አባልነት ሚና ላይ የነበሩ አንዳንድ ኃላፊዎች በአዲሱ የሹመት ዝርዝር ውስጥ አልተካተቱም።
በዚህም መሠረት በሚኒስትርነት ያልተሾሙ ወይም ከካቢኔ አባልነት የተነሱ ተብለው የተጠቀሱት 11 ኃላፊዎች፦
ዶ/ር በለጠ ሞላ
አቶ መላኩ አለበል
ዶ/ር አብርሃም በላይ
ዶ/ር ካሳሁን ጎፌ
ኢ/ር አይሻ መሀመድ
አቶ አህመድ ሽዴ
ወ/ሮ ሙፈሪሃት ካሚል
ዶ/ር ኤርጎጌ ተስፋዬ
ወ/ሮ ጫልቱ ሳኒ
ኢ/ር ሃብታሙ ተገኝ
ዶ/ር አለሙ ስሜ
ከእነዚህ መካከል በቀድሞው የመንግሥት ካቢኔ ውስጥ የኢኖቬሽንና ቴክኖሎጂ፣ ኢንዱስትሪ፣ መስኖና ዝቅተኛ ቦታዎች ልማት፣ ንግድና ክልላዊ ትስስር፣ መከላከያ፣ ገንዘብ፣ ሠራተኛና ክህሎት፣ ሴቶችና ማኅበራዊ ጉዳይ፣ ከተማ ልማትና መሠረተ ልማት፣ ማዕድንና ነዳጅ እንዲሁም ትራንስፖርትና ሎጂስቲክስ ያሉ ዘርፎችን የመሩ ኃላፊዎች ይገኙበታል።
በተለይም የቀድሞው ካቢኔ አባላት የነበሩት በለጠ ሞላ፣ መላኩ አለበል፣ አህመድ ሽዴ፣ ሙፈሪሃት ካሚል፣ ኤርጎጌ ተስፋዬ፣ ጫልቱ ሳኒ እና አይሻ መሀመድ በቀድሞ የካቢኔ ዝርዝሮች ውስጥ በየዘርፋቸው ተጠቅሰዋል።
የአዲሱ የካቢኔ አደረጃጀት የሚያመጣው የፖሊሲ፣ የአመራር እና የተቋማዊ ለውጥ በቀጣይ በትኩረት የምንከታተል ይሆናል።
📅 መስከረም 28 ቀን 2019 ዓ.ም. 📌 አዲስ ኢንሳይት

የጊዜ አስገራሚ ፍርድ!

ወፏ በሕይወት ዘመኗ ጉንዳንን ትበላለች፤ ጉንዳኑም በዚያ የተፈጥሮ ሥርዓት ውስጥ የወፏ ምግብ ነው። ወፏ ስትሞት ግን የነበረው ሚዛን ይገለበጣል፤ እሷ የምትበላው የነበረው ጉንዳን አሁን የእሷን አካል ይበላል።

እዚህ ላይ ማስተማር የተፈለገው ትምህርት ከወፏና ከጉንዳኑ ይልቅ ስለ እኛ ነው።

ሕይወት የሰጠን ሚና ዘላለማዊ አይደለም።

ዛሬ የምትገዛበት ኃይል፣ የምትመካበት ሀብት፣ የምትደገፍበት ሥልጣን ወይም የምትኮራበት ተፅዕኖ—ሁሉም በጊዜ ፊት የተሰጡ ጊዜያዊ ሚናዎች ናቸው።

ዛሬ ከላይ የቆመ ሰው ነገ ከታች ሊገኝ ይችላል።
ዛሬ የተናቀ ሰው ነገ የሚፈለግ ሊሆን ይችላል።
ዛሬ ሌላውን የሚመግብ እጅ ነገ ራሱ ምግብ ሊሆን ይችላል።

ስለዚህ ሰውን በዛሬው ሁኔታው ብቻ መመዘን የእውቀት ማነስ ነው። የተፈጥሮ ሚዛን ማንንም ለዘላለም በአንድ ወገን አያቆምም።

ዛሬ የምትበላውን ነገር ነገ ልትሆነው እንደምትችል አትዘንጋ።

ሕይወት አንድ የማይቋረጥ የሥልጣን መድረክ አይደለም፤ ሚናዎች የሚቀያየሩበት ዑደት ነው።

ስለዚህ በጉልበትህ አትታበይ፤ በደካማው አትሳለቅ፤ በዛሬው ሁኔታህ ለዘላለም እንደምትቆይ አትመካ።

የተፈጥሮ ሕግ አንድ ነው፦ ዛሬ የሚበላ ነገ ሊበ'ላ (በ ይጠብቃል) ይችላል።

ድህነት፣ ፖለቲካና የእኛ እጣ ፈንታ

“ደሃ ሕዝብ ስለሚበላውና ስለሚጠጣው እንጂ፣ እጣ ፈንታውን ስለሚወስነው ፖለቲካ አያስብም።”

ይህ አባባል ድህነትን ከኪስ ባዶነት በላይ ያስቀምጠዋል። ድህነት አንዳንድ ጊዜ የሰውን ኑሮ ብቻ ሳይሆን የሚመለከተውን የዓለም አድማስ ይገድባል። ሰው የዛሬን ሕይወት ለማዳን ሲገደድ፣ ነገን የሚቀርጹ ኃይሎችን ለመጠየቅ የሚፈለገው የአእምሮ ርቀት ይጠባል።

አብርሃም ማስሎው በ1943 በጻፈው “A Theory of Human Motivation” ውስጥ ይህን የሰው ሁኔታ ከፍላጎት ተዋረድ አንጻር ይመረምራል። በእርሱ አባባል፦

«“It is quite true that man lives by bread alone — when there is no bread.”»

“እንጀራ በሌለበት ጊዜ፣ ሰው በእንጀራ ብቻ ይኖራል።”

ይህ ሐረግ ረሃብ ሰውን ከፍ ካሉ ምኞቶች እንደሚያስቀድም ያሳያል። ማስሎው በእጅጉ የተራበ ሰው ላይ ምግብ የንቃተ ሕሊናውን ሊይዝ እንደሚችል ይገልጻል፤ ሌሎች ፍላጎቶችም ለጊዜው ወደ ጀርባ ሊገፉ ይችላሉ።

ይህንን ከሀገራዊ ሕይወት ጋር ስናገናኘው ጥያቄው ከ“ሕዝብ ለምን አያስብም?” ወደ “ሕዝብ ምን እንዲያስብ የሚገድደው የሕይወት ሁኔታ ምንድነው?” ይለወጣል።

ይህ ልዩነት ወሳኝ ነው።

ምክንያቱም ረሃብተኛን የሚወቅስ ሰው ረሃቡን አይፈታም። የሕዝብን የአስተሳሰብ ድንበር ለማስፋት ከፈለግን፣ የሕይወት መሠረቱን ማስፋት ያስፈልጋል።

ማስሎው ደግሞ ፍላጎት በረሃብ አይጠናቀቅም ይላል። መሠረታዊ ፍላጎቶች ሲሟሉ፣ ሌሎች ከፍ ያሉ ፍላጎቶች ይታያሉ፦

«“At once other (and higher) needs emerge...”»

“ወዲያውኑ ሌሎች፣ ከፍ ያሉ ፍላጎቶች ይነሳሉ...”

እዚህ ላይ የሰው ጉዞ ከመኖር ወደ መኖርን መቅረጽ ይሸጋገራል። ምግብ ከሕልውና ጋር ይያያዛል፤ ደህንነት ከመረጋጋት ጋር፤ ክብር ከራስን መለየት ጋር፤ ራስን መገንባት ደግሞ ከሰው ውስጥ የተቀመጠውን እምቅ አቅም ከመግለጽ ጋር ይያያዛል።

እናም ፖለቲካ በዚህ ተዋረድ ውስጥ የሩቅ ጉዳይ አይደለም። የምግብ ዋጋ፣ የሥራ እድል፣ የደህንነት ሁኔታ፣ የትምህርት ዕድል፣ የመረጃ ተደራሽነት፣ የመናገር ነፃነት—እነዚህ ሁሉ የሰውን ፍላጎት የሚወስኑ የሕይወት መሠረቶች ናቸው። በዚህ ምክንያት ፖለቲካ ማለት ሥልጣንን ለማን እንደሚሰጥ ብቻ ሳይሆን፣ ሰው ምን ያህል ሰው ሆኖ እንዲኖር የሚፈቅድለትን ሁኔታ ማን እንደሚያዘጋጅ ጥያቄም ነው።

ከዚህ አንጻር ድህነት የኢኮኖሚ ቃል ብቻ አይደለም። የምርጫ ዕድል መጥበብ፣ የእውቀት ተደራሽነት መገደብ፣ የክብር ስሜት መሸርሸር፣ የነገ ራዕይ መደብዘዝም ነው።

ስለዚህ ለአንድ ሕዝብ እንጀራ መስጠት አስፈላጊ ነው፤ ግን በእንጀራ ላይ ብቻ ማቆም የሰውን ሙሉ እምቅ አቅም መደበቅ ነው። ሰው መብላት ብቻ አይፈልግም፤ መረጋጋት፣ መከበር፣ መጠየቅ፣ መምረጥ፣ መፍጠር እና ራሱን ማብቃትም ይፈልጋል።

እዚህ ላይ የሕዝብ እድገት የሚለካው በእንጀራ ብዛት ብቻ ሳይሆን፣ ሕዝቡ ከእንጀራ በላይ ምን መጠየቅ እንደጀመረ በሚለውም ነው።

ሰው የሚበላውን ሲያስብ ሕልውናውን ያድናል።
ሰው የሚኖርበትን ሥርዓት ሲጠይቅ ደግሞ እጣ ፈንታውን መወሰን ይጀምራል።

እኛስ?

የዛሬ ጭንቀት ነገን እንዳናስብ እያደረገን ነው?
ወይስ የዛሬን ችግር አልፈን የነገን ትርጉም ለመጠየቅ እየተዘጋጀን ነው?

እኛ ኢትዮጵያውያን፣ የዛሬ እንጀራችንን ለማግኘት እየታገልን የነገ ሕይወታችንን ለመወሰን እንዳንረሳ—የእኛ ኢትዮጵያውያን እጣ ፈንታስ በማን እጅ ነው?

ትግራይ ክልል አሁናዊ ትክክለኛ መረጃ‼️
በትግራይ ክልል በተለይ በሶስት አቅጣጫ ወጊያው ቀጥሏል።
📌ከመቀሌ-ሀገረ ሰላም-አብዪ አዲ(ተንቤን-አድዋ መስመር አንዱ የውጊያ መስመር ሲሆን በዚህ መስመር መከላከያ ሰራዊት የተንቤን ዋና ከተማ የሆነችውን አብዪ አዲን ተቆጣጥሯል፣አድዋ ከተማ ሙሉ ለሙሉ እንቅስቃሴ ቆሟል ብለዋል።
📌ከመቀሌ-ውቅሮ-ነጋሽ-አዲግራት-ዛላንበሳ---- ሌላኛው ውጊያ እየተደረገበት ያለ መስመር ሲሆን በዚህ የውጊያ መስመር መከላከያ ሰራዊት ዛሬ መስከረም 28 ከሰዓት በኋላ ውቅሮን አልፎ ነጋሽ የምትባል ከተማን ተቆጣጥሯል።
በውቅሮ መከላከያ ሰራዊት ፓትሮል መጀመሩን የአዩዘሀበሻ ምንጮች በምስል አጋርተዋል።
📌ከማይፀብሪ-አዲ ገብሩ-እንዳ ባጉና-ሽሬ-አክሱም ---ሌላኛው የውጊያ መስመር ሲሆን የህወሓት ተዋጊዎች ከእንዳባጉና እና ሽሬ ለቀው ቢወጡም መከላከያ ሠራዊት ገና እንዳልገባ የአካባቢው ምንጮች ለአዩዘሀበሻ ገልፀዋል።
📌አዲግራት በዛሬው ዕለት ተደጋጋሚ የጀት ድብደባ ተፈፅሟል፣ የደረሰው ጉዳት አልታወቀም።

ሕዝብ ይቀጥላል፤ ስልጣን ግን ያልፋል!

ስልጣን ይመጣል፤ ይሄዳል። ዙፋን ይለዋወጣል፤ ሕዝብ ግን ይቀጥላል።

ዛሬ ስልጣን ላይ ስለሆንክ ሰዎችን ልትገፋ፣ ልታዋርድ ወይም ልትበድል ትችላለህ። ግን ስልጣን ዘላለማዊ አይደለም። የሚያስፈራህ ሰው አንድ ቀን ከስልጣን ስትወርድ የሚያይህ ሰው ይሆናል።

ስለዚህ ስልጣንን እንደ የግል ንብረት አትያዘው። ስልጣን አደራ ነው፤ ሕዝብ ደግሞ የምትገዛው ንብረት አይደለም።

ዙፋን ይቀየራል፤ ስም ግን በታሪክ ይቀራል። ስልጣን ሲሰጥህ ሰዎችን አትጨቁን—አክብራቸው፤ ምክንያቱም ነገ ሊያስጠጋህ የሚችለው የሥልጣን ኃይል ሳይሆን የሰዎች እምነት ነው።

ከስልጣን ስትወርድ የሚጠብቅህ የሥልጣንህ መጠን አይደለም፤ በስልጣንህ ዘመን የሰራኸው ታሪክ ነው። ዛሬ በሰዎች ላይ የምታደርገው ነገር ነገን የሚያንጸባርቅልህ መስታወት ይሆናል።

ስልጣን የሚያልፍ ነው፤ ሕዝብ ይኖራል ።
ስለዚህ ስልጣን ላይ ሳለህ ሰውን አክብር፤ ነገ የምትፈልገውን ክብር ዛሬ ለሌሎች ስጥ።