خبر
رامیزقلی اف ابدیته قووشدو.

رامیز قلی‌اف نوازنده برجسته‌ی تار کشور آذربایجان که برای اجرای برنامه هم بارها به ایران سفر کرده و همکاری‌هایی با هنرمندان موسیقی ایران نیز داشت، امروز ۱۵ اکتبر در سن ۷۸ درگذشت.
رامیز قلی‌اف متولد ۳۰ آوریل ۱۹۴۷ موسیقی‌دان و نوازنده تار اهل جمهوری آذربایجان بود. او در شهر آغدام متولد شد. از ۵ سالگی به واسطه ساز تار عمویش، با این ساز آشنا شد. او در سال ۱۹۵۴ وارد مدرسه موسیقی شهر آغدام شد و در سال ۱۹۶۰ در مقطع متوسطه به مدرسه موسیقی تخصصی آغدام، به نام عزیر حاجی‌بیگف راه یافت. رامیز قلی‌اف از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ در کنسرواتوار دولتی حاجی بیگف آذربایجان، به تحصیل نوازندگی تار و رهبری ارکستر مشغول شد.
قلی‌اف در سال‌های حضور در مدرسه موسیقی آغدام، به همراه گروه موسیقی محلی «شور» در مسابقه‌ها و جشنواره‌های متعددی شرکت کرد. وی در سال ۱۹۵۷ در جشنواره‌ای که میانِ گروه‌های موسیقی جمهوری‌خواه در باکو برگزار شد، مقام اول را کسب کرد و در سال ۱۹۶۱ در «نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی ملی» که در مسکو برگزار شد شرکت کرد و موفق به دریافت مدال و دیپلم افتخار شد. در همین سال‌ها، او رئیس کلوپ تار در خانه پیش‌آهنگان آغدام و رئیس بخش موسیقی تئاتر درام آغدام به نام عبدالرحیم‌بیگ حقوردی‌اف بود.
او در کشورهایی همچون ترکیه، افغانستان، سوریه ، هلند، سوئیس، آلمان شرقی، پاکستان، الجزایر، تونس، آلمان، هند، ایالات متحده آمریکا، کانادا، دانمارک، ایران، عراق، فرانسه، انگلیس، اسرائیل، نروژ و غیره کنسرت برگزار کرد.
قلی‌اف سال ۱۹۸۷ به‌عنوان رهبر و تک‌نواز گروه سه‌نفره موسیقی مقامی «صادق‌جان»، در سومین سمپوزیوم بین‌المللی موسیقی‌شناسی در سمرقند شرکت کرد و در شب موسیقی سمفونیک این رویداد، همراه با ارکستر سمفونیک دولتی ازبکستان، آثار آهنگسازان آذربایجانی برای تار و ارکستر را اجرا کرد. او در سال ۱۹۸۸ در جشنواره بین‌المللی فولکلور در آمریکا که زیر نظر یونسکو برگزار شد، پس از اجرای موفق خود دیپلم افتخاری ویژه‌ای دریافت کرد.
 برخی او را بزرگ‌ترین نوازنده تار حال حاضر جمهوری آذربایجان می‌دانند. «هنرمند مردمی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی» ،«نشان شرف» و «جایزهٔ دولتی جمهوری آذربایجان» از جمله عناوین و جوایز او است.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی
هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی


       
ده وه دن بؤیوک فیل ده وارمیش 
یازان : علی صمدلی 
کؤچورن : علی آغ گونئيلی  -  ابرازی 
کتاب :‌ ژنرالین اوشاقلیغی  ( ناغیللاربؤلومو )

خالخال مئشه سینه بیر دوه گلیب چیخمیشدی .اوزون بوی ، هاچا بئل ، دنبره گؤز ، گؤدک قویروق بیر دوه .اوزون بوینونو اوزادیب هوندور آغاجلارین شومال بوداقلارینی قوپاریب یئییردی . مئشه نین بوتون حئیوانلاری اونون تاماشاسینا چیخمیشدیلار .
مئشه سلطانی پلنگ اونون یانیندا پیشییه اوخشاییردی .  قویروغونو ترپده – ترپده نهنگ ده وه یه حئرتله تاماشا ائدیردی .  ییرتیجی جاناوار ایسه گؤزه گؤرونمه یه قورخوردو. بیر طرفه چکیلیب مادیم – مادیم باخیردی. چاققاللار ، تولکولر ایسه قورخولاریندان ده وه یه بیلمیردیلر . اوزلرینی گیزلتمیشدیلر.
ده وه مئشه ده گؤرونندن ، مئشه نین بوتون حئیوانلاری اونا قول اولددو. اونون بیر سؤزونو ایکی ائله ین تاپیلمادی . ده وه سحردن آزیب مئشه یه گلدییینه سئویندی . یئییب – ایچیب کئف ائلمه یه باشلادی . 
بیر گون خالخال مئشه سینه یاییلدی کی ، مئشه یه بیر نهنگ حئیوان گلیب. کیمی دئدی باشی بولودلارا دییر . 
کیمی دئدی خورتوموایله یوز ایللیک پالیدی یئریندن قوپاریر . کیمی دئدی نهنگ دیشلری ایله ایری داغی دلیب کئچیر .
مئشه نین بوتون حئیوانلاری بیر – بیرینه دیمیشدی . بو خبر دوه یه ده گلیب چاتدی . او ، برک ماراقلاندی کی ، بو نهنگی گؤرسون .
ده وه مئشه ده گزنده فیله هامیدان بیرینجی راست گلدی . اونلار بیر – بیرینه تاماشا ائتدیلر .ده وه باخیب گؤردوکی ،دوغروداندا فیل چوخ نهنگدیر . قاباغا چیخمیش دیشلری ایتی قیلینج کیمی دیر . ایری ، اوزون خورطومونو هانسی حئیوانا ایلیشدیر سه ، اونو دارتیب نهنگ آیاقلارینین آلتینا سالا بیلر . اونلار بیر – بیرینه باخدیلار ، گئری دؤنوب یولونو صحرایا طرف سالدی . وبیر داها مئشه ده گؤرونمدی .  
فیل بیر قدر قاباغا گئدندن سونرا ، مئشه نین بوتون حئیوانلارینا خبر اولوندو . هامیسی اونون تاماشاسیناگلدیلر . نهنگ فیلین قورخوسوندان هئچ بیری  سسینی چیخارا بیلمیردی . آنجاق پیچیلتی ایله بیر – بیرینین قولاغینا دئییردیلر:
ــ  ده وه دن  بؤیوک فیل ده وارمیش . 

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی

محمد احمدی زاده


منیم اوشاقلیغیمدا
کؤهنه دفتریمیزین کاغاذلاری،
بیرآز کیریش،
بیرده سوپورگه دسته‌سیندن
قوپاریلان چؤپلریمیز
اولوردو بردیوانیمیز.
هئچ دوشونمزدیک
نه یولونموش سوپورگه‌نی
نه ده کیریشلی تومانیمیزی!
اوشاقلیغیمدا
دونیانین ان اوزون کوچه‌سی ایدی
«موللاحسن» کوچه‌سی؛
او کوچه‌ده ده ان ده‌یرلی یئریمیز
«قوربان‌عمی باققالی»میز!
منیم اوشاقلیغیمدا
«زینب خانلاراووا»یی بیزه گتیرن
آنتئنده کی قابلاما قاپاغیمیز،
تاپدیغیمیز یئنی دونیامیز ایدی
برفکلی باکی کانالیمیز!
منیم اوشاقلیغیمدا
اویونوموزودو
جولایا آتدیغیمز او باداملاریمیز،
جولاداکی تک یا دا جوت اولان
بیزیم شانسیمیز
اولوردو اودوزوب یا دا قازانجیمیز!
منیم اوشاقلیغیمدا
ایچینی پالچیقلا دولدوردوغوموز
کانادا قاپاغیمیز،
آلتینی سورتمک اوچون ده
کوچه‌نین آسفالتی اولوردو زومباتامیز؛
هم اونون آلتی صاف اولوردو
هم ده بیزیم بارماقلاریمیز،
سونرا دا او قاپاق اولوردو
بیزیم لاب بتریندن سققه‌میز!
منیم اوشاقلیغیمدا
فیلیم کیمی اولوردو
اوینادیغیمیز قوناق باجیمیز،
مریم اولوردو خانیمیم
روقیه ایله معصومه ده اوشاقلاریمیز؛
لاواشین قیمتیندن ده هئچ
اولماز ایدی خبریمیز؛
ایفطاردان سونرا دا
ساواش اویونو اولوردو
کیشون کیشونوموز؛
هئچ آنلامازدیق
فیشه‌دن ده بتر گئده‌جک
بو قیسا عؤمروموز!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی
حسن صفورا

هله ده «الطفات»ی چاغیریرام
اوشاقلیقدا ایتن بیر دوست؛
هله ده «ساری» آدلی ایتیمی آختاریرام
دمیر یولوندا قانینا بله‌شن بیر دوست؛
هله ده قوولوق پوفلورم باجیم گولسون؛
اللریمده یومورتا، آشیق آتیرام؛
هله ده یهرسیز گؤی آتیما جومورام
آتامدان آلینان بیر هدیه؛
هله ده قونشو قیزی‌نین
گؤزلری‌نین حسرتینده اولدوزلارا باخیرام؛
هله ده آنامین سسی گلیر:
-آش سُووودی بالا
گون باتدی آخشام اولدی
گَل «حسن»!
من ده یاواشجادان
ائوین بوجاغینا سوزورم
الیمده سووزولو آش، تاختا قاشیق.
آنامین سسی قولاغیمدا
هله ده سئگاه چالیر:
-بالام لای لای!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی

‍ 💧سو تفنگیم💧
✍:محمد_عابدین‎پور

سو تفنگیم الیمده
بارماغیم تتیینده
گزیرم دوشمن تاپام
دوشمنه آتش آچام
بیر کؤلگه گئچدی بیردن
پالتارگئیمیش دمیردن
کوشون کوشون ائله‎دیم
کؤلگه‎نی گول‍له‎له‎دیم
میسا میسا گئدیردیم
هر یئری فتح ائدیردیم
بیر سس دویدوم اوتاقدان
ماریغا یاتدیم او آن
بیردن چیخدیم پوسقودان
قالمادی بیر زاد سودان
آنام قیشقیردی ائی وای
توفنگیم سیندی ائی وای!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی
یازان :جئمیناخانیم

"سو تفنگیم" (تفنگ آبی من) سروده‌ای کودکانه و پرتحرک از محمد عابدین‌پور است که با زبانی ساده و روان، دنیای بازی‌ها و تخیلات کودکانه را به تصویر می‌کشد. این شعر با قافیه‌های جذاب و ریتمیک خود، به راحتی می‌تواند با مخاطب کودک ارتباط برقرار کند.
​تحلیل و نقد:
​موضوع و درون‌مایه: موضوع اصلی شعر، بازی کودکانه با تفنگ آبی است. شاعر به زیبایی هیجان و شور و شوق کودک در این بازی را نشان می‌دهد؛ از گشتن به دنبال دشمن خیالی تا شلیک به سایه‌ها و فتح کردن مناطق مختلف. این شعر به نوعی بیانگر دنیای پر از ماجراجویی و تخیل کودکان است که در آن اشیا ساده‌ای مانند تفنگ آبی، به ابزاری برای خلق داستان‌ها و قهرمانی‌ها تبدیل می‌شوند.
​زبان و بیان: زبان شعر بسیار ساده، صمیمی و کودکانه است. واژگان انتخابی، همگی در دایره لغات یک کودک قرار می‌گیرند و به همین دلیل، شعر به راحتی برای کودکان قابل فهم است. استفاده از افعال و اصطلاحات مربوط به بازی مانند "کوشون کوشون ائله‌دیم" (صدای تفنگ) و "میسا میسا گئدیردیم" (شاید کنایه از راه رفتن مخفیانه یا با احتیاط) به جذابیت بیشتر شعر افزوده است.
​ریتم و قافیه: شعر دارای ریتم تند و پرانرژی است که با مضمون خود هماهنگی کامل دارد. قافیه‌های پایانی مصرع‌ها ("الیمده/تتیینده"، "تاپام/آچام"، "بیردن/دمیردن" و...) به شعر آهنگینی خاصی بخشیده‌اند که خواندن آن را لذت‌بخش می‌کند و به حفظ آن در ذهن کودک کمک می‌کند.
​ساختار و روایت: شعر ساختاری روایی دارد و داستانی کوتاه از یک بازی کودکانه را تعریف می‌کند. آغاز شعر با آماده‌باش کودک و تفنگش است، سپس به پیدا کردن دشمن و نبرد با او می‌رسد و در نهایت با یک شوخی و غافلگیری شیرین به پایان می‌رسد؛ جایی که مادر وارد صحنه می‌شود و پایان بازی را اعلام می‌کند. این پایان غیرمنتظره و طنزآمیز، جذابیت شعر را دوچندان کرده است.
​تصویرسازی: شعر پر از تصاویر زنده و ملموس است که به خواننده، به خصوص کودکان، کمک می‌کند تا فضای بازی را به خوبی تجسم کنند. تصاویری مانند "سایه دمیرپوش" (پالتارگئیمیش دمیردن) که به دشمن آهنین اشاره دارد، یا "در کمین خوابیدن" (ماریغا یاتدیم او آن) به خوبی فضای تخیلی و پر جنب و جوش بازی را نشان می‌دهد.
​نقاط قوت:
​سادگی و روانی زبان.
​ریتم و آهنگین بودن.
​تصویرسازی قوی از دنیای کودکانه.
​پایان‌بندی طنزآمیز و جذاب.
​انتقال شور و هیجان بازی.
​جمع‌بندی:
​"سو تفنگیم" شعری موفق در حوزه ادبیات کودک است که به خوبی توانسته دنیای بازی‌ها و تخیلات کودکان را با زبانی شیرین و ریتمیک به تصویر بکشد. این شعر هم از نظر محتوا و هم از نظر فرم، برای مخاطب کودک بسیار مناسب و جذاب است و می‌تواند حس هیجان و سرگرمی را در آن‌ها برانگیزد.
​https://t.me/Adabiyyatsevanlar

"اورهان ولی" دن بیر نئچه شعیر

لیمانا دوغرو
دنیزی گؤره جکسن
اصلا چاشمایاسان .

***

گؤزله ییرم
ائله بیر هاوادا گل کی
واز کئچمک اصلا مومکون اولماسین .
***

آنکارا ،۱۹۳۸
ساعات :۱۰
بیر آیدان بری ایش آختاریرام ،
بیر قوروشسوز !.
اَیین _باش دا یوخدو
اونو سئومه سه یدیم،
بلکه ده گؤزله مزدیم
انسانلار اوچون اؤله جه ییم گونو .

***


نه قدر گؤزلدی،
یولون اوستون ده کی بینا
ییخیلدیغی زامان
بیلینمه ین بیر افق گؤرمک.

***
استانبول اوچون :
آپرئل...
مومکون دئییل
شعر یازماق ،
عاشیق سن سه اگر ،
و یازماق
آیلاردان آپرئل دی سه .

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

آیدین باخیش

یورولاجاق قانادی
گؤیدن یئره گلینجه.
نئجه کئچیر حیاتی
گؤیدن یئره گلینجه؟

بیلمیر گولسون، آغلاسین،
اؤلسه، توتان یوخ یاسین.
کیمه اوره‌ک باغلاسین
گؤیدن یئره گلینجه؟

نه اود گؤرور، نه اوجاق،
گؤرمور ایپ- ایستی قوجاق،
ناواخ گونه چیخاجاق
گؤیدن یئره گلینجه؟

دوغولاندان اویاقدی،
یوخدو یاتماغا تاختی،
نئجه توی توتاجاقدی
گؤیدن یئره گلینجه؟

بیلمیر واختی، ساعاتی،
دوغوم‌گونو، وفاتی،
هر یاغیشین حیاتی
گؤیدن یئره گلینجه.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

آدونیس

برخاستم
            از سپیده پرسیدم
                                    بیدارشده است؟

اطراف خانه بر هر شاخه‌ای
نقش چهره‌ات را دیدم
بامداد از شانه‌ام گریخت:
                                 او آمد
       یا رویا فریبم داد؟
پرسیدم ازشبنم روی شاخه‌ها
پرسیدم از آفتاب آیا ردپاهایت را خواند؟
کجا بود که آستانه را لمس کردی؟
گل‌های خانه و درخت
                    چگونه همراهت بودند؟

من روزهایم را دونیم خواهم کرد تا دو نیمه شوم
خون من آنجا - تنم برگ کاغذی اینجا
کشیده تا به جهان تباهی
                               به دست شراره‌ها.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

نسیم جعفری

ساچلاریمی داراما آنا!
گونه باخانلار توکولر
بوغدالار داغیلار
کورت دوشن چیل چیل تویوقون
ساپ-ساری یومورتالاری سینار باشیمدا
کوچه ده کند آروادلاری
شایعه دولاندیرار
کئچل قیزین دردی وار!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

"ودود دوستی"

بیز غریب، بیز یارالی، آه! اوووموز آغلامالی
ایچیمیزده بوغولان سس سوووموز آغلامالی
کرمین سؤیله بیزی اصلی میزه قایتارسین
یوخسا یاش گؤزله نه یانماق، قوووموز آغلامالی
سن گؤیرچین لرینی ائیله ابابیل قاداسی!
بیز کؤتوک پاسلی قیلینجیق، سوووموز آغلامالی
اود دا اولساق بئله جه اولدوغوموز یئر یانماز
دالا آددیملاییریق هئی، توووموز آغلامالی
بیزه گلدیکده گؤیون قاش قاباغی یئرله گئدیر
یاشاییش آدلی قوماردا دوووموز آغلامالی
بونجا نیسگیللی کؤنولدن بیری یوخدور اووونا
اوووموز، آه اوووموز، آه اوووموز آغلامالی
https://t.me/Adabiyyatsevanlar

رامیز -روشن

گل، ال-اله توتوب گئدک،
گئدک بیز اولمایان یئره
هر دردی اونودوب گئدک،
دردیمیز اولمایان یئره.

بوردا قویاق اؤزوموزو،
بو قؽریشان اۆزوموزو،
بو کؤهنَه لن سؤزوموزو،
گئدک سوز اولمایان یئره.

بیر کیمسه توتماسین خبر
گل چؽخیب گئدک بیرتهر.
بو ائو، بو کۆچه، بو شهر،
بو دنیز اولمایان یئره.

آتام اوغلو آز چاپالا،
سن دئین چتین تاپیلار،
بو رامیزی کیم آپارار،
بو رامیز اولمایان یئره؟!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

رسول اسمعیلیان

.
به بهانه‌ی درگذشت دکتر محمد حسین مبین:

در طول تاریخ، "رنج دیگری" همواره آزمونی است برای عقل و اخلاق و رشد انسان. اغلب ما در مواجهه با آن دچار خطای شناختی می‌شویم: می‌ترسیم، طرد می‌کنیم، قضاوت می‌کنیم، و گاه فراموش می‌کنیم که پشت هر درد، انسانی ایستاده است. جذام؛ در این معنا، نه تنها بیماری است، بلکه آیینه‌ای است از ترس و ناتوانی ما در فهم حقیقت دیگری.
دکتر "محمدحسین مبین"، اما، با حضور و خرد خود، نه تنها خطای شناختی جامعه را آشکار کرد، بلکه جذام را نیز واداشت تا خود را بازبیند و بازاندیشی کند. رنج، که سال‌ها دشمن قلمداد می‌شد، با نگاه او معلم شد؛ معلمی برای فهم و احیای کرامت انسان‌ها.
او آموخت که فهم واقعی رنج، نه در اجتناب یا انکار، بلکه در مواجهه و تأمل است. انسانیت، در مسیر دوطرفه آشکار می‌شود: جامعه و رنج، هر دو نیازمند خرد، همدلی و بازنگری پیش‌فرض‌های خود هستند. دکتر مبین، با عمل و نگاه خویش، ما را از خطای شناختی رهانید و افق تازه‌ای از اخلاق و فهم گشود؛ افقی که هنوز، سال‌ها پس از رفتنش، بر ما روشن است.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar