اوشاق ادبیاتی
«هانانین ماجرالاری»
ویدا حشمتی

آلتینجی بؤلوم
ائوه دؤنوش

اونودولموش خیاللار دونیاسینا یولجولوق ائتدیکدن سونرا، هانایلا باریش وظیفه‌لرینی یئرینه یئتیرمیش و سئوینجلی‌ ایدیلر.
او گئجه خیالی وارلیقلار بیر یئره ییغیشدیلار. گوللر همیشه‌کیندن پارلاق ایدی و قوشلار شعر اوخویوردو. سئحیرلی آغاج آستاجا تیتره‌ییردی. ائله بیل دانیشماغا کؤنوللویدو.
«گئجه‌یاریسی» یئره قونوب دئدی:
-سیز باغین جانینی قورتاردیز، خیاللاری دیریتدیز، لاپ یاخشی‌سی، بونو اؤیرتدیز کی، گوجلو اورکلر، خیال قوران اورکلردیر، باشقا جور دوشونمه‌گه جسارت ائدن اورکلر...

بیردن سئحیرلی آغاج چیچکلندی. آنجاق معمولی چیچک دییل، هر چیچک بیر خاطره ایدی. آتابایین گولوشو، قارتوپونون ایلک دفعه هانانین بورنونو اؤپدوگو، باریشین سئوینج‌له نقاشی‌لارین اوستوندن آتیلدیغی خاطیره‌لر...
هانا باریشا دئدی:
-بیر گون بو باغا گلمه‌سک، نئجه اولار؟
باریش گولومسه‌یه‌رک دئدی:
-بیز بو باغی اؤرگیمیزده ساخلایاجاغیق. بو باغ بیزیم‌دیر.

ائوه قاییتدیقدان سونرا، هانانین دفتری، نقاشیلارلا دولویدو. او، بو نقاشی‌لاری نه زامان چکدیگینی خاطیرلامیردی. اما بیلیردی، چکدیگی هر جیزیق-هر رنگ اونون خیال دونیاسینا بیر کؤرپودو. او دونیانی، اؤزو یاراتمیشدی.
ایل‌لر کئچدی. هانا آدلیم بیر رسام اولموشدو. اونون نقاشی‌لاری، الوان رنگلری ایله تانینیردی. اوشاقلار اونون نقاشی‌لارینی چوخ سئویردیلر، خصوصاً بیرینه باخاندا دا -همان باغ کی، بؤیوک قاپیسی واریدی- اورکلری ایشیقلانیردی.
بلکه بیر گون اونلار دا بو قاپینی آچیب، او باغا گئتدیلر.

سون
https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی

✍️شاعر: رامین_جهانگیرزاده
تَکم

ایکی بوینوزلو کئچی
آی بیزیم دوزلو کئچی

هر نه واردی یئییرسن
هئچ نه‌یه یوْخ دئمیرسن

تکم – تکم دئدیم من
آتێلیب اوْینادێن سن

بوْزاردێن دان یئری تک
بیر آز یئمکدن ال چک

توْرپاغا نفس گلدی
سنه هئچ هوس گلدی؟!!

گۆل اوْلدو، بۆلبول اوْلدو
تکم رنگین دۇرولدو؟!!

بوینوزلادێن هر یئری
آتێلدین لاپ مین سئری

دێرماشدین داغ داشلارا
گئتدین لاپ اوْ باشلارا

بوینوز چالدێن گۆنشه
مات قالدێم من بو ایشه

تکم بسدی دۆش یئره
بوینوزلاما بوْش یئره

گۆنش گؤیۆن اۆزونده
ایزی قالار گؤزۆنده

گؤزۆندن نور اله‌نَر
بیردن ایشێق گؤرۆنر

آی گؤزۆ ایشێق تکم
تۆکو یاراشێق تکم

ساققالێ آت قویروغو
حیات یئنی بیر قورغو

گل اوْیناقلا گۆل اوْلسون
قلبیمیزه نور دوْلسون

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی

پلاستیلین ۱  اینه یینین ناغیلی
یازان : علی صمدلی (« ژنرالین اوشاقلیغی » کتابیندان )
کؤچورن : علی آغ گونئیلی  ـــ ابرازی
 
آتاسی کامرانلا اورخانا پلاستیلین آلمیشدی. اونلار مختلف فیگورلار دوزلدیب اویناییردیلار. اورخان دئدی : 
ــ  کامران ،  گل پلاستیلین لریمیزی بیر یئره قاتیب نهنگ بیر حیوان دوزلدک .
کامران راضی اولدو . 
اونلار پلاستیلین لرینی بیر یئره قاتیب یوغوردولار. 
اورخان دئدی : ــ  گل فیل دوزلدک . 
کامران : 
ــ  فیل لر چوخ یئییر. اونو دویدورا بیلمریک ــ  دئدی . 
اورخان : 
ــ  گل اوندا دوه دوزلدک.
کامران : 
ــ ائح ،‌ هئچ بیلیرسن ده وه لر نقدر سو ایچیر، ــ دئدی . 
اونون هئچ سویونو چاتدیرا بیلمریک . 
ــ  بس نه دوزلدک ؟ کئچی نئجه اولار؟ 
ــ  ائح ،‌کئچی لر آغاجا دیرماشیب پؤهره لری یئییرلر. 
ــ  بس نه دوزلدک ؟
اورخان :
گل  ائله حئیوان دوزلدک کی ، سودونو ساغا بیلک .
کامران : 
ــ  اینک نئجه ، اولار. 
ــ اینک لاپ یاخشی . 
اونلار اینک دوزلتمگه باشلادیلار. اول بدنینی ، آیاقلارینی دوزلدیب ، باشینی قویدولار .سونرا گؤزلرینی ،آغزینی ، بورنونو دوزلتدیلر .
اورخان : 
ــ  بس اینک نییه یئریمیر؟ ــ دئدی .
ــ گؤرونور، نیین سه اونوتموشوق .
اورخان قیشقیردی : 
ــ  قویروغو! قویروغو یادان چیخیب .  
اینه یین قویروغون دا دوزلتدیلر. 
اینک حرکته گلیب قویروغونو بوللادی.اوشاقلار سئوندیک لریندن آتیلیب دوشدولر. 
اورخان دئدی : 
ــ  گل اینه یی ساغاق ، چوخلو سودوموز اولسون .
کامران مطبخدن قازان گتیردی. اونلار اینه یی ساغماق ایسته یینده حئیوان دیله گلیب :
ــ سیزمنه  اول  یئمه یه بیر شئی وئرین یئییم ، سونرا ساغین ، ــ  دئدی. 
اوشاقلار اوت دالینجا باغا یولاندیلار.باغدا چوخلو اوشاقلاشلار وارایدی ،فوتبال اویناییردیلار. کامرانلا اورخان اونلارا قوشولدو.هر شئ یاددان چیخدی.
آخشام ائوه گلنده گؤزلرینه اینانمادیلار. اوستونه گون دوشدویوندن  « اینک »‌یوموشالیب پنجره نین تاختاسینا یاپیشمیشدی. اینه یی آج قویدوقلارینا پئشمان اولدولار. اونلارا ائله گلدی     کی ،اینک لری آجیندان اؤلوب . 
۱ــ  بیر نوع اویون خمیری
۱۹۸۶
https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی
کارتون

اوشاق ادبیاتی هر هفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی
شاعر: یاشام
بایراق

بیر سؤز دئییم اوشاقلار
 
چوخ گؤزل دیر بایراقلار.
 
قیراق سرحد میللرین
 
دویاق اوشاق دیللرین.
 
آددیم-آددیما قویاق
 
یوکسک سسله اوخویاق.
 
آغ بیر بایراق اَسدیرَک
 
اوندا گونَش کسدیرَک.
 
آغ بویا اولسون باریش
 
گونَش ده تام قورتاریش.
 
بایراق اولسون بیر نشان
 
چوخدور اوندان یاپیشان.
 
اؤلکه لری گزَک بیز
 
آغ بایراغی دوزَک بیز!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی

ایوب شهبازی:"یاشام" تاخما آدیله اوشاق ادبیاتی نین چالیشقاندیر. ایوب1351نجی ایلین تیر آی نین بئشینجی گونو کلیبر شهرینه یاخین اولان جیغانوو آدلی کندینده ایشیق دونیایا گوز آچییب دیر.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

عمادالدین_نسیمی

دلبرا من سندن آيری تن‌ده جانی نئيلرم
تخت و تاجی، ملک و مالی، خانمانی نئيلرم


ايسترم وصل جماليــــن تا قيــــــلام درده دوا
من سنيـــن بيمارينام اوزگه دوانی نئيلرم


ای مسلمانلار بيلين‌ کی ياريلن خوشدور جهان
چونکی ياردان آيری دوشدوم من جهانی نئيلرم


چوخ دعالار قيلميشام من خالقين درگاهينا
چون مراديم حاصل اولماز من دعانی نئيلرم


دلبر آيدير ای "نسيمی" صابر اول اِئتمه فغان
من بوگون صبر ائيله‌سم داد و فغانی نئيلرم

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مسعود پزشکیان :
«ما با آموزش به زبان مادری خود مشکل داریم.

انکار این موضوع درست نیست. نیازی به عصبانیت از کسانی که خود را ترک در آذربایجان ایران می‌نامند، نیست. زبان مادری این مردم ترکی است، قومیت آنها ترک است. آنها نمی‌توانند خود را چیز دیگری بنامند و نام‌های ساختگی غیرقابل قبول است.

آموزش به زبان مادری آنها هم یک تعهد ملی و هم بین‌المللی ایران است. ما باید رویکرد ویژه‌ای به موضوع آموزش به زبان ترکی داشته باشیم. زیرا این زبان مادری میلیون‌ها ترک است که بخش جدایی‌ناپذیر ایران هستند.»


«زبان ترکی زبانی است که شهریار به آن صحبت می‌کرد و می‌نوشت. عصبانی شدن وقتی او به این زبان شعر می‌خواند غیرمنطقی است. شهریار درخشان‌ترین چهره تاریخ ایران است.

به طور کلی، کردی، ترکی، عربی و همه زبان‌های دیگر سرمایه جدایی‌ناپذیر ایران هستند. جنگ ۱۲ روزه گذشته نشان داد که سرمایه ملی ایران، وحدت ملی آن است. بنابراین، ابراز وجود مردم حق طبیعی آنهاست.»
https://t.me/Adabiyyatsevanlar

گروس_عبدالملکیان

روزهامان را
در رنگ‌های مختلف تا کردی
و در چمدانت گذاشتی

کاش
چون آسمان
چشم‌های بیشتری برای گریه داشتم

حتا اگر هزارپا بودم
با هر هزار پا کنارت می‌ماندم
اما
تو با همین دو پا
تنها به رفتن فکر می‌کنی

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مهرداد فخری

اوشویور سئرچه‌لر
سئرچه‌لرین اَینینده پاییز اوشویور
اوشوین سئرچه‌لر اوخومور
پاییز اوخومور سئرچه‌لر اوشوینده
سس‌سیز اوشویور سئرچه‌لر
پاییز دونور سکوتدا
سئرچه‌لر اوخومور سس‌سیز پاییزدا
سئرچه‌لر اوشویور پاییز سوساندا
منده اوشویور‌م،
اوشویور‌م ایچیمده
قاپیمدا پاییز،
پنجره‌مده سئرچه‌لر اوشوینده
سئرچه‌لر اوشویور
پاییز اوخومور
سئرچه‌لر اوخومور
پاییز اوشویور
شَهَر اوشودور سئرچه‌لری،
من اوشویوره‌م
اوشویه‌ن سئرچه‌لر اوشودور منی

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

نادر الهی

        ای منیم دوننکی اینامیم آندیم
        بوگون قوجاق قوجاق سنی ده داندیم
        بو گون باشقا سوزدور دای ایناندیغیم
        باشقا سوزدن دولور سینه صاندیغیم

        دوننکی او باغری قارا قان اولموش
        بو گونده‌ تزه دن آنادان اولموش
        دونن قارایدیمسا ، بوگون آغام من
       دونن دره یدیمسه ، بو گون داغام من

        لاغا قویمالی میش ، او دوننکی من
        بوگوندن دالی- میش او دوننکی من
       زینه بیر بو لاغیدیم دونن جان آتدیم
       اوزومو بوگونون چایینا قاتدیم

       چکیلین دره لر ! چکیلین دوزلر!
        صاباحین دنیزی یولومو گوزلر....

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

رسول اسمعیلیان

فیلم "پیر پسر" فیلمی با درجه‌ی درک و دریافت محتوایی و هنری چند لایه‌ست، که در تمامی مختصات فیلم با تمامی اجزا مهندسی شده‌است. روایت حاصل رویکرد فرمی و جلوه‌های تلفیقی بینارشته‌ای هست که از عمق اسطوره شروع و از گذار تاریخی و با بینامتنیت به حال می‌رسد.
از منظری فیلم "پیر پسر" بستری‌ست برای بازخوانی روان‌ زخم تاریخی رابطه، در غیاب کنش زنانه دچار درهم‌ ریختگی می‌شود. این فیلم، در بطن خود نه تنها داستان "رستم و سهراب" یا "هابیل و قابیل" یا "ضحاک"، "پاشنه‌ی آشیل" و... را استحاله می‌دهد، بلکه از آن مهم‌تر، نسبت قدرت و میل را به بازجویی می‌کشد؛ در فضایی که «دیگری زنانه» نه غایب که «معدوم نمادین» است.
پدر در «پیر پسر»، همان «پدر نمادین» نیست که قانون را تضمین می‌کند. او بیش از آن‌که نماد اقتدار باشد، «نشان گسست اقتدار» است. اگر در الگوی لاکانی، «نام پدر» مرز گذار بین میل و واقعیت است، در اینجا با پدری مواجهیم که تنها سایه‌ای از آن قانون را در خود دارد.
اینجا نزاع پدر و پسر، واکنشی‌ست؛ علیه وضعیتی که نه می‌توان از آن عبور کرد، نه می‌توان در آن ایستاد.
زن حذف شده، اما نه چون غایب است، بلکه چون میل‌پذیر نیست. رعنا، مادر، یا زنان دیگر، نه فقط فاقد کنش، بلکه فاقد جایگاه در نظم میل‌اند. "ایریگاری" در نقد فمینیستی خود از روانکاوی نشان می‌دهد که در نظم مردانه، زن تنها به‌مثابه ابژه‌ی انتقال میل میان مردان وجود دارد. در این فیلم نیز، «زن» صحنه‌ی منازعه است، نه سوژه آن. رعنا خودش ساخته روایت مردانه هست.
اما این حذف، صرفا اجتماعی نیست، بلکه ساختاری‌ست.
فیلم به شدت نمادین است؛ "پیر پسر" نمادی از تاریخ و هویتی‌ست که در دام تکرارهای اجتماعی گرفتار نمی‌شود. فیلم، سفری‌ست به درون تاریکی حافظه، روان، و خانه‌ای که نه پناه، که میدان نبرد است؛ دوئلی عمیق میان پدر و پسر، میان سنت و شورش، میان خشم و زخم.
تصویر روایت می‌کند، چهره‌ها روایت می‌کنند، تابلوها، اشیا، سکوت و تاریخ روایت میکند؛
اما در این‌جا، تاریخ نه هویتی قابل اتکا، بلکه زخمی باز است که همچنان خون‌ریزی می‌کند.

راوی اصلی خانه است؛ خانه‌ی فروپاشیده‌ای که فیلم در آن می‌گذرد، خود یک کاراکتر زنده است؛ فضایی که بار تاریخ، خاطرات، و خشونت‌های انباشته را حمل می‌کند. این خانه، استعاره‌ای‌ست از ذهن زندگی زیسته و حافظه‌ی انسان است.
اما در کل، تمامی کارکترها و اشیا در حقیقت چهره‌های متفاوت از یک بحران‌ مشترکند...

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

تبسم_رضازاده«شدتی»
نیلوفرآبی

من گونش وورغونویام یوللاری تاپشیر دیزیمه
دیله گل! آغرین آلیم، عشقیمی قایتار اؤزومه

سن اوزاقدان اوزاغا غیرت‌ایله توت الیمی
داملا- داملا قارا گونلرده ایشیق یاغ سؤزومه

یول دومانلیقدی کونوللر سنی ایستیر هله ده
منه باخ، گؤر نئچه ایل‌دیر دوزورم لال دوزومه

گل، قارانلیق چؤکولوبدور شهرین ساچ‌لارینا
گئجه‌لردیر لووا قالمیش یوخو گلمیر گؤزومه

منه سنسیز گئجه‌دیر هر نه کی وار عؤمرومده
سنین عشقینله تیکیردیم گئجه‌نی گوندوزومه

قویما حسرتله دولانسین اوره‌ییم آرزولاری
گوز تیکیبدیر آجی غربت بو دیدرگین ایزیمه

راضی‌یم جانی «تبسم»له ائدم قوربانلیق
عطری دونیانی تعججوبده قویان نرگیزیمه

من ده یالقیزلیغی باشدان آتارام بیر یوللوق
هر گئجه اورمو قوناق گئدسه قوجا تبریزیمه

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

م.نقابی
معجزین تخلّصی:

آقا علی معجز ۱۳۰۷ شمسی ده شبسترده سجلّ آلمادان اونجه که ۱۳۰۵ ش.ده ولی چینیجی آدلی دوستو،استانبولدان گوندردیگی مکتوبون اوستینده بئله یازمیشدی:
ایران-شبستر به خدمت آقا علی معجز دامته شوکتهُ خواهد رسید.
معجزین حیاتی ص . ۶۸

معجزین اوز یازدیغی شرح ِ حالی:
تخلص و سجل بنده معجز ،اسم علی ،پسر حاج آغا(که)یکی از تجّار ۱ های شبستر بود .من شانزده ساله بودم وفات کرد ،رفتم استانبول ۱۶ سال هم آنجا ماندم ،آمدم شبستر حال زار وطن را مشاهده نموده،شروع به نوحه خوانی کردم . نوحه خوانی من به آخوندان خوش نیامد.
اعلان حرب کردند. ۲۶ سال با هم زدیم یعنی خیرات دادند مرا دعوت نکردند.عروسی نمودند حاضر نشدم ،اما با کمال جسارت تا اخر زدم یعنی نوشتم با زبان مادر زاد ترکی،به حمد اللاه و المنه در آخر دیدار آزادی ۲ نصیبم گردید .تا حال تقریباًسی هزار بیت نوشته ام به رفقا داده ام،بنده خود جمع نکرده ام بعضیها جمع کرده اند.به زبان شیرین فارسی درست بلدیت ندارم فارسی کم نوشته ام و دیگر ملاحظه کردم اهل آذربایجان که اغلب ترکی زبانند. از اشعار فارسی حصًه(سهم)نخواهند برد.مقصود من فهمانیدن مطلب بود که زن و مرد همه بدانند.
اشعار من اغلب مضحک است، خلق که رغبت کرده اند به همین علت است نه به این که برای قابلیتش شهرت یافته است.
اخذ مطلب استنساخی در تابستان ۱۳۷۲ ش. از بایگانی دست نوشته های باکو
۴۵۴-۱،۱۹،۱۵،ق -۸۸ +ایش نمره ۱۱۹ ورق ۱
در باره سطر پایانی شرح حال فوق استا حسین روشن چنین مرقوم داشته اند : "زهی بلند نظری و شکسته نفسی"
همان ،ص ۷۱

https://t.me/Adabiyyatsevanlar

نیکوس گاتسوس

ما که مانده‌ایم

مایی که مانده‌ایم در این سنگلاخ
بر مردگان بخور تلخ می‌سوزانیم
وقتی که قافله‌ی بزرگ مرگ
مغرور و پرهیاهو در افقِ دور محو می‌گردد
به یادشان چرخ‌زنان می‌رقصیم۰

ما که جامانده ایم
با خرده‌نانی از خورشید و
شهد طلایی از شانِ بکر‌ِ زنبورها
و بی‌ وحشتی دیگر
زندگی را درمی‌نوردیم.

مایی که جامانده ایم
برای کاشت بذر علف در برهوت
شبانه بیرون می‌زنیم.
پیش از آن که شب
سوی همیشه ما را ببرد،
این خاک را به زیارتگاه بدل خواهیم
به گهواره‌ای برای نوزادانی که در راهند.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar